Кіріспе

Джордж Радклифф (1599 – 1657 мамыр) – ағылшын заңгері және саясаткері. Ол саяси мансабының көп бөлігін Ирландияда өткізді, онда ол күшті және қатал Страффорд әкімшілігінің маңызды мүшесі болды. Өмірінің соңғы жылдарын Нидерланд Республикасында эмиграцияда өткізді.

Ертедегі қызметі

Николас Радклифтің (1599 жылы қайтыс болған) ұлы, Оверторп, Батыс Йоркширде тұрған және оның әйелі Маргарет Марш, Жон Бейлидің жесірі, Радклиф Олдхэмде және Оксфорд университетінде білім алған. 1613 жылы Грей Иннде студент-заңгер ретінде Радклифтен ханшайым Елизавета мен Фредерик V Пфальцтың үйлену тойындағы маскарадаларға қаржы жұмсауға үлес қосуды сұрады. Ол адвокаттық тәжірибеде белгілі бір жетістікке жетті және шамамен 1626 жылы оның әйелі Энн Трапппен туысқан Сэр Томас Уэнтворттың сенімді кеңесшісі болды. Страффорд жау жасай білумен көзге түсетін адам еді, бірақ Радклиф өмір бойы оған адал дос болып қалды. Страффордтың өмірбаяуын жазған автор "өміріндегі қиын жағдайлардың бәрінде де ол жүрегін Радклифке ашатын" деп жазған. Ол өзінің қамқоршысы сияқты, 1627 жылы мәжбүрлі қарызға үлес қосудан бас тартқаны үшін түрмеге қамалды, бірақ Вентворттың жақсы және жаман жағдайларын бөлісіп, Солтүстік Кеңесінің президенті болған кезде оның кеңесшісі болып қызмет етті.

Ирландияда

1633 жылы қаңтарда Уентворт Ирландияның лорд-депутаты болып тағайындалғанда, Радклифф оған бұрын барып, сол елде орналасты. Кейін Ирландияның құпия кеңесінің мүшесі болғандықтан, лорд-депутат оған толыққанды сенім артты, оның кеңесі өте пайдалы болды. Уентворт барлық құпия кеңес мүшелерінің ішінде тек Радклифф пен Кристофер Уэндесфордқа ғана сенетінін жазды, олардың көрсеткен қызметтеріне ешқашан лайықты сыйақы берілмеді. Радклифф Стрэффордты Джеймс Батлермен, Ормондтың 1-ші герцогымен ертедегі жанжалды келістіруге көндірді, Ормондтың құнды дос және одақтас болатынын дұрыс атап көрсетті. Алайда, ол және Страффорд күшті магнат Ричард Бойльге, Корктың 1-ші графына қарсы жүргізген мазақтау науқанында дұрыс шешім қабылдамады. Осының салдарынан Бойль Страффордтың жақтас емес, жауына айналып, оның құлауы үшін жылдар бойы тырысты. Радклифф 1634–1635 жылдарғы парламентте Армағ графтығының, ал 1639–1641 жылдарғы парламентте Слиго графтығының өкілі ретінде Ирландияның Төменгі палатасында отырды және кедендік түсімдерді басқарды. Сондай-ақ, ол Фермана және Слиго округтерінде көптеген жерлерге ие болды. 1639 жылы Страффорд Англияға оралғанда, Ирландияның қаржысын және Страффордтың өзінің күрделі қаржылық мәселелерін Радклиффке сеніп тапсырды. Радклифф Дублинге жақын Ратминс қамалын салдырды, ол келесі онжылдықтағы соғыстарда қиратылып, бірақ 18 ғасырда қайта жаңартылды. 1640 жылы Радклифф, Страффорд сияқты тұтқындалып, импичментке тартылды, бірақ оған қарсы айыптаулар расталмады. 1642 жылы босатылып, 1643 жылы Оксфордта Карл I-мен бірге болды. Ол Страффордтың отбасына адал болды және шеберіннің қаржылық мәселелерін жақсы білгендіктен, оның жесірі мен балаларына көмектесуге тырысты.

Жер аудару

1647 жылы ол Францияға қашып, эмиграциядағы сарайға қосылды. Оның Страффордпен байланысы, енді Роялистердің ісі үшін шейіт ретінде қарастырылатын ол, оны белгілі бір дәрежеде маңызды тұлғаға айналдырды және ол болашақ Джеймс II-нің сенімді кеңесшісі болды. Айырықса, ол Джеймстің анасы Генриетта Мариямен және ағасы Карл II-мен тудырған дауларға тартылып, Карл оны бір кезде persona non grata деп жариялады. Ормондтың жақсылығы арқасында Радклиф ақыры қайта оң жаққа оралды, бірақ соңғы жылдары оның ықпалы шектеулі болды. Ол әйеліне "қызметінен шаршағанын, тіпті иттей" және тек Джеймске адалдығы ғана оны зейнетке шығудан тоқтатып тұрғанын жазды. Ол, көптеген эмигрант Роялистер сияқты, өте кедейлікке шағымданды, "бес жылдан бері жаңа киім алмаймын". Ол 1657 жылдың мамыр айында Флашингте қайтыс болды. Әйелі Анна, сэр Фрэнсис Траппес пен Мэри Аткинсонның қызы, олардан бір ұлы Томас дүниеге келді. Томас Карл II таққа қайта келген кезде Слиго графтығындағы отбасылық иеліктеріне ие болды, бірақ 1679 жылы Дублинде мұрагерсіз қайтыс болды. Анна күйеуінен екі жыл кейін қайтыс болды және Вестминстер аббаттығында жерленді. Рэдклифф "Лорд Страффордтың өміріне қатысты эссе" жазды, одан мемлекет қайраткерінің түрлі өмірбаяндары үшін материал көбінесе алынды. Оның Страффордтың өте жақын екінші әйелі Арабелла Холлс туралы сипаттамасы "лирикалық" деп танылды және оның оның естелігіне романтикалық құштарлығын көрсетеді.

Кейіпкер

Вероника Веджвуд оны діңгелек, қарапайым мінезді, ерекше ақылды емес, бірақ батыл, жақсы білгіш және шебер заңгер деп сипаттайды. Екінші жағынан, ол тітіркенішті, кешірімсіз және сырлы болуы мүмкін.