Ламберто Дини – италиялық саяхатшы, экономист, Италия Банкінің бұрынғы директоры, премьер-министр және сыртқы істер министрі. Биографиясы мен мансабы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық саясаткер және экономист (1931 жылы туған)
Italian politician and economist (born 1931)
Ламберто Дини (1 наурыз 1931 жылы туған) – итальяндық саясаткер және экономист. Ол 1979 жылдан 1994 жылға дейін Италия Банкінің бас директоры, 1994 жылдан 1996 жылға дейін Қаржы министрі, 1995 жылдан 1996 жылға дейін Италияның 51-ші премьер-министрі, ал 1996 жылдан 2001 жылға дейін Сыртқы істер министрі қызметін атқарды.
Lamberto Dini (born 1 March 1931) is an Italian politician and economist. He was the Director General of Bank of Italy from 1979 to 1994, Minister of Treasury from 1994 to 1996, the 51st Prime Minister of Italy from 1995 to 1996, and Foreign Minister from 1996 to 2001.
Ерте өмір және мансап
Өзінің туған қаласы Флоренцияда экономиканы оқығаннан кейін Дини 1959 жылы Халықаралық валюта қорында жұмыс істеді, онда ол 1976 және 1979 жылдар аралығында Италия, Грекия, Португалия және Мальта елдерінің атқарушы директоры болып қызмет етті. Содан кейін 1979 жылдың қазанында ол Banca d'Italia-ға көшті, онда 1994 жылдың мамырына дейін басшы қызметін атқарды. 1993 жылдың сәуір айында Италия Банкінің губернаторы Карло Азеглио Чиампи, Динимен бәсекелестікке түскен, премьер-министр болып тағайындалғанда, Дини оның орнына тағайындалуға үміткер болды, бірақ (дегенмен, Чиампиның ықпалымен) Антонио Фацио тағайындалды. Дини 1994 жылдың мамырында Сильвио Берлусконидің бірінші кабинетін құрған кезде қайтадан жұмысқа орналасты, онда ол Қаржы министрі болды. Берлускони мен оның коалициялық әріптесі, "Солтүстік Лига" партиясының жетекшісі Умберто Босси арасындағы келіспеушілік салдарынан Берлусконидің үкіметі билікте жеті айдан кейін 1994 жылдың желтоқсанында құлап кетті. 1995 жылдың қаңтарында Дини президент Оскар Луиджи Скальфаро тарапынан премьер-министр болып тағайындалды. Дини сондай-ақ кабинетте Қаржы министрінің портфелін алды және сайланбаған премьер-министр және министр болды.
After studying Economics in his native city of Florence, Dini took up a post at the International Monetary Fund in 1959, where he worked his way up until he served as Executive Director for Italy, Greece, Portugal and Malta between 1976 and 1979. Then, in October 1979, he moved to the Banca d'Italia, where he served as an executive until May 1994. When the Governor of the Bank of Italy, Carlo Azeglio Ciampi, with whom Dini had developed a rivalry, was called upon to serve as Prime Minister in April 1993, Dini was widely tipped to succeed him, but was passed over (allegedly on Ciampi's instigation) in favour of Antonio Fazio. Dini made a comeback when Silvio Berlusconi formed the Berlusconi I Cabinet in May 1994, in which Dini served as Treasury Minister. Due to a split between Berlusconi and his coalition partner Umberto Bossi, the Lega Nord leader, Berlusconi's government collapsed in December 1994, after a mere seven months in power. In January 1995, Dini was appointed as Prime Minister by President Oscar Luigi Scalfaro. Dini also took the portfolio for treasury in the cabinet and was a non elected prime minister and minister.
Зәйтүн ағашы
1996 жылдың сәуірінде жалпы сайлау жарияланды, онда Берлусконидің «Еркіндік үйі» коалициясы, «Солтүстік лигасынан» басқа, Романо Продидің «Зәйтүн ағашы» коалициясына қарсы шықты. Дини мен Берлускони арасындағы қарым-қатынас сол кезде күрт нашарлаған болатын, сондықтан Дини өзінің орталық партиясы – «Италияның жаңаруымен» бірге «Зәйтүн ағашына» қосылуды жөн көрді. Дини Италияның депутаттар палатасына сайланды және төрт солшыл үкіметте сыртқы істер министрі қызметін атқарды: Проди, Массимо Д’Алема екі рет түрлі кабинеттерде, соңында Джулиано Амато басқаруында. Оның партиясы «Дейзи» деп аталған, орталық-солшыл коалицияға кіретін бірнеше орталық партиялардың бірігіп құрылған ірі партияға қосылды. 2001 жылдың мамырында өткен жалпы сайлауда Берлускони мен оның одақтастары (соның ішінде қайтадан «Солтүстік лигасы») жеңіске жетті, нәтижесінде Берлускони маусым айында екінші үкіметін құрды. Дини Италия Сенатына сайланды және осы лауазымында Еуропалық Конституцияны әзірлеуге жауапты Конвенцияға делегат ретінде қатысты (2002 жылдың ақпанынан 2003 жылдың шілдесіне дейін).
In April 1996, a general election was called, in which Berlusconi's House of Freedoms coalition, minus the Lega Nord, was pitted against that of Romano Prodi, The Olive Tree. Relations between Dini and Berlusconi had seriously soured by then, and Dini chose to join The Olive Tree with his own centrist party, Italian Renewal. Dini was elected to the Italian Chamber of Deputies, and served for the entire term as Minister of Foreign Affairs in four successive centre left governments, under Prodi, Massimo D'Alema in two separate, successive cabinets, and finally Giuliano Amato. His party has merged into The Daisy, a larger party formed out of several centrist parties belonging to the centre left coalition. The May 2001 the general election was won by Berlusconi and his allies (including, once again, Lega Nord), which led to Berlusconi forming his second government in June. Dini was elected to the Italian Senate, and, in this capacity, served as a delegate to the Convention in charge of drafting the European Constitution (February 2002 – July 2003).
Еркіндікті білдіретін халық
2007 жылдың қыркүйегінде, «Демократия – бостандық» – «Маргаритка» партиясынан бір ай бұрын «Сол жақтағы демократтармен» бірігіп, жаңа үлкен орталық-солшыл «Демократиялық партияны» құрды. Дини «Маргариткадан» бөлініп, «Итальяндық жаңарудың» жаңа түрі – «Либералды демократтар» партиясын құрды. 2008 жылғы қаңтарда Сенатта өткен дауыс беруде премьер-министр Романо Проди үкіметінің жеңілісіне себепкер болған Дини, 2008 жылғы Италиядағы жалпы сайлауға орай Сильвио Берлускони басқаратын, жаңадан құрылған итальяндық либералды-консервативті «Халықтың бостандығы» партиясына қосылды.
In September 2007, a month before Democracy is Freedom – The Daisy merged with the Democrats of the Left to form the new big tent centre left Democratic Party, Dini broke away from The Daisy to form the Liberal Democrats, a new incarnation of Italian Renewal. As the protagonist of the defeat of the government of Prime Minister Romano Prodi in a January 2008 Senate vote, in view of the 2008 Italian general election Dini joined The People of Freedom, the newly created Italian liberal conservative party led by Silvio Berlusconi.
Құрметтер
2000 жылы Ұлыбританияға жасаған мемлекеттік сапары барысында оған ең жоғары дәрежелі Сент-Михаил және Сент-Джордж орденінің құрметті Ұлы кресті табысталды. 2009 жылдың 29 сәуірінде Жапон үкіметі Диниге Шығыс Күні орденінің Ұлы лентасын бергенін хабарлады; марапат 2009 жылдың мамыр айындағы ресми салтанатта император мен Жапон премьер-министрі тарапынан табысталды.
In 2000 during a state visit to the United Kingdom he was awarded an honorary Knighthood Grand Cross of the Most Distinguished Order of St Michael and St George. On 29 April 2009, the Japanese government announced that it awarded Dini the Grand Cordon of the Order of the Rising Sun; the honour was presented to him by the Emperor and the Japanese Prime Minister in a formal ceremony in May 2009.