Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1970 жылғы Оңтүстік Кореяның экономикалық бастамасы
1970 South Korean economic initiative
Саэмул Ундонг (hangul=새마을운동), сондай-ақ Жаңа қоғамдық қозғалыс, Жаңа ауылдық қозғалыс, Саэмул қозғалысы немесе Саэмуль қозғалысы деп белгілі, 1970 жылдың 22 сәуірінде Оңтүстік Корея президенті Пак Чун Хи бастаған Оңтүстік Кореяның ауыл шаруашылығы экономикасын жаңғыртуға бағытталған саяси бастама болды. Бұл идея корей халқының Хянгьяк (향약, 鄕約) және Дюре (두레) деп аталатын дәстүрлі бірлестік принциптеріне негізделген, ол дәстүрлі корей қауымдастықтарында өзін-өзі басқару және ынтымақтастық қағидаларын қамтамасыз етті. Қозғалыстың бастапқы мақсаты – қарқынды индустриялануға ұмтылған елдің қалалық орталықтары мен кедейлікте қалып қойған шағын ауылдар арасындағы тұрмыс деңгейінің айырмашылығын түзету болды. Қоғам мүшелерін даму процесіне қатысуға ынталандыру үшін "Еңбекқорлық, өзіне көмектесу және ынтымақтастық" ұрандары қолданылды. Қозғалыстың алғашқы кезеңдері негізгі тұрмыс жағдайларын және ортаны жақсартуға бағытталған, ал кейінгі жобалар ауылдық инфрақұрылымды дамытуға және қоғамдық табысты арттыруға шоғырланды. 1970 жылдары үлкен жетістікке жеткенімен, 1980 жылдары Пак Чун Хидің күтпеген қазасынан кейін қозғалыс күшінен айырылды.
The Saemaul Undong (hangul=새마을운동), also known as the New Community Movement, New Village Movement, Saemaul Movement or Saema'eul Movement, was a political initiative launched on April22, 1970 by South Korean president Park Chung Hee to modernize the rural South Korean economy. The idea was based on the Korean traditional communalism called Hyangyak (향약, 鄕約) and Dure (두레), which provided the rules for self governance and cooperation in traditional Korean communities. The movement initially sought to rectify the growing disparity of the standard of living between the nation's urban centers, which were rapidly industrializing, and the small villages, which continued to be mired in poverty. Diligence, self help and collaboration were the slogans to encourage community members to participate in the development process. The early stage of the movement focused on improving the basic living conditions and environments, whereas later projects concentrated on building rural infrastructure and increasing community income. Though hailed as a great success by force in the 1970s, the movement lost momentum during the 1980s due to the unexpected assassination of Park Chung hee.
Шолу
Қозғалыстың алғашқы кезеңінде орталық үкімет әрбір қатысушы ауылға белгілі бір көлемде шикізатты тегін беріп, жергілікті тұрғындарға олармен қалағандарын салуды тапсырды. Үкімет алдымен 33 267 ауылды таңдап, әрқайсысына 335 қап цементтен берді. Сәттілік көрсеткен 16 600 ауылға қосымша 500 қап цементтен және бір тонна темір арматурадан берілді. Жаңа қоғамдық қозғалыс Оңтүстік Кореяның ауылдық жерлеріндегі инфрақұрылымды жақсартуға үлкен үлес қосты, ауылдық қауымдастықтарға суару жүйелері, көпірлер және жолдар сияқты жаңашыл нысандарды жеткізді. Бағдарлама сонымен қатар елдің аймақтарында қызыл кірпіштен салынған үйлердің кеңінен таралуына әкелді, олар дәстүрлі сабаннан жасалған немесе чога-джип үйлерін ығыстырды. Ауылдық жерлердегі табысқа қол жеткізген осы қозғалыстың ықпалымен зауыттар мен қалаларда да таралып, бүкіл елде жаңғыру қозғалысына айналды. Алайда, Саэмул қозғалысының алғашқы кезеңінде ауылдық жерлерде кедейлікті азайту және тұрмыс жағдайларын жақсартудағы үлкен жетістіктеріне қарамастан, Оңтүстік Кореяның қарқынды индустриализациясынан кейін қалалық жерлердегі табыс деңгейі ауылдық жерлердегіден жоғары болды. 1970-ші және 1980-ші жылдардың басындағы үкімет басқарған, жоғары деңгейде орталықтандырылған қозғалыс тиімді болды, бірақ Оңтүстік Корея дамыған және индустриалданған кезеңге енгеннен кейін оның серпіні азайды. 1980-ші жылдардың соңында қалалармен салыстырғанда ауылдық жерлердегі салыстырмалы түрде төмен табыс деңгейі маңызды саяси мәселеге айналды – алғашқы кезеңде мемлекеттік араласудың ешқайсысы оны толық шеше алмады. Сонымен қатар, қозғалыс елдің жас буынының ауылдардан қалаларға көшіп кету мәселесін толыққанды шеше алмады. Бұған қоса, үкімет басқарған орталықтандырылған жүйе қаражатты дұрыс пайдаланбау сияқты сыбайлас жемқорлыққа және Оңтүстік Кореяның экологиялық ортасын өзгертуге әкелді. Осы мәселелерді мойындаған Оңтүстік Корея үкіметі азаматтық қоғамды қозғалысты басқаруға уәкілдік беру арқылы қозғалыстың орталықтандырылған құрылымын өзгертті. 1998 жылдан бастап Саэмул қозғалысы екінші кезеңге енді, ол қоғамдастықтағы еріктік қызметтерді жандандыру және дамып келе жатқан елдермен халықаралық ынтымақтастық сияқты жаңа мәселелерге баса назар аударды. Африканың көптеген дамып келе жатқан елдері Саэмаул Ундонгтың маңызына қызығушылық танытуда. "Yonsei KOICA" магистрлік бағдарламасы сияқты бағдарламалар арқылы Корея үкіметі дамып келе жатқан елдерде жұмыс істейтін шенеуніктерге ұлттық даму саясаты шеңберінде жаңа саясаттар мен бағдарламаларды әзірлеуге және іске асыруға көмектеседі. 2022 жылғы зерттеу бұл бастаманы Пак Чон Хидің авторитарлық режиміне қолдауды нығайтумен байланыстырды. Бұл бастаманың тұрақты әсері болды, нәтижесінде 2012 жылы демократиялық жолмен сайланған кезде диктатордың қызына үлкен қолдау көрсетілді.
The movement promoted self help and collaboration among the people during its first phase, as the central government provided a fixed amount of raw materials to each of the participating villages free of charge and entrusted the locals to build whatever they wished with them. The government first selected 33,267 villages and provided 335 sacks of cement. 16,600 villages that demonstrated success were then granted additional resources of 500 sacks of cement and a ton of iron bars. The New Community Movement did much to improve infrastructure in rural South Korea, bringing modernized facilities such as irrigation systems, bridges and roads in rural communities. The program also marked the widespread appearance of orange tiled houses throughout the countryside, replacing the traditional thatched or choga jip houses. Encouraged by the success in rural areas, the movement spread through factories and urban areas as well, and became a nationwide modernization movement. However, despite the Saemaul Movement's great success in reducing poverty and improving living conditions in rural areas during its first phase, income levels in urban areas were still higher than income levels in rural areas after the rapid industrialization of South Korea. The government led movement with its highly centralized organization proved to be efficient in the 1970s and early 1980s, but it became less effective after South Korea entered into a more developed and industrialized stage, which diminished the momentum of the movement. The relatively low income levels in rural areas compared to urban areas became a major political issue in the late 1980s – one that no government intervention was able to fully solve during the first phase – and the movement proved ultimately inadequate in addressing the larger problem of migration from the villages to the cities by the country's younger demographic. Moreover, the government led centralized system caused corruption, such as misuse of funding, and changed South Korea's environment. Recognizing these problems, the South Korean government changed the centralized structure of the movement by empowering civil society to lead the movement. Since 1998, the Saemaul Movement has entered into the second phase, focusing on new issues such as enhancing voluntary services in the community and international cooperation with developing countries. Many developing countries in Africa are paying attention to the implications of the Saemaul Undong. Through the program such as Yonsei KOICA Master's Degree Program, the Korean government is helping officials working in developing countries to design and implement new policies and programs in the context of national development policies. A 2022 study attributed the initiative with shoring up support for Park Chung Hee's authoritarian regime. The initiative had persistent effects, leading to greater support for the dictator's daughter when she was democratically elected in 2012.
Сын
1960-1970 жылдар аралығында, президент Пактың режимі кезінде бұл саясат іске асырыла бастағанда, жергілікті дәстүрлер мен сенімдер басып тасталды, бұл сол кездегі коммунистік Қытайдағы Мәдени революцияға ұқсас еді. "Құдайға табынуды жеңу" ("мисин тапа ундонг") қозғалысы, сондай-ақ "аса сенімді жою қозғалысы" деп те аталады, Саэмул Ундонг кезеңінде ең жоғары деңгейге жетті. Ауыл кіреберісінде ғасырлар бойы тұрған және күзетші ретінде саналған ескі зелькова ағаштары "аса сенімді" жою мақсатымен кесілді. Корей шаманизмін ұстанғандар қудаланды, нәтижесінде ғасырлар бойы қалыптасқан корей дәстүрлері жойылды. Бұған қоса, Саэмул Ундонг жиналыстары саяси қарсыластарды анықтау және Парктің әскери режиміне адалдықты күшейту үшін жиі пайдаланылды. Президенттік Сенім Комиссиясының мәліметінше, Саэмул Удонгқа байланысты үкіметке қарсы пікір білдіргені үшін 334 адам өлтірілді, 1744 адам қаза тапты және 7328 адам негізсіз түрде қамалды.
During the late 1960s and 1970s when the policy started being implemented under the regime of President Park, local traditions and beliefs were suppressed, akin to the Cultural Revolution in communist China which happened at the same time. The movement Misin tapa undong ("to defeat the worship of gods"), also described as "movement to destroy superstition") reached its peak during the Saemaul Undong period. Old zelkova trees that had stood at village entrances and have traditionally served as guardian figures were cut down in order to erase "superstition". Practitioners of Korean shamanism were harassed, essentially destroying centuries old Korean traditions. In addition, Saemaul Undong meetings were often used to identify political dissidents and reinforce dedication to Park's military regime. Under The Presidential Trust Commission, it was found that 334 individuals were killed, 1,744 were killed, and 7,328 people were falsely incarcerated largely due to expressing anti government beliefs in connection to Saemaul Udong.