Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Корнуоллдағы қауіпті тау жынысы, Ұлыбритания.
Hazardous rock pinnacle in Cornwall, UK
Руннел тасы (мөрлерге толы тас деген мағынада) немесе Рундл тасы – Ұлыбританияның, Англияның Корнуолл аймағындағы Гвеннап мүйісінен оңтүстікке қарай шамамен 1.6 километр (2 км) жерде орналасқан қауіпті тау жынысы. 1923 жылы бір бу кемесіне соқтырылғанға дейін, төмен суда ол су бетінен көрінетін.
The Runnel Stone (, meaning stone abounding in seals), or Rundle Stone, is a hazardous rock pinnacle about 1 mile (2 km) south of Gwennap Head, Cornwall, England, United Kingdom. It used to show above the surface at low water until a steamship struck it in 1923.
Руннелстон буы
Қазіргі уақытта буй Руннел тасының орнын көрсетеді. 2012 жылдың мамырына дейін оның үстінде жыпылықтайтын шам, толқындардың қозғалысымен соғылатын қоңырау және құбырға орнатылған сыбызғы болған, ол үлкен толқындар кезінде есікті сықылдаған дыбыс шығарған. Бұл мұңды дыбыс Гвеннап басынан теңізден естіліп, тұманды күндері жартастарға керемет қорқыныш атмосферасын қосты. 1960 жылдардағы дауыл кезінде буй, жүзіп келе жатқан жүк кемесінің теңіз анкеріне ілігіп, Маунт шығанағына тартылып кетті. 2012 жылдың 13 мамырында THV Patricia бұл буйды үлкенірек буймен ауыстырды, қоңыраудың орнына сыбызғы орнатылды.
A buoy currently marks the position of the Runnel Stone. Until May 2012 it was topped with a flashing light, a bell which peals with the movement of the waves and was also fitted with a whistle set in a tube, which emitted a moaning sound when there was a good swell running. This mournful noise could be heard clearly from Gwennap Head, drifting in from the sea, and added to the eerie atmosphere on the cliffs in foggy conditions. In a gale during the 1960s, the buoy became tangled in a drifting cargo ship's anchor line, and the buoy was towed into Mount's Bay. On 13 May 2012, the buoy was replaced by THV Patricia with a larger one, with a whistle to replace the bell.
Tol-pedn-дегі күндік белгілер
Материкте Гвеннап мүйісінде Руннел Стоун буйымен бір қатарда екі конус пішіндес навигациялық белгі орналасқан. Бұл – кемелерді Руннел тасының қауіптілігі туралы ескертетін күндізгі белгілер. Теңізге қарайтын конус қызыл түспен боялған, ал құрлыққа қарайтын конус қара-ақ түсті. Теңізде жүргенде, жағаға жақын су астындағы жартастардан аулақ болу үшін қара-ақ конусты әрқашан көру қажет. Егер қара-ақ конусты қызыл конус толығымен жасырып жатса, онда кеме тікелей Руннел тасының үстінде болады. Бұл белгі 1821 жылы Тринити Хаус корпорациясымен орнатылды – осы оқиға қара-ақ маркердің арт жағындағы тақтаға жазылған. Ал екіншісі – темірден жасалған қара бағана, ол «тез арада теңіздің құрсауына ілінді». 1841 жылы алмастыру маяғын орнату жұмыстары басталды (Тринити Хаус бас инженері Джеймс Уокердің жобасы бойынша). Бұл процесс «өте қиын және қауіпті» болды: жартастың аз ғана бөлігі судан көрінетін, ал қайықпен жағаға түсу тек көктемгі толысу кезінде ғана мүмкін болатын; тіпті сонда да «теңіз тасқа аяқ тіреуге мүмкіндік берерліктей тыныш бола бермейтін». 1881 жылдың маусым айында қоңыраумен және ішінде төрт үлкен темір шарлары бар екінші буя орнатылды. Толқынның әсерінен буяның бір жағы көтерілгенде, шарлардың бірі қоңырауға соғылатын. Бұл буяны жасаған ұста оның құнын өзі төледі. Толпеден және Портгварра тұрғындарынан жаңа буяны сынау мақсатында екі «қоңыраулы буяның» дыбысын тыңдау сұралды. 1881 жылдың күзінде Шервеллдің патенттелген қоңыраулы буясы жақын жерге орнатылды және 1882 жылдың наурыз айында алғашқы қоңыраулы буяның орнына қойылды. 1883 жылдың наурыз айында Cornishman газеті шар пішіндес буя алынып тасталғанын және оның орнына қоңыраулы буя орнатылғанын, ал 1885 жылдың қазан айы шамасында өтіп бара жатқан кеме оны бұзып кеткенін хабарлады.
On the mainland, there is a pair of cone shaped navigation markers on Gwennap Head, in line with the Runnel Stone buoy. These are day markers warning vessels of the hazard of the Runnel Stone. The cone to the seaward side is painted red and the inland one is black and white. When at sea the black and white one should always be kept in sight in order to avoid the submerged rocks nearer the shore. If the black and white cone is completely obscured by the red cone then the vessel would be directly on top of the Runnel Stone. The landmark was erected by the Corporation of Trinity House in 1821 – an event recorded on a plaque on the back of the black and white marker. The latter, a bare wrought iron pole, was 'soon carried away by the sea'. In 1841, work began on erecting a replacement beacon (designed by James Walker, chief engineer at Trinity House). The process was one of 'great difficulty and danger': only a small portion of the rock protruded from the water, and landing by boat was only ever achievable during spring tides; even then 'the sea was seldom smooth enough to admit of a footing on the rock'. A second buoy was attached in June 1881 with a bell and four large iron balls which ran in grooves. As one side of the buoy was raised by a wave, the movement sent one of the balls against the bell. The buoy and the mooring costs was paid for by the blacksmith who designed it. People living at Tol pedn and Porthgwarra were asked to listen for the two ″bell buoys″ as a means to test the new buoy. Another buoy, Sherwell's patent bell buoy, was placed nearby in Autumn 1881 and was substituted for the original bell buoy in March 1882. The Cornishman newspaper reported in March 1883 that the spherical buoy was removed and replaced with a bell buoy, which was knocked off by a passing vessel sometime around October 1885.
Басқа
1870-ші жылдардың басында Лонгшипс маягы қайта салынғанда, оның тұрақты ақ жарығына жақын жердегі қауіптерді көрсету үшін қызыл секторлар қосылды, соның бірі Руннел тасына қарай бағытталған еді.
When the Longships Lighthouse was rebuilt in the early 1870s, its fixed white light was provided with a pair of red sectors to indicate nearby hazards, one of which was angled towards the Runnel Stone.
Кеме апаттары
1880-1923 жылдар аралығында осы аймақта триыздан астам бу кемесі құлап, жағалауға тіреліп немесе батып кеткен. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде, жаздың тыныш күнінде Корольдік теңіз күштерінің мина тазартқыш кемесі, бортта жергілікті балықшы қызмет етіп тұрса да, жартасқа соқтығысты. Ол кеменің соқтығысу жолында екенін білген, бірақ жоғары лауазымдыларды сынағандық үшін жазаланбас үшін әріптесі оған үнсіз болуға кеңес берді. Суға түсуді толқынның басылған кезінде, яғни Ньюлинде су көтерілуге бір жарым сағат қалғанда жасау керек. Көрінудің 20 метрге дейін жететіні, көптеген сүңгіген кемелер мен алуан түрлі түсті анемондар осы жердің ерекшеліктері.
Between 1880 and 1923 over thirty identified steamships were wrecked, stranded or sunk in the area. On a calm midsummer day during World War I, a Royal Navy minesweeper hit the rock despite a local fisherman serving on board as a rating. He was aware that the ship was on a collision course, but was advised to keep quiet by a colleague in case he might be disciplined for criticising his superiors. Diving must be carried out at slack water, which is about one and a half hours before high water at Newlyn. The highlights include visibility of up to 20m, numerous wrecks, and anemones in a vast array of colours.
Теңізді қорғау аймағы
Руннел Стоун теңіз қорғау аймағы (сондай-ақ, Лэндс-Энд (Руннел Стоун) деп те аталады) 2016 жылдың 29 қаңтарында белгіленді және 20 км² аумақты құрайды. Қорғау аймағының шекарасы – Ұлттық жағалау күзет институтының Гвеннап төбесіндегі қарау тұрағынан оңтүстікке қарай 3,5 км-лік доға. Оған Гвеннап төбесінен Холл Динасқа дейінгі жағалау бөлігі кіреді. Руннел Стоун рифіндегі терең су жыныстарын қорғаумен қатар, MCZ жағалаудағы ашық жыныстардан бастап теңіз түбіндегі жұмсақ шөгінділерге дейінгі басқа да мекен ету орындарын қорғайды. Аймақта теңіз анемондары, теңіз сыпырғыштары және губкалар сияқты жануарлар кездеседі.
The Runnel Stone Marine Conservation Zone (also known as Land's End (Runnel Stone)) was designated on 29 January 2016 and covers 20 km². The Conservation Zone boundary is a 3.5 km arc based on and to the south of the National Coastwatch Institution lookout on Gwennap Head. Included is the coast from Gwennap Head to Hall Dinas on the east side of Treryn Dinas. As well as protecting deep sea rocks on the Runnel Stone reef, the MCZ also protects other habitats ranging from exposed rock on the coast to soft sediments on the sea floor. Animals within the zone include sea anemones, sea fans and sponges.