Кіріспе

37-ші жаяу әскер дивизиясы – Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстарда АҚШ армиясының құрамында болған бөлім. Ол Огайо штатының Ұлттық гвардия дивизиясы және "Бакки дивизиясы" деген атпен белгілі. Бүгінде оның тамыры 37-ші жаяу әскер бригадасының жауынгерлік тобы арқылы жалғасуда, оған Огайо, Мичиган және Оңтүстік Каролина штаттарынан батальондар кіреді.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Ол 1913 жылы Огайо және Батыс Вирджиния штаттарының Ұлттық гвардиясынан құралған 16-шы дивизия ретінде алғашқыда іске қосылды. 1917 жылдың тамызында Огайо штатының Ұлттық гвардия дивизиясы ретінде федералдық деңгейде белсенділенді. 1918 жылдың маусымында шетелге жіберілді және Меза-Аргон және Ипр-Лис шабуылдарында күресті.

Командирлер

Бригад генерал Уильям Р. Смит (26 тамыз 1917)
Генерал-майор Чарльз Г. Трит (3 қыркүйек 1917)
Бригад генерал Уильям Р. Смит (18 қыркүйек 1917)
Бригад генерал Джозеф А. Гастон (25 сәуір 1918)
Генерал-майор Чарльз С. Фарнсворт (8 мамыр 1918)
Бригад генерал Уильям М. Фассет (5 желтоқсан 1918)
Генерал-майор Чарльз С. Фарнсворт (10 желтоқсан 1918)
Бригад генерал Стивен В. Стипен (14 желтоқсан 1918)

Соғыс аралық кезең

37-ші дивизия 1921 жылы Ұлттық гвардия құрамына қайта құрылды, Огайо штатына бөлінді және V корпусқа тағайындалды. 145-ші және 146-шы жаяу әскер полктері біріктіріліп, 145-ші жаяу әскер полкі деп тағайындалды, ал Бірінші дүниежүзілік соғыста 42-ші дивизияға қарастырылған 166-шы жаяу әскер полкі 37-ші дивизияға тағайындалды. 37-ші дивизия штабы 1923 жылғы 31 мамырда федералдық деңгейде мойындалды. Дивизия көптеген жылдар бойы Огайо штатындағы Перри лагерінде жаттықты, бірақ 62-ші далалық артиллерия бригадасы көбінесе Кентукки штатындағы Нокс лагерінде (кейін Форт-Нокс) артиллериялық полигондарды пайдалану үшін жаттықты. Регламенттік армияның 60-шы және 61-ші жаяу әскер полктеріне жаңадан тағайындалған Ұйымдастырылған резерв лейтенанттары, Бесінші корпус аймағында іс жүзінде тоқтатылған күйде сақталды, сондай-ақ Перри лагерінде дивизиямен бірге жаттықты. Дивизия штабы әдетте Перри лагерінде жаттықты, бірақ 1929 жылы Бесінші корпус аймағының командалық пунктінің (CPX) жаттығуына және 1938 жылы Екінші армияның CPX-іне қатысты. 1936 жылы дивизия Форт-Нокстағы Екінші армия маневрінің Бесінші корпус аймағының кезеңіне қатысты. 1937 жылы Огайо өзеніндегі су тасқыны кезінде дивизияның барлық құрамы су тасқынынан зардап шеккендерге көмек көрсету үшін шақырылды. 1940 жылы дивизия Висконсин штатындағы МакКой лагері маңында Екінші армияның маневріне қатысты. 37-ші дивизия 1940 жылғы 15 қазанда өздерінің тұрақты орналасқан жерлерінде федералдық қызметке қабылданды және Миссисипи штатындағы Шелби лагеріне көшірілді. Дивизияның базалық жаттығуларынан кейін, 1941 жылғы маусым айында V корпусының маневріне, ал 1941 жылғы тамыз-қыркүйек айларында GHQ маневріне қатысты.

Командирлер

Генерал-майор Бенсон В. Хоу (31 мамыр 1923 – 19 қараша 1935)
Генерал-майор Дадли Дж. Хард (17 желтоқсан 1935 – 14 тамыз 1936)
Генерал-майор Гилсон Д. Лайт (22 желтоқсан 1936 – 1 қазан 1940)
Генерал-майор Роберт С. Бийтлер (1 қазан 1940 – қыркүйек 1945)

Жауынгерлік хроника

37-ші жаяу әскер дивизиясы 1942 жылдың маусым айында Фиджи аралдарына келді, аралдарды болжамды жауапты шабуылдан қорғау үшін нығайту мақсатында. Дивизия аралдарда оқуларын жалғастырды. Гуадалканалдағы құрлықтағы шайқастар аяқталғаннан кейін, дивизия 1943 жылдың сәуірінде сол аралға көшіп, оқуларын жалғастырды және Мунда науқанына дайындық жүргізді. Екі батальон 1943 жылдың 5 шілдесінде Жаңа Джорджиядағы «Теңіз жауынгерлерімен» бірікті, ал дивизияның қалған бөлігі 22 шілдеде жерге қонды және 43-ші жаяу әскер дивизиясына Мунда әуежайын алудағы ауыр шайқаста көмектесті. Жаңа Джорджияны тазартудан кейін дивизия 1943 жылдың 9 қыркүйегінде демалыс және қалпына келтіру үшін Гуадалканалға оралды. Дивизияның келесі міндеті – I «Теңіз-жаяу әскер корпусының» құрамында Бугенвиль аралдарына қатысу болды. 1943 жылдың 8-19 қарашасы аралығында қонған 37-ші дивизия батыс жағалаудағы бекіністі кеңейтті, жолдар мен көпірлер салды және кең ауқымды жауынгерлік барлау жұмыстарын жүргізді. 1943 жылдың 15 желтоқсанында IMAC-ты XIV корпус алмастырды, содан кейін 37-ші дивизия оған бағындырылды. 1944 жылдың наурыз айында екі жапон дивизиясы сегіз ірі шабуыл жасады, бірақ дивизияның қорғаныс шебі бұзылмады. Сәуір айында барлау тобы Ларума аңғары аймағын жаудың ірі күштерінен тазартты. Дивизия Бугенвилде қалды және Лусон науқанына дайындық жүргізді. 1945 жылдың 9 қаңтарында Алтыншы армиямен бірге Лингэен шығанағының жағасына қонған 37-ші дивизия, жеңіл қарсылыққа тап болып, Кларк Филд пен Форт-Сотсенбургке қарқынды шабуыл жасады, бірақ осы мақсаттарды басып алу 31 қаңтарға дейін кешіктірілді. Дивизия Манилаға қарай, қарсылық көрсеткен шағын күштерге қарсы жылжуын жалғастырды және 4 ақпанда қаланың шетіне енді. Пасиг өзенін кесіп өткеннен кейін, дивизия жапондықтардың қатал қарсылығына тап болды. Көшедегі қызу шайқастардың нәтижесінде американдық және филиппин әскерлері 1945 жылдың 3 наурызында қаланы тазартты. Манилада гарнизондық міндеттерді орындағаннан кейін (5-26 наурыз), дивизия Солтүстік-Батыс Лусонның төбелеріне ауысты, онда 26 сәуірде Багио қаласын басып алумен аяқталды, бұл шайқаста 66-шы жаяу әскер полкінің, Филиппин Ұлттық Армиясының, USAFIP NL әскерлері көмектесті. Мамыр айында демалыс пен қалпына келтіруден кейін, маусым айында Кагаян аңғарында нашарлап бара жатқан жапондық қарсылыққа қарсы шайқас жүргізілді. 15 тамызда жауынгерлік әрекеттер тоқтатылғаннан кейін дивизия соғыс тұтқындарын жинау және өңдеумен айналысты, 1945 жылдың қарашасында АҚШ-қа демобилизацияға аттанды. Генерал-майор Роберт Бейтлер соғыс бойы дивизиясына басшылық еткен он бір генералдың бірі және Ұлттық гвардияның жалғыз генералы болды.

1945 жылдан кейін

1946 жылы дивизия Огайо армиясының Ұлттық гвардиясында қайта ұйымдастырылды. Ол 1952 жылдан 1954 жылға дейін Луизиана штатының Полк лагерінде федералдық бақылауда қызмет етті. Дивизия Кореяға жіберілмесе де, дерлік әрбір әскер жеке алмастыру ретінде жіберілді. 37-ші дивизия 1959 жылдан бастап 1968 жылдың 15 ақпанында таратылғанға дейін бірнеше рет қайта ұйымдастырылды. Дивизияның жауынгерлік бөлімшелерінің көп бөлігі 73-ші жаяу әскер бригадасы, 38-ші жаяу әскер дивизиясы құрамына кірді, ал қалғандары 16-шы инженерлік бригада және басқа да жауынгерлік қолдау бөлімшелеріне айналды. 1977 жылы 73-ші бригада 38-ші дивизияға бекітілуден босатылып, 73-ші жаяу әскер бригадасы, дербес бригада болып қайта аталды. Салқын соғыстан кейін күштерді қысқарту кезінде 73-ші және 107-ші бронетандық кавалерия полкінің бөлімшелері 28-ші жаяу әскер дивизиясының 37-ші бригадасын құру үшін біріктірілді. Бір жыл өткен соң бригада 38-ші жаяу әскер дивизиясымен қайта біріктірілді. 2007 жылдың 1 қыркүйегінде Армияның модульдік жоспары бойынша 37-ші жаяу әскер бригадасының ұрыс тобы (IBCT) құрылды. 37-ші IBCT-нің иық белгісі 37-ші жаяу әскер дивизиясының белгісіне көп ұқсас, және 37-ші IBCT құрамына кіретін көптеген бөлімшелер 37-ші жаяу әскер дивизиясында қызмет еткен.