Ливерпульдегі Антри ат шабуына арналған жолдар тарихы

Кіріспе

Айнтри жарыс жолы – Англияның Мерсисайд аймағындағы Сефтон қалалық округінің Айнтри ауылында, Ливерпуль қаласының іргесінде орналасқан жарыс жолы. Бұл жарыс жолы жыл сайын сәуір айында үш күнге созылатын Grand National тік жарға қадам жарысына арналған. Айнтри мамыр және маусым айларында (екісі де жұма кештері), қазан (жексенбіде), қараша және желтоқсан айларында (екісі де сенбі күндері) жарыстар ұйымдастырады.

Курстың тарихы

Ливерпульде жылқы жарыстары Тюдор дәуірінен бері танымал болды. 18 ғасырда Николас Бланделл Кросбидегі құмдарда жарыстар ұйымдастырды. 1829 жылы Ливерпульдің Ренела-стриттегі Уотерлоо қонақ үйінің иесі Уильям Линн, Сефтонның екінші графы Уильям Филип Молинусқа, ол «Лорд Дашалонг» лақап атымен белгілі болды, жерді жалға алу туралы ұсыныс жасады. Лорд Сефтон жарысқа қызығушылық танытқандықтан, келісімге келді. Ол 1829 жылдың 7 ақпанында негізгі тасты қалады және іргетастың ішіне алтын монеталар салды. Линн 1829 жылдың 7 шілдесінде Эйнтри жарыс жолында алғашқы жарысқа уақытында трибуна салдырды. Ашылу жарысы 1 миль 2 фурлонгты құрайтын Крокстет стейкі болды, оны Муфти жеңіп алды. 1839 жылға қарай аристократия қызығушылық танытты: Дерби, Эглинтон, Уилтон, Сефтон лордтары және Лорд Джордж Бентинк Айнтриде ұлттық жарыс өткізуге қолдау көрсетті. Жарыс «Ұлы Ливерпуль стипльчезі» деп аталды және «елден төрт миль» деп жарнамаланды – бірақ басталып, аяқталуы белгіленген жарыс жолында болды. Онда биіктігі 1,5 метр болатын тас қабырға және трибуналардан шамамен бір шақырым жерде «берік сарай, одан кейін биік, тік тоғай және соңынан шамамен 1,5 метр ені бар бұлақ» болды. Жарысқа қатысушылар кедергіге жақындағанда, капитан Бехер Конрад атты жылқысымен алға шықты, ол кедергіге қатты соғылып, Бехерді бұлаққа құлатты. Бұлақтан шыққаннан кейін Бехер: «Брендисіз судың еш пайдасы жоқ!» деген сөзді айтқан деседі. Жеміш Мейсон айдаған «Лотерея» 9/1 есебімен жеңіске жетті, одан кейін 12/1 есебімен «Семьдесят четыре» және Паулина келді. 6/1 фавориті «The Nun» финиш сызығына жетпеді. Жиырма жеті жарысқа қатысушы болды. Алғашқы «Ұлттық» жарысқа шамамен 50 000 адам келді. Келесі жылдары жарыс өте танымал болды, бірақ Уильям Линннің денсаулығы нашарлап, жарысқа деген қызығушылығы азайды. Синдикаттың тағы бір мүшесі, жарысқа салмақ белгілейтін Эдвард Уильям Топхэм Айнтридегі басты тұлғаға айналды. 1843 жылы ол «Ұлттықты» жасқа қарай салмақпен жарыстан мүгедектік жарысқа айналдырды. Жарыс 1847 жылы ресми түрде «Ұлы ұлттық» деп аталды, ал келесі жылы Топхэм Лорд Сефтоннан жарыс жолын жалға алды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 1940 жылы Айнтриде BOGSCAR жеңіске жеткен бір жарыс өтті, өйткені жарыс жолы АҚШ-тан келген жүздеген әскери қызметшілерді орналастыру үшін қойма ретінде пайдаланылды. Жарыс жолы 1946 жылдың 4 сәуірінде көктемгі жарысқа қайта ашылды, ал «Grand National» үш күндік жарыстың екінші күні, жұма күні өткізілді. Ол алғаш рет 1947 жылы сенбі күні өтті. 1949 жылы Топхэм мырзалар 100 жылға жалға алғаннан кейін Лорд Сефтоннан жарыс жолын сатып алды. Бұл сатып алуды тойлау үшін Топхэм Трофи, «Grand National» жолының 2 миль 6 фурлонгынан астам мүгедектікке арналған тікұшақ жарысы, Ұлттық жарыстың бірінші күніндегі басты жарыс ретінде енгізілді. 1985 жылы Эйнтридің ескі трибуналарының көп бөлігі бұзылды, тек округтік трибуна ғана қалды. Айнтри стенді деп аталатын уақытша трибуна орнатылды. 1988 жылы округтік трибуна жаңартылып, кеңейтілді. Үш жылдан кейін уақытша трибуналар тұрақты трибунамен ауыстырылды, оны Король-ана ашты және оның құрметіне аталды. Жарыс жолы 1953 жылдың желтоқсан айында екі күндік мерекелік жарыспен ашылды. Милдмей жолының артықшылығы – ол Aintree-ге алғаш рет барлық ұлттық аңшылық жарыстарын өткізуге мүмкіндік берді. Бұрын ол тек қана жазық жарыстарды немесе жазық және секіру жарыстарының аралас жарыстарын өткізе алатын. Сол жақтан сопақша пішіндес жолдың ұзындығы 1 миль 2 фурлонгтан сәл артық, оның ішінде сегіз кедергі болды, олардың екеуі «Grand National» жарысында қолданылды: «Grand National» жарысындағы 13 және 29-шы кедергілер, бұл Милдмей жолындағы үйге тікелей бағытталған төрт жазық кедергінің екіншісі және суға секіру. Арғы тік жолда үш кедергі болды: ашық арық, жай кедергі және тағы бір ашық арық. Жарыстар екі қашықтықта өткізілді: 2 миль 80 ярд және 3 миль 1 фуль 130 ярд. Жол қиын деп есептелді. Бұл жарыс көптеген жаттықтырушыларға ұнамады, ал Милдмей жолындағы жарыстарға аз жарысқа қатысушылар келді. Милдмей жолы «Ұлы ұлттық» жарысында тек бір рет пайдаланылды, ол жарыстың екінші күні өткен Милдмей «Chase» жарысы, 2 миль 80 ярдтық жаңадан келгендерге арналған жарыс болды. 1975 жылы Билл Дэвис Милдмей жолының шыршадан жасалған кедергілерін стандартты қайын кедергілерімен ауыстырды. Бұл жолдың жүріс рельстері 1987 жылға дейін сақталды.

Horse racing was popular in Liverpool from at least Tudor times, In the 18th century Nicholas Blundell organised races on the sands at Crosby. In 1829, William Lynn, the owner of the Waterloo Hotel in Ranelagh Street, Liverpool, approached the Second Earl of Sefton, William Philip Molyneux, whose nickname was 'Lord Dashalong', about leasing land to organise flat racing. Lord Sefton liked racing, so he agreed. He laid the foundation stone on 7 February 1829, and placed a container of sovereigns inside the footings. Lynn built a grandstand in time for the first meeting at Aintree racecourse on 7 July 1829. The opening race was the Croxteth Stakes over 1 mile 2 furlongs, and was won by Mufti. By 1839 the aristocracy was taking an interest: Lords Derby, Eglinton, Wilton, Sefton and Lord George Bentinck backed a national racing event at Aintree. The race was named the 'Grand Liverpool Steeplechase' and advertised as being "four miles across country" – though starting and finishing on the established racecourse. There were 29 obstacles, including a stone wall five feet high, and about a mile from the stands a "strong paling, next a rough, high jagged hedge, and lastly a brook about six feet wide." As the runners approached that obstacle, Captain Becher led the field on Conrad, who hit the obstacle hard causing Becher to fall into the brook. As he came out of the brook, Becher is reputed to have said that "water is no damned use without brandy!" Lottery, ridden by Jem Mason, won at 9/1, followed by Seventy Four and Paulina, both 12/1. The 6/1 favourite, The Nun, failed to finish. There were seventeen runners. That first 'National' attracted a crowd of about 50,000. In the following years the race became very popular, though William Lynn's health suffered and his interest in racing lessened. Another member of the syndicate, Edward William Topham, who was also a racing handicapper, took over as the leading influence at Aintree. In 1843 he turned the 'National' from a weight for age race into a handicap. The race officially became the 'Grand National' in 1847; the following year Topham took on the lease of the course from Lord Sefton. During the Second World War there was one race won by BOGSCAR in 1940 at Aintree as the course had been requisitioned for use as a storage depot with hundreds of servicemen from the USA being stationed there. The course opened again on 4 April 1946 for the Spring Meeting, with the Grand National being run on the Friday, the second day of the three day meeting. It was first run on Saturday in 1947. In 1949 Messrs. Tophams bought the racecourse outright from Lord Sefton after leasing the course for 100 years. To celebrate this purchase, the Topham Trophy, a handicap steeplechase over 2 miles 6 furlongs of the Grand National course was introduced as the main race on the first day of the National meeting. Most of Aintree's old stands were demolished in 1985, leaving just the County Stand. A temporary stand, the Aintree Stand, was erected. The County Stand was renovated and extended in 1988. Three years later the temporary stands were replaced by a permanent one, opened by and named after the Queen Mother. The course opened in December 1953 with a two day Yuletide meeting. The benefit of the Mildmay course was that it enabled Aintree for the first time to stage all National Hunt cards. Previously it could hold only flat programmes or mixed meetings of flat and jumps races. The course, a left handed oval, was a little over 1 mile 2 furlongs round, with eight fences, two of which were used in the Grand National: fence number 13 and 29 in the Grand National, which was the second of the four plain fences in the home straight on the Mildmay Course, and the water jump. There were three fences along the back straight: an open ditch, a plain fence and another open ditch. Races were run over two distances: 2 miles 80 yards, and 3 miles 1 furlong 130 yards. The course was regarded as sharp. The course was not popular with most trainers, and the races on the Mildmay course attracted small fields. The Mildmay course was used only once at the Grand National meeting, for the Mildmay 'Chase, a race over 2 miles 80 yards for novices, on the second day of the meeting. In 1975 Bill Davies replaced the spruce fences of the Mildmay course with standard birch fences. The running rails for this course remained in place until 1987.

Үлкен ұлттық

Гранд Нэшнл жарысы көп жылдар бойы 4 миль 856 ярд (4 миль 3 фурлонг 196 ярд), содан кейін 4 миль 4 фурлонгқа дейін өткізілді. 2013 жылы жылқыларды старт алдындағы көрермендердің шуынан алшақтату үшін старт 110 ярдқа жылжытылды. Гранд Нэшнлдегі ең көп жеңіс рекордты Red Rum атты жылқы үш рет 1970 жылдары жеңіп, екі рет күміс жүлде алғандықтан иеленеді.

Автоматтық жарыстар

Айнтриде мотор спорты жарыстары да өткізілген. Британ Гран-приі бес рет, 1955, 1957, 1959, 1961 және 1962 жылдары осы жерде ұйымдастырылды. Гран-приден өзге, трассада 11 чемпионатқа кірмейтін Формула-1 жарысы өтті, олар «Айнтри 200» деп аталды. Алғашқы жеңімпазы 1954 жылы Стирлинг Мосс болса, соңғы жеңімпазы 1964 жылғы сәуірде Джек Брэбхам атанды. Айнтриде ат және мотор спорты жарыстарында қатысқан жалғыз жүргізуші – Альфонсо де Портаго. Ол 1950 және 1952 жылдары Гранд-Нешнл жарысына қатысып, сондай-ақ 1955 жылғы қазанда «Daily Telegraph» халықаралық жарысында «Ferrari 750 Monza» көлігін жүргізген. Ол 1957 жылы Айнтриде өтетін Ұлыбритания Гран-приіне қатысуға жоспарлаған, бірақ сол жылдың мамыр айында «Миль Милья» жарысында қаза тапты.

Музыка

Майкл Джексон 1987–1989 жылдардағы Bad World Tour Еуропалық кезеңін 1988 жылдың 11 қыркүйегінде 125 000-нан астам көрерменнің алдында осы аренада аяқтады. Сондай-ақ, Джексон 1992 жылы Dangerous World Tour аясында осы жерде концерт беруді жоспарлаған, бірақ бұл жоспарлар күштен шығарылды. P!nk 2007 жылдың 16 шілдесінде I'm Not Dead турнесі барысында осы аренада өнер көрсетті. Kaiser Chiefs және Chemical Brothers 2007 жылғы Ливерпуль музыка апталығы аясында Aintree Pavilion-да концерттік өнер көрсетті.

Көлік байланыстары

Aintree Racecourse екі теміржол станциясымен қызмет етілді: шамамен 1890 жылы ашылған Aintree Racecourse теміржол станциясы және 1849 жылы ашылған Aintree Sefton Arms. Жарыс жолының станциясы соңғы рет 1961 жылғы 25 наурыздағы Ұлы Ұлттық күнінде пайдаланылды және бір жылдан кейін жабылды. Aintree Sefton Arms 1968 жылы Aintree деп өзгертілді және қазірге дейін ашық күйінде сақталып келеді.