Кіріспе

Сень өзені – Канаданың Онтарио провинциясының солтүстік-батысындағы Кенора, Рейни-Ривер және Тандер-Бей аудандарындағы өзен. Ол Лак-де-Миль-Лакс көлінен Рейни-Лейк көліне дейін ағады. Бұл өзен бұрынғы тері саудасы кезінде маңызды сауда жолы болған. 19 ғасырдың соңында өзен бойында алтын табылып, аймақта бірнеше кен өндіру кәсіпорындары ашылған. 1943 жылы Степ-Рок көліне жақын жерде, көлдің астындағы ірі темір кен қорына қол жеткізу үшін өзеннің бір бөлігінің бағыты өзгертілді. Кейіннен бұл кен орны жабылды. Қазіргі таңдағы күні өзен демалыс үшін каноэ мен каякпен жүзуге пайдаланылады.

Жоғарғы ағысы

Өзен Тундер-Бэй округінің Лак-де-Милле-Лакс солтүстік-батыс тармағынан шығып, батысқа қарай ағады және Онтарионың Табиғи ресурстар министрлігіне (ОМНР) тиесілі, Валери Фоллс Лимитед Партнерлігі (Брукфилд жаңартылатын энергия) басқаратын Лак-де-Милле-Лакс бөгетінен асып өтеді. Мошер көлі арқылы ағып, сол жақ саласы Файрстил өзенін қосады, содан кейін Кенора округінің оңтүстік-шығыс бөлігінен қысқа ғана уақыт өтеді. Өзен оңтүстік-батысқа бұрылып, Жаңбырлы өзен округіне қарай бағыт алады, Лонг-Рапидс және Камп-Сікс-Рапидс арқылы өтеді, сол жақ саласы Меркуцио өзенін қосады, Аралдар сарқылысынан құлайды, Брэдшоу көліне жетеді және Мармион көлі мен су қоймасына құяды, онда ол төрт оң жақ саласын қосады. Барнстың сөзіне сәйкес, Жоғарғы Сейн өзені "алтынға толы маңызды аймақ" болған. Басты кен орындарына Гарольд көлі кені (1894-1896), Хаммонд риф кені (1894-1922) және Саубилл кені (1897-1899) кірді.

Төменгі ағысы

Стипрок көлінен төмен өзен Атикокан өзені (сол жақ, ірі саласы) мен Карибус сағасын (сол жақ, кішігірім саласы) қабылдап алады, содан кейін оң жағынан Сене өзенінің бұрылысынан су алады. Ол Бойс-Рапидс арқылы батысқа қарай ағып, Ай өзенін (оң жақ саласы) қабылдайды, Чабб-Нароуз және Баннинг-Нароуз арқылы өтеді де, Калм-көліне жетеді. Көлдің батыс жағында 1926 жылы салынған және бүгінде Abitibi Consolidated Hydro компаниясы басқаратын Calm Lake бөгеті мен электр станциясы (10 МВт) орналасқан. Өзен көлден оңтүстік-батысқа қарай Маниту жылдамдықтары арқылы Лазейн көліндегі Фин шығанағына ағып түседі. Бұл көлдің батыс жағында да 1926 жылы салынған және бүгінде Abitibi Consolidated Hydro компаниясы басқаратын Стерджон-Фоллс бөгеті мен электр станциясы (8 МВт) бар. Содан кейін өзен Сене шығанағындағы Жаңбырлы көліне жетеді. 1893 жылы Дж. С. Кэмпбелл бұл аймақта алтын кенін тапқан, нәтижесінде "Алтын жарты ай" кені пайда болды. Басқа да маңызды кендерге Фоли кені (1897-1898 жж.), "Алтын жұлдыз" кені және Зәйтүн кені (1897-1909 жж.) кіреді. Дегенмен, 1903-1904 жылдардағы алтын асырудың құлдырауынан кейін аймақтағы көптеген кен орындары жабылды.