Кіріспе

Исидор Блюменфельд (8 қыркүйек 1900 - 21 маусым 1981), көбінесе Кид Канн деп аталатын, румыниялық еврей-американдық ұйымдасқан қылмыс орындаушысы, төрт он жылдан астам уақыт бойы Миннеаполисте, Миннесота штатында қызмет етті. Ол Миннесота тарихындағы ең танымал гангстер болып қала береді. Ол қала тарихындағы бірнеше резонансты қылмыстармен байланысты болды. 1924 жылы таксист Чарльз Голдбергтің қанына қан жұғынған ісі бойынша сотталып, ақталды. Блюменфельд сонымен қатар Миннеаполис полиция департаментінің офицері Джеймс Х. Трепаниерге Верн Миллер жасаған қастандыққа куә болды. Блюменфельд жеке өзі қастандық құралын – Томпсон автоматтарына оқ атқандығы үшін де сотталып, ақталды. Бұл оқиға 1935 жылғы желтоқсанда әлемге әйгілі болды, ол екі қаланың жедел тергеуші журналисі Уолтер Лиггеттің қанына қан жұғынған іске қатысты. Сонымен қатар, ол 1950 жылдардың басында Твин-Ситидің жылдам транзит трамвай жүйесін күштеп басып алу және таратуға қатысқандығы үшін федералды сотта қылмыстық сөздер мен рэкетшілік айыптарымен сотталды. Блюменфельд 1959 жылы федералды Манн заңын бұзғаны үшін және 1961 жылы сот алқасына ықпал етуге тырысқаны үшін сотталды. Қысқа мерзімге түрмеге отырғаннан кейін Блюменфельд Флорида штатының Майами-Бич қаласына зейнетке шықты, онда ол Мейер Ланскимен бірге жылжымайтын мүлік империясын басқарды. Ол өмірінің соңына дейін ұйымдасқан қылмысқа қатысып, шамамен 10 миллион долларлық мүлік қалдырды.

Ерте өмір

Блюменфельд 1900 жылы Румынияның Бузау округіндегі Рамнику Сарат штетлінде православиелік еврей отбасында дүниеге келген. АҚШ Иммиграция және натурализация қызметінің құжаттарына сәйкес, оның ата-анасы 1902 жылы Миннесота штатының Дулут порты арқылы Америкаға көшіп келген. Оның әкесі, румындық еврей тері сатушысы Филипп Блюменфельд, әйелі Ева Блюменфельдті (туған аты Абрамовиц) 824 S. Seventh Street, Minneapolis мекенжайына қоныстандырды. Бала кезінде Изадор мектепке бармай, отбасын Миннеаполистің "Газеттер қатарында" газет сату арқылы асырауға мәжбүр болды. Ол кезде ең жақсы сатылатын орындарды басқа жігіттердің топтарынан күшпен қорғау қажет еді. Блюменфельд автобус билеттерін жинап, қайта сату арқылы қосымша ақша тапқанын да айтқан. Отбасының кедейлігіне ашуланып, ол Миннеаполистің қызыл шам ауданындағы пәкілер мен мадамдарға тапсырмалар орындауға көшкен. Оның танымал лақап атының қалай пайда болғаны туралы екі әңгіме бар. Бір әңгіме бойынша, ол бокспен айналысқан қысқа уақытта осы есімді алған. Тағы бір әңгімеде, Солтүстік жақтағы еврейлер жас Изадор Блюменфельдтің аулаға (яғни, "дәретханаға") құлыпталып, көшедегі төбелесшіліктерден қашуға тырысқанын айтады. Kid Cann екі нұсқаны да ашуланып жоққа шығарды. Журналист Нил Карлен екі оқиғаның да жалған екенін растайды: "Kid ұрысқанды ғана емес, өлтіруді де ұнатқан".

Тыйым салу

Тыйым салу кезеңі басталғанда, Кид Канн және оның бауырлары Гарри Блум мен Джейкоб Блюменфельд («Дэнди» және «Йидди Блум» деген аттармен) ұсақ қылмыскерлерден американдық мафиямен байланысты ірі ұйымдасқан қылмыс жасаушыларға айналды. 20 жасқа келгенде Блюменфельд және оның бауырлары Миннеаполистегі қылмыстық әрекеттерге зор ықпал етіп, заңсыз құмар ойындар, жезөкшелік, қорқыту және еңбек рекетін бақылады. Нил Карлен олардың ұйымын «пулеметпен Кид, ал Гарри мен Идди Блум – мимен басқарады» деп сипаттады. Олардың Чикаго және Нью-Йорктегі Геновез қылмыстық отбасымен байланыстары тыйым салу кезеңіне дейін жетеді. Кейінгі сот процесінде айтылғандай, олар Монреальдегі Сэмюэл Бронфманның дистилляция зауытынан өнеркәсіптік сападағы спиртті заңды түрде импорттаған, оны Ұлы көлдер арқылы Дулутке жеткізіп, содан кейін «Форд» машиналарын тізгіндей жеңілдетіп, Егіз қалалардағы «Ла Помпудор» парфюмерия фабрикасына жеткізген. Бауырластар Форт Снеллингке жақын орманды жерлерде заңсыз дистилляциялау зауыттарын да басқарды. Тарихшы Элейн Дэвис айтуынша, Кид Канн мен оның бауырлары, Твин-Сити, Чикаго және Канзас-Ситидегі көптеген ұйымдасқан қылмыскерлер сияқты, Минесота 13 сатып алу үшін Стернс және Моррисон округтеріне жиі сапар шегіп жүрген. Бұл жергілікті саясатшылар мен құқық қорғау органдарының келісімімен поляк және неміс-американдық фермерлердің жергілікті жерде өте жоғары сапалы ай шайырын жасауына мүмкіндік берді. Дэвис жергілікті ай шайырын ұйымдасқан қылмыспен байланыстырған негізгі делдал Мельроуз тұрғыны «Чик» Молитор екенін жазады, ол отбасымен бірге Биг Берч көліне жақын сүт фермасында тұрған. Молитормен өте тығыз іскерлік қарым-қатынасы болған Блюменфельдтер аймаққа жиі баратындықтан, олар Мельроуздағы Рок тавернасының оңтүстігінде мүлік иесі болған деген қауесет тарады. Твин-Ситидің қылмыстық тілшісі Пол Маккабидің айтуынша, Кид Канн мен Миннеаполистің ирланд мафиясы арасындағы бәсекелестік олардың қол алысып, қаланы бөліскеннен кейін аяқталды. Блюменфельд пен оның тобына бірнеше өлім-жәбірлер тағылды, оның ішінде оның ұйымының ішкі жұмысын және бірнеше партиялардың жемқор саясаткерлерімен байланысын ашатын мақалалар жазғаннан кейін өлтірілген журналистер де бар. Осы дәуірді еске түсіретін еврей мейрамханасының иесі Блюменфельдтерге бірнеше буын көрші балалар құрмет көрсеткенін айтты. 1920-1930 жылдары аймақта саяси және азаматтық жемқорлық өте жоғары болды. Басты газеттерде осы оқиғалар туралы көбінесе айтылмады, себебі кез келген басылымда қалыптасқан жағдайды сынаған мақалалар жарияланған жағдайда қорқытулар жасалды. Кейбір шағын таблоидтар болып жатқан оқиғалар туралы хабарлауға тырысты, бірақ тілшілер мен редакторлар тез нысанаға алынды. 1934 жылдың 6 қыркүйегінде «Твин-Сити репортері» газетінің қызметкері Говард Гилфорд атып өлтірді. Солтүстік Миннеаполистегі кедей орыс еврей отбасында өскен спорт журналисі Сид Хартман он бір жасында Minneapolis Tribune газетінің көшеде таралымды ұйымдастырушысы Джозеф Кацман оны Хеннепин даңғылындағы Джек Дойл мейрамханасының жоғарғы бөлмесіне әкелген кезде газет сатушы болды. Сол кезде мейрамхана төменгі қабатта, ал жоғарғы қабатта Миннеаполистегі ең ірі спорттық ставкалар операцияларының бірі орналасқан. Кид Канн, Томми Бэнкс және Берман ағайындылары тұрақты қонақтар болды және Хартманның олармен ондаған жылдық достығы сол жылдары басталды. Миннеаполис қаласының Вашингтон даңғылындағы «Флейм» джаз клубындағы штаб-пәтерінен «АЗ Синдикаты» көптеген қылмыстар жасады. Хартманның айтуынша, «Кид Канн өзінің клубына Софи Таккер, Кэб Каллоуэй сияқты әртістерді шақыратын. Содан кейін, сағат біткен соң, есіктер жабылып, нағыз шоу басталатын. Бірде таңғы 4-те полиция келіп, бәрімізді алып, «Пади» вагонына отырғызды. Егер мені де қалғандарымен бірге ұстап алған болса, газетке шығатын едім және «Трибуна» газетіндегі жұмысымнан айрылып қалатын едім. Мен жалбарынып, полиция мені босатты». 1933 жылдың 23 тамызында Оклахома Ситидегі федералды сот Блюменфельдті ақшаны жылыстау үшін айыптады. Май өндіруші Чарльз Ф. Уршельді ұрлап кеткеннен кейін «Машинагард Келли» алған 200 мың доллар Minneapolis-тегі Hennepin State Bank-қа дейін із тастады. Блюменфельд тұтқындалып, сотталуын күту үшін Оклахома Ситиге жеткізілді. Миннеаполис полициясының бастығы Джозеф Лемейер Оклахома Ситиге барып, Кид Каннның пайдасына куәлік беру үшін келді, содан кейін айыптамалар алынып тасталды. 1933 жылдың желтоқсанында «АЗ Синдикатының» есепшісі Конрад Алтен, Ішкі кірістер қызметіне құпия хабарлаған және Пол Маккабидің айтуынша, «әр тиын мен әр дене қайда көмілгенін білген» адам, Дакота округіндегі жүгері егістігіне лақтырылып, Томсон автоматтарымен атып өлтірді.

Тыйымнан кейін

Тыйым салу аяқталғаннан кейін Блюменфельд пен оның отбасы енді заңды болған алкоголь өнеркәсібін бақылауда ұстап, "барлық ірі алкоголь дүкендеріне ие болды: Шығыс Хеннепин, Лоринг Ликерлері және Лейк-стрит. Олар алкоголь бизнесін монополиялады, содан да олардың көптеген жауы болды". ФБР-дің ішкі меморандумына сәйкес, "Синдикаттан рұқсат алмастан Миннеаполисте кез келген орынды ашу мүмкін емес, және егер рұқсатсыз орын ашылса, Синдикат жаңа орынның дереу жабылуын қамтамасыз етеді".

Лигетті өлтіру

Ең танымал кісі өлтіру – Уолтер Лиггеттің өлімі, ол Фермерлер мен еңбек партиясының негізін қалаушылардың бірі және «The Midwest American» апталық газетінің редакторы болған. «Лиггет-Таунли көтерілісі» деп аталған, Фермерлер мен еңбек партиясының жетекшісі және Миннесота губернаторы Флойд Олсонға қарсы бағытталған Лиггет, Твин-Ситидегі ирланд және еврей ұйымдасқан қылмыстың және Фермерлер мен еңбек партиясының жоғары лауазымды саясаткерлерінің арасындағы байланыстар туралы хабарлай бастады. 1935 жылдың 29 маусымынан бастап «The Midwest American» газетінің әр санында губернатор Олсонды импичментке тартудың он себебі жарияланды, олардың ішінде саяси жемқорлық және ұйымдасқан қылмыспен тым жақын байланыс болды. 1935 жылдың қыркүйегінде Лиггет «ылғалды кеңесшілер тобы» туралы хабарлады, ол «Блюменфельд ағайындылары» бастаған «Синдикатқа» Миннеаполисте жаңадан заңдастырылған алкоголь саудасына үстемдік етуге мүмкіндік берді. Сол айда «The Midwest American» газеті Кид Канннің қылмыстық тарихы туралы мақалалар жариялады және оның серіктесі Мейер Шулдберг оны Тыйым кезінде «Ла Помпадур» парфюмерия фабрикасының «сатушысы» ретінде жұмысқа алғанын, ал Тыйым алынғаннан кейін фабрика «Chesapeake Brands» алкогольдерін шығаруға көшкенін жазды. Лиггет сондай-ақ Блюменфельдтердің қалалық кеңес оларға Лейк-стритте алкоголь сатуға лицензия беретініне қатты сенгенін, сондықтан кеңес дауыс беруге он күн бұрын жарнама сатып ала бастағанын мәлімдеді. AZ Синдикатының бақылауындағы бизнес өкілдерінен алған пара және жарнама ұсыныстарын қабылдамайтынын жариялағаннан кейін, Лиггет 1935 жылдың 2 қазанында Миннеаполис кентінің мүшелері Генри Бэнкс пен Ромео Райлидің Джо Луис пен Макс Бейр арасындағы жекпе-жекке Кид Канннің жеке қонақтары ретінде барғанын хабарлады. Лиггет сонымен қатар мемлекеттік алкоголь комиссары Дэвид Арундельдің де Фермерлер мен еңбек партиясының жетекшісі және «Синдикаттың» алкоголь лоббисі Фред Оссананың шақыруымен жекпе-жекке келгенін хабарлады. Нил Карленнің сөзіне сүйенсек, Кид Канн Минеаполистің қылмыстық әлемінің өкілдеріне Лиггеттің «The Midwest American» газетін пайдаланып одан ақша талап етуге тырысқанын айтқан. Блюменфельд сондай-ақ ешбір журналист губернатор Олсонның AZ Синдикатымен байланысын жариялауға батыл болмайды деп сенген және Лиггеттің мұндай әрекетіне ашуланған. Лиггетті ұрып-соғып, болмаған зорлау қылмысы үшін соттады, содан кейін 1935 жылдың 9 желтоқсанында үйінің артындағы есік алдында автоматтан атып өлтірді. Оның әйелі мен қызы, сондай-ақ бірнеше көршілері осы оқиғаның куәсі болды. Барлығы да Кид Каннды атушы деп көрсетті. Кид Канн үлкен жюримен айыпталып, 1936 жылдың 29 қаңтарында оның соты басталды, онда оны Геннепин округінің прокуроры мен мемлекеттік прокурор кеңсесі бірлесіп қудалады. Осы уақытта Кид Канннің кіші ағасы Джейкоб Блюменфельд, көптеген дереккөздерде ұйымның нақты басшысы болған «Йидди Блум» есімімен танымал, Парижге қайта оралды. «Вашингтон Таймс» газетіне берген сұхбатында Джейкоб Блюменфельд Лиггеттің өлімін «қорқынышты экстремизм» деп атап, «бірақ не болады. Лиггет AZ Синдикатын қудалады, олар онымен ғана бейбіт өмір сүргісі келді. Ол өте адал адам болды, бірақ кейіннен ол бізге өте қиындық туғызды» деді. Алайда, нашар тергеу және абайсыз сот отырысы Кид Каннның ақталғанына әкелді. Эдит Лиггет әрқашан Миннесота губернаторы Флойд Олсон мен Фермерлер мен еңбек партиясының жетекшісі Чарльз Уордтың күйеуінің өліміне жауапты екеніне сенді. Лиггет баспа бетінде губернатордың ұйымдасқан қылмыспен байланысы бар екенін бірнеше рет айыптаған.

Басқа қылмыстар

Блюменфельд такси жүргізушісі Чарльз Голдбергті өлтіргені үшін айыпталып, полиция қызметкері Джеймс Х. Трепаниерді өлтіруге талпынғаны үшін тұтқындалса да, ауыр қылмыстар үшін сотталмайтын күйде қалды. Твин-Ситидегі қылмыс тарихшысы Пол Маккабидің мәлімдемесіне сәйкес, ФБР-дің құжаттарында бәсекелес Миннеаполис еврей мафиясының басшысы Дэвид Берман, Марвин Л. Клайнның мэрлік науқанына үлкен үлес қосыпты, оның шарты бойынша Берман Миннеаполистегі заңсыз құмар ойындарына монополия алатын болған. Осылайша, 1941-1945 жылдары Клайнның мэр болып қызмет еткен кезінде Берман Блюменфельдтерді қысқа мерзімге басып, Миннеаполис қылмыстық әлемінің жетекшісіне айналды. 1942 жылы ФБР құжаттарында Кид Канн "Миннеаполистегі парақорлық пен рэкеттің танымал басшысы" деп сипатталған. Сондай-ақ, Блюменфельд "қалалық және округтік шенеуніктерді жемқорлыққа итермелегені және түрлі қылмыскерлерді бағып-қағумен белгілі" екені айтылған. Кид Каннның Миннеаполис қалалық кеңесін "алақанында ұстағанын" мақтан тұтқаны да мәлім болды. ФБР деректеріне қарағанда, Кид Канн Лас-Вегастағы "Эль-Кортес" қонақ үйі мен казиноын Багси Сигелмен бірге басқарған. 1944 жылғы желтоқсан айындағы "Public Press" басылымында, Уолтер Лиггет стиліндегі жемқорлыққа қарсы күрескер Артур Кашерман "Клайн әкімшілігі – қала тарихындағы ең жемқор үкімет" деген тақырыпты жариялады. Бір айдан кейін, 1945 жылдың 22 қаңтарында кешке досымен бірге тамақтанғаннан кейін Кашерманға шабуыл жасалып, Миннеаполистегі 15-ші және Чикаго даңғылдарының қиылысында атып өлтірді. Оның өлімі екі қаланың газеттерінде жарияланды, бірақ полиция тергеуін тез аяқтағанда Миннеаполисте көптеген адам таңғалмады. Алайда, Кашерманның өліміне байланысты халықтың наразылығы Хьюберт Хамфридің мэрлікке кандидат болуына себеп болды, ол Миннеаполис мэрі болып сайланса рэкетке қарсы күресемін деп уәде берді. Бірақ, тарихшы Пол Маккабидың сөзіне сүйенсек, Хамфри Дэвид Берманның қылмыстық операцияларын тоқтатуға ғана қол жеткізді, ал Томми Бэнкс пен Блюменфельдтердің істеріне ешқандай зиян келтірмеді. Берман мен оның серіктестері өздерінің операцияларын Лас-Вегасқа, Невадаға көшіріп, Блюменфельдтерді Миннеаполистегі орнын алуға қалдырды. Журналистер Нил Карлен мен Боб Патриннің мәлімдемесіне сәйкес, Блюменфельд пен оның бауырлары Сент-Пол қаласындағы Райс-стрит, 1682 мекенжайында орналасқан "Свинг-Сити" джаз клубының иесі Франк Фиэтекке үш рет ауызша талап етіп, одан қорқыту ақысын төлеуді немесе клубты басқару құқығын беруді талап еткен. Фиэтек үшінші талапты қабылдамағаннан кейін, оны ұрлап алып, екі аяғы сынған күйі D округінің жолына тастап кеткен. Мүгедек Фиэтек төлеуден бас тартқаннан кейін, оның клубы 1945 жылдың қараша айында өртке ұшырады. Фиэтек сатудан бас тартқанына жауап ретінде Кид Каннның 1946 жылдың 4 наурызында Фиэтекті мойынды қысып өлтіргеніне күдік танылды. Алайда, ешкімге айып тағылмады, қылмыстық іс қозғалмады. 1950 жылдардың басында Твин-Ситидегі жедел транзит жүйесімен жұмыс істейтін электр трамвайлар бөлшектелді және дизельді автобустармен ауыстырылды, осы кезде Блюменфельд компанияның 16% үлесіне ие болды. Кейіннен ол итальяндық-американдық фермерлер еңбек партиясының фиксаторы, корпоративтік рейдер Фред Оссанамен одақтасып, акционерлерді сатуға мәжбүрлеу үшін күш қолданды деп айыпталды. Содан кейін, жаулықпен сатып алудың табысынан және компанияның трамвайлардан дизельді автобустарға ауысуынан кейін, Кид Канн мен Оссана екеуі де трамвайлардан металл сынықтарын жою кезінде үлкен пара алды. Твин-Ситидің жедел транзитінің қалған бөлігі 1960 жылы губернатор Орвилл Фрименнің тапсырмасы бойынша белгілі Миннеаполитан Карл Поладқа берілді. 1954 жылы Чикаго қылмыс комиссиясы Кид Каннды Чикаго тобымен бірге музыкалық шкафтармен айналысқандығы үшін айыптады. 1950 жылдары ұйымдасқан қылмысқа деген қызығушылықтың артуымен, Твин-Ситидің федералды агенттері мен прокурорлары Блюменфельд пен оның серіктестерін түрмеге қамауға бейілді болды. 1950 жылдардың соңында Иммиграция және натурализация қызметі Блюменфельдті "Натурализациядан айыру және депортациялау бағдарламасына" қосты. Блюменфельдті Румыния Социалистік Республикасына моральдық бұзылыстары үшін қайтарып жіберуді көздеп, INS және ФБР 1959 және 1960 жылдар аралығында Кид Каннның жеке өмірін тергеді. Блюменфельдтің жақын досы Сид Хартманның сөзіне сүйенсек, Федералды үкіметтің "АЗ Синдикатын" қуғындауының себебі тек антисемитизм болды. Хартман өзінің естеліктерінде былай деп жазды: "Бостон қаласындағы Кеннеди отбасы үшін және қазір Твин-Ситидегі ең бай отбасылардың бірі үшін – Уэйзатадағы траст қорларынан өмір сүретін отбасылар үшін контрабандадан ақша табу қалыпты жағдай еді. Бірақ Миннеаполисті еврейлер басқарып, арақ бизнесінен ақша табуы көп адамды ашуландырды".

Сотталған және қамауға алынған

1959 жылы Кид Канн Манн заңын бұзғаны үшін федералдық айыптама алды, Чикаголық Мэрилин Толлефсон есімді әйелді штаттың шекарасы арқылы Твін-Ситиздегі оның жезөкшелік желісінде жұмыс істеу үшін әкелгені үшін. Блюменфельдтің қорғау адвокаты Толлефсонның Кид Каннга жазған махаббат хаттарынан «түтінді абзастарды» оқып, «оны штаттың шекарасынан әкелген себеп тек ақша емес» деген ой айтса да, 1960 жылы федералдық сот Блюменфельдті кінәлі деп танып, екі жылға бас бостандығынан айырды. Осы үкімге шағымдану кезінде, федералдық үкім шығару комиссиясы Кид Канн, Фред Оссана және Твін-Сити жылдам транзит компаниясының тағы алты басшысын пошта арқылы алдау, телеграф арқылы алдау және алаяқтық жолмен алынған мүлікті штаттың шекарасы арқылы тасымалдау қылмыстары бойынша айыптады. Барлық айыпталушылар сотта кінәлі деп танылды, Блюменфельдтен басқа, ол өзіне тағылған барлық он үш айыптамадан ақталды. 1960 жылы тағы бір федералдық сотта IRS Блюменфельдтің, оның туыстары мен «AZ Синдикатының» басқа мүшелері Миннеаполис спирт индустриясын бақылауын жалғастырып жатқанын дәлелдеу үшін меншік туралы құжаттарды пайдаланды. Блюменфельд сотқа қатысқандардың біріне 10 000 доллар көлемінде пара беруге тырысты, бірақ бірнеше сағат ішінде ұсталды. Сотқа қатысқандарға ықпал ету әрекетіне қатысқандығы үшін айыпталған Блюменфельд кінәсін мойындады. Пол Маккабимен сұхбаттасқан ФБР арнайы агенті Билл Лейс Блюменфельдпен бірге сот үкімін күтіп отырғанын еске алды: «Исадор мен үшін темекіні жағып, пальтоымды шешіп, мені «мырза» деп атады. Ол сотта қазыларды параға тартуға тырысқанын мойындады. Содан кейін әйелімге жақсы сыйлық жібергісі келетінін айтты. Бұл Каннның мені де параға салуға болатынын білу үшін жасаған алғашқы қадамы еді!» 1961 жылы, сотталу кезінде, Твін-Ситиздегі заңсыз құмар ойындарына пайдалану үшін бұрыс тастаған ойыншықтарды тапсыру, Майами Бичтегі бәсекелес бизнестің үйін жарыту және Лас-Вегастағы Sands қонақ үйінен алынған ақшаның бір бөлігін «аралық тұлға» Мистер Айзекс арқылы алу туралы айыптамалар оқылып, Кид Канн федералдық судья Эдвард Девитт тарапынан сотқа қатысқандарға ықпал ету әрекеті үшін тағы екі жылға бас бостандығынан айырылды. Кид Канн USP Ливенвортта төрт жыл өтті және 1964 жылы әйелі Лилиан Манн заңын бұзғаны үшін 12 500 доллар айыппұл төлегеннен кейін босатылды.

Кейінгі жылдар

Түрмеден босағаннан кейін Кид Канн ағаларымен бірге Флорида штатының Майами Бич қаласына көшіп барды. Олар қылмыстық жолмен ақша табуды жалғастырды, бірақ тактикасын өзгертіп, күмәнді жылжымайтын мүлікпен айналысуға көшті. 1967 жылы Майами газеттері Кид Канн, Мейер Лански және олардың туыстары Майамидегі ең жақсы қонақүйлердің он біреуіне ие болған немесе олардың қаржылық үлесі бар екенін хабарлады. Блюменфельд пен Лански өздерінің қатысуын жасыру және федералдық табыс салығынан қашу үшін бизнес, келісімдер, ипотека, жалға алу және жалға беру схемаларының күрделі желісін құрғандары айтылды. Нил Карленнің сөзіне сүйенсек, Лански бірде Блюменфельд туралы: "Мен сол мамаға сенбеймін", (бастард) "менің қалта тарағыма" дейтін. Карлен сондай-ақ Лански Блюменфельдтің ағалары Гарри мен Иддиді жақсы көріп, олардан ештеңе де сұрамайтынын қосты. Кид Канн Миннесотадағы туыстары мен достарына жиі баратын. 1976 жылы Миннеаполис тілшісімен сұхбатта Блюменфельд оны түрмеге отырғызған федералдық агенттер мен прокурорларды "қуғыншылары" деп атап, Манн заңы бойынша айыпталуын "жалған айыптау" деп мәлімдеді, онда "екі долларлық әйел" қатысты. Блюменфельд өзінің естеліктерін жазу туралы ұсыныстан бас тарғанын айтып, "Шындығында айтарым жоқ" деді. 1978 жылы Блюменфельд пен оның ағалары "Magic Marker" акцияларының бағасын манипуляциялауға қатысқан деп күдіктелді.

Жеке өмір

Блюменфельд «Парламент» темекісін шегіп, көзге түсетін киім киіп жүрді. Оның сүйікті киімдері: құлпынай түсті костюм, құлпынай түсті замша аяқ киім, канарейка сары түсті көйлек және оған сәйкес шұбар. Блюменфельд өзінің танымал лақап атын ұнатпайтын және оны доктор Фергюсон немесе «Ферги» деп атауды әсіресе көптеген әйел достары ұнататын. Ол тіпті отбасынан да өзін «Ферги» деп атауларын сұрап отырған. Пол Маккабидің сөзіне қарағанда, 1929 жылдың шілдесінде легендарлық Твин-Сити мадам Нина Клиффорд қайтыс болғаннан кейін, AZ Синдикаты Блюменфельдтің сүйіктісі Лилиан Лиге Сент-Пол қаласындағы 147 және 145 Оңтүстік Вашингтон көшесіндегі Клиффордтың борделін басқаруды тапсырды. Қалалық анықтамалықтар Лилиан Лидің «сатушы» ретінде сипатталғанын растайды. Бірнеше жыл бірге тұрғаннан кейін, Блюменфельд пен Лилиан Ли 1936 жылдың 25 тамызында үйленді. Олардың балалары болмады, Лилиан Блюменфельд күйеуінің қасына Эдинадағы Адат Йешурун зиратына жерленді.

Фольклорлық

Миннесота фольклорында Кид Канн туралы әңгімелер мен оның күдікті қараңғы істері оны Аль Капоне немесе Уайти Булгер сияқты жергілікті қалалық аңызға айналдырған деуге болады. Кейінірек ол қала маңындағы үйіне оқтан қорғалған терезелер орнатқан және бір телефон соққанның өзінде кез келген мәселені шеше алатын болған. Өмірі бойында Кид Канн өзінің аңызына екіұдай қарым-қатынаспен қарады – бір жағынан назар аударғанды ұнатып, екінші жағынан 1950-ші жылдардың басынан бастап күшейген ФБР бақылауына ашуланып, кейде тіпті ашуға булыққан. 1976 жылғы сұхбатта ол: "Мен туралы жазылғанның 90 пайызы – жалған!" деп тілге келтірді.

Танымал мәдениетте

2010 жылдың қазан айында "Миннесотаның ескерткіштері мен көл жағалауындағы актерлер" Кид Каннның өмірі мен сот процестері туралы сахналық қойылымды Санкт-Пол қаласындағы Ескерткіш орталығында, тарихи Рамси округінің сотында қойды. Қойылымның авторы және режиссері – Жоан Гилл Элвелл.