Бенджамин Кенникотт: Англиялық дін қызметкері және еврей тілінің ғалымы
Benjamin Kennicott
Бенджамин Кенникотт (1718-1783) – ағылшын дін қызметкері, еврей тілінің шебері. Оксфордта еврей тіліндегі еңбектерімен көзге түсті, діни диссертациялар жазды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бенджамин Кенникотт (4 сәуір 1718 – 18 қыркүйек 1783) – ағылшын шіркеу қайраткері және еврей тілінің ғалымы.
English churchman and Hebrew scholar
Benjamin Kennicott (4 April 171818 September 1783) was an English churchman and Hebrew scholar.
Өмір
Кенникотт Девон графтығының Тоттнес қаласында дүниеге келді, онда ол Тоттнес гимназиясында оқыды. Ол әкесінің орнына қайырымдылық мектебінің мұғалімі болды, бірақ кейбір достарының жомарттығы оған 1744 жылы Оксфордтың Уадхам колледжіне оқуға мүмкіндік берді, онда ол еврей тілі мен дінтану салаларында өзгеше көзге түсті. Оқу кезінде ол екі диссертация жариялады: «Жұмақтағы Өмір ағашы туралы, Адамның құлдырауына қатысты бірнеше ойлармен» және «Қаин мен Абельдің құрбандықтары туралы». Бұл еңбектері оған заңмен белгіленген мерзімнен бұрын B.A. академиялық дәрежесін алуға мүмкіндік берді. 1747 жылы Кенникотт Оксфордтың Эксетер колледжінің мүшесі болып сайланды, ал 1750 жылы магистр дәрежесін алды. 1764 жылы ол Корольдік қоғамның мүшесі болып қабылданды, ал 1767 жылы Радклиф кітапханасының сақтаушысы болып тағайындалды. Ол сонымен қатар Оксфордтағы Христос шіркеуінің каноны (1770 ж.) және Оксфордширдегі Кульхамның пасторы (1753 ж.) болды, содан кейін Корнуоллдағы Менениот приходына ие болды, бірақ денсаулығына байланысты оны барып көре алмады және өлімінен екі жыл бұрын қызметтен кетті. Олардың ұқсастықтары мен айырмашылықтарына қарамастан, бәрі де ежелгі редакциялық процестің нәтижесі болды, ол түпнұсқа мәтінді тек нұсқалар мен цитаталарды зерттеу арқылы ғана жанама түрде зерттеуге мүмкіндік береді. Өлі теңіздің кітаптарының табылуы Масореттік мәтіннің таралу монополиясын тоқтатты, бірақ бұл тек Ишая кітабында және бірнеше қысқа үзінділерде болды, дегенмен олар Ескі өсиеттің барлық кітаптарынан алынған үзінділерді қамтиды. Кенникотттың өлімінен кейін, оның еврей Библиясының тармақтарына жасаған ескертпелері «Ескі өсиеттегі таңдамалы тармақтарға түсініктемелер» (1787) деген атпен жарық көрді.
Kennicott was born at Totnes, Devon where he attended Totnes Grammar School. He succeeded his father as master of a charity school, but the generosity of some friends enabled him to go to Wadham College, Oxford, in 1744, and he distinguished himself in Hebrew and divinity. While an undergraduate he published two dissertations, On the Tree of Life in Paradise, with some Observations on the Fall of Man, and On the Oblations of Cain and Abel, which obtained him a B. A. before the statutory time. In 1747 Kennicott was elected a fellow of Exeter College, Oxford, and in 1750 he took his degree of M. A. In 1764 he was made a fellow of the Royal Society, and in 1767 keeper of the Radcliffe Library. He was also a canon of Christ Church, Oxford (1770), and rector of Culham (1753) in Oxfordshire, and was subsequently given the living of Menheniot, Cornwall, which he was unable to visit and resigned two years before his death. whatever their affinities and distinctions, were the result of an editorial process in antiquity that shields the original text from inquiry except indirectly through the study of versions and quotations. The discovery of the Dead Sea Scrolls ended the transmissional monopoly of the Massoretic Text, but only in the Book of Isaiah and several much shorter passages, nonetheless comprising excerpts from almost every book of the Old Testament. After Kennicott's death, his observations on Hebrew Bible passages were published as Remarks on Select Passages in the Old Testament (1787).
Кенникотт стипендиясы
Кенникоттың еңбегін оның әйелі жалғастырды, ол еврей тілін зерттеу үшін Оксфордта екі университет стипендиясын құрды. Қор бастапқыда жылына 200 фунт стерлинг табыс әкелді. Стипендия алғашқыда докторанттарды қолдады, бірақ кейіннен қазіргі лауазымды қаржыландыру үшін қайта бағытталды. Қазіргі Кенникотт стипендиаты – Халел Байтнер; бұрынғы стипендиаттардың қатарында С. Р. Драйвер, Норман Уайбрей, Джоселин Дейви (Хайм Рафаэль), Ансельм Хагедорн, Пол Джойс, Дженни Грилло, Тимоти Лим, Дэниел Фальк, Кэтрин Саутвуд және Джон Скренок бар. 2008 жылғы мәліметтер бойынша, Кенникотт еврей стипендиясының құны шамамен 19 263 фунт стерлингті құрады.
Kennicott's work was perpetuated by his widow, who founded two university scholarships at Oxford for the study of Hebrew. The fund originally yielded an income of £200 per annum. The fellowship initially supported doctoral students but was later re purposed to fund the present position. The current Kennicott Fellow is Hallel Baitner; past fellows include S. R. Driver, Norman Whybray, Jocelyn Davey (Chaim Raphael), Anselm Hagedorn, Paul Joyce, Jennie Grillo, Timothy Lim, Daniel Falk, Katherine Southwood, and John Screnock. As of 2008, the value of the Kennicott Hebrew Fellowship was in the order of £19,263.
Жарияланымдар
Бодлей кітапханасының Кенникотт Киелі кітабының толық факсимилесі, MS. Kennicott 1, жарық көрді.
A full facsimile of the Bodleian Library's Kennicott Bible, MS. Kennicott 1, has been published.
Отбасы
1771 жылы Кенникотт қазынашылық қызметкері Эдвард Чемберлейннің қарындасы, сондай-ақ Уильям Хейвард Робертстің әйелі Энн Чемберлейнге үйленді. Ол одан көп жылдар өмір сүрді және 1831 жылы қайтыс болды. Ханна Мордың досы болған ол Хью Николас Пирсонды білді және оның евангелистік нанымына ықпал етті. Пирсонды мүрагерлікке тағайындап, ол Норфолк округіндегі Чемберлейн отбасының мүлкін Оксфордтағы екі еврей тілі стипендиясын қаржыландыру үшін қалдырды, олар туралы жоғарыда айтылған.
In 1771 Kennicott married Ann Chamberlayne, sister of Edward Chamberlayne the Treasury official, and sister in law of William Hayward Roberts. She survived him by many years, dying in 1831. A friend of Hannah More, she knew Hugh Nicholas Pearson and was influenced by his evangelical faith. With Pearson as executor, she left property from the Chamberlayne estate in Norfolk to endow the two Hebrew scholarships at Oxford, mentioned above.