Джон Кэм Хобхаус: Британ саяхатшысы және саяси қайраткері
John Hobhouse, 1st Baron Broughton
Джон Кэм Хобхаус (1786-1869) – британдық саяхатшы, күнделік жазушы, Вестминстер және Кембридж университетінің түлегі. Саяси өмірге белсенді қатысқан тұлға.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер (1786–1869)
British politician (1786–1869)
Джон Кэм Хобхаус, 1-ші Барон Броутон, (27 маусым 1786 – 3 маусым 1869), 1831 жылдан 1851 жылға дейін сэр Джон Хобхаус, Баронет ретінде танымал болған, ағылшын саясаткері және күнделік жазушы.
John Cam Hobhouse, 1st Baron Broughton, (27 June 1786 – 3 June 1869), known as Sir John Hobhouse, Bt, from 1831 to 1851, was an English politician and diarist.
Ерте өмір
Бристольдің жанындағы Редлендте туған Броутон, 1-ші баронет сэр Бенджамин Хобхаус пен Самуэль Кэмнің қызы Шарлоттаның үлкен ұлы болды. Ол Вестминстер мектебінде және Кембридж университетінің Троица колледжінде оқыды, 1808 жылы тәмамлады. Броутон 1808 жылы "Құрбандықтардың шығу тегі мен мақсаты" атты эссесі үшін Хулсан жүлдесін жеңіп алды. Кембриджде ол "Whig Club" және "Amicable Society" клубтарын құрды.
Born at Redland near Bristol, Broughton was the eldest son of Sir Benjamin Hobhouse, 1st Baronet, and Charlotte, daughter of Samuel Cam. He was educated at Westminster School, and at Trinity College, Cambridge where he graduated in 1808. Broughton took the Hulsean prize in 1808 for his Essay on the Origin and Intention of Sacrifices. At Cambridge he founded the "Whig Club," and the "Amicable Society".
Лорд Байронмен достық және Еуропаның құрлықтық жеріне саяхат
Кеймбриджте Броутон Лорд Байронмен жақын дос болып, 1809 жылы ол оны Испания, Грекия және Түркияға саяхатқа қатыстырды. Хобхаус 1813 жылдың тамызында Дрезден шайқасында болды, ал коалициялық әскерлер Францияға енгеннен кейін 1814 жылдың мамырында Людовик XVIII-нің Парижде пайда болғанын көрді. 1815 жылы Броутон Наполеон Бонапарттың Эльбадан қайтып келгеннен кейін тағы да Парижге келді (Жүз күнге қараңыз), және 1816 жылы «Император Наполеонның соңғы билігі кезінде Парижде тұратын ағылшынның хаттарының мазмұны» деген памфлет жазып, Бурбон үйіне деген наразылығын және Бонапартқа деген ықыласын білдірді. Бұл Англияда да, әсіресе Францияда наразылық тудырды, француз тіліне аудармасы үкімет тарапынан тәркіленді. Аудармашы да, баспагер де түрмеге қамалды. Байронмен бірге саяхаттаудың тағы бір кезеңі болды, осы кезде Хобхаус «Чайлд Харольдтың» төртінші кантосына түсініктемелер жазды. Бұл канто кейіннен оған арналды, ал оның түсініктемелерінің бір бөлігі «Чилде Гарольдтың» төртінші кантосының тарихи иллюстрациялары» деген қайта жаңартылған басылымда 1818 жылы Рим қираған жерлері туралы зерттеулер мен итальян әдебиеті туралы эссе түрінде жарық көрді. Ол Байронның Грецияны азат етуге деген құлшынысын бөлісті; 1824 жылы ақынның қайтысынан кейін Хобхаус оның өсиетін растады және оның қосылу рәсімін бақылады.
While at Cambridge Broughton became good friends with Lord Byron, who accompanied him on a tour in Spain, Greece and Turkey in 1809. Hobhouse was present at the Battle of Dresden in August 1813, and, following the Coalition armies into France, he saw Louis XVIII enter Paris in May 1814. In 1815 Broughton was again in Paris after the return of Napoleon Bonaparte from Elba (see Hundred Days), and showed his dislike of the House of Bourbon and his sympathy with Bonaparte by writing in 1816 a pamphlet entitled The substance of some letters written by an Englishman resident in Paris during the last reign of the emperor Napoleon. This caused some offence in England and more in France, and the French translation was seized by the government. Both the translator and the printer were imprisoned. A further period of travel with Byron followed, and at this time Hobhouse wrote some notes to the fourth canto of Childe Harold. This canto was afterwards dedicated to him, and a revised edition of a part of his notes entitled Historical illustrations of the fourth canto of "Childe Harold" containing dissertations on the ruins of Rome and an essay on Italian literature, was published in 1818. He shared Byron's enthusiasm for the liberation of Greece; after the poet's death in 1824, Hobhouse proved his will, and superintended the arrangements for his funeral.
Парламент
1819 жылы ақпанда Хобхаус Вестминстер қаласының өкілдігі үшін өткен қосымша сайлауда радикалдық кандидат болды, бірақ сайлауда жеңіске жете алмады. Ол реформаны қолдап жазған еңбектері арқылы белгілі бір деңгейде танымалдыққа ие болды және 1819 жылы былай деді: «Мен халық үшін, халық таңдаған адаммын; сайлансам, халықтың мүддесінен басқа ештеңемен айналыспаймын». Сол жылы (1819) ол лорд Эрскиннің «Вигтердің екі қорғанысы» деген еңбегіне жауап ретінде «Халықты қорғау» атты памфлет жариялады. Палата төменгі палатасы осы соңғы памфлеттің өкілеттік шегін бұзу деп жариялады. Хобхаус 1819 жылдың 14 желтоқсанында памфлеті үшін тұтқындалды. Патша сарайына шағым түсіргеніне қарамастан, ол келесі ақпан айының соңына дейін Ньюгейт түрмесінде қамауда болды. Бірақ бұл оқиға оның танымалдығын арттырды және 1820 жылғы жалпы сайлауда ол Вестминстерден қайта сайланды. Парламентте Хобхаус реформа партиясы үшін құнды мүше болды және 1826 жылы төменгі палатадағы сөйлеуі кезінде «Ең Көкем (Адал) Оппозиция» деген фразаны ойлап тапқандығымен ерекшеленді. 1831 жылы әкесінен кейін екінші баронет титулын алған Хобхаус 1832 жылдың ақпанында лорд Грейдің үкіметінде соғыс хатшысы болып тағайындалды және жеке кеңесші атанды. Ол осы лауазымда болған кезінде бірқатар реформалар мен үнемдеу шараларын жүзеге асырды (1831 жылғы Вестри заңын қабылдауға жауапты болды), бірақ барлық ниеттерін іске асыра алмады. 1833 жылдың наурыз айында Хобхаус Ирландияның бас хатшысы болды. Ол бұл лауазымды бірнеше апта ғана атқарды, содан кейін есіктер мен терезелер салығын жоюға қарсы үкіметпен бірге дауыс беруден бас тартқандықтан, лауазымынан және парламенттегі орынынан қағылды. Келесі сайлауда ол жеңіліске ұшырады. Хобхаус 1834 жылдың шілдесінде лорд Мельбурн премьер-министр болған кезде орман және ағаш шаруашылығы жөніндегі бірінші комиссар ретінде үкіметке кірді, сонымен қатар Хобхаус Нотингемнен қосымша сайлауда депутат болып қайта сайланды. 1835 жылғы Мельбурн үкіметінде ол Бақылау кеңесінің төрағасы болды және бұл қызметінде лорд Оклендтің үнді саясатын ынталы түрде қолдады. Ол 1846 жылдың шілдесінде лорд Джон Расселл кабинетінің құрамында сол лауазымға қайта оралды. 1851 жылдың ақпанында Хобхаус Уилтшир графтығындағы Броутон-де-Гиффордтан Броутон бароны титулын алып, Лордтар палатасына өтті. 1852 жылдың ақпанында Расселл отставкаға кеткен кезде ол да қызметтен кетті.
In February 1819 Hobhouse was the Radical candidate at a by election for the representation of the City of Westminster, but he failed to secure election. He had already gained some popularity by writing in favour of reform, and in 1819 spoke the following words: "I am a man chosen for the people, by the people; and, if elected, I will do no other business than that of the people". In the same year (1819) he issued A defence of the People in reply to Lord Erskine's "Two Defences of the Whigs," followed by A trifling mistake in Thomas, Lord Erskine's recent preface. The House of Commons declared this latter pamphlet a breach of privilege. Hobhouse was arrested for the pamphlet on 14 December 1819. In spite of an appeal to the court of king's bench, he remained imprisoned in Newgate Prison until the end of the following February. However this proceeding only increased his popularity, and at the general election of 1820 he was returned for Westminster. In parliament Hobhouse proved a valuable recruit to the Reform party, and is credited with the invention of the phrase His Majesty's (Loyal) Opposition made in 1826 during a speech in the House of Commons. Having succeeded his father as 2nd baronet in 1831, Hobhouse was appointed secretary at war in the Whig administration of Lord Grey in February 1832, and was made a Privy Councillor. He effected some reforms and economies during his tenure of this office (he was responsible for the passing of the Vestry Act 1831), but, unable to carry out all his wishes. Hobhouse became Chief Secretary for Ireland in March 1833. He had only held this post for a few weeks when, in consequence of his refusal to vote with the government against the abolition of the Doors and Windows Tax, he resigned both his office and his seat in parliament. At the subsequent election he was defeated. Hobhouse joined the cabinet as First Commissioner of Woods and Forests when Lord Melbourne became Prime Minister in July 1834, and about the same time Hobhouse was returned at a by election as one of the members for Nottingham. In Melbourne's government of 1835 he was President of the Board of Control, in which position he strongly supported the Indian policy of Lord Auckland. He returned to the same office in July 1846 as a member of Lord John Russell's cabinet. In February 1851 Hobhouse went to the House of Lords as Baron Broughton, of Broughton de Gyfford in the County of Wiltshire. He left office when Russell resigned in February 1852.
Кейінгі өмірі
1840 жылы Хобхауз Уилтшир милициясының полковнигі болып тағайындалды; әскерлік бөлім толық құрамында болмаса да, бір жылдан кейін полкқа "Royal" префиксі қосылды. 1852 жылы милиция қайта құрылғанда ол полковниктік шеніне ие болды. 1859 жылы ол қолбасшылықтан бас тартып, полктің құрметті полковнигі болып тағайындалды. 1852 жылы Хобхауз сонымен қатар Бан орденінің Ұлы крестімен (GCB) марапатталды және саяси өмірге көп араласпады, көбінесе әдебиетпен және хат алмасумен шұғылданды. Лорд Браутон Уитбрейд сыра зауытының серіктесі және Корольдік қоғамның мүшесі болды. Ол 1830 жылдың 16 шілдесінде құрылған Корольдік географиялық қоғамның негізін қалаушылардың бірі еді. "Британ энциклопедиясындағы" (1911) өмірбаянының авторының пікірінше, ол жақсы классикалық білімге ие болған, шешен болмаса да, дау-дебаттерде шеберлік танытқан.
In 1840 Hobhouse was appointed Colonel of the Wiltshire Militia; although disembodied, the regiment received the 'Royal' prefix a year later. When the Militia was reformed in 1852 he retained the colonelcy. He gave up the command in 1859 and was appointed the regiment's Honorary Colonel. In 1852 Hobhouse was also made a Knight Grand Cross of the Order of the Bath (GCB), and took little part in political life, being mainly occupied in literary pursuits and in correspondence. Lord Broughton was a partner in Whitbread's brewery and a fellow of the Royal Society. He was one of the founders of the Royal Geographical Society which formed on 16 July 1830. In the opinion of the author of his biography in the Encyclopaedia Britannica (1911) he was a good classical scholar, and although not eloquent, an able debater.
Отбасы
Лорд Браутон 1828 жылы Джордж Хейдің қызы Джулия ханымға үйленді. Олардың үш қызы болды. 1835 жылы сәуір айында леди Джулия туберкулезден қайтыс болды. Хобхаус 1869 жылғы 3 маусымда Лондонда қайтыс болды. Еркек мұрагері болмағандықтан, барондық атағы оның өлімімен бірге жойылды. Баронеттік атағы оның жүрегі туысы Чарльз Пэрри Хобхаусқа өтті.
Lord Broughton married Lady Julia, daughter of George Hay, 7th Marquess of Tweeddale, in 1828. They had three daughters. Lady Julia died of tuberculosis in April 1835. Hobhouse died in London on 3 June 1869. Being without heir male, the barony lapsed on his death. The baronetcy passed to his nephew, Charles Parry Hobhouse.
Халықтық мәдениеттегі бейнелеу
Хобхаусты 1949 жылғы "Жаман лорд Байрон" тарихи драмасында кейіпкерлік актер Раймонд Ловелл сомдады.
Hobhouse was played by the character actor Raymond Lovell in the 1949 period drama The Bad Lord Byron.