Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
33-ші жаяу әскер дивизиясы – 1917 және 1968 жылдар аралығында АҚШ Ұлттық гвардиясының бірлестігі болды. Алғашқыда Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде қызмет ету үшін құрылған бұл дивизия, Амиен шайқасы, Хамель шайқасы, Маас-Аргонн шабуылы, Сомманың екінші шайқасы және Сент-Михил шайқасы кезінде Батыс майданында күресті. Соғыстар арасында қайта құрылып, кейін Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қайтадан жандандырылды, Тынық мұхитында Жапон императорлық армиясына қарсы әрекеттерге қатысты. Соғыстан кейін дивизия толығымен Иллинойс Ұлттық гвардиясы дивизиясы ретінде қайта құрылды. 1960 жылдардың соңында дивизия бригада деңгейіндегі бірлестікке дейін қысқартылды, ал оның тарихы қазіргі 33-ші жаяу әскер бригадасының ұрыс тобымен жалғастырылуда.
The 33rd Infantry Division was a formation of the U. S. Army National Guard between 1917 and 1968. Originally formed for service during World War I, the division fought along the Western Front during the Battle of Amiens, the Battle of Hamel, the Meuse Argonne Offensive, at the Second Battle of the Somme, and at the Battle of Saint Mihiel. It was re formed during the inter war period, and then later activated for service during World War II, seeing action against the Imperial Japanese Army in the Pacific. In the post war era, the division was reconstituted as an all Illinois National Guard division. In the late 1960s, the division was reduced to a brigade sized formation, and its lineage is currently perpetuated by the 33rd Infantry Brigade Combat Team.
Қатысу
33-дивизия Бірінші дүниежүзілік соғыста және одан кейін де қызмет етті. Дивизия Хьюстон қаласындағы Логан лагерінде, Техас штатында, Иллинойс штатының Ұлттық гвардиясының құрамында жаттықтырылды. Бірінші бөлім 1918 жылы Францияға жіберілді. Францияға алғаш рет полковник Генри А. Алленнің басшылығымен 108-инженерлік полк аттанды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде 33-дивизияның офицерлерінің арасында Ұлы соғыстың жалғыз американдық ақыны деп есептелетін екінші лейтенант Джон Аллан Уайет болды. Ол британдық соғыс ақындары Зигфрид Сассон мен Уилфред Оуэнмен салыстыруға лайық. Уайет кейіннен 33-ші АҚШ дивизиясымен болған соғыс тәжірибесін 1928 жылы жарық көрген «Бұл адамның әскері: елуге жуық сонеттегі соғыс» атты сонеттер жинағында бейнеледі. 20 және 21 маусымда дивизия үлкен неміс шабуылы күтіліп отырған Амиен секторына жетті. Дивизияны британдық армия мен Достас елдердің әскерлері, әсіресе австралиялық корпусы даярлады және олардың кейбір операцияларына қатысты. 33-ші дивизияның бөлімдері алғаш рет 4 шілдеде болған Хамель шайқасына қатысты. 131-ші және 132-ші жаяу әскер полктерінің төрт ротасынан алынған жеке взводтар жауынгерлік тәжірибе алу үшін австралиялық батальондарға таратылды. Алайда, бұл ресми мақұлдамасыз болды, себебі басқа елдердің кіші офицерлерінің АҚШ әскерлерінің майдан командасына араласуына қатысты даулар туды. Осылайша, Хамель шайқасы Бірінші дүниежүзілік соғыстың стандарттарымен салыстырғанда шағын болғанымен, АҚШ армиясының қызметкерлері Британ империясының күштерімен бірге соғысқан алғашқы оқиға ретінде тарихи маңызы зор болды және бұрын тәжірибесіз американдық әскерлер соғыста тиімді рөл атқара алатынын көрсетті. Бұл шайқас австралиялық генерал Джон Монаш жасаған жаңаша шабуыл тактикасын қолдану тұрғысынан да тарихи маңызы бар еді. 33-дивизия тамыз шабуылының басталуында британдық Төртінші армияның артында тек төтенше жағдайларға дайындалып резервте тұрды. Амиен шайқасы кезінде Чипилли қырқасында британдық ІІІ корпусының шабуылы тоқтап қалғанда, 9 тамызда 33-ші дивизияның 131-ші полкі көмекке жіберілді және осы міндетті сәтті орындады. Келесі күні полк 4-австралиялық дивизияға қосылды және 12 тамызға дейін сол жерде қалды. 12 тамыздан 20 тамызға дейін бригада 13-австралиялық бригадамен біріктіріліп, Бригадир генерал Э. А. Уиздом басқарған Байланыс күштері құрылды. Бұл күштердің мақсаты Соммнен Брей-сюр-Соммға дейінгі және Корбиге дейінгі жолды ұстап тұру арқылы 4-австралиялық дивизияны операциядан босату болды. Осыдан кейін дивизия 33-ші АҚШ дивизиясына қайта оралды. 23 тамызда дивизия Туль секторына көшірілді. 33-дивизия 1918 жылдың 26 қыркүйегінен бастап 1918 жылдың 10 қарашасындағы шайқастың аяқталуына дейін Муаз-Аргонн жорығында шайқасты. 33-ші дивизияның соңғы міндеті 1918 жылдың 27 желтоқсанында орындалды. Барлығы, 33-ші дивизия Францияға келгеннен бастап 1918 жылдың 11 қарашасындағы неміс қарусыздануына дейін дивизия 13 ауыр артиллерия және 87 жеңіл артиллерия бөлімін жаулап алды. Сонымен қатар, олар 460 пулемет пен 430 жеңіл мылтықтарды тартып алды. Барлығы, дивизия Бірінші дүниежүзілік соғыста 40 300 метр жерді басып алды. 33-дивизия жаудың бекіністеріне автоматты пулеметпен шабуыл жасап, содан кейін жаяу әскер оларды басып алуға мүмкіндік берген жалғыз бөлім болды. Барлығы, 33-дивизия 215 американдық, 56 британдық және басқа да марапаттарға ие болды. Бірінші дүниежүзілік соғыстағы қызметінің нәтижесінде дивизия АҚШ армиясының британдық және француздық корпустардың құрамында шайқасқан жалғыз дивизиясы болып қала береді.
The 33rd Division served in World War I and beyond. The division was trained at Camp Logan in Houston, Texas as part of the National state guard in Illinois. The first unit went to France in 1918. The first unit to go into France was the 108th Engineers, under Colonel Henry A. Allen. During World War I, the 33rd Division's officers included Second Lieutenant John Allan Wyeth, who has been called the only American poet of the Great War who can stand up to comparison with British war poets Siegfried Sassoon and Wilfred Owen. Wyeth later immortalized his war experiences with the 33rd U. S. Division in the 1928 sonnet sequence This Man's Army: A War in Fifty Odd Sonnets. On 20 and 21 June the division went to the Amiens sector, where there was expected to be a major German attack. The division was trained by British Army and Commonwealth soldiers – in particular the Australian Corps – and was part of some of their operations. The first major battle in which elements of the 33rd Division took part was the Battle of Hamel on 4 July. Individual platoons from four companies from the 131st Infantry and 132nd Infantry were distributed among Australian battalions, to gain combat experience. This, however, occurred without official approval as there was controversy regarding the battlefield command of US troops by junior officers from other countries. Thus, while Hamel was a relatively minor battle by the standards of World War I, it was historically significant as the first occasion on which US Army personnel had fought alongside British Empire forces, and demonstrated that the previously inexperienced American troops could play an effective role in the war. The battle was also historically significant for the use of innovative assault tactics, devised by the Australian General John Monash, were demonstrated. The 33rd Division was in reserve behind the British Fourth Army at the opening of the August offensive for emergencies only. With the British III Corps attack stalling at Chipilly Ridge during the Battle of Amiens, the 131st Regiment of the 33rd Division was sent to assist on 9 August, which it did with distinction. The following day the Regiment was attached to the 4th Australian Division and remained there until 12 August. From 12 August until 20 August it was combined with the 13th Australian Brigade in what was called the Liaison Force commanded by Brigadier General E. A. Wisdom. This was designed to hold the front from the Somme to the Bray Sur Somme to Corbie road to relieve the 4th Australian Division from the operation. After this it returned to the 33rd US Division. On 23 August, the division was moved to the Toul sector. The 33rd Division fought in the Meuse Argonne Campaign from 26 September 1918 to the end of the battle on 10 November 1918. The last mission in which the 33rd Division took part was on 27 December 1918. In total, from the 33rd arriving in France to the German armistice on 11 November 1918, the division captured 13 units of heavy artillery and 87 pieces of light artillery. Also, they captured 460 machine guns and 430 light guns. In total, the entire division gained 40,300 meters of land in World War I. The 33rd Division was the only unit in the war to have machine gun barrage enemy nests while infantry turned the position. In total, the 33rd Division received 215 American decorations, 56 British decorations, and various others. As result of its World War I service, the division remains the only US Army division that has fought as part of British Army and French Army corps.
Соғыс аралығы
33-ші дивизия штабы 12 айлық шетелдегі қызметтен кейін 1919 жылдың 17 мамырында «Маунт-Вернон» кемесімен Нью-Джерси штатының Хобокен қаласына келді және 1919 жылдың 6 маусымында Грант лагерінде демобилизацияланды. 1920 жылғы Ұлттық қорғаныс заңына сәйкес, дивизия Иллинойс штатына бекітілді және 1921 жылы VI корпустың құрамына қосылды. Дивизия штабы қайта ұйымдастырылып, 1923 жылдың 13 желтоқсанында Чикагодағы 115 East Ontario Street мекенжайында федералдық деңгейде мойындалды. Дивизияның көп бөлігі штаттың солтүстік бөлігінде, Чикаго және оның төңірегінде орналасқан. 108-ші инженерлік полктің әрбір ротасы Иллинойс штатының ірі өнеркәсіптік немесе көлік компанияларының қолдауында болды: А ротасы – «Халықтың газ, жарық және кокс» компаниясы, В ротасы – «Комонвелл Эдисон», С ротасы – «Елевато темір жолы», D ротасы – «Иллинойс орталық темір жолы», E ротасы – «Халықаралық комбайн» компаниясы, ал F ротасы – «Чикаго, Милуоки, Сент-Пол және Тынық мұхит» темір жолы. Құрметті армия офицерлері 33-ші дивизияға нұсқаушылар ретінде тағайындалды, олар Ұлттық гвардия офицерлерінің әдеттегі оқу-жаттығуларын бақылады. Осы офицерлердің бірі – полковник Джордж Маршалл, ол 1933 жылдан 1936 жылға дейін 33-ші дивизияның бас нұсқаушысы қызметін атқарды.
The 33rd Division headquarters arrived at Hoboken, New Jersey, aboard the USS Mount Vernon on 17 May 1919 after 12 months of overseas service and was demobilized on 6 June 1919 at Camp Grant. In accordance with the National Defense Act of 1920, the division was allotted to the state of Illinois and assigned to the VI Corps in 1921. The division headquarters was reorganized and federally recognized on 13 December 1923 at 115 East Ontario Street, in Chicago. Most elements of the division were concentrated in the northern part of the state in and around Chicago. Each company of the 108th Engineer Regiment was sponsored by a major Illinois industrial or transportation concern: Company A by the Peoples Gas, Light, and Coke Company, Company B by Commonwealth Edison, Company C by the Elevated Railroad, Company D by the Illinois Central Railroad, Company E by the International Harvester Company, and Company F by the Chicago, Milwaukee, St. Paul and Pacific Railroad. Regular Army officers were detailed to act as instructors for the 33rd, supervising National Guard officers who conducted the usual training. One of these officers was Colonel George C. Marshall, who served as head instructor for the 33rd Division from 1933 to 1936.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Федералды қызметке шақырылды: 1941 жылдың 5 наурызы (Иллинойс штатының Ұлттық гвардиясы бөлімі). 1943 жылы Калифорниядағы Эссекс лагерінде дайындықтан өтті. Шетелде: 1943 жылдың 7 шілдесі. Кампаниялар: Жаңа Гвинея, Лусон. Президенттік бөлімге көрсетілген құрмет: 6. Марапаттары: Құрмет медалі – 3; Ерекше қызмет ордені – 31; Ерекше қызмет медалі – 2; Күміс жұлдыз – 470; Ардақты легион – 34; Әскер медалі – 49; Қола жұлдыз медалі – 2,251; Әуе медалі – 36. Командирлер: генерал-майор Сэмюэл Т. Лоутон (1941 жылдың наурызынан 1942 жылдың мамырына дейін), генерал-майор Франк Махин (1942 жылдың мамыр-шілдесі), генерал-майор Джон Милликин (1942 жылдың тамызынан 1943 жылдың қыркүйегіне дейін), генерал-майор Перси У. Кларксон (1943 жылдың қазанынан 1945 жылдың қарашасына дейін); бригадалық генерал У. Г. Скелтон (1945 жылдың қарашасынан демобилизацияға дейін). Демобилизацияланды: 1946 жылдың 3 ақпанында Жапонияда.
Called into federal service: 5 March 1941 (National Guard Division from Illinois). Trained at Camp Essex in California in 1943. Overseas: 7 July 1943. Campaigns: New Guinea, Luzon. Presidential Unit Citation: 6. Awards: Medal of Honor – 3 ; Distinguished Service Cross – 31 ; Distinguished Service Medal – 2; Silver Star – 470 ; Legion of Merit – 34; Soldier's Medal – 49; Bronze Star Medal – 2,251 ; Air Medal – 36. Commanders: Maj. Gen. Samuel T. Lawton (March 1941 – May 1942), Maj. Gen. Frank Mahin (May–July 1942), Maj. Gen. John Millikin (August 1942 – September 1943), Maj. Gen. Percy W. Clarkson (October 1943 – November 1945); Brig. Gen. W. G. Skelton (November 1945 to inactivation). Inactivated: 3 February 1946 in Japan.
Ұйым
Дивизия, 27-шіден басқа басқа Ұлттық гвардия дивизияларымен бірге, 1942 жылдың қаңтар және ақпан айлары аралығында шаршы құрылымнан үшбұрышты құрылымға өтуге бұйрық алды. 108-ші инженерлік (жауынгерлік) полк 1942 жылдың 12 ақпанында таратылды, ал бас штаб, бас штаб және материалдық-техникалық қамтамасыз ету компаниясы, сондай-ақ А, В және С компаниялары 108-ші инженерлік-жауынгерлік батальонға айналды, ол дивизия құрамында қалды. 1942 жылдың 21 ақпанында 1-ші батальонның бас штабы деактивацияланды, ал 2-ші батальон 181-ші батальонға (ауыр понтондық) айналды, ол инженерлік бөлімше болды. 132-ші жаяу әскер полкі 1942 жылдың 14 қаңтарында Америка дивизиясының жедел тобымен бірге Жаңа Каледонияда қызмет ету үшін бөлінді. 1942 жылдың 21 ақпанында дивизия 33-ші жаяу әскер дивизиясы болып қайта аталды. Сол күні 131-ші жаяу әскер полкі Америка Құрама Штаттарында дивизиялық емес қызметке жіберілді. 129-шы жаяу әскер полкі 1943 жылдың 31 шілдесінде бөлінді және кейіннен 37-ші жаяу әскер дивизиясына бекітілді. 136-шы жаяу әскер полкі, бастапқыда соғыстар арасындағы кезеңде белсенді емес Миннесота Ұлттық гвардиясының бөлімшесі, АҚШ армиясында қайта құрылды, 33-ші жаяу әскер дивизиясының басқа бөлімдерінен ауыстырылған жеке құраммен толықтырылды және 1942 жылдың 1 сәуірінде дивизияға бекітілді. 123-ші жаяу әскер полкі (бұрынғы Алабама Ұлттық гвардиясының сол атаумен шатастырылмайтын, Бірінші дүниежүзілік соғыста 31-ші дивизияның құрамында қызмет еткен бөлімшесінен ешқандай байланысы жоқ) 1942 жылдың 24 тамызында АҚШ армиясында құрылды және 1942 жылдың 28 қыркүйегінде дивизияға бекітілді. Дивизия Оңтүстік Тынық мұхитында, Жаңа Гвинеяда және Филиппинде шайқасты. 1944-1945 жылдары дивизия құрамында:
The division, along with the other National Guard divisions with the exception of the 27th, was ordered to convert from the square to the triangular formation between January and February 1942. The 108th Engineers (Combat) Regiment was broken up on 12 February 1942 and the HQ, HQ and Service Company, and Companies A, B, and C became the 108th Engineer Combat Battalion, which remained with the division. The HQ, 1st Battalion was inactivated on 21 February 1942 and the 2nd Battalion became the 181st Battalion (Heavy Pontoon), an engineering unit. The 132nd Infantry Regiment was detached on 14 January 1942 for service in New Caledonia with the Americal Division task force. On 21 February 1942 the division was re designated the 33rd Infantry Division. That same day the 131st Infantry Regiment was detached for non divisional service in the continental United States. The 129th Infantry Regiment was detached on 31 July 1943, and was later assigned to the 37th Infantry Division. The 136th Infantry Regiment, originally a Minnesota National Guard unit inactive during the interwar period, was reconstituted in the Army of the United States, activated with personnel transferred from elsewhere in the 33rd Infantry Division, and assigned to the division on 1 April 1942. The 123rd Infantry Regiment (unrelated in lineage to an earlier Alabama National Guard formation of the same designation that saw service in World War I as a part of the 31st Division) was constituted in the Army of the United States on 24 August 1942 and assigned to the division on 28 September 1942. The division served in the south Pacific, fighting in New Guinea and in the Philippines. In 1944 1945 the division contained:
Қайта ұйымдастырылған
АҚШ армиясы "квадратты" (дивизияда 4 полк) "үшбұрышты" (дивизияда 3 полк) ұғымға қайта ұйымдастырылғанда, 132-ші жаяу әскер полкі бөлініп, 6814-ші арнайы топтың құрамында Жаңа Каледонияға жіберілді, онда ол Америка дивизиясының бөлігіне айналды. Дивизияда 123-ші, 130-шы және 136-шы жаяу әскер полктері қалды. 33-ші танк ротасы Пёрл-Харборға дейін Филиппинге 192-ші танк батальонының B ротасы ретінде жіберілді және Батаанда тұтқынға алынды.
When the US Army reorganized from the "square" (4 regiments to a division) to "triangular" (3) concept, the 132nd Infantry Regiment was separated and was sent to New Caledonia as part of Task Force 6814 where it became part of the Americal Division. The division was left with the 123rd, 130th, and 136th Infantry Regiments. The 33rd Tank Company was sent to the Philippines as Company B of the 192nd Tank Battalion prior to Pearl Harbor and it was captured at Bataan.
Тынық мұхит аймағындағы іс-әрекет
33-ші жаяу әскер дивизиясы 1943 жылдың 12 шілдесінде Гавайиге келді. Құрылыстарды күзету кезінде, олар джунглидегі соғысқа оқытылды. 1944 жылдың 11 мамырында Жаңа Гвинеяға келді, онда қосымша оқулар өтті. 123-ші жаяу әскер полкі 1 қыркүйекте Маффин шығанағына жетіп, Вакде әуежайының маңында және Тоем-Сарми секторында периметрлік қорғаныс ұйымдастыруға кірісті. 123-ші полк 1945 жылдың 26 қаңтарында қызметтен босатылды. 33-ші дивизияның бөлімдері 18 желтоқсанда Моротайға келді, ал 22 желтоқсанда аралдың батыс жағалауына қарсылықсыз десант жасап, қорғаныс периметрін құрды. Белсенді барлау тобы жіберілді, олар шашыраңқы қарсылыққа тап болды. 33-ші дивизия 1945 жылдың 10 ақпанында Лусонға, Лингэен шығанағына десант жасап, 13-15 ақпан аралығында Дамортис-Росарио-Позоррубио аймағында 43-ші жаяу әскер дивизиясын ауыстырды. Дивизия 19 ақпанда Карабало тауларына бағыт алды, мақсаты – Филиппиннің жазғы астанасы және генерал Томоюки Ямашитаның штабы болған Багио қаласын алу. Төбелерде бекінген фанатикалық жаумен күрескен 33-ші дивизия 7 наурызда Арингайды, 8 сәуірде Калугон тауын және 25 сәуірде Мирадор тауын басып алды. 33-ші және 37-ші жаяу әскер дивизияларының бірлескен шабуылының нәтижесінде 26 сәуірде Багио және Джон Хей лагері жаудан босатылды. Багио қаласын басып алу кезінде Филиппиннің болашақ президенті Мануэль Роксас азат етілді, оны 27 сәуірде 33-ші дивизияның және Филиппиннің одақтас армиясының 66-шы жаяу әскер полкінің филиппиндік сарбаздары босатып алды. Жапондық әскерлердің шашыраңқы топтарын тазартудан кейін, дивизия 12 мамырда Сан-Николас-Тэббо-Итогон бағытын басып алды. Барлық бөлімдер 1945 жылдың 30 маусымында демалыс және қалпына келтіру аймақтарына жіберілді. Дивизия 25 қыркүйекте Жапонияның Хонсю аралына десант жасады және 1946 жылдың басында таратылғанға дейін оккупациялық міндеттерді орындады.
The 33rd Infantry Division arrived in Hawaii on 12 July 1943. While guarding installations, it received training in jungle warfare. On 11 May 1944, it arrived in New Guinea where it received additional training. The 123rd Infantry Regiment arrived at Maffin Bay on 1 September, to provide perimeter defense around the Wakde Airdrome and in the Toem–Sarmi sector. The 123rd was relieved on 26 January 1945. Elements of the 33rd arrived at Morotai, on 18 December 1944 and landings were made on the west coast of the island on 22 December, without opposition and defensive perimeters were established. Aggressive patrols were sent out which encountered scattered resistance. The 33rd then landed at Lingayen Gulf, on Luzon, on 10 February 1945, and relieved the 43rd Infantry Division in the Damortis–Rosario Pozorrubio area, over the period 13–15 February. The division drove into the Caraballo Mountains on 19 February, toward its objective, Baguio, the summer capital of the Philippines and the headquarters of General Tomoyuki Yamashita. Fighting against a fanatical enemy entrenched in the hills, the 33rd took Aringay on 7 March, Mount Calugong on 8 April, and Mount Mirador on 25 April. Baguio and Camp John Hay fell on 26 April, under the concerted attack of the 33rd and the 37th Infantry Divisions. Manuel Roxas, later President of the Philippines, was freed during the capture of Baguio, which was liberated by the 33rd and Filipino soldiers of the 66th Infantry Regiment, Philippine Commonwealth Army, USAFIP NL on 27 April. After mopping up isolated pockets of Japanese troops, the division captured the San Nicholas–Tebbo–Itogon route on 12 May. All elements went to rest and rehabilitation areas on 30 June 1945. The division landed on Honshū Island, Japan, on 25 September, and then performed occupation duties until it was deactivated in early 1946.