Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық әнші-әндер жазушы
American singer songwriter
Букер Т. Вашингтон "Букка" Уайт (1900 мен 1909 жылдардың арасында 12 қарашада туған; 26 ақпан 1977 ж. қайтыс болған) – американдық Дельта блюз гитарисі және әншісі.
Booker T. Washington "Bukka" White (born on November 12, between 1900 and 1909; died February 26, 1977) was an American Delta blues guitarist and singer.
Өмір және мансап 1950-ші жылдары
Букер Т. Вашингтон Уайт Миссисипи штатының солтүстік-шығысындағы Хьюстон қаласының оңтүстігіндегі шаруашылықта дүниеге келген. Ол 12 қарашада туған; 1900 мен 1909 жылдар аралығындағы әртүрлі жылдар тіркелген, бірақ халық санауы мәліметтері 1904 жылды көрсетеді. Оның әкесі Джон Уайт теміржол жұмысшысы және жергілікті жерде өнер көрсететін музыкант болған. Ол Паттонмен ешқашан кездеспегенін айтқан, бірақ сонымен бірге кездескенін де мәлімдеген, бірақ бұл күмәнді. Уайтқа ақ түсті дүкен иесі және талант іздеуші Ральф Лембо жолығысты. Ол оны Итта-Бенадағы дүкенінің жанынан гитарамен келе жатқанын көрді. Лембо 1930 жылдың мамыр айында оны және оның досы Наполеон Хайристонды Мемфиске, Теннесси штатына, Виктор Рекордс компаниясында Уайттың алғашқы жазба сессиясына алып барды. Көптеген басқа блюзшілер сияқты, жазбалар кантри блюз бен госпел музыкасынан тұрды. Госпел әндері Соқыр Уилли Джонсон стилінде орындалды, әр жолдың соңғы сөз тіркесін ерекшелейтін әйел әнші қосымша орындады. Виктор жазған он төрт әннің ішінде екі әні «Вашингтон Уайт» деген атпен шығарылды, 1930 жылы шыққан біреуінде екі госпел әні, ал 1931 жылы шыққан екіншісінде екі кантри блюз әні болды. Виктор 1930 жылы оның суретін жариялады. Уайттың анасы 1933 жылы қайтыс болды, ал 1934 жылы ол Джордж «Булет» Уильямстың қызы Сюзи Симпсонға үйленді, ол 1932 жылы Глендорада ойнай бастаған гармоникашы еді. Уайт екінші әйелімен бірге Хьюстонның шығысындағы Миссисипи төбелі аймақта Абердиннің жанында шаруашылықпен айналыса бастады. Ол бірінші рет 1935 жылы Чикагоға, Пети Уиттстровпен бірге Сент-Луистен сапарға шықты, онда ол Биг Билл Брунзи, Уошборд Сэм, Мемфис Слим және Тампа Редпен дос болды. 1937 жылдың қыркүйек айының басында ол қайтадан Чикагоға продюсер Лестер Мелроузбен бірге екі ән жазды. Қазан айында Абердинге оралғанда, ол тұтқындалып, бір адамды жамбасына атқандығы үшін кісі өлтіру айыпталды. 8 қарашада сотталып, кісі өлтіргені үшін сотталып, өмір бойына бас бостандығынан айырылды, ол Миссисипи мемлекеттік түрмесінде, «Парчман фермасы» деп белгілі түрмеде өтеуге міндетті болды. Оның Чикагода жазған әндері Vocalion компаниясының 78-ші нұсқасында жарық көрді, ал «Shake 'Em on Down» хитке айналды. Оның көп рет жазылған әнінің нұсқасы түпкілікті деп есептеледі. Фольклоршы Джон Ломакс 1939 жылы Уайтты жаздыру үшін Парчман фермасына барды. Кәсіби музыкант ретінде, коммерциялық жазбалары бар Уайт тегін жаздыруға қарсы болды және Ломаксқа «Po' Boy» және «Sic 'Em Dogs On» деген екі әнді жаздыруға рұқсат берді. «Shake 'Em On Down» және «Po' Boy» оның ең танымал әндері болды. Уайт екі жыл қызмет еткеннен кейін Парчман фермасынан босатылды. Көп ұзамай, 1940 жылдың басында, ол Мелроуз үшін қайтадан жаздыруға Чикагоға барды. Ол жазғызатын әндердің көшірмелерін алып келді, бірақ Мелроуз оларды басқалар жазған әндер болғандықтан қабылдамады, сондықтан оларда ақша табу қиын болар еді. Мелроуз оны қонақ үйге орналастырып, жаңа әндер шығаруын айтты. Уайт Мелроузға он екі әнмен оралды және оларды 7 наурызда жазды. Олардың ішінде түрмедегі тәжірибесіне байланысты екеуі бар: «Парчман фермасы блюзі» және «Мен киімдерімді қашан ауыстыра аламын?».
Booker T. Washington White was born on a farm south of Houston, in northeastern Mississippi. He was born on November 12; various years between 1900 and 1909 are recorded – census data suggests 1904. His father John White was a railroad worker, and also a musician who performed locally, He said he never met Patton, though he also claimed to have done so, although this is doubted. White was approached by Ralph Lembo, a white store owner and talent scout, who saw him walking past his store in Itta Bena with a guitar. Lembo took him and his friend Napoleon Hairiston to Memphis, Tennessee, in May 1930 for White's first recording session, with Victor Records. Like those of many other bluesmen, the recordings comprised country blues and gospel music. The gospel songs were done in the style of Blind Willie Johnson, with a female backing singer accentuating the last phrase of each line. From fourteen songs recorded, Victor released two records under the name Washington White, two gospel songs on one released in 1930 and two country blues on the other, released in 1931. Victor published his photograph in 1930. White's mother died in 1933 and in 1934 he married Susie Simpson, a niece of George 'Bullet' Williams, a harmonica player who White had started playing with at Glendora in 1932. White and his second wife started farming near Aberdeen, back in the Mississippi hill country east of Houston. He probably first went to Chicago in 1935, travelling from St. Louis with Peetie Wheatstraw, where he made friends with Big Bill Broonzy, Washboard Sam, Memphis Slim and Tampa Red. He was in Chicago again for a recording session with producer Lester Melrose in early September 1937, where he recorded two songs, "Pinebluff Arkansas" and "Shake 'Em On Down". Back home in Aberdeen in October, he was arrested and charged with murder over shooting a man in the thigh. He was tried on 8 November, convicted of murder and sentenced to life imprisonment, to be served in Mississippi State Penitentiary, commonly known as Parchman Farm. His Chicago recordings were released on a 78 record by Vocalion while he was serving time and "Shake 'Em on Down" became a hit. His version of the oft recorded song is considered definitive. The folklorist John Lomax visited Parchman Farm in 1939 to record White. As a professional musician who had recorded commercially, White was reluctant to be recorded for free and allowed Lomax to record just two songs, "Po' Boy" and "Sic 'Em Dogs On". "Shake 'Em On Down" and "Po' Boy" became his most well known songs. White was released from Parchman Farm after serving two years. Soon after, in early 1940, he went to Chicago to record for Melrose again. He arrived with transcripts of the songs he intended to record, but Melrose dismissed them as they were songs that others had recorded, so there would be little money in them. Melrose put him up in a hotel and told him to produce some original songs. White returned to Melrose with twelve songs, and recorded them on 7 March. They included two relating to his experience in prison – "Parchman Farm Blues" and "When Can I Change My Clothes"
Уайт 1963 жылдың соңында Калифорнияға барды, онда ол университеттегі фольклорлық сабақтарда және клубтарда ойнады. Ол өзінің көптеген ерте әндерін «Mississippi Blues: Bukka White» альбомы үшін жаңадан жазды, оны Денсон мен Фахи өздерінің Takoma Records-та шығарды. Ол сондай-ақ екі LP-ге жаңа материал жазды: «Bukka White: Sky Songs Vol. 1» және «Vol. 2», оларды Крис Страхвицтің Arhoolie Records-та шығарды. Денсон оның менеджері болды. Уайт бір кезде блюз музыканттарының тәжірибелі менеджері Арне Броггердің басқаруымен де жұмыс істеді. Уайт Солтүстік Америка мен Еуропаны 1960 жылдардың соңында және 1975 жылға дейін гастрольдеді. Уайт 1970 жылдары тағы екі альбом шығарды. Ол 1977 жылдың 26 ақпанында Мемфисте қатерлі ісіктен қайтыс болды. Уайт ашық күйде, әдетте слайдпен, Ұлттық резонатор гитараларын ойнады. Ол Скип Джейс сияқты, Ми минорындағы кросснотты қолдану үшін аздан болды, оны Джейс сияқты Генри Стуккиден үйренген болуы мүмкін. Ол фортепианода да ойнайтын, бірақ оған онша шеберлік жетпеді.
White went to California later in 1963, where he played at university folklore classes and club gigs. He made new recordings of many of his early songs for the Mississippi Blues: Bukka White album, which Denson and Fahey released on their own Takoma Records. He also recorded new material for two LPs, Bukka White: Sky Songs Vol. 1 and Vol. 2, released on Chris Strachwitz's Arhoolie Records. Denson became his manager. White was at one time also managed by Arne Brogger, an experienced manager of blues musicians. White toured North America and Europe for the rest of the 1960s and up to 1975. White recorded two more albums in the 1970s. He died of cancer in Memphis on 26 February 1977. White played National resonator guitars, typically with a slide, in an open tuning. He was one of the few, along with Skip James, to use a crossnote tuning in E minor, which he may have learned, as James did, from Henry Stuckey. He also played piano, but less adeptly.
Сыйлықтар мен мұра
1990 жылы Уайт Блюз даңқы залына (Блинд Блейк пен Лонни Джонсонмен бірге) қаза болғаннан кейін енгізілді. 2011 жылдың 21 қарашасында Recording Academy «Fixin’ to Die Blues» әнін 2012 жылғы Grammy даңқы залының марапатталушылары тізіміне қосып, жариялады. 2011 жылы Уайт Миссисипи штатының Хьюстон қаласындағы Миссисипи блюз жолындағы ескерткіш тақтамен құрметтелді. Led Zeppelin тобының 1970 жылғы Led Zeppelin III альбомындағы «Hats Off to (Roy) Harper» әнінің көп бөлігі Уайттың «Shake ‘Em on Down» әніне негізделген. Олардың 1975 жылғы Physical Graffiti альбомындағы «Custard Pie» әні де «Shake ‘Em on Down» әніне сілтеме жасайды. Уайттың 1963 жылы жазылған «Shake ‘Em on Down» әні мен «Remembrance of Charlie Patton» сөздік туындысы Recoil (көбінесе Depeche Mode тобының Алан Уайлдерінің жеке жобасы) 1992 жылы шыққан Bloodline альбомының «Electro Blues for Bukka White» трегі үшін үлгі ретінде пайдаланылды. Ән қайта өңделіп, 2000 жылы Jezebel EP-де қайта жарық көрді. 1995 жылы гитарист Кенни Уэйн Шепард Уайттың «Aberdeen, Mississippi» әнін өзінің дебюттік альбомы Ledbetter Heights-та «Aberdeen» деген атпен орындады. 1996 жылы ол Billboard (Солтүстік Америка) Mainstream Rock Tracks тізімінде 23-орынға ие болды. 2010 жылдың 26 қаңтарында Эрик Бибб Уайттың National стальдық гитарасында ойнағаннан шабыттанғаннан кейін, Telarc International Corporation арқылы Booker’s Guitar (TEL 31756 02) альбомын шығарды. Уайттың «Parchman Farm Blues» әнін Джефф Бакли жазды, ол Баклидің Grace: Legacy Edition альбомының бонус дискісінде жарық көрді. Миссисипи университетінің баспасы 2024 жылдың қазан айында «Букер "Букка" Уайттың өмірі мен музыкасы: Блюзді еске түсіру» атты кітабын жариялайды.
In 1990 White was posthumously inducted into the Blues Hall of Fame (along with Blind Blake and Lonnie Johnson). On November 21, 2011, the Recording Academy announced the addition of "Fixin' to Die Blues" to its 2012 list of Grammy Hall of Fame Award recipients. In 2011, White was honored with a marker on the Mississippi Blues Trail in Houston, Mississippi. The Led Zeppelin song "Hats Off to (Roy) Harper", on the band's 1970 album Led Zeppelin III, was based in large part on White's "Shake 'Em on Down". "Custard Pie", a song on their 1975 album Physical Graffiti, also references "Shake 'Em on Down." White's 1963 recordings of "Shake 'Em on Down" and spoken word piece "Remembrance of Charlie Patton" were both sampled by electronic artist Recoil (mostly a one man effort by Alan Wilder of Depeche Mode) for the track "Electro Blues for Bukka White" on the 1992 album Bloodline. The song was reworked and re released on the 2000 EP Jezebel. In 1995, White's "Aberdeen, Mississippi" was covered as "Aberdeen" by guitarist Kenny Wayne Shepherd on his debut album, Ledbetter Heights. It reached number 23 on the Billboard (North America) Mainstream Rock Tracks in 1996. On January 26, 2010, Eric Bibb released Booker's Guitar (TEL 31756 02) through Telarc International Corporation, after being inspired by playing White's National steel guitar. White's "Parchman Farm Blues" was recorded by Jeff Buckley, and was released posthumously on the bonus disc of Buckley's album Grace: Legacy Edition. The University Press of Mississippi will publish The Life and Music of Booker "Bukka" White: Recalling the Blues in October 2024.