1866-1871 жылдардағы Ирландия әскери науқаны Канадада
Fenian raids
Ирландия әскерінің Канададағы 1866-1871 жылдар аралығындағы әскери науқаны. 1870 ж. Феннийлік шабуыл, Кэмпбелло аралы, британ әскерінің жауабы. Тарих, Канада, Ирландия.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1866–1871 жылдар аралығында Канададағы ирланд әскери науқаны. 1870 жылы: 600 шамасында.
Irish military campaign in Canada in between 1866–1871
In 1870:
600~
Жаңа Брансуик
Джон О'Махони басқарған бұл фениандық шабуыл 1866 жылдың сәуір айында Нью-Брансуик провинциясының Кампобелло аралында болды. 700-ден астам мүшесі бар Фениан бауырластығының соғыс отряды аралдың қарсы жағындағы Майн жағалауына келді, Кампобеллоны британдықтардан жаулап алуды мақсат етті. Ол кезде Англия Корольдік Әскери-теңіз күштерінің офицері Чарльз Хейстингс Дойл, Жаңа Шотландияның Галифакс қаласында орналасқан болатын, шешімді жауап берді. 1866 жылдың 17 сәуірінде ол 700-ден астам британдық әскерін тасымалдаған бірнеше әскери кемемен Галифакстан шығып, Фениан күштері шоғырланған Пасамакуодди шығанағына бет алды. Дойлдің күш көрсетуі фениандарды ықпалдан шығарды және олар тарап кетті. Бұл шабуыл Жаңа Брансуикті қорғау идеясын күшейтті, соның нәтижесінде Британдық Солтүстік Америка колониялары – Жаңа Шотландия және Канаданың Біріккен провинциясы, бұрынғы Жоғарғы Канада (қазіргі Онтарио) мен Төменгі Канада (Квебек) бірігіп, Канада Доминионын құрды.
Led by John O'Mahony, this Fenian raid occurred in April 1866, at Campobello Island, New Brunswick. A Fenian Brotherhood war party of over 700 members arrived at the Maine shore opposite the island intending to seize Campobello from the British. Royal Navy officer Charles Hastings Doyle, stationed at Halifax, Nova Scotia, responded decisively. On 17 April 1866, he left Halifax with several warships carrying over 700 British soldiers and proceeded to Passamaquoddy Bay, where the Fenian force was concentrated. This show of force by Doyle discouraged the Fenians, and they dispersed. The invasion reinforced the idea of protection for New Brunswick by joining with the British North American colonies of Nova Scotia, and the United Province of Canada, formerly Upper Canada (now Ontario) and Lower Canada (Quebec), to form the Dominion of Canada.
Канаданың батыс бөлігі
Кампобелло шабуылынан кейін, фениандықтардың негізін қалаушылары Джеймс Стивенс пен Джон О’Махони басқаратын «Президенттік фракция» Ирландиядағы көтерілісшілерге қаржы жинауға көбірек назар аударды. Уильям Р. Робертс басқаратын «Сенат фракциясы» тіпті Канада провинциясына немесе Британдық Солтүстік Американың басқа бөліктеріне минималды сәттілікпен шабуыл жасаудың олардың күш-жігерін күшейтетініне сенді. О’Махони қолдаған Нью-Брансуикке шабуыл жасаудың сәуір айындағы сәтсіз аяқталуынан кейін Сенат фракциясы Канадаға шабуыл жасау жоспарын іске асырды. Сенаттың «Соғыс хатшысы» генерал Т.В. Суини, бұрынғы Одақ армиясының көрнекті офицері, жоспарды жасады, ол Канаданың батысында (қазіргі Оңтүстік Онтарио) және Канаданың шығысында (қазіргі Оңтүстік Квебек) бірнеше шабуылдарды қарастырды. Мақсат – Канаданың батысын Канаданың шығысынан бөліп, мүмкін болатын британдық күштердің күшеюіне кедері келтіру. Жоспардың кілттік бөлігі – Буффало, Нью-Йорк қаласынан Форт-Эриге жасалатын шабуыл, ол Торонтодан әскерлерді алып қашуға және жақын маңдағы Велланд каналы жүйесіне жасалатын шабуылмен шатастыруға бағытталған. Бұл 1866 жылғы маусымда өткен Квебек шабуылынан басқа, фениандықтардың жалғыз шабуылы болды. 1 маусымның алғашқы 14 сағатында полковник Джон О’Нилл басқаратын 1000-1300 фениандықтар Ниагара өзенін кешіп өтті. «Мичиган» кемесі орналасқаннан кейін О’Ниллдің Ниагара аймағындағы күштері қосымша жабдықтау мен күштерден оқшауланды. Канададан келген басқа бөлімшелермен бірігіп, түн бойы саяхаттағаннан кейін, канадалық әскерлер келесі күні таңертең Риджвейдің солтүстігінде, Форт-Эридің батысындағы шағын ауылдың жанында шамамен 600-700 фениандықтардың жақсы орналасқан тықсыруына түсті. (Риджвейдегі фениандықтардың саны түнгі уақытта аймақтағы басқа жерлерге дезертирлік жасағандары мен орналасқандарының арқасында азайды.) Риджвей шайқасындағы Канадалық милиция әскерлері негізгі жаттығудан басқа ештеңе білмейтін тәжірибесіз еріктілерден құралды, бірақ фениандықтардың қарулануына тең Энфилд мылтықтарымен қаруланды. Торонтодағы Корольдік өз мылтықтарының бір ротасы Торонтодан келген паром арқылы өткен күні жеті ұңғылы Спенсердің қайталайтын мылтықтарымен қаруланды, бірақ олармен жаттығу мүмкіндігі болмады және әр адамға 28 оқтан ғана берілді. Фениандықтар көбінесе Американдық Азамат соғысының тәжірибелі ардагерлері болды, олар қалған соғыс заттарынан алынған қарулармен қаруланды, олар Энфилд мылтықтары немесе Спрингфилдпен салыстырылатын болды. Қарсылас күштер шамамен екі сағат бойы атқылаумен алмасып, бірнеше командалық қателіктер канадалықтарды шатастырды. Фениандықтар бұл мүмкіндікті пайдаланып, тәжірибесіз канадалықтардың қатарын бұзған штык шабуылын жасады. Майдан шайқасында жеті канадалық қаза тапты, екеуі жарақаттан кейін көп ұзамай қайтыс болды, ал төртеуі кейіннен қызмет кезінде жарақаттан немесе аурудан қайтыс болды; тағы тоқсан төрт адам жарақат алды немесе аурудан мүгедектікке ұшырады. Он фениан қаза тауып, он алтысы жараланды. Шайқастан кейін канадалықтар Эри көлінің соңындағы Велланд каналының соңындағы Порт-Колборнға шегінді. Фениандықтар Форт-Эриге қайту алдында Риджвейде қысқа уақыт демалды. Содан кейін Форт-Эри шайқасы болды, онда бірнеше канадалық ауыр жарақат алды және фениандықтардың артқы жағына өткен жергілікті канадалық милицияның үлкен тобы тұтқынға алынды. Күштердің өзеннен өту мүмкіндігі болмағандықтан және көптеген канадалық милиция мен британдық сарбаздардың жақындағанын ескергеннен кейін, қалған фениандықтар канадалық тұтқындарды босатып, 3 маусымның таңертеңінде Буффалоға оралды. Олар «Мичиган» атты канонерлік қайықпен тоқтатылып, АҚШ Әскери-теңіз күштеріне тапсырылды. Дәстүрлі тарихи баяндамада Риджвей шайқасындағы шешуші нүкте фениандық атты әскер туралы қате хабарланған кезде болды және Канадалық милиция атты әскерді кері қайтару үшін жаяу әскердің стандартты тактикасы болып табылатын алаңдарды құруға бұйрық берді. Қатесі мойындалғанда, бағанада реформа жасауға тырысты; фениандықтарға тым жақын болғандықтан, ол сәтсіз болды. Алайда, 2011 жылы Риджвей тарихында тарихшы Питер Вронский түсіндірменің соншалықты қарапайым емес екенін айтады. Алаң құруға дейін, Queen's Own Rifles бірлігі The Royal Hamilton Light Infantry 13-ші батальонының үш келген ротасын британдық әскерлер үшін қате түсінген кезде шатасу пайда болды. Корольдік өз мылтықтары британдық әскердің бірліктеріне алаң беру үшін отставкаға кетуге бастағанда, 13-батальон мұны шегіну деп қате қабылдады және өздерін қайтарып алды. Осы сәтте жаман атқа ие «алаң құру» бұйрығы берілді, алаңдап жатқан жағдайды аяқтады. Тергеу кеңесі лейтенант-полковник Альфред Букердің (13-батальон) әрекетіне қатысты айыптамалардың «қоғамдық баспасөз беттерінде оған тасталған жағымсыз айыптамаларға ең аз негізі бар» екенін анықтады. Дегенмен, айыптамалар Букерді өмірінің соңына дейін мазалады. Форт-Эри шайқасына қатысты екінші тергеу кеңесі бесінші әскери округтің бригадалық мәжүр лейтенант-полковник Дж. Стаутон Деннистің кінәсін таныды, бірақ Тергеу кеңесінің төрағасы полковник Джордж Т. Денисон бірнеше маңызды мәселелер бойынша әріптестерімен келіспеді. Шабуыл басталғаннан бес күн өткен соң, АҚШ президенті Эндрю Джонсон бейтараптық заңдарын күшімен орындауды талап ететін жарлық шығарды, фениандық шабуыл жалғаса алмайтынын кепілдік берді. Генералдар Улисс С. Грант және генерал Джордж Мид Буффало, Нью-Йорк қаласына жағдайды тексеруге барды. Гранттың нұсқауымен Мид шекараны бұзуға жол бермеу үшін қатаң бұйрықтар берді. Содан кейін Грант Сент-Луиске кетті. Мид шайқастар аяқталғанын және фениандық армия Буффалода ұсталғанын анықтағаннан кейін, Сент-Лоуренс өзені айманындағы жағдайды қадағалау үшін Огденсбург, Нью-Йорк қаласына кетті. АҚШ армиясына фениандықтардың барлық қару-жарақтарын тәркілеу және шекарадан өтудің алдын алу туралы нұсқау берілді. 7 маусымдағы қосымша нұсқаулар фениандық екені көрінетін кез келген адамды қамау туралы болды. Фениандық қолбасшы бригадалық генерал Томас Уильям Суини АҚШ үкіметімен американдық бейтараптықты бұзғаны үшін қамауға алынды. Дегенмен, ол көп ұзамай босатылып, 1870 жылы зейнетке шыққанға дейін АҚШ армиясында қызмет етті.
After the Campobello raid, the "Presidential faction" led by Fenian founders James Stephens and John O'Mahony focused more on fundraising for rebels in Ireland. The more militant "Senate Faction" led by William R. Roberts believed that even a marginally successful invasion of the Province of Canada or other parts of British North America would provide them with leverage in their efforts. After the failure of the April attempt to raid New Brunswick, which had been blessed by O'Mahony, the Senate Faction implemented their own plan for invading Canada. Drafted by the senate "Secretary for War" General T. W. Sweeny, a distinguished former Union Army officer, the plan called for multiple invasions at points in Canada West (now southern Ontario) and Canada East (now southern Quebec) intended to cut Canada West off from Canada East and possible British reinforcements from there. Key to the plan was a diversionary attack at Fort Erie from Buffalo, New York, meant to draw troops away from Toronto in a feigned strike at the nearby Welland Canal system. This was the only Fenian attack, other than the Quebec raid several days later, which was launched in June 1866. About 1000 to 1300 Fenians crossed the Niagara River in the first 14 hours of June 1 under Colonel John O'Neill. Once the USS Michigan was deployed, O'Neill's force in the Niagara Region was cut off from further supplies and reinforcements. After assembling with other units from Canada and travelling all night, Canadian troops advanced into a well laid ambush by approximately 600–700 Fenians the next morning north of Ridgeway, a small hamlet west of Fort Erie. (The Fenian strength at Ridgeway had been reduced by desertions and deployments of Fenians in other locations in the area overnight.) Canadian Militia troops at the Battle of Ridgeway consisted of inexperienced volunteers with no more than basic drill training but armed with Enfield rifled muskets equal to the armaments of the Fenians. A single company of the Queen's Own Rifles of Toronto had been armed the day before on their ferry crossing from Toronto with state of the art seven shot Spencer repeating rifles, but had not had an opportunity to practise with them and were issued with only 28 rounds per man. The Fenians were mostly battle hardened American Civil War veterans, armed with weapons procured from leftover war supplies, either Enfield rifled muskets or the comparable Springfield. The opposing forces exchanged volleys for about two hours, before a series of command errors threw the Canadians into confusion. The Fenians took advantage of it by launching a bayonet charge that broke the inexperienced Canadian ranks. Seven Canadians were killed on the battlefield, two died shortly afterwards from wounds, and four later died of wounds or disease while on service; ninety four more were wounded or disabled by disease. Ten Fenians were killed and sixteen wounded. After the battle, the Canadians retreated to Port Colborne, at the Lake Erie end of the Welland Canal. The Fenians rested briefly at Ridgeway, before returning to Fort Erie. Another encounter, the Battle of Fort Erie, followed that saw several Canadians severely wounded and the surrender of a large group of local Canadian Militia who had moved into the Fenian rear. After considering the inability of reinforcements to cross the river and the approach of large numbers of Canadian Militia and British soldiers, the remaining Fenians released the Canadian prisoners and returned to Buffalo early in the morning of June 3. They were intercepted by the gunboat Michigan and surrendered to the United States Navy. The traditional historical narrative alleges that the turning point in the Battle of Ridgeway was when Fenian cavalry was erroneously reported and the Canadian Militia ordered to form squares, the standard tactic for infantry to repel cavalry. When the mistake was recognized, an attempt was made to reform in column; being too close to the Fenian lines, it failed. In his 2011 history of Ridgeway, however, historian Peter Vronsky argues the explanation was not as simple as that. Prior to the formation of the square, confusion had already broken out when a unit of the Queen's Own Rifles mistook three arriving companies from the 13th Battalion of The Royal Hamilton Light Infantry for British troops. When the Queen's Own Rifles began retiring to give the field to what they thought were British Army units, the 13th Battalion mistook this for a retreat, and began withdrawing themselves. At this moment that the infamous "form square" order was given, completing the debacle that was unfolding on the field. A board of inquiry determined that allegations over the alleged misconduct of Lieutenant Colonel Alfred Booker (13th Battalion), on whom command of Canadian volunteers had devolved, had "not the slightest foundation for the unfavourable imputations cast upon him in the public prints". Nevertheless, the charges dogged Booker for the rest of his life. A second board of inquiry into the battle at Fort Erie exonerated Lieutenant Colonel J. Stoughton Dennis, Brigade Major of the Fifth Military District, although the President of the Board of Inquiry, Colonel George T. Denison, differed from his colleagues on several key points. Five days after the start of the invasion, U. S. President Andrew Johnson issued a proclamation requiring enforcement of the neutrality laws, guaranteeing the Fenian invasion could not continue. Generals Ulysses S. Grant and General George Meade went to Buffalo, New York to inspect the situation. Following instructions from Grant, Meade issued strict orders to prevent anyone from violating the border. Grant then proceeded to St. Louis. Meade, finding that the battles were over and the Fenian army interned in Buffalo, went to Ogdensburg, New York, to oversee the situation in the St. Lawrence River area. The U. S. Army was then instructed to seize all Fenian weapons and ammunition and prevent more border crossings. Further instructions on 7 June 1866 were to arrest anyone who appeared to be a Fenian. Fenian commander Brigadier General Thomas William Sweeny was arrested by the United States government for violating American neutrality. Nevertheless, he was soon released and served in the United States Army until he retired in 1870.
Канада шығысы
Канаданың батысына жасалған шабуыл сәтсіз аяқталғаннан кейін, фениандар өз күштерін Канаданың шығысына шоғырландыруға бекінді; алайда, АҚШ үкіметі фениандық қызметтерге кедергі келтіре бастады және көптеген фениандық көшбасшыларын қамауға алды. Фениандар өз жоспарларының күңдеуге бет бұрғанын көп кешікпей байқады. Фениандардың генералы Сэмюэл Спир қамаудан қашуға үкілі болды, және 7 маусымда Спир мен оның 1000 адамы Канада аумағына еніп, Пьюген-Хилл, Фрелигсбург, Сент-Арманд және Стэнбриджді басып алды. Осы кезде Канада үкіметі шекараны қорғауға көп көңіл бөлмеді, бірақ 8 маусымда Канада әскерлері Пейджон-Хиллге жетті, және қару-жарақ, оқ-дәрі және жабдықтары жетіспей қалған фениандар дереу қарсылық көрсетпей берілді, соның нәтижесінде Канада шығысына жасалған шабуыл аяқталды. Тимоти О’Хиа 1866 жылғы 9 маусымда Канаданың шығысындағы Данвилл қаласында, Пейджон-Хилл шабуылы кезінде көрсеткен ерлігі үшін Виктория кресімен марапатталды. Канадада орналасқан 1-атқыштар бригадасының 1-ші батальонындағы қарапайым сарбаз О’Хиа, бар болғаны 23 жаста болса да, оқ-дәрісі бар жанарлық вагонның тудырған қаупін сезіп, бір сағат бойы жалғыз өзі өртпен күресіп, аймақтағы көптеген адамның өмірін сақтап қалды.
After the invasion of Canada West failed, the Fenians decided to concentrate their efforts on Canada East; however, the U. S. government had begun to impede Fenian activities, and arrested many Fenian leaders. The Fenians soon saw their plans begin to fade. General Samuel Spear of the Fenians managed to escape arrest, and, on June 7, Spear and his 1000 men marched into Canadian territory, achieving occupancy of Pigeon Hill, Frelighsburg, St. Armand and Stanbridge. At this point the Canadian government had done little to defend the border, but on June 8 Canadian forces arrived at Pigeon Hill and the Fenians, who were low on arms, ammunition and supplies, promptly surrendered, ending the raid on Canada East. Timothy O'Hea was awarded the Victoria Cross for actions he took at Danville, Canada East, on June 9, 1866, at about the time of the Pigeon Hill Raid. Although only about 23 years old, O'Hea, a private in the 1st Battalion of the Rifle Brigade stationed in Canada, saw the threat posed by a burning railway car containing ammunition and fought the blaze single handedly for an hour, saving the lives of many in the area.
Кейінгі рейдтер (1870-71)
1870-1871 жылдары Фениан бауырластығы Канаданың Квебек және Манитоба провинцияларына бірнеше шабуыл ұйымдастырды. Осы провинцияларға қарсы рейдтер ұйымдастырумен қатар, Фениан бауырластығы 1870-ші жылдары АҚШ-тың солтүстік-батысында ашық түрде ұйымдасып, Британдық Колумбия колониясының қауіпсіздігіне қатер төндірді. Фениандар Британдық Колумбияға шабуыл жасаған жоқ болғанымен, жағдайдың шиеленісуіне байланысты 1886 жылы Канадалық Тынық мұхиты темір жолының құрылысы аяқталғандығын тойлау кезінде Корольдік Әскери-теңіз күштері Ванкувердегі жаңа теміржол станциясына бірнеше ірі соғыс кемесін жіберді.
From 1870 to 1871, the Fenian Brotherhood organized several raids into the Canadian provinces of Quebec and Manitoba. In addition to organizing raids against those provinces, the Fenian Brotherhood also organized openly in the Northwestern United States in the 1870s, threatening the security of the Colony of British Columbia. Although the Fenians never launched a raid against British Columbia, tensions were sufficient that the Royal Navy sent several large warships to the new railhead at Vancouver, British Columbia, during celebrations for the completion of the Canadian Pacific Railway in 1886.
Квебек
Фениандардың тағы бір шабуылы 1870 жылдың 25 мамырында болды. Томас Миллер Бич берген мәліметтерге сүйене отырып, канадалықтар Екклс-Хиллде шабуылды күтіп алып, қайтарды. Траут өзені шайқасы – 1870 жылдың 27 мамырында болған әскери қақтығыс. Бұл фениан шабуылдарының бір бөлігі болды. Шайқас Квебек штатындағы Ханттингдон қаласының жанында, Нью-Йорк штатының Малоне қаласынан солтүстікке қарай, халықаралық шекараға жақын жерде өтті. Бұл шайқастың орнын Солтүстік-Батыс территориясындағы Траут өзенімен жаңылыстырмау керек.
Another raid by the Fenians occurred on 25 May 1870. The Canadians, acting on information supplied by Thomas Miller Beach, were able to wait for and turn back the attack at Eccles Hill. The Battle of Trout River was a military conflict that occurred on 27 May 1870. It was a part of the Fenian raids. This battle occurred outside of Huntingdon, Quebec near the international border about north of Malone, New York. The location of this battle should not be confused with Trout River in the Northwest Territories.
Манитоба-Миннесота шекарасы
Джон О'Нилл 1870 жылғы сәтсіз шабуылдан кейін Сенат қанатынан кетіп, сосын Савидж қанатына қосылды. Оған Савидж қанатының басқару кеңесінде орын берілді. 1871 жылы О'Нилл мен В. Б. О’Донахью есімді ерекше адам Савидж қанаты кеңесінен Дакота аумағы арқылы Канадаға тағы бір шабуыл жасауды сұрады. Кеңес, жалпы алғанда Канададағы оқиғалардан және әсіресе О'Ниллден шаршап, бұған келіспеді. О'Ниллдің ұсынысы қабылданбады, бірақ кеңес оған қару-жарақ беруге уәде берді және оның шабуылын жария түрде айыптамайтындарын айтты. О'Нилл фениандардан кетіп, Виннипег маңындағы Манитобаға шабуыл жасауды жоспарлаған шабуылға басшылық етті, ол жоспар Сент-Пол, Миннесотада жасалды. О'Нилл, Уильям Б. О’Донахью және Джон Дж. Доннелли басқаратын шамамен 35 адам Луи Риелдің француз-үнді метистерімен бірігуді үміттенеді. 5 қазан күні О'Ниллдің жасағы Хадсон шығанағы компаниясының бекетін және халықаралық шекараның солтүстігінде орналасқан деп ойлаған Канаданың кеден үйін басып алды. Бірақ АҚШ-тың зерттеу тобы шекара екі шақырымға солтүстікке қарай екенін анықтады, соның салдарынан Хадсон шығанағындағы бекет пен кеден үйінің екеуі де АҚШ аумағында болды.
John O'Neill, after the failed 1870 invasion, had resigned the Senate Wing and then joined the Savage Wing. In return he was given a seat on the Savage Wing governing council. In 1871 O'Neill and an odd character named W. B. O’Donoghue asked the Savage Wing Council to undertake another invasion of Canada across the Dakota Territory border. The Council, weary of Canadian adventures in general and O’Neill in particular, would have none of it. O'Neill's idea was turned down, but the Council promised to loan him arms and agreed they would not publicly denounce him and his raid. O'Neill resigned from the Fenians to lead the invasion, which was planned in Saint Paul, Minnesota, to invade Manitoba near Winnipeg. About 35 men, led by O'Neill, William B. O'Donoghue, and John J. Donnelly, hoped to join forces with Louis Riel's French Indian Métis. On October 5, O'Neill's force managed to capture a Hudson's Bay Company post and a Canadian customs house which they believed to be just north of the international border. A U. S. survey team had determined the border was two miles further north, placing the Hudson's Bay post and the customs house both inside U. S. territory.
Салдары
Фениан бауырластығының Канадаға басып кіруіне қолдау тез жоғалып, 1890 жылдардан кейін нақты қауіп қалмады. Дегенмен, шабуылдар барлық канадалықтарға маңызды әсер етті. Ирландия тәуелсіздігіне ешқандай үлес қоспағанмен, 1866 жылғы Фениан шабуылы және оларды тойтаруға жасаған Канада милициясының тиімсіз әрекеттері 1867 жылы Конфедерацияға қолдауды күшейтуге көмектесті. Кейбір тарихшылар бұл оқиғаның тартымсыз теңіз провинцияларының соңғы дауыстарын ұлттық бірлікке итермелеп, Риджвейді «Канаданы құрған шайқас» еткенін айтады. Шотланд иммигранты, «The Maple Leaf Forever» әнінің авторы және Orange Order мүшесі Александр Мьюр, Риджвей шайқасына Корольдік мылтықтармен қатысты. Шабуылдар канадалықтардың арасында соғысқа дайындық рухын оятып, милицияның күшін сынады. Нашар өнім көрсеткендіктен, милиция өзін жетілдіруге тырысты. Бұл нақты соғысқа түспей-ақ қол жеткізілді. Фениан шабуылдарының ең маңызды нәтижесі – канадалық ұлттық сезімді дамыту және провинцияларды Конфедерацияға бағытталды. Бұл өмір сүру және өзін-өзі қорғау үшін қажет деп есептелді; шабуылдар канадалықтарға қауіпсіздіктің бірлікте екенін көрсетті және қазіргі Канада мемлекетін құрудағы маңызды фактор болды. Фениан шабуылдары АҚШ үкіметінің Фениандықтарға ашық жиналып, шабуылға дайындалуына көрсеткен төзімділігіне байланысты Канада мен теңіз провинцияларында американдықтарға қарсы сезімді күшейтті. 1866 жылғы Канадаға жасалған Фениан шабуылдары кезіндегі қаза болғандардың саны, соның ішінде Канада батысында (Онтарио) және Канада шығысында (Квебек) қызмет еткен кезде аурудан қайтыс болғандар, 1868 жылы милиция департаментінің есебі бойынша 31 адам қаза тауып, 103 адам жараланған немесе ауруға шалдыққан (соның ішінде милиция тарапынан кездейсоқ оққа түскен әйел азамат та бар).
Support for the Fenian Brotherhood's invasion of Canada quickly disappeared and there was no real threat after the 1890s. Nevertheless, the raids had an important effect on all Canadians. Ironically, though they did nothing to advance the cause of Irish independence, the 1866 Fenian raids and the inept efforts of the Canadian Militia to repulse them helped to galvanize support for Confederation in 1867. Some historians have argued that the affair tipped the final votes of reluctant Maritime provinces in favour of the collective security of nationhood, making Ridgeway the "battle that made Canada." Alexander Muir, a Scottish immigrant, author of "The Maple Leaf Forever" and member of the Orange Order, fought at Ridgeway with the Queen's Own Rifles. The raids also aroused a martial spirit among Canadians by testing the militia's strength. Because of their poor performance, the militia took efforts to improve themselves. This was achieved without the huge cost of a real war. The greatest impact of the Fenian raids was in the developing a sense of Canadian nationalism and leading the provinces into Confederation. This was seen as necessary for survival and self defence; the raids showed Canadians that safety lay in unity and were an important factor in creating the modern nation state of Canada. The Fenian raids caused increased anti American sentiment in Canada and the Maritimes because of the U. S. government's perceived tolerance of the Fenians when they were meeting openly and preparing for the raids. An estimated casualty figure for the Fenian Raids into Canada 1866, including deaths from disease while on service in both Canada West (Ontario) and Canada East (Quebec), was calculated by the Militia Department in 1868 as 31 dead and 103 wounded or struck by disease (including a female civilian accidentally shot by the militia.)
Жады
Канаданың түкпір-түкпірінде шабуылдар кезінде Канадалық милиция құрамында ерікті болып соғысқандарды еске алу үшін бірнеше ескерткіштер орнатылды. Осы ескерткіштердің қатарында Торонтодағы Куинс-парктегі Канадалық еріктілер ескерткіші және Квебектегі Фрелигсбургтегі Экклс-Хилл шайқасы ескерткіші бар. 2006 жылдың маусым айында Онтарионың мұра мекемесі Риджвейде шайқастың 140 жылдығына арналған тақта ашты. Канада Корольдік қарулы күштерінің көптеген өкілдері 2 маусым мерейтойына ең жақын уақытта Риджвей шайқасы болған жерге велосипедпен шайқас орындарын аралау үшін қайта оралады. Баффалода тарихи белгі 1866 жылдың маусым айындағы Фениандықтардың Форт-Эри және Риджвей, Онтариоға жасаған шабуылын еске салады. Белгі Ниагара өзеніне қарап тұрған Гертельдің батыс жағындағы Тоу Патх паркіндегі Блэк Рок ауданында орналасқан.
Several memorials were erected throughout Canada, commemorating those who volunteered with the Canadian Militia fought during the raids. These monuments include the Canadian Volunteers Monument in Queen's Park, Toronto, and the Battle of Eccles Hill Monument in Frelighsburg, Quebec. In June 2006 Ontario's heritage agency dedicated a plaque at Ridgeway on the commemoration of the 140th anniversary of the battle. Many members of the Queen's Own Rifles of Canada return to the Ridgeway battle site on the weekend closest to the June 2 anniversary for a bicycle tour of the battle sites. In Buffalo, a historic marker commemorates the June 1866 Fenian incursion into Fort Erie and Ridgeway, Ont. The marker is located in the Black Rock neighborhood in Tow Path Park on the west end of Hertel overlooking the Niagara River.