Ағылшын футболшысының мансабы мен жетістіктері

Кіріспе

1987 жылы ол ағылшын футболында рекордтық трансферлік сомамен клубқа өтті және 1986-1996 жылдар аралығында ел құрамасы сапында 59 рет ойнады, соның ішінде бір рет капитандыққа ие болды. Ол екі ФИФА әлем чемпионатына (1986 және 1990) және УЕФА Еуро-1988 турниріне қатысты. Клубтық деңгейде «Ньюкасл Юнайтед», «Ливерпуль» және «Эвертон» командаларында доп қуды. «Эвертон» және «Ньюкасл Юнайтед» құрамында Премьер-лигада 200-ден астам ойын өткізді. Карьерасы барысында «Карлайл Юнайтед», «Манчестер Юнайтед», «Ванкувер Уайткапс», «Болтон Уандерерс», «Манчестер Сити», «Фулхэм», «Хартлпул Юнайтед» және «Мельбурн Найтс» клубтарында да ойнады. 2001-2018 жылдар аралығында «Ньюкасл Юнайтед» клубында түрлі жаттықтырушылық қызметтер атқарды, жастар академиясынан бастап, негізгі құрамға дейін. 2010 жылы ол қысқа мерзімге бас жаттықтырушы міндетін атқарды.

Ерте мансап

Жас кезінде Бэрдсли Ньюкасл Юнайтедке қосылу алдында Солтүстік Тайнсайдтегі Уоллсенд Бойз Клубында ойнады. 1977 жылы Бэрдсли бұрынғы Уоллсенд Бойз Клубының ойыншысы Стив Брюске қосылып, үшінші дивизион клубы Гиллингеммен сынақтан өтті. Гиллингем Брюске шәкірт ретінде келісімшарт жасады, ал Бэрдслині қабылдамады. Ол сондай-ақ Бернли және Кембридж Юнайтед клубтарында сәтсіз сынақтардан өтті. Бэрдсли 1978 жылы Карлайл Юнайтед клубында кәсіби карьерасын бастады. Ол 104 лига ойынында 22 гол соқты, 1981–82 маусымның соңында клубтың екінші дивизионға көтерілуіне көмектесті, бірақ негізгі құрамға іліге алмады. 1983 жылдың қыркүйегінде ол Ньюкасл Юнайтедке қайта оралды.

Ньюкасл Юнайтед

1983 жылғы 23 қыркүйекте Бэрдсли екінші дивизионның «Ньюкасл Юнайтед» клубымен 150 000 фунт стерлингке келісім жасады. Ол «қара құстар» үшін дебютін бір күннен кейін «Оукуэлл» стадионында «Барнсли» командасымен 1:1 есебімен теңдесті. Бэрдсли Ньюкасл жанкүйерлеріне бірден ұнады, керемет голдар соғып, ерекше мүмкіндіктер жасады. Ол командаластарымен бірге, капитандық қызметін соңғы ойыншы маусымында Кевин Киган атқарған, жоғары дивизионға өтуді тойлады. Олар жеңімпаз «Челси» және күміс жүлдегер «Шеффилд Уэнсдей» командаларынан кейін, соңғы сатыда қалды. Ол сол маусымда 20 лигалық гол соқты және бұрынғы Англия шабуылшысы Киганмен, ол «Ливерпуль» сапында да маңызды жүлделер жеңіп алған, жарқын шабуылдық дуэт құрды. Бэрдсли «магпиз» сапындағы алғашқы голын 1983 жылғы 19 қазанда «Ниниан Парк» стадионында «Кардифф Сити» клубына қарсы өткен ойында (2:0) соқты. Оның «Сент-Джеймс Парк» стадионындағы алғашқы голдары «Ньюкаслдың» келесі матчында, «Манчестер Ситиге» қарсы болды. «Юнайтед» «Ситиді» 5:0 есебімен ұтты, ал Бэрдсли өзінің алғашқы хет-тригін жасады. Бірінші дивизиондағы алғашқы маусымында Бэрдсли 38 лигалық ойында 17 гол соқты, ал «Ньюкасл» 14-ші орында қалды. Осы голдардың ішінде Жаңа жыл күні жергілікті қарсыласы «Сандерлендке» қарсы өткен ойындағы (3:1) жеңіс те болды, ал «Сандерленд» маусымды құлау аймағында аяқтады. Келесі маусымда ол «Ньюкаслдың» 42 лигалық матчының барлығында ойнап, 19 гол соқты. «Вест Хэм Юнайтедке» қарсы өткен бір ойында Бэрдсли ойынды қақпашы ретінде аяқтады. Ойын «Ньюкаслдың» 8:1 есебімен жеңілісімен аяқталды, ал Бэрдсли соңғы үш голды жіберді. 1986 жылғы ФИФА Әлем чемпионатынан оралғаннан кейін, Бэрдсли 1986-87 маусымында қиын жағдайдағы «Ньюкаслға» құлаудан сақтауға көмектесті, нәтижесінде 17-ші орынды иеленді. Ол сол маусымда 36 ойында бар болғаны бес гол соқты және ұлттық құрама сапында тағы алты матч өткізді, содан кейін «Ливерпуль» бас жаттықтырушысы Кенни Далглиш «Бэрдслидің» қызметі үшін «Ньюкаслға» 1,9 миллион фунт стерлинг ұсынды. Бас жаттықтырушы Уилли МакФол ұсынысты қабылдады, ал Бэрдсли төрт маусымдық өте сәтті кезеңнен кейін Мерсисайдқа аттанды, ол барысында барлығы 61 гол соқты (барлығы лигада). Трансфер 1987 жылғы 14 шілдеде аяқталды. 12 жыл өткен соң «Манчестер Юнайтед» бас жаттықтырушысы Алекс Фергюсон өзінің автобиографиясында Бэрдслиге 2 миллион фунт стерлинг ұсынғанын, бірақ МакФол ұсынысты қабылдамай, тіпті Фергюсон 3 миллион фунт стерлинг ұсынса да, ойыншыны сатпайтынын айтты.

On 23 September 1983, Beardsley signed for Second Division Newcastle United for a fee of £150,000. He made his debut for the Magpies a day later in the 1–1 draw with Barnsley at Oakwell. Beardsley was an instant hit with the Newcastle supporters, scoring and setting up spectacular goals. He went on to celebrate promotion with his teammates, who were captained by Kevin Keegan in his final season as a player. They finished in the final promotion spot behind winners Chelsea and runners up Sheffield Wednesday. He scored 20 league goals that season and formed an exciting strike partnership with former England striker Keegan, who had also won major honours with Liverpool. Beardsley scored his first goal for the Magpies on 19 October 1983 in their 2–0 victory over Cardiff City at Ninian Park. His first goals at St James' Park came in Newcastle's next fixture, against Manchester City. United beat City 5–0 and Beardsley scored his first ever hat trick. In his first season in the First Division, Beardsley scored 17 goals in 38 league games as Newcastle finished in 14th position. These included a hat trick on New Year's Day in a 3–1 home win over local rivals Sunderland, who finished the season relegated. During the following campaign, he played in all of Newcastle's 42 league matches, scoring 19 goals. In one fixture against West Ham United, Beardsley ended the game as a stand in goalkeeper. The game ended in an 8–1 defeat for Newcastle, with Beardsley conceding the last three goals. After returning from the 1986 FIFA World Cup, Beardsley helped a struggling Newcastle to avoid relegation in the 1986–87 season, eventually finishing 17th. He scored just five goals in 36 appearances that season, winning a further six caps for his country, before Liverpool manager Kenny Dalglish made a national record £1.9 million offer to Newcastle for Beardsley's services. Manager Willie McFaul accepted the offer and Beardsley was on his way to Merseyside after four seasons on Tyneside which had brought a total of a 61 goals (all in the league), his transfer completed on 14 July 1987. 12 years later, Manchester United manager Alex Ferguson revealed in his autobiography that he had made a £2 million bid for Beardsley, but McFaul had rejected the offer and told him that he wouldn't sell the player even if Ferguson offered £3 million.

Ливерпуль

Беардсли Уотфорд қанат шегі Джон Барнспен бірге «Ливерпульге» қосылды. Олар бұрынғы маусымда қол қойған Джон Олдриджге қосылды. Үшеуі 1987 жылғы 15 тамызда Бирдслидің 1987–88 маусымының ашылу күнінде «Арсеналға» қарсы Хайбериде өткен дебюттік матчында ойнады. Олдридж тоғыз минуттан кейін гол соқты, «Ливерпуль» 2:1 есебімен жеңіске жетті, бұл «қызылдар» үшін маусымның қалған бөлігін анықтады. Бирдсли мен Олдридждің жаңа шабуылшылық серіктестігі 1980-жылдары ағылшын футболындағы ең табысты серіктестік болған Далглиш пен Иан Раштың ұзақ жылдар бойы қалыптасқан серіктестігін алмастырды. Раш «Ювентусқа» (Италия) ауысты, ал ойыншы-басқарушы Далглиш 1987 жылдан бастап 1988 жылға дейін бірінші командада эпизодтық түрде ғана ойнауға шешім қабылдады, содан кейін 1990 жылдың тамызында ойыншылық карьерасын аяқтады. Бирдслидің жаңа клубы үшін алғашқы голы 1987 жылғы 29 тамызда Хайфилд Роудта «Ковентри Ситиге» қарсы өткен матчта 4:1 есебімен жеңіске жеткен кезде 83-ші минутта соғылды. Ол «Ливерпульге» лигада 29 матч бойы жеңіліссіз жүруге көмектесті, нәтижесінде клуб тек екі жеңіліспен Лига титулын жеңіп алды. Алайда, соңында көңіл көтерілмеді, себебі «Уимблдон» 1988 жылғы Англия кубогының финалында күтпеген 1:0 есебімен жеңіске жетті, ал төреші бұрынырақтағы бұзушылық үшін «Ливерпульге» берген бос соққыны гол ретінде мойындамады, нәтижесінде ойын жалғасты. «Уимблдон» ойынның жалғыз голын Лори Санчестің жоғарыдан берген допты басымен соққаннан кейін енгізді. Олдридж екінші таймда «Ливерпуль» үшін пенальти соққысын мүлтәттеді. Бирдсли «Ливерпуль» сапындағы бірінші маусымында 15 лигалық гол соқты, Олдриджден кейін клубтың ең көп гол соққан ойыншысы ретінде Джон Барнспен тең бөлісті. Раш 1988 жылғы маусым соңында клубқа қайта оралды, ал «Ливерпуль» келесі жылы Уэмблиге оралды және Англия кубогын жеңіп алды, бірақ маусымның соңғы матчында «Арсеналға» қарсы өткен ойынның соңғы минутында Лига чемпионы атағынан айырылды. Раш жарақаттарға байланысты 14 ойынды өткізіп алғанмен, «Ливерпульдің» үш шабуылшысы да жарамды болған кезде Далглиш мүмкіндігінше Бирдсли, Олдридж және Раштың бірге ойнауына мүмкіндік беретін 4–3–3 формациясын қолданды. Бирдсли сол маусымда лигада 11 гол соқты. 1989 жылғы сәуірде Хиллсборо трагедиясында 96 «Ливерпуль» жанкүйері қаза болғаннан кейін Бирдсли көптеген «Ливерпуль» жұлдыздарымен бірге қайғыға батты, бірнеше жерлеу рәсіміне қатысты және ауруханада жатқан жарақат алғандарды бақылап көрді. Ол сол маусымда «Уэмбли» стадионында «Эвертоннан» 3:2 есебімен жеңіске жеткен Англия кубогын жеңген команданың құрамында болды, бірақ лига титулы маусымның соңғы күні «Ливерпульдің» «Арсеналға» соңғы минутта гол соққаннан кейін жоғалды. 1989–90 маусымының басында Олдридж кеткеннен кейін Далглиш Бирдсли мен Раштың негізгі шабуылшылары ретінде 4–4–2 формациясына оралды, Бирдсли 29 ойында 10 гол соқты. «Ливерпуль» сол маусымда тағы да чемпион атанды, бірақ Израильдің халықаралық шабуылшысы Ронни Розентальдың келуі титул үшін күресте оның бірінші командадағы мүмкіндіктерін шектеді, нәтижесінде «Ливерпуль» Астон Вилладан күшті қарсылықты жеңіп, тоғыз ұпай айырмашылығымен чемпион атанды. УЕФА 1990–91 маусымында еуропалық жарыстарға қатысудан ағылшын клубтарына салған тыйымды алып тастағанына қарамастан, «Ливерпуль» (1985 жылы тыйым салуға себеп болған Хейзел трагедиясының куәгері болғандықтан) Еуропа кубогына қатыса алмады, себебі олар еуропалық жарыстарға қайта қатысуға рұқсат алу үшін тағы бір жыл тыйымды өтеуі керек болды. 1991 жылғы қаңтарда Кенни Далглиш Дэвид Спидимен келісімшартқа қол қойғаннан кейін Бирдслидің бірінші командадағы мүмкіндіктеріне тағы бір соққы тиді. Далглиш келесі айда қызметтен босатылды, ал Ронни Моран екі ай бойы уақытша басқарушылық қызметін атқарғаннан кейін бірнеше аптадан кейін бұрынғы «Ливерпуль» ойыншысы Грэм Сунесс тағайындалды. Бирдсли сол маусымда 27 матч өткізіп, 11 гол соқты, оның үшеуі 1990 жылғы 16 қыркүйекте «Манчестер Юнайтедке» қарсы өткен лигалық матчта 4:0 есебімен жеңіске жетті, ал тағы екеуі бір аптадан кейін «Эвертонға» қарсы Мерсисайд дербиінде соғылды. Бирдслидің «қызылдар» үшін соңғы лигалық голы 1990 жылғы 17 қарашада «Ковентри Ситиге» қарсы өткен матчта 1:0 есебімен жеңіске жеткен жалғыз гол болды. Маусымның осы салыстырмалы түрде ерте кезеңінде ол лигада 11 гол соқты, бірақ Рождество кезеңінде қосымша гол соқпағаны Далглиштің жаңа жылда тағы бір шабуылшыны тарту туралы шешім қабылдауына ықпал еткен болуы мүмкін. «Ливерпуль» үшін соңғы бәсекелі голдары 1991 жылғы 20 ақпанда Гудисон Паркте «Эвертонға» қарсы Англия кубогының бесінші раундындағы қайта матчта соғылды, бұл ойын 4:4 есебімен тең аяқталды және менеджер Далглиштің кенеттен отставкаға кетуінен бұрын клубтың соңғы матчы болды, ол маусым соңында Грэм Сунесспен алмастырылды. «Ливерпуль» осы кезеңде лигада көшбасшы болды, бірақ жаңа жылда «Арсенал» олардан оқсып өтті, нәтижесінде титул маусым соңында Хайбериге кетті. Маусым соңында ұлттық рекордтық 2,9 миллион фунт стерлингке Дина Саундерс келгеннен кейін Бирдслидің «Энфилдтегі» күндері азайды, Спиди сатылғанына қарамастан. Бирдслинің «Энфилдтегі» карьерасы барысында ол 175 матч өткізіп, 59 гол соқты, бірақ оның көрегендігі, шеберлігі және белсенді ойын стилі «Энфилд» жанкүйерлерінің сүйіктісіне айналдырды, нәтижесінде ол 2006 жылғы «Kop-ты дүр сілкіндірген 100 ойыншы» сауалнамасында 19-орынды иеленді, онда «Ливерпуль футбол клубының» веб-сайты жүргізген сауалнамаға бүкіл әлемнен 110 мыңнан астам жанкүйер қатысып, барлық уақыттағы 10 сүйікті ойыншыларын таңдады.

Beardsley joined Liverpool at the same time as John Barnes, the Watford winger. They were added to John Aldridge, who had signed during the previous campaign, with the three playing against Arsenal on Beardsley's debut at Highbury on the opening day of the 1987–88 season, 15 August 1987. Aldridge scored after just nine minutes, Liverpool went on to win 2–1, and this shaped the rest of the season for the Reds. The new look striker partnership of Beardsley and Aldridge took over from the long standing partnership of Dalglish and Ian Rush, which was arguably the most successful partnership in English football during the 1980s. Rush had departed to Serie A club Juventus, while player manager Dalglish had decided only to make occasional first team appearances from 1987 to 1988 onwards, finally retiring as a player in August 1990. Beardsley's first goal for his new club came on 29 August 1987 in the 4–1 victory over Coventry City at Highfield Road, with Beardsley scoring in the 83rd minute. He helped Liverpool to a record equalling 29 league matches undefeated as Liverpool convincingly strolled to the League title with just two defeats to their name. However, there was disappointment at the end when Wimbledon denied them the 'double' with a shock 1–0 win in the 1988 FA Cup final, a game in which Beardsley found the net, only for it to be ruled out by the referee who awarded Liverpool a free kick for an earlier foul instead of allowing play to continue. Wimbledon scored the only goal of the game from a looping header by Lawrie Sanchez. Aldridge missed a penalty for Liverpool in the second half. Beardsley scored 15 league goals in his first season for Liverpool, level with John Barnes as the club's highest scorer behind Aldridge. Rush rejoined the club in the 1988 close season and Liverpool returned to Wembley and won the FA Cup the following year, but lost their League championship with virtually the last kick of the last game of the season against Arsenal. Although Rush missed 14 games due to injury, when all three of Liverpool's strikers were fit, Dalglish played with a 4–3–3 formation that allowed Beardsley, Aldridge and Rush to play alongside each other when possible. Beardsley scored 11 league goals that season. In April 1989, after the Hillsborough disaster claimed the lives of 96 Liverpool fans, Beardsley was among many Liverpool stars left distraught by the tragedy, attending several funerals and visiting the injured in hospital. He was part of the team that won the FA Cup that season with a 3–2 win over neighbours Everton at Wembley Stadium, though the league title slipped away on the final day of the season when Liverpool conceded a last minute goal to champions Arsenal at Anfield. With the departure of Aldridge a few weeks into the 1989–90 season, Dalglish reverted to a 4–4–2 formation with Beardsley and Rush as his main strikers, with Beardsley scoring 10 goals in 29 games. Liverpool won the championship again that season, but the arrival of Israeli international striker Ronny Rosenthal saw his first team opportunities limited in the title run in, in which Liverpool overcame a strong challenge by Aston Villa to finish champions by a nine point margin. Despite UEFA lifting the ban on English clubs in European competitions for the 1990–91 season, Liverpool were unable to compete in the European Cup as (being the team present at the Heysel disaster that had sparked the ban in 1985) they had to serve an extra year of the ban before being allowed to play in European competitions again. Beardsley suffered another blow to his first team chances in January 1991 when Kenny Dalglish signed David Speedie. Dalglish stepped down the following month and was replaced a few weeks later by former Liverpool player Graeme Souness, after Ronnie Moran spent two months in charge on an interim basis. Beardsley managed 27 games that campaign and scored 11 goals – three of them in a 4–0 league win over Manchester United on 16 September 1990, and a further two in the Merseyside derby against Everton a week later. Beardsley's final league goal for the Reds came on 17 November 1990, when he scored the only goal in a 1–0 win at Coventry City. By this relatively early stage of the season he had scored an impressive 11 times in the league, but a failure to add any more goals over the Christmas period may have played a part in Dalglish's decision to sign another striker in the new year. His final competitive goals for Liverpool came in a dramatic fifth round FA Cup first replay against Everton at Goodison Park on 20 February 1991, which ended in a 4–4 draw and was the club's last game before the sudden resignation of manager Dalglish, who by the end of the season had been succeeded by Graeme Souness. Liverpool were top of the league at this stage, but in the new year were overhauled by Arsenal and the title went to Highbury at the end of the season. And with the arrival of Dean Saunders for a national record fee of £2.9 million after the end of the season, Beardsley's days at Anfield were looking even more numbered, despite the sale of Speedie. During Beardsley's Anfield career he played in 175 matches and scored 59 goals, but it was his vision, guile and all action style of play that endeared him to the Anfield faithful, so much so he was voted in 19th position in the 2006 poll 100 Players Who Shook The Kop, conducted by the Liverpool Football Club web site; over 110,000 supporters worldwide voted for their 10 favourite players of all time.

Эвертон

Ливерпульдің дербидегі қарсыласы «Эвертон» 30 жастағы Бердслидің қолтаңбасын 1991 жылғы 5 тамызда 1 миллион фунт стерлингке сатып алды. Ол 17 тамызда «Сити Граунд» стадионында «Ноттингем Форест» командасына қарсы өткен ойында 2:1 есебімен жеңіліспен тұңғыш рет алаңға шықты. Бердсли Мерсисайдтың көк бөлігінде 81 ойында 25 гол соқты, бірақ ол ойнаған кезеңде «Эвертон» лигада ортаңғы көрсеткіштен жоғары көтеріле алмады және кубок турнирлерінде көзге түсе алмады. «Эвертон» сапында ол Дэвид Джонсонмен бірге Мерсисайд дербилерінде екі команданың да намысын қорғаған екі футболшының бірі болды. Гудисон Парктегі алғашқы маусымында клубтың үздік мергені атанды және екінші маусымында да өзінің керемет ойын стилін көрсетті, бірақ «Эвертон» алаңнан тыс қаржылық қиындықтарға тап болды. Алдыңғы клубы «Ньюкасл Юнайтед» Бердсли үшін «Эвертонға» 1,5 миллион фунт ұсынғанда, 32 жастағы футболшы үшін олар осы ұсыныстан бас тарта алмады. Барлық турнирлерде Бердсли «Эвертон» сапында 95 ойында 32 гол соқты.

Ньюкасл Юнайтедке оралу

1993 жылдың 16 шілдесінде Бэрдсли 1,5 миллион фунт стерлингке «Ньюкасл Юнайтед» клубына қайта оралды, онда оның бұрынғы командаласы және шабуылдағы серігі Кевин Киган енді бас жаттықтырушы болып жұмыс істеді. «Ньюкасл» Бірінші дивизионда жеңіске жетіп, Премьер-лигаға жолдама алған болатын, ал 1993–94 маусымында үшінші орынды алып, УЕФА кубогына қатысу құқығын иеленді. Бэрдсли барлық турнирлерде 25 гол соқты, ал оның шабуылдағы серігі Энди Коул 41 голмен клубтық рекордты орнатты. Ол клубта тағы төрт жыл ойнады, 1996 жылы Премьер-лига титулына ие болуға жақын болды, бірақ «Манчестер Юнайтед» олардан бәсекеде озып кетті. Олар бір жылдан кейін де екінші орынды алды, алайда 1996–97 маусымы клуб үшін қиын болды, себебі олар өткен маусымдағыдай турнир кестесінде көшбасшылықты қамтамасыз ете алмады. Маусымның ортасында Киган кенеттен клубтан кетіп қалды, ал оның орнына Кенни Далглиш келді. «Сент-Джеймс Парк» стадионындағы екінші кезеңінде ол 157 матч өткізіп, 56 гол соқты, екі кезеңдегі жалпы көрсеткіші 321 матч пен 117 голға жетті. Бұл әр 2,74 ойында бір гол соғуға тең, бұл көптеген жанкүйерлердің ойынша, гол соғушы емес, голға мүмкіндік жасайтын ойыншы ретінде танылған Бэрдсли үшін жақсы көрсеткіш. Әсіресе 1996–97 маусымында Алан Ширердің келуінен кейін орталық шепке ауысқан кезде бұл айқын болды. Бэрдсли осы кезеңді өзінің карьерасындағы ең жақсы кезең деп есептейді.

Кейінгі мансабы мен зейнеткерлік демалысы

1997 жылы 18 тамызда Бэрдсли екінші рет Ньюкаслдан 450 000 фунт стерлингке кетіп, «Болтон Уондерерс» клубына қосылды. Ол 21 ойын өткізді, бірақ командасы Премьер-лигадағы бір маусымдық өрлеуден кейін құлдыраудан құтқара алмады. Содан кейін ол «Манчестер Сити» клубына жалға берілді, онда Бірінші дивизионда алты рет ойнады. Одан кейін ол бұрынғы жаттықтырушысы Киган басқарған «Фулхэм» клубына ауысты, онда екі жалға алу кезеңінде 28 ойын өткізді және ақырында клубқа толыққанды трансфер жасады. Кейін ол тегін трансфер бойынша «Хартлпул Юнайтед» клубына өтті және Футбол лигасының мәртебесін сақтап қалу үшін Үшінші дивизионда 22 ойын ойнады. 2012–13 маусымда Бэрдсли «Кембридж Юнайтед» клубының құрылғанына 100 жыл толуына орай «Ньюкасл Юнайтед» резервтік құрамымен жолдастық ойын өткізді.

Халықаралық мансап

Ньюкаслмен Бірінші дивизионға жеткеннен кейін, Беардсли 1980-жылдардың екінші жартысында Англия құрамасының тұрақты ойыншысы болды және "Менің ең жақсы серіктесім" деп сипаттаған шабуылшы Гэри Линекермен бірге ойнады. 1986 жылғы 29 қаңтарда Беардсли ел құрамасы сапында тұңғыш рет алаңға шықты, Линекердің орнына қосымша ойыншы ретінде Каирде Египетке қарсы өткен жолдастық матчта 4:0 есебімен жеңіске жетті. Оның алғашқы голы төртінші ойынында, 1986 жылғы 17 мамырда Лос-Анджелесте Мексикаға қарсы өткен жолдастық кездесуде 3:0 есебімен соғылды, Англия Мексикада өтетін әлем чемпионатына дайындалып жатқан кезде. Англия турнирде жеті гол соқты, оның ішінде Линекер алты гол соғып, «Алтын бутсыны» жеңіп алды; ал қалған голды Беардсли екінші турда Парагвайға қарсы өткен 3:0 есебімен жеңіске жеткен матчта соқты. Англия финалдық турнирдегі алғашқы екі ойында гол соға алмады, бірақ үшінші матчта – Беардслидің турнирдегі алғашқы ойынында – Польшаны 3:0 есебімен ұтты. Беардсли сол матчта Стив Ходжге керемет пас берді, ол Линекер үшін Англияның екінші голын соғуға мүмкіндік берді. Келесі матч – тарихи Аргентина мен Англия арасындағы матч болды, онда Диего Марадона 2:1 есебімен жеңіске жетіп, Англияны турнирден шығарды. Беардсли толық ойынды өткізді және Марадонаның «Ғасыр голы» үшін өтіп кеткен бес ойыншының бірі болды. Ол Англия құрамасындағы орнын сақтап, Еуро-88 және 1990 жылғы әлем чемпионатына қатысты. 1988 жылғы 17 ақпанда Израильмен өткен жолдастық матчта 0:0 есебімен тең түскенде Англия құрамасының капитаны болып тағайындалды. 1990 жылдың соңында Англияның бас жаттықтырушысы Грэм Тейлор Беардслиді құрамадан шығарды, сол кезде ол «Ливерпуль» құрамында да тұрақты ойыншы болмай қалды және, даулы жағдай бойынша, Англияның Еуро-92 турниріндегі көңіл көншіліксіз өнертанысы мен 1994 жылғы әлем чемпионатына іріктеуден өтпеуіне қарамастан, оның назарынан тыс қалды. Осы уақытта Беардсли өзінің жаңа клубы «Эвертон» үшін жақсы өнер көрсетіп, 1991 жылдың тамызында олармен келісімшарт жасады, бірақ «Эвертонның» командалық көрсеткіштері көңіл көншіліксіз болды. «Ньюкаслға» екінші рет оралғаннан кейін, Беардсли 1994 жылдың басында үш жылдық үзілістен кейін жаңа бас жаттықтырушы Терри Венаблз тарапынан Англия құрамасына қайта шақырылды және халықаралық карьерасын 1996 жылы «Ньюкасл» сапында аяқтады, ол Еуро-96 турниріне қатысу үшін 25 ойыншыдан құралған алдын ала тізімнен, сондай-ақ Деннис Уайз бен Джейсон Уилкокстың қатарында үш ойыншының бірі ретінде алынып тасталды, 59 матчта алаңға шығып, 9 гол соқты.

After reaching the First Division with Newcastle, Beardsley became a regular in the England side in the second half of the 1980s, and teamed up with striker Gary Lineker, who described Beardsley as "the best partner I could ever have". On 29 January 1986, Beardsley made his debut for his country, coming on as a substitute for Lineker in the 4–0 friendly victory over Egypt in Cairo. His first goal came in his fourth appearance, on 17 May 1986 in the 3–0 friendly win over Mexico in Los Angeles, as England prepared for the forthcoming World Cup in Mexico. England scored seven goals in the tournament, of which Lineker scored six (winning the Golden Boot for doing so); the other goal came from Beardsley in a 3–0 victory over Paraguay in the second round. England had failed to score a goal in the first two matches of the finals, but in the third match – Beardsley's first start in the tournament – they beat Poland 3–0. Beardsley contributed in that match with a spectacular cross to Steve Hodge, which allowed Hodge to make England's second goal for Lineker. The next match was to be the famous Argentina vs. England match, in which Diego Maradona scored twice for the 2–1 victory that saw England eliminated from the tournament. Beardsley played the full game and was one of the five players passed by Maradona for the "Goal of the Century". He maintained his place in the England team and featured in both Euro 88 and the 1990 World Cup. He was named as England captain on 17 February 1988 when they drew 0–0 in a friendly with Israel. Beardsley was dropped by England manager Graham Taylor after the end of 1990, around the same time he lost his regular place in the Liverpool line up, and, controversially, continued to be overlooked by him despite England's disappointing performance at Euro 92 as well as their unsuccessful attempt to qualify for the 1994 World Cup. Beardsley, meanwhile, was performing very well for his new club Everton, having signed for them in August 1991, although Everton's form as a team was far from impressive. During his second spell at Newcastle, Beardsley was recalled to the England team by new manager Terry Venables in early 1994 after an absence of three years, and ultimately ended his international career while still at Newcastle in 1996, when he was one of the three players dropped from the provisional squad of 25 for the final squad of 22 for Euro 96, along with Dennis Wise and Jason Wilcox, after gaining 59 caps and scoring nine goals.

Жаттықтырушылық мансап

Бэрдсли ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін «Ньюкасл Юнайтед» клубының жаттықтырушылар штабына қосылды. 1999 жылдың басында Бирдсли Гленн Ходдлдің қызметтен босатылуы мен Кевин Киганның тағайындалуы арасында Говард Уилкинсонның көмекшісі ретінде қызмет етті. Англия Уэмблиде өткен жолдас матчта әлем чемпионы Франциямен кездесіп, жеңіліске ұшырады. 2003 жылы Бирдсли Премьер-лиганың сауалға тартылуына түсті, себебі ол екі «Ньюкасл» жасөспірім ойыншысын қатыгездікке ұшыратқан деген айып тағылды. Ол айыптан босатылды. 2018 жылдың қаңтар айында Бирдслиге қарсы қайтадан қатыгездік жасады деген шағымдар көтерілді. Бирдсли 2006 жылы Гленн Родер клубтың бас жаттықтырушысы болып тағайындалғанда «Ньюкаслдан» кетіп қалды. Ол «Ньюкаслдың» басқа бағытқа бұруы керек деп ойлады. Кейін Бирдсли клубта медиа саласында жұмыс істеді. 2007 жылы оның «Эвертон» клубындағы бұрынғы басшысы Говард Кендалл Ирландия Республикасының ұлттық құрамасын басқаруға ниеттенгенін және Бирдслидің оның көмекшісі болғанын айтты. Бирдсли 2008 жылдың қаңтар айында «Ньюкаслға» қайта оралу мүмкіндігіне ие болды, осыған дейін Кевин Киган екінші рет бас жаттықтырушы болып тағайындалған еді. 2009 жылдың наурыз айында Бэрдсли «Ньюкасл» клубының академиялық жаттықтырушысы болып қайта тағайындалды, ол негізінен жас шабуылшылармен жұмыс істеді. 2010 жылдың 27 шілдесінде ол резервтік команданың бас жаттықтырушысы болып тағайындалды, ал Стив Стоун оның көмекшісі болды. 6 желтоқсанда Крис Хьютон қызметтен босатылғаннан кейін Бирдсли қысқа мерзімге команданы уақытша басқарды, содан кейін Алан Пардью Хьютонның орнына келді. 2018 жылдың қаңтар айында Бирдсли «Ньюкасл» клубынан расизмге қатысты айыптауларға байланысты демалысқа жіберілді. 2019 жылдың наурыз айында «Ньюкасл» оның клубтан кеткенін растады, ал Футбол қауымдастығы кейіннен оны тергеп жатқанын мәлімдеді. Оған ойыншыларға расистік тіл қолданғандығы үшін үш айып тағылды. 2019 жылдың қыркүйегінде Футбол қауымдастығы ойыншыларға расистік пікір білдіргені үшін оны 32 аптаға футболмен байланысты барлық қызметтен шеттету туралы шешім қабылдады. Бирдсли өзінің кінәлі деп танылғанына «керексіз және көңілі қалған» деді. Футбол қауымдастығының комиссиясы: «Егер ол осылай істеуге ниеттенбесе де, ол анық түрде реніш туғызды» деді. Алайда комиссия Бирдслидің нәсілшіл еместігіне сенімді: «Біз мырза Бирдслидің нәсілшіл еместігіне көз жеткіздік, яғни ол адамдардың нәсіліне немесе ұлтына байланысты оларға жаман ниетпен қарамайды».

Beardsley joined the coaching staff at Newcastle United after his playing career was over. In early 1999, Beardsley also served as assistant manager to Howard Wilkinson during his first caretaker period as manager of England, between the dismissal of Glenn Hoddle and the appointment of Kevin Keegan. England faced – and lost to – world champions France in a friendly at Wembley. In 2003, Beardsley was the subject of a Premier League inquiry, after it was claimed that he had bullied two Newcastle youth players. He was cleared of the charges. Bullying allegations were again raised against Beardsley in January 2018. Beardsley left Newcastle in 2006, when Glenn Roeder took over as permanent manager of the club. He believed Newcastle should go in a different direction. Beardsley then worked in a media role at the club. In 2007, Howard Kendall, his former boss at Everton stated he was interested in taking over as manager of Republic of Ireland national team, with Beardsley as his assistant manager. Beardsley was also linked with a return to Newcastle in January 2008, when Keegan returned as manager for a second spell. In March 2009, Beardsley was re appointed as an academy coach at Newcastle, working primarily with young strikers. On 27 July 2010, he was appointed as reserve team manager, with Steve Stone as his assistant manager. On 6 December, following the dismissal of Chris Hughton, Beardsley was briefly placed in charge of the team on a temporary basis before Alan Pardew was brought in as Hughton's replacement. In January 2018, Beardsley was placed on leave by Newcastle following allegations of racism. In March 2019, Newcastle confirmed that he had left the club, and the Football Association later confirmed they were investigating him. He was subsequently charged with three counts of using racist language to players. In September 2019, he was suspended from all football related activity for 32 weeks after being found guilty by the FA of making racist comments to players. Beardsley said he was "surprised and disappointed" at being found guilty. The FA panel said: "Even if he did not intend to do so, he plainly did cause offence." However, the panel said it did not believe Beardsley was racist, stating: "We are satisfied that Mr Beardsley is not a racist in the sense of being ill disposed to persons on grounds of their race or ethnicity."

Жеке өмір

Хексем қаласында туған Бирдсли Ньюкасл-апон-Тайн қаласындағы Форест-Холлда өсті. Бирдсли 1981 жылдан бері Сандра әйелімен үйленген. Олардың Дрю (1989 жылы туған) ұлы және Стейси (1993 жылы туған) қызы бар.