Бекеш қаласының тарихы мен дамуы

Кіріспе

Бейкес (Бекеш) – Венгрияның Бейкес қаулында орналасқан қала. Ол Бекешсабадан шамамен солтүстікке, ал Будапешттен шығысқа қарай жатыр.

Тарих

Қазіргі қала орны ежелгі заманнан бері жақсы топырағы мен өзендерге жақындығының арқасында қоныстанған. Венгрлер аймақты бағындырғаннан кейін, Бекес және оның төңірегі Цсолт руының меншігіне өтті. Бекес (атының мағынасы «бейбіт») бастапқыда қаланың атын берген қамал болған, және көптеген қамалдар сияқты, ол алғашқы басқарушысының құрметіне аталған болуы мүмкін. 13 ғасырға қатысты көптеген құжаттар Бекестің округ орталығы болғанын көрсетеді. 1403 жылдан кейін, аймақ Мароти әулетінің иелігіне өткенде, Бекес маңыздылығын бірте-бірте жоғалтты, ал комитаттың орталық рөлі Гюлаға көшті. 1566 жылы Гюла қамалын Осман әскері басып алды, соның салдарынан Бекес те Осман билігіне түсті. Османдықтар қалада мот қамалын салды, бірақ ол 1595 жылы Гюланы қайтарып алуға тырысқан венгрлерге қарсы қорғану кезінде қиратылды. Аймақ шөлге айналды. Тек 100 жыл өткен соң, 1695 жылы Бекес Осман билігінен азат болды. 18 ғасырдың басында, Франц II Ракоци басқарған азаттық күресі кезінде Бекес ауданы тағы да шөлге айналды, соңғы рет. 1720 жылы Джон Джордж Харруккерн патшалық жарлық арқылы Бекес округін алды. Ол аймақтағы шаруаларға жеңілдіктер берді, нәтижесінде халық саны бірте-бірте өсті. 18 ғасырдың соңына қарай, қалада қазіргі бес аудан, протестант, католик және грек православие шіркеулері, сондай-ақ еврей синагогасы болды. Католик және грек православие шіркеулерінің ғимараттары мен еврей синагогасы бір-біріне жақын орналасқан. Кёрьёш өзенінің жыл сайынғы тасқыны 1850 жылдарға дейін, өзен бақылауға алынғанға дейін үлкен мәселе болды. 1872 жылы Бекес қайтадан ауыл ретінде жіктелді. Тек жүз жыл өткен соң ол қала мәртебесін қайта алды. 20 ғасырдың басында Бекес қарқынды дамыды және бірнеше жаңа ғимараттар салынды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде аймақта ірі шайқастар болған жоқ. Бекес 1944 жылдың 6 қазанында нацистерден азат болды. Соғыстан кейін индустриализация жеделдеді. 1973 жылдың 15 сәуірінде Бекеске қала мәртебесі берілді. Бүгінде Бекесте мажарлар, цығандар және Румыния шекарасына жақын орналасқандықтан, халықтың шамамен 5% құрайтын румындар сияқты бірнеше этникалық топтар өкілдік етеді.

The area of the present town has been inhabited since ancient times, due to its good soil and proximity to rivers. After the Hungarians conquered the area, Békés and its surroundings were the property of the Csolt clan. Békés (the name means 'peaceful') was originally the name of the castle which gave its name to the comitatus, and, like many castles, was possibly named after its first steward. Many documents from the 13th century prove that Békés was the county seat. After 1403, when the area became the estate of the Maróthi family, Békés slowly lost its importance and the role of the centre of the comitatus was gradually taken over by Gyula. In 1566, the castle of Gyula was occupied by the Ottoman army, and Békés fell under Ottoman rule too. The Ottomans built a motte castle in the town, but it was destroyed in 1595 when the Ottomans had to defend Gyula against the Hungarians who tried to reclaim it. The area became deserted. It was only exactly 100 years later, in 1695, that Békés was freed from Ottoman rule. During the freedom fight led by Prince Francis II Rákóczi in the early 18th century the area of Békés was deserted again, for the last time. In 1720 John George Harruckern was granted Békés county via Royal Deed. He gave privileges to the serfs of the area, and gradually the population grew. By the end of the 18th century, the town already had its present five districts and the Protestant, Roman Catholic and Greek Orthodox churches and the Jewish synagogue. The buildings of the Roman Catholic and Greek Orthodox churches and the Jewish Synagogue are all located within close proximity of each other. The annual floods of the Körös river meant a significant problem until the 1850s when the river was controlled. In 1872, Békés was re classified as a village. It was not until a hundred years later that it got its town status back. Around the start of the 20th century, Békés was rapidly developing and several new buildings were built. During the World Wars, there were no significant battles in the area. Békés was freed from the Nazis on October 6, 1944. After the war, industrialization quickened. On April 15, 1973, Békés was granted town status. Today, Békés is made of several ethnic groups, including Hungarians, Roma, and with its near proximity to the Romanian border, Romanians who constitute approximately 5% of the population.