Американдық меццо-сопрано: Лоррейн Хант Либерсон өмірі мен шығармашылығы
Lorraine Hunt Lieberson
Американдық меццо-сопрано Лорейн Хант Либерсон (1954-2006) өмірі мен мансабы, барокко және заманауи өнердегі жетістіктері туралы ақпарат. Әнші ретіндегі ерекше жолы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық меццо-сопрано
American mezzo soprano
Лоррейн Хант Либерсон (1 наурыз, 1954 – 3 шілде, 2006) – американдық меццо-сопрано. Ол барокко дәуірінің және заманауи туындыларын орындауымен танымал болды. Оның әнші болу жолы дәстүрден тыс болды – бұрын кәсіби альтші болған Либерсон отыздан кейін ғана толық уақытты әншілікке көшті.
Lorraine Hunt Lieberson (March 1, 1954 – July 3, 2006) was an American mezzo soprano. She was noted for her performances of both Baroque era and contemporary works. Her career path to becoming a singer was unconventional – formerly a professional violist, Lieberson did not shift her full time focus to singing until she was in her thirties.
Өмір
Төрт баланың бірі болып дүниеге келген Лорейн Ханттың ата-анасы Сан-Франциско шығанағында операмен айналысқан. Оның анасы Марсия – контральто әнші және музыка мұғалімі, ал әкесі Рэндольф жоғары мектепте және колледжде музыка сабақтарын берген. Ол бала кезінде Энгельберт Хампердинктің «Хенсел және Гретель» операсында имбирлі бала рөлінде ойнаған. Кейіннен түрмеде осы операның қайырымдастық көрсетіліміне қатысқаннан соң, ол операға оралып, бұл жолы Хансел рөлін сомдады. Осы қойылымнан кейін 29 жасында Метрополитен операсына қатысуға үміткер ретінде сынақтан өтті. 1997 жылы Санта-Феде «Ашоканың арманы» операсының репетициясы кезінде ол композитор Питер Либерсонмен танысты. Екі жылдан соң олар үйленді, содан кейін Лорейн Хант Либерсон деп аталды. Питер Либерсонның «Рилке әндері» және «Неруда әндері» ән циклдері, екеуі де CD-де қолжетімді, оның әйелі үшін арнайы жазылған. Лорейн Хант Либерсон 2006 жылдың 3 шілдесінде Санта-Феде (Нью-Мексико) 52 жасында сүт безінің қатерлі ісігінен қайтыс болды. Ол осы ауруға шалдыққан әпкесіне күтім жасағаннан бірнеше жыл өткен соң осы оқиға орын алды.
One of four children, Lorraine Hunt was born to parents who were both involved with opera in the San Francisco Bay Area. Her mother, Marcia, was a contralto and music teacher and her father, Randolph, taught music in high school and college. She performed as a child in Engelbert Humperdinck's Hänsel & Gretel, as a gingerbread boy. She returned to opera after taking part in a charity performance of the same work at a prison, this time taking Hänsel's role. After this performance, she auditioned for the Met, at age 29. While rehearsing in his opera Ashoka's Dream at Santa Fe in 1997, she met composer Peter Lieberson. She married him two years later, changing her name to Lorraine Hunt Lieberson. Peter Lieberson's song cycles Rilke Songs and Neruda Songs, both available on CD, were composed especially for his wife. Hunt Lieberson died from breast cancer in Santa Fe, New Mexico on July 3, 2006, at the age of 52. Only a few years previously, she had nursed her sister through her final illness with the same disease.
Мансап
Хант Либерсон өзінің музыкалық мансабын альт иесі ретінде бастады және Сан-Хосе симфониясының бас альты болды. 26 жасында Бостон музыка консерваториясында ән салуды қатысты оқуға кірісті. Оның әнші ретіндегі кәсіби мансабы 1984 жылы басталды, ал 1985 жылы Питер Селларспен танысқаннан кейін, Генделдің «Юлий Цезарь» операсында ойнап, опералық дебютін жасады. Ол мансабын сопрано ретінде бастады, Генделдің «Теодора» және Селларстың атышулы «Дон Джованни» қойылымында Донна Эльвира сияқты рөлдерді орындады, бірақ көп ұзамай меццо-сопрано диапазонына көшті. Ол Крейг Смитпен Emmanuel Music-те альт иесі ретінде жұмыс істей бастады, содан кейін хорда ән шырқады және жетекші рөлдерді ойнай бастады. Эммануэльмен жұмысы 1980 және 1990 жылдары жалғасты, ал оның Бах және Генделдегі жұмыстарының жазбасы 2008 жылы Avie Records компаниясы «Эммануэльдегі Лоррейн» деген атпен шығарды. Метрополитен операсындағы дебюттік өнері 1999–2000 маусымында Джон Харбисонның «Ұлы Гэтсби» операсының әлемдік премьерасында (бірінші қойылымы 1999 жылдың 20 желтоқсанында) Миртл Уилсон рөлінде он бір рет ойнады. Дирижер Майкл Тилсон Томас және сопрано Селена Шафер қатысты. 2007 жылы ол күйеуінің «Рилке әндері» жазбасы үшін үздік классикалық вокалдық орындау номинациясында «Грэмми» сыйлығын алды, ал 2008 жылы күйеуінің «Неруда әндері» орындауы үшін қайтадан жеңіске жетті.
Hunt Lieberson began her musical career as a violist, and became principal viola with the San Jose Symphony. At age 26, she turned to studying voice seriously at the Boston Conservatory of Music. Her professional career as a singer began in 1984, and in 1985 she made her operatic debut after meeting Peter Sellars, appearing in his 1985 production of Handel's Giulio Cesare. She began her career as a soprano, singing roles such as Handel's Theodora and Donna Elvira in Sellars' notorious production of Don Giovanni, but soon gravitated to the mezzo soprano range. She began working with Craig Smith at Emmanuel Music as a violist, then sang in the chorus and began taking leading roles. Her work with Emmanuel continued throughout the 1980s and 1990s, and a recording of her work there in Bach and Handel was released in 2008 by Avie Records, "Lorraine at Emmanuel." Her debut performance at the Metropolitan Opera came during the 1999–2000 season, in eleven performances in the role of Myrtle Wilson in the world premiere of John Harbison's The Great Gatsby (first performance on December 20, 1999). conductor Michael Tilson Thomas and soprano Celena Shafer. In 2007, she posthumously received the Grammy Award for Best Classical Vocal Performance for her recording of her husband's Rilke Songs, and in 2008 won again posthumously for her performance of her husband's Neruda Songs.
Жазбалар
Жоғарыда аталғандардан өзге, оның соңғы жазбаларына Иоганн Себастьян Бахтың екі кантатасы кіреді, BWV 82 (Ich habe genug) және BWV 199 (Mein Herze schwimmt im Blut), олар «Нью-Йорк Таймс» газетінің жылдық ең жақсы 10 классикалық альбомының тізіміне кіріп, Billboard классикалық чартында 3-орынды иеленді. «Музыкалық Америка» журналы оны 2001 жылғы «Жыл вокалисі» деп мойындады. 1980-жылдардың соңы мен 1990-жылдардың басында, Питер Либерсонға тұрмысқа шығар алдында, Лоррейн Хант Джордж Фридерик Генделдің репертуарында кеңінен танылды. Ол Николас МакГеганның басшылығымен Геттинген халықаралық Гендел фестивалінде опералар мен ораторияларды орындады және жазды. Оның жазбаларына «Ариоданте», «Серсе», «Мессия» (сопрано ретінде), «Клори», «Тирси е Филено», «Теодора», «Сусанна» және Гендел арияларының екі дискісі кіреді. «Теодора» ораториясында ол Айрин мен бас кейіпкердің рөлдерін орындады; сондай-ақ Генри Перселлдің «Фей Королевасы» операсына қосымша музыкасын және МакГеганмен бірге «Дидо мен Эней» операсының бас рөлін жазды. Хант Либерсонның 1999 жылы Вигмор-холлдағы дебюті, Шуманның (Frauen Liebe und Leben, Op. 42) және Брамстың (Op. 57) лидерлерін пианист Джулиус Дрейкпен бірге орындауы тікелей жазба ретінде шықты.
Besides those mentioned above, her most recent recordings include two of Johann Sebastian Bach's Cantatas, BWV 82 (Ich habe genug) and BWV 199 (Mein Herze schwimmt im Blut), which made the New York Times top 10 classical albums of the year and No. 3 on the Billboard classical chart. Musical America recognized her as the 2001 Vocalist of the Year. In the late 1980s and early 1990s, before her marriage to Peter Lieberson, Lorraine Hunt rose to prominence in the repertoire of George Frideric Handel. She performed and recorded opera and oratorios with the Göttingen International Handel Festival, under Nicholas McGegan's direction. Her recordings include Ariodante, Serse, Messiah (as a soprano), Clori, Tirsi e Fileno, Theodora, Susanna, and two CDs of Handel arias. For the oratorio Theodora, she sang the roles of both Irene and the title character; she has also recorded Henry Purcell's incidental music for The Fairy Queen and the title role of Dido and Aeneas with McGegan. Hunt Lieberson's 1999 debut at Wigmore Hall, a performance of lieder by Schumann (Frauen Liebe und Leben, Op. 42) and Brahms (Op. 57) with the pianist Julius Drake, was released as a live recording.