Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1982 жылы Нью-Орлеанда, Луизиана штатында жолаушылар ұшағы апаты болды.
1982 passenger plane crash in New Orleans, Louisiana, United States
Pan Am Flight 759 рейсі Майамиден Сан-Диегоға бағытталған, Нью-Орлеан мен Лас-Вегаста аялдамалары бар тұрақты ішкі рейстердің бірі еді. 1982 жылдың 9 шілдесінде осы бағыт бойынша ұшып шыққан Boeing 727 ұшағы, ұшып шыққаннан кейін көп ұзамай микрожарылыс салдарынан Нью-Орлеан қаласының Кеннер қалашығында құлап кетті. Борттағы 145 адам мен жерде болған сегіз адам қаза тапты.
Pan Am Flight 759 was a regularly scheduled domestic passenger flight from Miami to San Diego, with en route stops in New Orleans and Las Vegas. On July 9, 1982, the Boeing 727 flying this route crashed in the New Orleans suburb of Kenner after being forced down by a microburst shortly after takeoff. All 145 on board, as well as eight people on the ground, were killed.
Ұшақ пен экипаж
Бұл ұшақ – 14 жылдық Boeing 727-235, тіркеу нөмірі N4737, құрылыс нөмірі 19457/518, 1968 жылдың 31 қаңтарында National Airlines компаниясына тапсырылды. Ұшақ үш Pratt & Whitney JT8D-7B турбовентиляторлы қозғалтқышпен жабдықталған. National компаниясы Pan Am компаниясымен біріккеннен кейін ұшақ 37 Susan/Erica деген атаудан Clipper Defiance деп өзгертілді. Апат болған кезде ұшақта 137 жолаушы, пилот кабинасының қосымша орындығында бір жолаушы және жеті адамнан тұратын экипаж болды. Ұшақтың капитаны – 45 жастағы Кеннет Л. МакКаллерс, ол 11 727 сағат ұшқан, оның 10 595 сағаты Boeing 727 ұшағында болған. МакКаллерс басқалармен "орташадан жоғары" деңгейдегі ұшқыш ретінде танымал болды, өйткені ол өте жақсы шешімдер қабылдайтын және басқару қабілетіне ие болғандықтан онымен ұшу оңай болды. Барлығы 153 адам қаза тапты (ұшақта болған 145 жолаушы мен экипаждың барлығы және жердегі 8 адам). Баланың анасы мен 4 жасар қарындасы қаза тапты, ал әкесі апат болған кезде жұмыста болған. Барлығы алты үй толығымен қирады, ал бесеуі ауыр зақымдар алды.
The aircraft involved, a 14 year old Boeing 727 235, registration N4737, construction number 19457/518, was delivered to National Airlines on January 31, 1968. The aircraft was powered by three Pratt & Whitney JT8D 7B turbofan engines, and was renamed from 37 Susan/Erica to Clipper Defiance after National was merged with Pan Am. At the time of accident, the aircraft was carrying 137 passengers and one non revenue passenger in the cockpit jumpseat, along with a crew of seven. The captain was 45 year old Kenneth L. McCullers, who had 11,727 flying hours, including 10,595 hours on the Boeing 727. McCullers was described by others as an "above average" pilot, who was "comfortable" to fly with because of his excellent judgement and ability to exercise command. A total of 153 people were killed (all 145 passengers and crew on board and 8 on the ground). The child's mother and 4 year old sister were killed; the father was at work when the accident occurred. In total, six houses were destroyed; five houses were damaged substantially.
Тергеу
Ұлттық көлік қауіпсіздігі жөніндегі кеңес (NTSB) апаттың басты себебі ұшақтың ұшып көтерілу кезінде микросүргіштен туындаған желдің күрт өзгеруіне тап болуы болды, бұл төмен қарайтын ауа ағысы мен алдыңғы желдің күшінің азаюына әкеп соқты. Ұшқышқа осының әсерін уақтылы байқап, тиісінше әрекет ету қиын болды, нәтижесінде ұшақ ағаштарға соқтығысқанша құлауын тоқтату мүмкін болмады. Апатқа сол кездегі желдің күрт өзгеруін анықтау технологиясының жетілмегендігі де ықпал етті. The New York Times газетінде былай деп жазылған:
The National Transportation Safety Board (NTSB) determined that the probable cause of the accident was the aircraft's encounter with microburst induced wind shear during the liftoff, which imposed a downdraft and a decreasing headwind, the effects of which the pilot would have had difficulty recognizing and reacting to in time for the aircraft's descent to be stopped before its impact with trees. Contributing to the accident was the limited capability of then current wind shear detection technology. The New York Times reported that:
Куәгерлердің сөзінше, 9 шілдеде 759-шы рейс ұшып кетпес бұрын Нью-Орлеан әуежайы радиосында желдің күрт өзгеруі туралы ескерту айтылған. Бірақ ұшу экипажына екі сағат бұрын жазылған ауа райы туралы хабарлама берілді, ал әуежайдағы қалыпты тәртіп бойынша ауа райы туралы ақпарат сағат сайын жаңартылады. Әуежайда ұшу экипаждарына жаңа ауа райы хабарламалары бар екенін жеткізу үшін ешқандай процедура болған жоқ. Осының салдарынан апаттан зардап шеккен отбасыларға миллиондаған доллар өтемақы төленді. 759-шы рейс, сондай-ақ үш жылдан кейін ұқсас жағдайларға байланысты апатқа ұшыраған Delta Air Lines 191 рейсі, желдің күрт өзгеруін анықтау және ескерту жүйесін жасауға, сондай-ақ 1993 жылға дейін АҚШ-тағы әуежайларда және ұшақтарда желдің күрт өзгеруін анықтау жүйелерін орнатуды талап ететін Федералдық авиация басқармасының шешіміне әкеп соқты.
According to witnesses, a wind shear alert was mentioned on New Orleans Airport radio frequencies on July 9, before Flight 759 took off. But the flight crew had been briefed with a recorded weather advisory that was two hours old, though airport routine is for hourly recordings of weather information. There were no procedures at the airport for advising flight crews that updated weather announcements were available. As a result, millions of dollars were paid out as compensation to various families affected by the crash. Flight 759, along with Delta Air Lines Flight 191 which crashed due to similar circumstances three years later, led to the development of the Airborne wind shear detection and alert system and the Federal Aviation Administration mandate to install windshear detection systems at airports and on board aircraft in the U. S. by 1993.