Кіріспе
Пидмонт және регтайм блюз әншісі және гитарист, Боб Диланның "Блинд Уилли МакТелл" (туған Уильям Сэмюэл МакТир; 5 мамыр 1898 – 19 тамыз 1959) – пидмонт блюз және регтайм әншісі және гитарист. Ол Пьемонт блюзінің көптеген орындаушыларында кең таралған сұйық, синкоптық саусақпен ойнау гитара техникасын пайдаланды. Замандастарынан айырмашылығы, ол тек он екі кылды гитараны ғана қолданды. МакТелл сонымен қатар регтайм блюзшілерінің арасында сирек кездесетін слайд гитарист болды. Оның вокальдық стилі, тегіс және көбінесе тыныш тенор, Чарли Паттон сияқты Дельта блюзшілерінің көптеген қатты дауыстарынан ерекшеленді. МакТелл блюз, регтайм, діни музыка және хокум сияқты әртүрлі музыкалық стильдерде орындады. МакТелл Джорджия штатының Томсон қаласында дүниеге келген. Ол жас кезінде гитарада ойнауды үйренген. Көп ұзамай ол Атланта мен Огаста сияқты Джорджияның бірнеше қалаларында көшеде орындаушы болды және алғаш рет 1927 жылы Victor Records үшін жазды. Ол ешқашан үлкен хит жазбасын шығармады, бірақ 1920-1930 жылдары әртүрлі лейблдермен және әртүрлі есімдермен өнімді жазба карьерасын жасады. 1940 жылы оны фольклоршы Джон А. Ломакс және Руби Террилл Ломакс Конгресс кітапханасының халық әндері мұрағатына жазды. Ол 1940-1950 жылдары Атланта көшелерінде, көбінесе өзінің ұзақ серіктесі Керли Уивермен бірге белсенді болды. Екі рет кәсіби түрде жазды. Оның соңғы жазбалары 1956 жылы Атлантадағы дискі дүкенінің иесі жазған спонтанды сессия кезінде пайда болды. МакТелл үш жылдан кейін қант диабетімен және алкоголизммен күресіп қайтыс болды. Коммерциялық жетістікке ие болмаса да, ол 1940-1950 жылдары белсенді түрде ойнауды және жаздыруды жалғастырған өзінің буынының сирек блюзшілерінің бірі болды. Ол көптеген басқа блюзшілер "қайта ашылған" американдық халық музыкасының қайта жаңғыруын көрмей қалды. Томсонның (Джорджия штаты) жанындағы Бақытты аңғарда дүниеге келген. Көптеген дереккөздер оның туған күнін 1898 жыл деп көрсетеді, бірақ зерттеушілер Боб Игл және Эрик ЛеБланк 1910 жылғы санақтағы оның кіруіне сүйене отырып, 1903 жыл деп санайды. МакТелл туғаннан бір көзі соқыр болды және балалық шағында қалған көру қабілетін жоғалтты. Ол Джорджия, Нью-Йорк және Мичиган штаттарында соқырларға арналған мектептерде оқыды және ерте жасынан музыкада өте жақсы болды, алдымен гармоника мен аккордеонда ойнап, музыканы Брайль әрпімен оқу мен жазуды үйренді. МакТелл Рут Кейт Уильямсқа үйленді. "Pig & Whistle" атауы Атлантадағы барбекю мейрамханаларының тізбегіне сілтеме жасайды; МакТелл көбінесе Pig 'n Whistle мейрамханасының тұрақ орнында ақы үшін ойнайтын. Ол сондай-ақ кейінірек Рей Лидің көк фонарь клубына айналған жақын маңдағы ғимараттың артында ойнады. Өзінің мансабын көше музыканты ретінде бастаған Лед Белли сияқты, МакТелл де он екі кылды гитараны жақсы көретін, оның үлкенірек дыбысы оны ашық ауада ойнауға қолайлы еткен. 1940 жылы Джон А. Ломакс және оның әйелі, Остиндегі Техас университетінің классика профессоры Руби Террилл Ломакс, Атлантадағы қонақ үй бөлмесінде екі сағаттық сессияда Конгресс кітапханасының Америка халық әндерінің мұрағаты үшін МакТеллмен сұхбаттасып, жазды. Бұл жазбалар МакТеллдің ерекше музыкалық стилін көрсетеді, ол 20 ғасырдың басындағы шикі кантри блюз бен Шығыс жағалауындағы Пьемонт блюзінің көбінесе әдемі әуенді, регтайм әсеріне ие дыбысы арасындағы көпірді құрады. Ломакстар әншіден дәстүрлі әндерді ("The Boll Weevil" және "John Henry") және оның әдеттегі коммерциялық репертуарына кірмейтін рухани әндерді ("Amazing Grace") де алды. Сұхбатта Джон А. Ломакс МакТеллден "шағымдану" әндерін білетінін сұрайды (бұрынғы уақытта наразылық әндеріне арналған термин), оған әнші ыңғайсыз және жасырын түрде білмейтінін айтады. Конгресс кітапханасы осы екі сағаттық сессия үшін МакТеллге 10 доллар төледі, бұл 2011 жылы 154,56 долларға тең. 1957 жылдан бастап МакТелл Атлантадағы Мунт. Сион баптистік шіркеуінде дін қызметкері болды. Ол 1981 жылы Блюз қорының Блюз даңқы залына және 1990 жылы Джорджияның музыка даңқы залына енгізілді. Ол Canned Heat тобының "Goin' Up the Country" әніне де үлес қосты. Әнді орындаған суретшілердің қысқа тізіміне Тадж-Махал, Дэвид Бромберг, Дейв Ван Ронк, The Devil Makes Three және әнді ұнатуы себепті атын өзгерткен Ральф МакТелл кіреді. Рай Кудер 1973 жылы Paradise and Lunch альбомында МакТеллдің "Married Man's a Fool" әнін қайталады. Уайт Стрипс тобының Джек Уайт МакТеллдің ықпалын мойындайды; Уайт Стрипс альбомы De Stijl (2000) оған арналған және оның "Southern Can Is Mine" әнінің каверін қамтиды. The White Stripes сонымен қатар МакТеллдің "Lord, Send Me an Angel" әнін қайталады және оны 2000 жылы жеке ән ретінде шығарды. 2013 жылы Джек Уайттың Third Man Records лейблы Document Records компаниясымен бірлесіп Чарли Паттон, Блинд Уилли МакТелл және Миссисипи Шеикстерінің толық жазбаларын хронологиялық тәртіппен шығарды. Боб Дилан МакТеллге кемінде төрт рет құрмет көрсетті. Оның 1965 жылғы "Highway 61 Revisited" әнінің екінші шумағы "Georgia Sam he had a bloody nose" деген сөздермен басталады, бұл МакТеллдің көптеген жазбаларының біріне сілтеме жасайды (ескерту: осы атпен жазбалардың бар екеніне дәлел жоқ). Диланның "Blind Willie McTell" әні 1983 жылы жазылып, 1991 жылы The Bootleg Series Volumes 1 3 альбомында шығарылды. Дилан сонымен қатар оның 1993 жылғы World Gone Wrong альбомында МакТеллдің "Broke Down Engine" және "Delia" әндерін қайта жазды; Диланның 2001 жылғы Love and Theft альбомындағы "Po' Boy" әнінде "had to go to Florida dodging them Georgia laws" деген сөздер бар, бұл МакТеллдің "Kill It Kid" әнінен алынған. Bath қаласындағы Kill It Kid тобы осы аттас әннен атын алды. 1990 жылдары Джорджия штатының Statesboro қаласындағы бильярд клубы мен концерт алаңы МакТеллдің құрметіне Blind Willie's деп аталды. Қазіргі уақытта бұл орын жабық, бірақ сол кездегі Джорджия Оңтүстік университетінің студенттері үшін жағымды естелік болып қалды. Blind Willie's – Атланта қаласының Вирджиния Хайлендс ауданындағы МакТеллдің құрметіне аталған бар, онда блюз музыканттары мен топтары өнер көрсетеді. Блинд Уилли МакТелл Блюз фестивалі жыл сайын Джорджия штатының Томсон қаласында өтіп тұрады.
the Bob Dylan song
Blind Willie McTell (born William Samuel McTier; May 5, 1898 – August 19, 1959) was a Piedmont blues and ragtime singer and guitarist. He played with a fluid, syncopated fingerstyle guitar technique, common among many exponents of Piedmont blues. Unlike his contemporaries, he came to use twelve string guitars exclusively. McTell was also an adept slide guitarist, unusual among ragtime bluesmen. His vocal style, a smooth and often laid back tenor, differed greatly from many of the harsher voices of Delta bluesmen such as Charley Patton. McTell performed in various musical styles, including blues, ragtime, religious music and hokum. McTell was born in Thomson, Georgia. He learned to play the guitar in his early teens. He soon became a street performer in several Georgia cities, including Atlanta and Augusta, and first recorded in 1927 for Victor Records. He never produced a major hit record, but he had a prolific recording career with different labels and under different names in the 1920s and 1930s. In 1940, he was recorded by the folklorist John A. Lomax and Ruby Terrill Lomax for the folk song archive of the Library of Congress. He was active in the 1940s and 1950s, playing on the streets of Atlanta, often with his longtime associate Curley Weaver. Twice more he recorded professionally. His last recordings originated during an impromptu session recorded by an Atlanta record store owner in 1956. McTell died three years later, having lived for years with diabetes and alcoholism. Despite his lack of commercial success, he was one of the few blues musicians of his generation who continued to actively play and record during the 1940s and 1950s. He did not live to see the American folk music revival, in which many other bluesmen were "rediscovered". in the Happy Valley community outside Thomson, Georgia. Most sources give the date of his birth as 1898, but researchers Bob Eagle and Eric LeBlanc suggest 1903, on the basis of his entry in the 1910 census. McTell was born blind in one eye and lost his remaining vision by late childhood. He attended schools for the blind in Georgia, New York and Michigan and showed proficiency in music from an early age, first playing the harmonica and accordion, learning to read and write music in Braille,
McTell married Ruth Kate Williams, The appellation "Pig & Whistle" was a reference to a chain of barbecue restaurants in Atlanta; McTell often played for tips in the parking lot of a Pig 'n Whistle restaurant. He also played behind a nearby building that later became Ray Lee's Blue Lantern Lounge. Like Lead Belly, another songster who began his career as a street artist, McTell favored the somewhat unwieldy and unusual twelve string guitar, whose greater volume made it suitable for outdoor playing. In 1940 John A. Lomax and his wife, Ruby Terrill Lomax, a professor of classics at the University of Texas at Austin, interviewed and recorded McTell for the Archive of American Folk Song of the Library of Congress in a two hour session held in their hotel room in Atlanta. These recordings document McTell's distinctive musical style, which bridges the gap between the raw country blues of the early part of the 20th century and the more conventionally melodious, ragtime influenced East Coast Piedmont blues sound. The Lomaxes also elicited from the singer traditional songs (such as "The Boll Weevil" and "John Henry") and spirituals (such as "Amazing Grace"), which were not part of his usual commercial repertoire. In the interview, John A. Lomax is heard asking if McTell knows any "complaining" songs (an earlier term for protest songs), to which the singer replies somewhat uncomfortably and evasively that he does not. The Library of Congress paid McTell $10, the equivalent of $154.56 in 2011, for this two hour session. Beginning in 1957, McTell was a preacher at Mt. Zion Baptist Church in Atlanta. He was inducted into the Blues Foundation's Blues Hall of Fame in 1981 and the Georgia Music Hall of Fame in 1990. it also contributes to Canned Heat's "Goin' Up the Country". A short list of some of the artists who have performed the song includes Taj Mahal, David Bromberg, Dave Van Ronk, The Devil Makes Three and Ralph McTell, who changed his name on account of liking the song. Ry Cooder covered McTell's "Married Man's a Fool" on his 1973 album, Paradise and Lunch. Jack White, of the White Stripes considers McTell an influence; the White Stripes album De Stijl (2000) is dedicated to him and features a cover of his song "Southern Can Is Mine". The White Stripes also covered McTell's "Lord, Send Me an Angel", releasing it as a single in 2000. In 2013, Jack White's Third Man Records teamed up with Document Records to issue The Complete Recorded Works in Chronological Order of Charley Patton, Blind Willie McTell and the Mississippi Sheiks. Bob Dylan paid tribute to McTell on at least four occasions. In his 1965 song "Highway 61 Revisited", the second verse begins, "Georgia Sam he had a bloody nose", a reference to one of McTell's many recording names (Note: there is no evidence of use of this moniker on any recordings). Dylan's song "Blind Willie McTell" was recorded in 1983 and released in 1991 on The Bootleg Series Volumes 1 3. Dylan also recorded covers of McTell's "Broke Down Engine" and "Delia" on his 1993 album, World Gone Wrong; Dylan's song "Po' Boy", on the album Love and Theft (2001), contains the lyric "had to go to Florida dodging them Georgia laws", which comes from McTell's "Kill It Kid". The Bath based band Kill It Kid is named after the song of the same title. A billiards bar and concert venue in Statesboro, Georgia, was named Blind Willie's after McTell in the 1990s. The venue is now closed, but remains a fond memory for Georgia Southern University students at the time. Blind Willie's is a bar in the Virginia Highlands neighborhood of Atlanta named after McTell that features blues musicians and bands. The Blind Willie McTell Blues Festival is held annually in Thomson, Georgia.
Ұзақ ойын
Жыл Атауы Таңбалық Мысық. # Ескерту 1961 Соңғы сессия Bluesville BV 1040 1956 жылы жазылған 1966 Соқыр Вилли МакТелл: 1940 Мелодеон MLP 7323 «Конгресс кітапханасының аңызға айналған жазбалары» деген атаумен шығарылған; 1940 жылы жазылған.
Жалпы сілтемелер
Бастин, Брюс. Қызыл өзен блюзі: Оңтүстік-шығыстағы блюз дәстүрі. Урбана және Чикаго: Иллинойс университетінің баспасы, 1986, 1995. , Charters, Samuel, ред. Жаңбырдың жауын сияқты тәтті. Oak Publications, 1977, 120–131-беттер.