Кіріспе
Канаданың Манитоба және Онтарио провинцияларындағы өзен. Уинипег өзенінің суайдыны 1670 жылы Гудзон шығанағы компаниясына берілген жердің оңтүстік-шығыс бөлігі болды. Канададағы бөлігі шамамен 1873 жылы Ұлыбританияның келісім комиссарлары мен Ормандар көліндегі Солтүстік-Батыс бұрышындағы Бірінші Ұлттар басшылары қол қойған 3-ші шартта Канадаға берілген жерге сәйкес келеді. Өзеннің аты кри тілінде «бұлыңғыр су» дегенді білдіреді. Бұл өзен жолын жергілікті халықтар еуропалықтармен қарым-қатынасқа дейін мыңдаған жылдар бойы пайдаланған. Француз және ағылшын отарлаушылары да жүздеген жылдар бойы тері саудасы үшін Бірінші Ұлттарға жету үшін, сауда байланыстарын орнату үшін өзенді қолдана бастады. Бұл қазіргі Онтарио мен оңтүстік Манитоба арасындағы каноэмен жүруге қолайлы жалғыз ірі су жолы. Қызыл өзен жолы оңтүстікке қарай әлдеқайда алыс және одан ұзақ портежді қажет етті. Ла Верендри өзен бойындағы Бірінші Ұлттар лагерьлеріне жақын жерде тері саудасы бекіністерін салған алғашқы саяхатшылардың бірі болды. Уайтшелл провинциялық паркі арқылы өтетін өзен бөлігінде екі өзеннің қосылатын жері – Уайтшелл өзенінің саласында көптеген петроглифтер (тасқа салынған суреттер) бар. Бұл петроглифтер аймақтың жергілікті халықтар үшін саяхат, сауда, рәсімдер, егін жинау және қоныстану маңыздылығын көрсетеді. 1906 жылдан бері өзен Виннипег қаласына гидроэлектр қуатының маңызды көзі болып табылады.
The Winnipeg River watershed was the southeasternmost portion of the land granted in 1670 to the Hudson's Bay Company. The portion in Canada corresponds roughly to the land deeded to Canada in Treaty 3, signed in 1873 by Her Majesty's treaty commissioners and the First Nation chiefs at Northwest Angle on the Lake of the Woods. The river's name means "murky water" in Cree. This river route was used by natives for thousands of years before European contact. French and English colonists also began to use the river in order to reach First Nations for the fur trade, with trade interactions for hundreds of years. It is the only major water route between what is now Ontario and southern Manitoba that was easily navigable by canoe. The Red River route was much farther south and had a longer portage. La Vérendrye was one of the first explorers to establish fur trade forts near the First Nations camps along the river. The river section through Whiteshell Provincial Park has many petroforms near the Whiteshell River forks where the two rivers meet. These petroforms are an ancient reminder of the importance of the area for native travel, trade, ceremonies, harvesting, and settlements. Since 1906 the river has been an important source of hydroelectric power to the city of Winnipeg.
География
Виннипег өзенінің суайдыны Супериор көлінің батысына қарайғы жердің биіктігіне дейін созылады. Виннипег өзенінің жағалауындағы ірі қазіргі заманғы елді мекендерге Онтариодағы Кенора, Минаки және Уайтдог; ал Манитобада Лак-дю-Бонне, Пинава, Пауэрвью және Пайн-Фоллс жатады. Уайтдог – Уабасемунг тайпасының мекені. Сагкинг тайпасы Виннипег өзенінің және Пайн шарлауының сағасына жақын орналасқан. Онтариода Кенорада, Вудс көлінен шығатын Виннипег өзенінде және Уайтдог шарлауында бөгеттер салынған. Бөгеттерден алынған энергия Кенораны және жергілікті қағаз және целлюлоза фабрикасын қамтамасыз етті, бірақ жергілікті Анишинаабе халқы қоршаған ортаның нашарлауынан зардап шекті. Манитобада алты гидроэлектр станциясы бар: Pointe du Bois генераторлық станциясы Pointe du Bois орналасқан жерде, Slave Falls бірнеше шақырым төменде, Seven Sisters генераторлық станциясы Seven Sisters шарлауында, MacArthur Falls генераторлық станциясы, Great Falls генераторлық станциясы және Пайн-Фоллс генераторлық станциясы Пауэрвьюде, Манитобада. Виннипег өзеніндегі су ағыны түрлі бөгеттер арқылы Вудс көлінің су режимін қадағалайтын кеңес тарапынан бақыланады. Ол өзен алабының және су ағысының егжей-тегжейлі сипаттамаларын қамтитын веб-сайтты ұстап тұрады.