Кіріспе

Румынияның принц-регенті (1927-1930 жж.) король Фердинанд I-нің ұлы, Румынияның принц-Николай (Principele Nicolae al României; 5 тамыз 1903 – 9 маусым 1978), кейін Хогенцоллерн-Зигмарингеннің принц-Николай ретінде танылды. Ол король Фердинанд I және оның әйелі королева Маридің төртінші баласы және екінші ұлы болды. 1927 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін, Николай кіші немересі, король Михаил I үшін үш регенттің бірі болып тағайындалды. Оның регенттік лауазымы 1930 жылы ағасы, принц Карольдің Румынияға оралып, Румынияның королі болғаннан кейін аяқталды. 1930 жылдың соңында король Кароль II оның некесіне наразы болғандықтан, Николай өз атақтары мен жеңілдіктерінен айырылып, Король сарайынан қуылды. 1942 жылдың 10 шілдесінде король Кароль II тақтан алынғаннан кейін, король Михаилдың екінші билігі кезінде, Николайға король Николай Гогенцоллерн атағы берілді. Ол 1978 жылдың 9 шілдесінде Мадридте (Испания) жер аударылуда қайтыс болды.

Ерте өмір

Николай 1903 жылғы 5 тамызда Пелеш сарайында Румынияның тәждік принці Фердинанд пен оның әйелі, Саксен-Кобург және Гота, сондай-ақ Эдинбургтың ханшайымы Марияның екінші ұлы ретінде дүниеге келді. Оның бауырлары – Румынияның Кароль II, Румынияның Елизаветасы, Югославия королевасы Мария, Румыния ханшайымы Илеана және Румынияның ханзадасы Мирча. Николай анасының туысы, Ресейдің соңғы императоры Николай II-нің құрметіне аталды. Анасы естеліктерінде былай деп жазды: "Ол өте тәуелсіз және әрқашан көңілді болды. Ол бір секундқа да тыныш отыра алмады, үнемі қимылдап, әрекет ететін. Жақсы мінезді де, бағынушыл да болмаса да, ол адамдарды қалағанын істеуге иктерді. Никки қайда барса да, билік ететіндей болып, бәріне тәртіп келтіретін. Бұл оның билеушілікке ұмтылуынан немесе агрессивтілігінен емес, көңілділігінен туындады. Оның көңілділігі – ең сорлы адамды да күлдіретін, жақсы көңіл-күйлі, қарсы тұруға мүмкін емес түрде болды. Ең кішкентай кезінен бастап оның әңгімелері өте күлкілі болды, сондықтан ол сөккіге лайық болған орнына, күлкі мен шаттық тудыратын. Ол әзілге құмар, әрқашан өз жолын тауып, кез келген қорғаныс пен шектеуді бұзып жіберетін." Оның ұзын мұрыны, терең көк көздері және күміс шашы болды. Анасы оның әпкесі Миньонның шашын жиі тартып алатынын еске алады.

Өмірбаян

Николай – 1925 жылғы 12 желтоқсанда мұрагерлік құқығынан бас тартқан Каролдың кіші інісі. Фердинанд 1927 жылы қайтыс болғаннан кейін, оның орнын Каролдың бес жасар ұлы Михаил басты. Николайдың өзі 1918 жылы Карол қарапайым Зизи Ламбриноға үйленген кезде мұрагер ретінде ұсынылды (кейіннен некелері жойылды). Михаилдың жастығын ескере отырып, регенттік кеңес құрылуы керек болды (20 шілде), және Николай ханзадасы Георге Бузуган және Патриарх Мирон Кристеямен бірге кеңесте қызмет ету үшін үйге оралу үшін Британ Корольдік Әскери-теңіз флотындағы мансабын тастауға мәжбүр болды. Ресми емес түрде "бірінші регент" деп аталса да, Николай өзінің теңіз карьерасын тастауға наразы болды және саясатқа қызығушылық танытпады. Ол әкесімен Ұлттық либералдармен (PNL) ынтымақтастықты жалғастыруға және Ұлттық шаруалар партиясының (PNŢ) регенттікке қарсылығын Ион И. С. Братиану бастаған ұлттық үкіметті тағайындап, ұстап тұруға тырысты. Братианудан бас тартқан ол 1927 жылдың ортасында Карольдің ұстанымының өзгеруіне куә болды, ол өзінің тағын беруге мәжбүр болғанын айтты. Карол мен ПНТМ арасындағы ынтымақтастық ПНЛ-мен сәтті бейтараптандырылды, бірақ Братианудың 1927 жылы қайтыс болуы байланыстарды қалпына келтіріп, ПНТМ-нің тартымдылығын арттырды. Сол кезде регенттік кеңінен қуыршақтардан тұрады деп саналды, ал 1929 жылы Константин Сарацеану (ПНТК басшысы Иулиу Маниудің тағайындауы) марқұм Бузуганның орнын басқаннан кейін, ол қарама-қарсы саяси амбициялардан бөлініп кетті деп саналды. Николае Йорганың айтуынша, Мирон Кристеяның өзі: "Регенттік жұмыс істемейді, өйткені оның басы жоқ. Патша темекі шегеді, Саратэану кітаптарын қарап шығады, ал мен діни қызметкер ретінде тек татуласуға тырысамын". Николай алғаш рет 1930 жылы 8 маусымда Кароль Румынияға оралғанда (Король Кароль II болып, регенттікке тоқтатқанда) қуанды. Ол 1926 жылғы заңнаманы жоюға дауыс берген Парламент сессиясын құттықтады және жаңа келген ағасын Банеаса әуежайынан Котрочени сарайына ертіп барды. Алайда Николас пен Кэрол арасындағы достық қарым-қатынас ұзаққа созылмады. Николай Тохани жер иелері отбасына жататын ажырасқан әйел Иоана Думитреску Долеттиге үйленгісі келді, бірақ патшаның мұндай некеге рұқсат беруі өкінішті болатынын білді. Карольдің өзі жұптың оның келісімін сұрамай-ақ некеге тұруы керектігін ұсынды (әлі де патша отбасының мүшелері некеге тұрмас бұрын патшаның келісімін алуы керек еді). Кароль бұл жағдайда ол некеге тұрып қалуды толыққанды факт ретінде қабылдайтынын білдірді, бірақ үйлену тойынан кейін Кароль оны Николайды патшалық артықшылықтары мен атақтарынан айыру және оны Румыниядан қуу үшін сылтау ретінде қолданды. Ол Испанияға кетіп, ақырында Швейцарияға қоныстанды. Николай екі рет үйленген. Оның алғашқы үйлену тойы Румынияның Тохани қаласында 1931 жылы 7 қарашада өтті. Думитреску Долеттидің алғашқы күйеуі румын саясаткері Раду Сэвэану (Николае Сэвэанудың ұлы) болды, ол 1924 жылы 11 желтоқсанда үйленді. Николайдың екінші некесі 1967 жылы 13 шілдеде Лозаннада бразилиялық Мария Тереза Лисбоа Фигуэйра де Мелломен (1913 жылы 10 маусымда Римде, 1997 жылы 30 наурызда Мадридте) болды. Фигуэйра де Меллоның алғашқы күйеуі Венесуэла мұрагері Андрес Бультон Питри (1910 жылы Каракаста – 1998), оған 1936 жылы 2 шілдеде Каракаста үйленді, бұл одақтан төрт бала туды: Роджер (1937 жылы туған), Мария Тереза (1939 жылы туған), Андрес (1943 жылы туған) және Уильям (1945 жылы туған). Принс сондай-ақ автокөлік жарыстарына қызығушылық танытты, ол 1933 жылғы Ле-Манның 24 сағатына және 1935 жылғы Ле-Манның 24 сағатына өзінің жеке Duesenberg Model SJ машинасымен қатысты.