Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Кореядағы либерализмге шолу
Overview of liberalism in South Korea
Бұл мақалада либерализмге (hangul=자유주의 немесе 리버럴리즘) және оның Оңтүстік Кореядағы тарихына шолу жасалған. Ол негізінен парламентте өкілдігі бар, айтарлықтай қолдау тапқан либералды партиялармен шектеледі. Тарихи тұрғыдан алғанда, Оңтүстік Кореядағы либералды қозғалыс, әскери диктатураға қарсы орташа консервативті қозғалыс ретінде басталды, бірақ Оңтүстік Кореяның қазіргі саяси құрылымында ол консервативті қозғалысқа қарсы либералды қозғалысқа айналды. Кореяның Демократиялық партиясы реформалық және либералды партия болып табылады және орталықшыл саналады. Алайда, корей саяси контекстінде ол солшыл орталық (немесе прогрессивті) ретінде жіктеледі, және бірнеше сарапшылардың зерттеулері бойынша ол Батыс Еуропадағы оңшыл орталық партияларына қарағанда оңшыл саясатты қолдайды, мысалы Германияның Христиан-демократиялық одағы сияқты. Әділдік партиясы да "орталық солдан солға қарай" партия болып саналады. Бұл партия Оңтүстік Кореяда радикалды прогрессивті немесе солшыл саналады, бірақ Батыс Еуропаның солшыл орталық партияларына қарағанда шамалы қарапайым ұстанымға ие. Оңтүстік Корея либералдарының саяси ұстанымдары әртүрлі, бірақ олар белгілі бір ұстанымдарға бірігуге бейім: Солтүстік Кореямен қарым-қатынасты жақсарту, Жапонияға қарсы әділдікті қамтамасыз ету және, мүмкіндігі болғанда, АҚШ-ты қоса алғанда, ірі державалардың араласуынан тәуелсіздікке ұмтылу. Оңтүстік Корея либерализмі Қытай мен Жапонияға қарсы ұлттық-либералдық тәуелсіздік қозғалысына негізделген. Оңтүстік Корея либералдары Солтүстік Кореяға қатысты «Күн сәулесі» саясатын қолдайды.
This article gives an overview of liberalism (hangul=자유주의 or 리버럴리즘) and its related history in South Korea. It is limited to liberal parties with substantial support, mainly proven by having had a representation in parliament. Historically, the liberal movement in the South Korean began as a moderate conservative movement against the far right dictatorship, but in the current political structure of the South Korea, it has become a liberal movement against the conservative movement. The Democratic Party of Korea is a reformist to liberal party and is considered centrist. However, in the Korean political context, it is classified as a center left (or progressive), and there are studies by several experts that it promotes policies that are more right wing than center right parties in Western Europe, such as Germany's Christian Democratic Union. Also, the Justice Party is considered a "centre left to left wing" party. The party is considered radical progressive or leftist in South Korea, but takes a more moderate stance than the centre left parties of Western Europe. There are various political positions within South Korean liberals, but they tend to coalesce on certain stances: promoting harmony with North Korea, justice against Japan, and, wherever possible, autonomy from great power interference, including the United States. South Korean liberalism is also based on a national liberalist independence movement against China and Japan. South Korean liberals support the Sunshine Policy toward North Korea.
Кіріспе
Оңтүстік Кореяда "либералды" сөзі көбінесе дәстүрлі мағынасында қолданылады. Оңтүстік Кореяда бұқаралық ақпарат құралдарында қолданылатын "либералды" (자유 немесе 자유주의) және саясаткерлер мен жұртшылық қолданатын "либералды" термині контекст жағынан өте ерекше. Оңтүстік Корея БАҚ-ында "либералды" сөзі АҚШ немесе Еуропа мағынасындағы "либералды" дегенді білдіреді, ал Оңтүстік Корея саясаткерлері мен жұртшылығында "либералды" сөзі экономикалық либерализм және антикоммунизм сияқты оңға жақын саясатты білдіреді. Оңтүстік Кореяда консерваторлар өздерін "либералды" (hangul=자유) және "либералды демократия" (hangul=자유민주주의) деп атайды. Оңтүстік Кореядағы консервативті партиялар өздерінің партиялық атауларына көбінесе "либералды" (자유) сөзін қосады. (Мысал: Либералды партия, Демократиялық либералды партия, Біріккен либералды демократия, Азаттық Корея партиясы және т.б.) "Либералды" жалпы мағынада жиі өздерін "Демократтар", "Рибеореол" (хангул=리버럴, ағылшын сөзінің корейше айтылуы "либералды") немесе "Демократиялық лагерьлер" (хангул=민주진영) деп атайды. Оңтүстік Кореяда "либералды" (hangul=리버럴 немесе 자유주의자) және "прогрессивті" (hangul=진보 немесе 진보주의자) жеке дәстүрлері бар саяси күштер, бірақ АҚШ-тағы "либералды" корей тіліне аударғанда көбінесе "прогрессивті" деп аударады. Әділдік партиясы ресми түрде әлеуметтік демократияны қолдайды, бірақ ол Ури партиясының саяси мұрасын алғандықтан, Оңтүстік Кореяның прогрессивті саяси партия дәстүрінің және либералды саяси партия дәстүрінің бір бөлігі ретінде қарастырылады. Оңтүстік Кореяда "либералды", "еркіндік", "либертариандық" және "азаттық" терминдері Jayu (hangul=자유) деп аударылады. Мысалы, Оңтүстік Кореяда Канаданың "Либералды партиясы", Нидерландының "Азаттық партиясы" және АҚШ-тың "Либертариандық партиясы" корей тілінде Jayudang (hangul=자유당) деп оқылады. Сонымен қатар, оңшыл әлеуметтік консервативті Оңтүстік Корея БАҚ оңшыл либертариандық американдық дәстүрді мәдени либералды болғандықтан прогрессивті деп санайды. Оңтүстік Кореяда либерализмді анықтайтын негізгі дипломатиялық ұстаным – "тәуелсіздік" (독립). Қазіргі Оңтүстік Корея либералдары иммиграцияға консерваторларға қарағанда көбірек қарсылық білдіреді. Шын мәнінде, Оңтүстік Корея либералдары Жапония сияқты көршілес елдерге қатысты мәселелерде империализмге қарсы ұлттық сипатқа ие. 19-шы ғасырдың соңындағы Қытайға қарсы Гейхва партиясы / Тәуелсіздік клубы және Жапонияның отаршылдық кезеңінде Жапонияға қарсы Кореяның тәуелсіздік қозғалысы Кореяның ертедегі либерализмін қалыптастырды. Керісінше, Кореяның консервативті элиталары Қытай мен Жапония сияқты көршілес елдермен практикалық себептермен ынтымақтасты. Қазіргі Оңтүстік Корея саясатында социализм мен антиамериканизм толығымен басылғандықтан, билікке мойынсұнатын консерваторлар мен қытайлық/жапон империализміне қарсылық көрсеткен либералдар дәрежесі бойынша ерекшеленеді, бірақ парадоксальды түрде екі лагерь де америкалық бейімділікке ие болды. Осы күнге дейін Оңтүстік Корея либералдары Қытай мен Жапония империализмімен ынтымақтастық жасаған консервативті элиталарды кешірген жоқ. Оңтүстік Корея либералдары Жапон империясы кезінде офицер болып қызмет еткен Пак Чун Хидің оңшыл диктатурасына қарсылық көрсеткен тарихымен мақтанады. Оңтүстік Корея либералдарының халықаралық адам құқықтары туралы қарама-қайшылықты көзқарастары бар. Оңтүстік Корея либералдары Солтүстік Кореяға консерваторларға қарағанда аз сын айтады және "Солтүстік Кореяның адам құқықтары туралы заңына" (북한인권법) қарсы. Алайда Оңтүстік Корея либералдары Солтүстік Кореядан басқа басқа авторитарлық мемлекеттердегі (мысалы, Қытай, Мьянма және т.б.) адам құқықтары бұзылуына консерваторларға қарағанда күштірек қарсы шығады. Либералды Кюнгянг Шинмун Юн Сук Ёлды Синьцзянның адам құқықтары мәселесін елемегені үшін, тек Қытаймен экономикалық мүдделерін ғана қарастырғаны үшін сынға алды. 2021 жылы Мун Чжэ үкіметі Мьянманың әскери диктатурасына қарсы шығып, Мьянма әскеріне қарсы қатаң санкцияларды қолдады, бірақ Мун Чжэ үкіметі Солтүстік Кореяның адам құқықтары бұзылуын әдейі елемеді. (Бұл Оңтүстік Корея либералдарының қарсылық ұлтшылдық сезімімен байланысты.) Оңтүстік Кореяның ірі либералдары негізінен консервативтерді сынға алады, әскери диктатура кезіндегі мұраларын тазартады, саяси реформаларға талап қояды және Солтүстік Кореямен келісімдік орнатуға бағытталған сыртқы саясатты қолдайды. Олар прогрессивтер мен мәдени либералдардан ерекшеленеді. Сондықтан Оңтүстік Корея либералдары ЛГБТ құқықтары, мүгедектік құқықтары, аборт және аз ұлт өкілдерінің құқықтары мәселелерінде әлеуметтік консервативтік көзқарасқа ие. (Оңтүстік Корея либералдарының әлеуметтік консервативті бейімділігі дәстүрлі конфуциандық консерватизмге емес, Батыс мәдениетінің бір бөлігі болып табылатын христиандыққа көбірек байланысты.) Олар сондай-ақ (әлеуметтік демократияны қоса) "социализмнен" немесе негізгі "солшыл" бағыттан алшақтап, қашықтап тұрады. Оңтүстік Корея либералдары 1990 жылдардан бері Жапон соғыс қылмыстарының корей құрбандарын қорғап келеді. Олар құрбандар қанағаттанатын келісімге емес, Жапонмен келісімге қарсы. Мун Чжэ елдер арасындағы қатынастардан гөрі құрбандардың құқықтары маңызды екенін айтты. Ішкі саясатта олар ірі өнеркәсіптік конгломераттардың монополиясын реформалауды жақтады. Олар сондай-ақ прокуратураның тергеу өкілеттіктерін шектеуді ұсынды, осы өкілеттіктерді полицияға беруді қалады, оларды күшті саяси құралдар деп қарады.
The word "liberal" in South Korea is often used in its traditional sense. In South Korea, the term "liberal" (자유 or 자유주의) used in the media and the term "liberal" used by politicians and the public are very different in context. "Liberal" in South Korean media usually means "liberal" in the sense of the United States or Europe, but "liberal" in South Korean politicians and the public usually means a form of politics close to the right, such as economic liberal and anti communist. In South Korea, conservatives also call themselves "liberal" (hangul=자유) and "liberal democracy" (hangul=자유민주주의) in a similar sense to economic liberalism and anti communism. Conservative parties in South Korea often put "liberal" (자유) in their party names. (Example: Liberal Party, Democratic Liberal Party, United Liberal Democrats, Liberty Korea Party, etc.) "Liberals" in the general sense often refer to themselves as "Democrats", "Ribeoreol" (hangul=리버럴, the Korean pronunciation of the English "liberal") or "Democratic Camps" (hangul=민주진영). In South Korea, "liberal" (hangul=리버럴 or 자유주의자) and "progressive" (hangul=진보 or 진보주의자) are political forces with individual traditions, but when translating "liberal" in the United States into Korean language, it is often translated into "progressive". The Justice Party officially supports social democracy, but since it is a party that inherited the political stake of the Uri Party, it is regarded as part of the South Korean progressive political party tradition and at the same time as part of the liberal political party tradition. In South Korea, the terms "liberal," "liberty," "libertarian," and "freedom" all tend to be translated into Jayu (hangul=자유). For example, in South Korea, both Canada's "Liberal Party", Netherlands' "Party for Freedom" and the United States' "Libertarian Party" are read as Jayudang (hangul=자유당) in Korean. Also, right wing socially conservative media in South Korea regard the American tradition of right libertarianism as progressive because it is culturally liberal. The main diplomatic point that defines liberalism in South Korea is "independence" (독립). Modern South Korean liberals tend to be more negative on immigration than the conservatives. In fact, South Korean liberals have a more nationalistic nature based on anti imperialism in matters related to neighboring powers such as Japan. The anti China Gaehwa Party / Independence Club at the end of the 19th century, and the anti Japan Korean independence movement during the Japanese colonial era, formed Korea's early liberalism. On the other hand, Korea's conservative elites cooperated with neighboring powers such as China and Japan for practical reasons. In Modern South Korean politics, where socialism and anti Americanism were thoroughly suppressed, conservatives who conform to the powers and liberals who have resisted Chinese/Japanese imperialism may differ in degree, but paradoxically, both camps have resulted in pro American tendencies. To this day, South Korean liberals haven't forgiven conservative elites who cooperated with Chinese/Japanese imperialism. South Korean liberals were proud of the history of resisting Park Chung Hee's right wing dictatorship, who served as an officer during the Japanese Empire. South Korean liberals have a contradictory standard on international human rights violations. South Korean liberals are less critical of North Korea than conservatives and oppose the 'North Korean Human Rights Law' (북한인권법). However, South Korean liberals are more strongly opposed than conservatives to human rights violations in other authoritarian states (e. g., China, Myanmar, etc.) except North Korea. The liberal Kyunghyang Shinmun criticized Yoon Suk yeol for ignoring the human rights issue of Xinjiang, considering only its economic interests with China. In 2021, Moon Jae in government opposed Myanmar's military dictatorship and supported strong sanctions against Myanmar's military, but Moon Jae in government deliberately ignored North Korea's human rights violations. (This is related to the resistance nationalist sentiment of South Korean liberals.) South Korean major liberals mainly criticize mainstream conservatives, clear their heritage during military dictatorship, insist on political reform, supports the foreign policy of reconciliation with North Korea. They are distinguished from progressives and cultural liberals. Therefore, South Korea liberals tend to be socially conservative in LGBT rights, Disability rights, abortion and minority rights issues. (The socially conservative tendency of South Korean liberals is not traditional conservatism based on Confucianism, but is more influenced by Christianity, which is part of Western culture.) They also tend to distance themselves from the (Including social democracy) "socialism" or fundamental "left wing". South Korean liberals have represented Korean victims of Japanese war crimes since the 1990s. They oppose an agreement with Japan, not an agreement that the victims will be satisfied with. Moon Jae in said the human rights of victims are more important than relations between countries. Domestically, they advocated the reform of the monopoly of the large industrial conglomerates known as chaebols. They also proposed the curtailing of investigative powers of the prosecutor's office, with such powers transferred to the police, as they viewed them as powerful political tools.
Тарих
Колониалды кезеңде марксистік тарихшы Пэк Намун Силхақты "жаңа заманғы либерализмнің алға басушысы" деп бағаласа, либералды ұлтшыл Ан Чжэ Хон Силхақты және Силхак ғалымы Чжон Як Ёнды "феодалдық топтарды жою және теңдікті қолдау арқылы кеш заманғы либерализмнің бастауы" деп санады. Силхак қолданыстағы конфуцийшіл консерватизм мен садэжуиді сынап, саяси реформалар мен тәжірибелілікке ұмтылып, Батыс ғылымы мен технологиясының артықшылығын дәлелдеді. Кейбір Силхак ғалымдары христиан дінін де қабылдады. Кореядағы алғашқы классикалық либералдық және ағартушылық партия – 1874 жылы құрылған Кэхва партиясы. Олар радикалды саяси және әлеуметтік реформалар жасауды, қуатты Цин әулетімен тең емес қарым-қатынасты үзуді және тәуелсіз Жосон мемлекетін құруды мақсат етті. 1896 жылы Со Чжэ Пхил басқаруындағы партия Кэхва партиясының іс жүзіндегі жалғасы болды. Жапон либерализмінің ықпалында болғандықтан, олар жапондық бейімділіктерді көрсеткенімен, Кореяның тәуелсіздігі мен егемендігін қапталдады. 1900-жылдары Кореядағы классикалық либералдар мен ағартушылар негізінен екі топқа бөлінді. Бір бөлігі Жапониямен ынтымақтасқан Чинильпа болды, ал екіншісі Кореяның тәуелсіздік қозғалысына берілді. Отарлық кезеңде корей либерализмі корей тәуелсіздік қозғалысымен тығыз байланысты болды. Оңтүстік Корея тарихшылары 1919 жылы өткен Бірінші наурыз қозғалысының Оңтүстік Кореядағы демократия мен либерализмге әсер еткенін айтады. Бұл қозғалысқа жынысына, дініне немесе кәсібіне қарамастан көптеген корейлер қатысты. Бірінші наурыз қозғалысының құндылықтарының нәтижесінде құрылған Корея Республикасының Уақытша үкіметі, еркіндік пен теңдікке негізделген билік, парламент және сот жүйесін бөліп, әйелдерді қоса алғанда, жалпы сайлауды енгізу арқылы мемлекеттік жүйені құрды. (Дегенмен, ол Қытайдың Шанхай қаласында орналасқандықтан, корей үкіметінен гөрі корей тәуелсіздік қозғалысының ұйымына көбірек ұқсады.) Жапон отаршылдығы аяқталғаннан кейін, Корея Республикасы үкіметі құрылғаннан бастап, "либералды" сөзі Оңтүстік Кореяда антикоммунизм және антисоциализм сияқты мағынада қолданыла бастады. Сондықтан идеологиялық либералдар ғана емес, сонымен қатар консервативтілер мен коммунизмге қарсы оңшылдар да өздерін "либералды" деп атады. Мысалы, "Либералды партия" – Шова мемлекетшілігіне, неміс және итальян фашизміне ықпал еткен Оңтүстік Кореяның ұлттық консервативті партиясы. Атап айтқанда, Либералды партияның бірінші президенті Сингман Ри 1948-1960 жылдары илминизм – либералдық емес, жеке тұлғаға табыну идеологиясына негізделген авторитарлық билік пен сайлаудағы алаяқтықтар жасады. Оған қарсы шыққан либералдар мен студенттер сәуір революциясына себепкер болды. Бұл Оңтүстік Кореядағы алғашқы сәтті либералды революция болды. Сәуір революциясының (1960) нәтижесінде Сингман Ри президенттік лауазымынан кетті, Оңтүстік Кореяда алғашқы либералды-демократиялық үкімет құрылды және президенттік жүйе парламенттік кабинет жүйесіне ауыстырылды. Алайда, 1961 жылы майор Пак Чон Хи жасаған әскери төңкеріс салдарынан Оңтүстік Кореядағы либералды демократия бір жылдан кейін құлады. Осыдан кейін Оңтүстік Корея 20 жылдан астам әскери диктатураның ықпалында болды. 1988 жылы Оңтүстік Корея толыққанды демократияланғанға дейін Бу Ма демократиялық наразылықтары мен Кванджу көтерілісі сияқты бірнеше демократияландыру қозғалыстары болды. 1987 жылы Оңтүстік Корея демократияланды, бірақ либералдар 1998 жылы ғана билікті өзгерте алды. 1998 жылы Ким Дэ Чжун басқаруы басталғаннан бері Оңтүстік Корея либералдары экономикалық көмек және ынтымақтастық арқылы бейбітшілік пен келісімді нығайту мақсатындағы "Күн сәулесі саясатын" белсенді түрде қолдап келеді.
During the colonial period, Marxist historian Paek Nam un evaluated Silhak as "pioneer of early modern period liberalism," while Ahn Jae hong, a liberal nationalist, evaluated Silhak and Silhak scholar Jeong Yak yong as "the origin of late modern period liberalism by presenting elimination of (feudal) class and support for equality". Silhak criticized the existing Confucian conservatism and Sadaejuui, aiming for political reform and pragmatism, and also argued for the superiority of Western science and technology. Some Silhak scholar also believed in Christianity. Korea's first classical liberal and Enlightenmentists party was the Gaehwa Party, which appeared in 1874. They aimed for radical political and social reform, cut off unequal relations with the powerful Qing Dynasty and tried to create a completely independent Joseon Dynasty, and led by Seo Jae pil in 1896 was a practical successor to the Gaehwa Party. Influenced by Japanese liberalism, they showed pro Japanese tendencies, but at the same time insisted on independent and independent Korea. In the 1900s, classical liberals and Enlightenmentists in Korea were largely divided into two groups. Some became Chinilpa who cooperated with Japan, and others who devoted themselves to the Korean independence movement. During the colonial era, Korean liberalism is closely related to the Korean independence movement. South Korean historians say that the March 1st Movement, which took place in 1919, affected democracy and liberalism in South Korea as a movement involving many Koreans regardless of gender, religion, or occupation. The Republic of Korean Provisional Government, established thanks to the value of the March 1st Movement, has established a modern national system in name and reality by introducing the separation of powers of government, parliament, and judiciary based on freedom and equality, and common elections including women. (However, since it was located in Shanghai, China, it was more of a Korean independence movement organization than a korean government.) After the end of Japanese colonial rule, with the inauguration of the Republic of Korea government, the word "liberal" has been used in South Korea for a while in a similar sense to anti communism and anti socialism. That is why not only ideological liberals but also hard line conservatives and far right anti communists called themselves "liberal." A case in point was the "Liberal Party", a South Korean far right national conservative party influenced by Shōwa Statism, German and Italian fascism. In particular, Syngman Rhee, the first president of the Liberal Party, committed authoritarian rule and election fraud based on Ilminism, an anti liberal individual worship ideology from 1948 to 1960, and liberals and students who opposed it caused April Revolution. This was the first successful liberal revolution in South Korea. Due to the April Revolution (1960), Syngman Rhee stepped down from his presidency, the first liberal democratic government in South Korea was established, and the presidential system was converted to a parliamentary cabinet system. However, South Korean liberal democracy collapses in less than a year in a 1961 military coup caused by Major Park Chung Hee. Since then, South Korea has suffered from more than 20 years of military dictatorship. Until South Korea was fully democratized in 1988, there have been several democratization movements, including Bu Ma Democratic Protests and Gwangju Uprising. South Korea was democratized in 1987, but it was in 1998 that liberals changed their regime. Since the Kim Dae jung administration in 1998, South Korean liberals are actively supporting the Sunshine Policy, to promote peace and reconciliation through economic aid and co operation, or “South North economic co operation” (남북경협).
Либералды партиялар
Бір кезде үкімет партиясы болған саяси партиялар қалың әріппен көрсетілген.
The political party that once were ruling party are in bold.
Минджуданкье дәстүрі
Оңтүстік Кореяда оңтүстік кореялықтардың ерекше либералды және корей ұлтшыл партиялары көбінесе Минджуданкье партиялары (хангул=민주당계 정당) деп аталады. Оңтүстік Кореяда, әдетте "либералды" саяси партиялар "Минджуданкье" партияларын білдіреді.
In South Korea, South Korean's unique liberal and korean nationalist parties are often referred to as Minjudangkye parties (hangul=민주당계 정당). In South Korea, usually "liberal" political parties mean "Minjudangkye" parties.
Либералды ұйымдар
Оңтүстік Кореяда «саяси либерализм» және «саяси емес либерализм» ажыратылады. Сондықтан төменде тізілген топтар нақты бір саяси партиямен немесе саяси күшпен тікелей байланысты болмауы мүмкін.
In South Korea, 'political liberalism' and 'non political liberalism' are distinguished. Therefore, the groups listed below may not be directly related to a particular political party or political power.
Президент сайлауы
Сайлау үміткері Жалпы дауыс саны Дауыстар үлесі Нәтижесі Партия атауы 1952 И Си Ён 764,715 10.9% Жеңілген Демократиялық ұлттық партия 1956 Шин Ик Хи 0 0.0% Сайлау алдында қайтыс болған Демократиялық партия (1955) 1960 жылдың наурызы Чоу Пьён Ок 0 0.0% Сайлау алдында қайтыс болған Демократиялық партия (1955) 1960 жылдың тамызы Юн Бо Сон 208 82.2% Сайланған Демократиялық партия (1955) 1963 Юн Бо Сон 4,546,614 45.1% Жеңілген Азаматтық билік партиясы 1967 Юн Бо Сон 4,526,541 40.9% Жеңілген Жаңа демократиялық партия 1971 Ким Дэ Чжун 5,395,900 45.3% Жеңілген Жаңа демократиялық партия 1981 Ю Чи Сон 1,778,007 11.7% Жеңілген Демократиялық Корея партиясы 1987 Ким Дэ Чжун 6,113,375 27.0% Жеңілген Демократиялық бейбітшілік партиясы Ким Ён Сэм 6,337,581 28.0% Жеңілген Біріктіру демократиялық партиясы 1992 Ким Дэ Чжун 8,041,284 33.8% Жеңілген Демократиялық партия (1991) 1997 Ким Дэ Чжун 10,326,275 40.3% Сайланған Ұлттық жаңа саясат конгресі 2002 Ро Му Хён 12,014,277 48.9% Сайланған Мыңжылдық демократиялық партиясы 2007 Чон Дон Ён 6,174,681 26.1% Жеңілген Біріккен жаңа демократиялық партия 2012 Мун Чжэ Ин 14,692,632 48.0% Жеңілген Демократиялық біріккен партия 2017 Мун Чжэ Ин 13,423,800 41.1% Сайланған Корея демократиялық партиясы 2022 Ли Чжэ Мён 16,147,738 47.8% Жеңілген Корея демократиялық партиясы
Election Candidate Total votes Share of votes Outcome Party Name 1952 Yi Si yeong 764,715 10.9% Defeated Democratic National Party 1956 Shin Ik hee 0 0.0% died before election Democratic Party (1955) March 1960 Chough Pyung ok 0 0.0% died before election Democratic Party (1955) August 1960 Yun Bo seon 208 82.2% Elected Democratic Party (1955) 1963 Yun Bo seon 4,546,614 45.1% Defeated Civil Rule Party 1967 Yun Bo seon 4,526,541 40.9% Defeated New Democratic Party 1971 Kim Dae jung 5,395,900 45.3% Defeated New Democratic Party 1981 Yu Chi song 1,778,007 404 11.7%7.7% Defeated Democratic Korea Party1987 Kim Dae jung 6,113,375 27.0% Defeated Peace Democratic Party Kim Young sam 6,337,581 28.0% Defeated Reunification Democratic Party 1992 Kim Dae jung 8,041,284 33.8% Defeated Democratic Party (1991) 1997 Kim Dae jung 10,326,275 40.3% Elected National Congress for New Politics 2002 Roh Moo hyun 12,014,277 48.9% Elected Millennium Democratic Party 2007 Chung Dong young 6,174,681 26.1% Defeated United New Democratic Party 2012 Moon Jae in 14,692,632 48.0% Defeated Democratic United Party2017 Moon Jae in 13,423,800 41.1% Elected Democratic Party of Korea 2022 Lee Jae myung 16,147,738 47.8% Defeated Democratic Party of Korea
Парламент сайлауы
Сайлауда барлық орынды жеңді Жалпы дауыс үлесі Сайлау нәтижесі Санаты Сайлау партиясы Партияның басшысы Атауы 1948 916,322 13.5% 29 орын; Оппозицияда азшылық Ким Сын Су Корея Демократиялық партиясы 1950 683,910 9.8% 24 орын; Оппозицияда азшылық Шин Ик Хи Демократиялық Ұлттық партиясы 1954 593,499 7.9% 9 орын; Оппозицияда азшылық Шин Ик Хи Демократиялық Ұлттық партиясы 1958 2,914,049 34.0% 79 орын; Оппозицияда азшылық Чо Пхен Ю Демократиялық партия (1955) 1960 3,786,401 41.7% 96 орын; Үкіметте көпшілік Чо Пхен Ю Демократиялық партия (1955) 1963 1,870,976 20.1% 41 орын; Оппозицияда азшылық Юн Бо Сон Азаматтық Үкім Партиясы 1,264,285 13.6% 14 орын; Оппозицияда азшылық Пак Сун Чхон Демократиялық партия (1963) 822,000 8.8% 2 орын; Оппозицияда азшылық Хо Чхон Халық партиясы 1967 3,554,224 32.7% 45 орын; Оппозицияда азшылық Ю Чжин О Жаңа Демократиялық партиясы 323,203 3.0% 13 орын; Парламенттен тыс оппозиция Демократиялық партия (1963) 1971 4,969,050 44.4% 44 орын; Оппозицияда азшылық Ким Хон Иль Жаңа Демократиялық партиясы 454,257 4.1% 1 орын; Оппозицияда азшылық Юн По Сун Ұлттық партия 1973 3,577,300 32.5% 37 орын; Оппозицияда азшылық Ю Чхин Сан Жаңа Демократиялық партиясы 3,577,300 10.4% орын; Оппозицияда азшылық Ян Иль Дон Демократиялық Біріктіру Партиясы 1978 4,861,204 32.8% 9 орын; Оппозицияда азшылық И Чхоль Сын Жаңа Демократиялық партиясы 1,095,057 7.4% 1 орын; Оппозицияда азшылық Ян Иль Дон Демократиялық Біріктіру Партиясы 1981 3,495,829 21.6% 81 орын; Оппозицияда азшылық Ю Чхи Сон Демократиялық Корея Партиясы 1,088,847 6.7% 2 орын; Оппозицияда азшылық Азаматтық Құқықтар Партиясы 1985 5,843,827 29.3% 67 орын; Оппозицияда азшылық Ли Мин У Жаңа Корея Демократиялық Партиясы 3,930,966 19.7% 46 орын; Оппозицияда азшылық Ю Чхи Сон Демократиялық Корея Партиясы 3,930,966 19.7% 1 орын; Оппозицияда азшылық Кап Чон Ю Жаңа Демократиялық партиясы 112,654 0.6% 2 орын; Парламенттен тыс оппозиция Азаматтық Құқықтар Партиясы 1988 4,680,175 23.8% 59 орын; Коалицияда оппозиция Ким Мен Юн Біріктіру Демократиялық Партиясы 3,783,279 19.3% 70 орын; Коалицияда оппозиция Пак Ён Сук Бейбітшілік Демократиялық Партиясы 0.4% Парламенттен тыс оппозиция – Басқалар 1992 6,004,577 29.2% 97 орын; Оппозицияда азшылық Ким Дэ Чжун Демократиялық партия (1991) 1996 4,971,961 25.3% 79 орын; Коалицияда оппозиция (1996–1998) Ким Дэ Чжун Жаңа Саяси Конгресс Үкіметте (1998–2000) 2,207,695 11.2% 15 орын; Оппозицияда азшылық Чан Ыль Бён Біріктірілген Демократиялық Партия 2000 6,780,625 35.9% 115 орын; Коалицияда үкіметте Ким Дэ Чжун Мыңжылдық Демократиялық Партиясы 2004 8,145,824 38.3% 152 орын; Үкіметте көпшілік Чхун Дон Ён Ури Партиясы 1,510,178 7.1% 53 орын; Үкіметте азшылық Чо Сун Хён Мыңжылдық Демократиялық Партиясы 2008 4,313,111 25.1% 81 орын; Оппозицияда азшылық Сон Хак Гю Біріктірілген Демократиялық Партиясы 651,993 3.8% 3 орын; Оппозицияда азшылық Мун Кук Хён Жаңа Корея Партиясы 2012 7,777,123 36.5% 127 орын; Оппозицияда азшылық Хан Мён Сук Демократиялық Біріктірілген Партиясы 91,935 0.4% 3 орын; Парламенттен тыс оппозиция Мун Кук Хён Жаңа Корея Партиясы 48,648 0.2% 0 орын; Парламенттен тыс оппозиция Хан Кван Ок Нағыз Демократиялық Партиясы 2016 6,069,744 25.5% 123 орын; Оппозицияда көпшілік (2016–2017) Ким Чхон Ин Демократиялық партиясы Үкіметте (2017–2020) 6,355,572 26.7% 38 орын; Оппозицияда азшылық Ан Чхоль Су Халық партиясы 1,719,891 (Партия тізімі PR) 7.23% (Партия тізімі PR) 6 орын; Оппозицияда азшылық Сим Сан Чжун Әділет партиясы 209,872 (Партия тізімі PR) 0.88% (Партия тізімі PR) Парламенттен тыс оппозиция Шин Ки Нам Демократиялық партиясы 2020 14,345,425 (Округтан) 9,307,112 (Партия тізімі PR) 49.9% (Округтан) 33.4% (Партия тізімі PR) 52 орын; Үкіметте көпшілік Ли Хэ Чхан Демократиялық партиясы (Округтан) Платформа партиясы (Партия тізімі PR) 2,697,956 (Партия тізімі PR) 9.7% (Партия тізімі PR) 6 орын; Оппозицияда азшылық Сим Сан Чжун Әділет партиясы 1,896,719 (Партия тізімі PR) 6.8% (Партия тізімі PR) 3 орын; Оппозицияда азшылық Ан Чхоль Су Халық партиясы 1,512,763 (Партия тізімі PR) 5.4% (Партия тізімі PR) 3 орын; Оппозицияда азшылық Ли Кын Шик Ашық Демократиялық Партиясы 1.45% (Округтан) 2.98% (Партия тізімі PR) Парламенттен тыс оппозиция – Басқалар 2024 14,758,083 (Округтан) 7,567,459 (Партия тізімі PR) 51.2% (Округтан) 26.7% (Партия тізімі PR) 5 орын; Үкіметте көпшілік Ли Чжэ Мён Демократиялық партиясы (Округтан) Демократиялық Одақ (Партия тізімі PR) Прогрессивтік партия, Базалық кіріс партиясы, Ашық Демократиялық партиясы және Әлеуметтік демократиялық партиясының үміткерлерін қоса алғанда 6,874,278 (Партия тізімі PR) 24.3% (Партия тізімі PR) 12 орын; Оппозицияда азшылық Чо Кук Кореяны Жаңарту Партиясы 609,313 (Партия тізімі PR) 2.1% (Партия тізімі PR) 6 орын; Парламенттен тыс оппозиция Сим Сан Чжун Жасыл–Әділет партиясы 483,827 (Партия тізімі PR) 1.7% (Партия тізімі PR) 1 орын; Оппозицияда азшылық Ли Нак Ён Жаңа Келешек Партиясы 0.07% (Округтан) 0.46% (Партия тізімі PR) Парламенттен тыс оппозиция – Басқалар
Election Total seats won Total votes Share of votes Outcome of election Status Election leader Party Name 1948 916,322 13.5% 29 seats; Minority in opposition Kim Seong su Korea Democratic Party 1950 683,910 9.8% 24 seats; Minority in opposition Shin Ik hee Democratic National Party 1954 593,499 7.9% 9 seats; Minority in opposition Shin Ik hee Democratic National Party 1958 2,914,049 34.0% 79 seats; Minority in opposition Chough Pyung ok Democratic Party (1955) 1960 3,786,401 41.7% 96 seats; Majority in government Chough Pyung ok Democratic Party (1955) 1963 1,870,976 20.1% 41 seats; Minority in opposition Yun Bo seon Civil Rule Party 1,264,285 13.6% 14 seats; Minority in opposition Park Soon cheon Democratic Party (1963) 822,000 8.8% 2 seats; Minority in opposition Ho Chong People's Party1967 3,554,224 32.7% 45 seats; Minority in opposition Yu Jin o New Democratic Party 323,203 3.0%13 seats; extra parliamentary in opposition Democratic Party (1963)1971 4,969,050 44.4% 44 seats; Minority in opposition Kim Hong il New Democratic Party 454,257 4.1% 1 seats; Minority in opposition Yun Po sun National Party 1973 3,577,300 32.5% 37 seats; Minority in opposition Yu Chin san New Democratic Party 3,577,300 10.4% seats; Minority in opposition Yang Il dong Democratic Unification Party 1978 4,861,204 32.8% 9 seats; Minority in opposition Yi Cheol seung New Democratic Party 1,095,057 7.4% 1 seats; Minority in opposition Yang Il dong Democratic Unification Party 1981 3,495,829 21.6% 81 seats; Minority in opposition Yu Chi song Democratic Korea Party 1,088,847 6.7% 2 seats; Minority in opposition Civil Rights Party 1985 5,843,827 29.3% 67 seats; Minority in opposition Lee Min woo New Korean Democratic Party 3,930,966 19.7% 46 seats; Minority in opposition Yu Chi song Democratic Korea Party 3,930,966 19.7% 1 seats; Minority in opposition Gap jong Yu New Democratic Party 112,654 0.6% 2 seats; extra parliamentary in opposition Civil Rights Party 1988 4,680,175 23.8% 59 seats; in Coalition in opposition Kim Myeong yun Reunification Democratic Party 3,783,279 19.3% 70 seats; in Coalition in opposition Park Yeong suk Peace Democratic Party 0.4%extra parliamentary in opposition–Others 1992 6,004,577 29.2% 97 seats; Minority in opposition Kim Dae jung Democratic Party (1991) 1996 4,971,961 25.3% 79 seats; in Coalition in opposition (1996 1998) Kim Dae jung National Congress for New Politics in government (1998 2000) 2,207,695 11.2% 15 seats; Minority in opposition Chang Eul byung United Democratic Party 2000 6,780,625 35.9% 115 seats; in Coalition in government Kim Dae jung Millennium Democratic Party 2004 8,145,824 38.3% 152 seats; Majority in government Chung Dong young Uri Party 1,510,178 7.1% 53 seats; Minority in government Choug Soon hyung Millennium Democratic Party 2008 4,313,111 25.1% 81 seats; Minority in opposition Son Hak gyu United Democratic Party 651,993 3.8% 3 seats; Minority in opposition Moon Kook hyun Creative Korea Party 2012 7,777,123 36.5% 127 seats; Minority in opposition Han Myeong sook Democratic United Party 91,935 0.4% 3 seats; extra parliamentary in opposition Moon Kook hyun Creative Korea Party 48,648 0.2% 0 seats; extra parliamentary in opposition Han Kwang ok Real Democratic Party 2016 6,069,744 25.5% 123 seats; Plurality in opposition (2016 2017) Kim Chong in Democratic Party in government (2017 2020) 6,355,572 26.7% 38 seats; Minority in opposition Ahn Cheol soo People's Party 1,719,891 (Party list PR) 7.23% (Party list PR) 6 seats; Minority in opposition Sim Sang jung Justice Party 209,872 (Party list PR) 0.88% (Party list PR)extra parliamentary in opposition Shin Ki nam Democratic Party 2020 14,345,425 (Constituency)9,307,112 (Party list PR) 49.9% (Constituency)33.4% (Party list PR) 52 seats; Majority in government Lee Hae chan Democratic Party (Constituency)Platform Party (Party list PR) 2,697,956 (Party list PR) 9.7% (Party list PR) 6 seats; Minority in opposition Sim Sang jung Justice Party 1,896,719 (Party list PR) 6.8% (Party list PR) 3 seats; Minority in opposition Ahn Cheol soo People Party 1,512,763 (Party list PR) 5.4% (Party list PR) 3 seats; Minority in opposition Lee Keun shik Open Democratic Party 1.45% (Constituency)2.98% (Party list PR)extra parliamentary in opposition–Others 2024 14,758,083 (Constituency)7,567,459 (Party list PR) 51.2% (Constituency)26.7% (Party list PR) 5 seats; Majority in opposition Lee Jae myung Democratic Party (Constituency)Democratic Alliance (Party list PR)Including candidates from Progressive Party, Basic Income Party, Open Democratic Party and Social Democratic Party 6,874,278 (Party list PR) 24.3% (Party list PR) 12 seats; Minority in opposition Cho Kuk Rebuilding Korea Party 609,313 (Party list PR) 2.1% (Party list PR) 6 seats; extra parliamentary in opposition Sim Sang jung Green–Justice Party 483,827 (Party list PR) 1.7% (Party list PR) 1 seats; Minority in opposition Lee Nak yon New Future Party 0.07% (Constituency)0.46% (Party list PR)extra parliamentary in opposition–Others