Кіріспе

Утрехттік қасиетті Ансфрид (сондай-ақ Ансфрид, Ансфридус), кейде Кіші Ансфрид деп аталды (3 мамыр 1010 жылы Лейсденнің жанында қайтыс болды) – Гуй графы және Киелі Рим императоры Отон I-нің қылыш алып жүрушісі. 995 жылы Утрехт епископы болды. Ол Маасгау аймағының дворяны Ламберттің ұлы немесе немересі болған болуы мүмкін, кейіннен ол осы аймақта Торн аббаттығын құрды. Ол сонымен қатар патшалық отбасыны қоса алғанда, түрлі маңызды замандастарымен туыс болған болуы мүмкін.

Өмір

Ансфрид туралы негізгі ақпарат көзі – 1022 жыл шамасында жазылған Мецтік Альберттің "De diversitatem temporum" еңбегі. Ансфридтің есімі әкесінің ағасы (patruus) Ансфрид ескісімен бірдей болды, ол 15 округтің графы болған деп есептеледі. Жас Ансфрид Кельн собор мектебіне түсу алдында, әкесінің тағы бір ағасы, Трир архиепискобы Роберттен діни және дүниелік білім алды. 961 жылы Отто I Ансфридті жеке қызметіне алып, оны жеке семсер ұстаушысы етіп тағайындады. Келесі жылы Отто Римге барып, қасиетті Рим императоры болып таж киді. Ол Ансфридке кез келген жағдайға қарсы сақтану үшін семсерін жанында ұстап тұруды бұйырды. Карл Лейзер мұны практикалық сабақ деп бағалайды. Оның христиандық сеніміне адалдығы оған зор құрмет әкелді және ол императордың маңызды рыцарі болды, Меза, Брабант және Гелдерландта бай иеліктерге ие болды. Оның округтерінің барлығы немесе бір бөлігі әкесінің ағасынан мұраға қалған болуы мүмкін. Граф ретінде ол пираттық пен қарулы тонаушылықты тиімді тоқтатып, Vlie арқылы өтетін солтүстік-оңтүстік теңіз жолынан, сондай-ақ, жол ақысы мен салық жинаудан түскен кірістерді басқарды. Ол Хересвинт немесе Хилсондисқа үйленді. Олардың Бенедикта есімді бір қызы болды. Ол әйелінің Торн иелігінде Санкт-Михаилдің қамқорлығымен роман стиліндегі шіркеу құрды. Аббатхананың ішінде ерлер мен әйелдердің бірдей тұратын екі бөлімі болды. Ансфрид мемлекеттік қызметтен кеткеннен кейін өзі мен отбасысы үшін зейнетке шығу орны ретінде жоспарлаған. Оның бақылауындағы аббатхана мен 1,5 шаршы километрге жуық жер рейхсунмител болып саналды, ол тек императорға ғана бағынышты болды. Бірінші аббатица Хересвита болуға тиіс еді, бірақ ол сол жерге бара жатқанда қайтыс болды, ал оның орнын Бенедикта иеленді. Әйелі қайтыс болғаннан кейін Ансфрид монах болғысы келді. Алайда, 995 жылы император Отто III және Лиеж епископы Ноткер Ансфридті бос тұрған Утрехт епископтығын қабылдауға көндірді. Ансфрид, ол рыцарь ретінде қару-жарақ ұстағандықтан, бұл лауазымға лайық емес екенін айтты, бірақ император ықпалын тигізіп, оны көндірді. Қартайған граф семсерін Аахендегі Әулие Мария шіркеуінің алтарына қойып, дін қызметкері болып тағайындалды және сол күні Утрехттің он сегізінші епископы болып киеленді. 1006 жылы епископ Ансфрид қасиетті Михаилдің қамқорлығымен Хелигенберг аббатшылығын құрды. Өмірінің соңында ораза тұтудан әлсіреп, монах болып зейнетке шықты, ауруларға көмектесті, өзінің көру қабілеті нашарлағанмен. Ол қайтыс болғаннан кейін Хелигенберг тұрғындары оның денесін алып кетті, ал Утрехт тұрғындары кездейсоқ емес өртті сөндірді. Торн аббатицасы араласып, Ансфридті Утрехттегі Әулие Мартин соборында жерледі.

Құрмет

Оның мерекесі 3 мамыр күні болған, бірақ кейін 11 мамырға көшірілді.

Қамқорлық

Қасиетті Ансфрид Амерсфорт қаласының қасиетті қамқоршысы.

Иконография

Ансфрид кішкентай шіркеу ғимаратын ұстап тұрған (құрылтайшы ретінде); аяғында қару-жарақтарымен, өйткені ол рыцарлықтан бас тартқан; епископтың митрасы мен таяғымен; немесе бенедиктин монахы ретінде бейнеленеді. Ден Бош қаласындағы Сент-Джон соборындағы жеті қасиетті рәсімді бейнелейтін әйнек терезелерде. Діни шынқылық рәсімі Ансфридті бейнелейді.