Пауль Генрих Риттер фон Грот: Неміс минералогі және кристаллографиясының зерттеушісі
Paul Heinrich von Groth
Пауль Грот – неміс минералогі, минералдарды химиялық құрамы мен кристалдық құрылымы бойынша жүйелеуге үлкен үлес қоскан ғалым. Биографиясы мен еңбектері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс минералогы (1843–1927)
German mineralogist (1843–1927)
Пауль Генрих Риттер фон Гроф (23 маусым 1843 – 2 желтоқсан 1927) – неміс минералогы. Оның ғылымға ең маңызды үлесі – минералдарды химиялық құрамы мен кристалдық құрылымы бойынша жүйелі жіктеуі болды.
Paul Heinrich Ritter von Groth (23 June 1843 – 2 December 1927) was a German mineralogist. His most important contribution to science was his systematic classification of minerals based on their chemical compositions and crystal structures.
Өмірбаян
Магдебургте дүниеге келген ол Фрайберг, Дрезден және Берлинде білім алып, 1868 жылы доктор ғылымын қорғады. Фрайберг тау-кен мектебінде және Берлин университетінде дәріс бергеннен кейін, 1872 жылы Страсбургте минералогия профессоры болды. 1883 жылы Мюнхендегі Неміс мұражайында минералогия профессоры және минералдар жинақтаушысы болып тағайындалды. Мюнхенде қайтыс болды.
He was born at Magdeburg, and educated at Freiberg, Dresden and Berlin, and received the doctorate degree in 1868. After lecturing at the Freiberg mining school and at the University of Berlin, in 1872 he became professor of mineralogy at Strasbourg. In 1883, he was appointed professor of mineralogy and curator of minerals in the Deutsches Museum in Munich. He died in Munich.
Жұмыс
Ол кристаллдар мен минералдар, сондай-ақ тау жыныстары туралы кең ауқымды зерттеулер жүргізді. Грот «Табельдік қарапайым минералдар туралы түсінік» (1874–1898) және «Физикалық кристаллография» (1876–1895, 4-басылым, 1905) жариялады, соңғысы органикалық химия саласында кристаллографиялық әдістерді қабылдауға ықпал етті. 1877 жылы ол «Zeitschrift für Krystallographie und Mineralogie» журналын құрды және 1920 жылға дейін оның редакторы қызметін атқарды. 1883 жылы Грот «Химиялық кристаллография» деп аталатын бес томдық монументалды жинақты құрастырды, онда мыңдаған заттың кристалдық морфологиясы және физикалық қасиеттері туралы деректер қамтылған. Гроттың заманында Дальтонның атомдық теориясы толыққанды қалыптасқан еді. 1888 жылы Грот сфералық атомдардың кеңістіктік торлардың эквиваленттік позицияларында орналасу мүмкіндігін алғашқылардың бірі болып ұсынды, бұл кеңістіктің реттелген және симметриялық бөлінуінің сол кездегі абстрактілі идеясына физикалық мағына берді. Неміс физигі Леонхард Сонке (1842–1897) бұрын 65 хиральды кеңістіктік топты (яғни инверсиялық орталығы, айналу жазықтығы немесе кристаллдың қолдылығын өзгертетін дұрыс емес айналу осьтері жоқ топтарды) анықтаған болатын. 230 кеңістіктік топтың толық жиынтығының математикалық сипаттамалары, олардың симметрия элементтерін қоса алғанда, кейін Шёнфлис, Федоров және Барлоу тәуелсіз түрде шығарды. Соңында, 1922 жылы Ральф Уолтер Грейстон Уайкофф (1897–1994) «Кеңістіктік топтар теориясының нәтижелерінің аналитикалық өрнегі» атты еңбекті жазды, онда симметрия элементтерімен рұқсат етілген жалпы және ерекше позициялық координаттар кестелері де бар болатын.
He carried out extensive research on crystals and minerals, and also on rocks. von Groth published Tabellarische Übersicht der einfachen Mineralien (1874 1898) and Physikalische Krystallographie (1876 1895, ed. 4, 1905), the latter of which was influential with the acceptance of crystallographic methods in the field of organic chemistry. In 1877 he founded the journal Zeitschrift für Krystallographie und Mineralogie, and subsequently served as its editor until 1920. In 1883, Groth compiled a monumental five volume collection entitled Chemische Kristallographie, which contained crystalline morphology and physical property data on thousands of substances. By Groth's time, Dalton's atomic theory was already well established. In 1888, Groth was the first to suggest the possibility that spherical atoms reside at equivalent positions of space lattices, which gave a physical significance to this still somewhat abstract idea of the regular and symmetric partitioning of space. The German physicist Leonhard Sohncke (1842–1897) had previously derived the 65 chiral space groups (i. e. those lacking an inversion center, mirror planes, or improper axes of rotation that invert the handedness of a crystal). The mathematical descriptions of the complete set of 230 space groups, including their symmetry elements, were thereafter derived independently by Schönflies, Fedorov, and Barlow. Finally, in 1922, Ralph Walter Graystone Wyckoff (1897–1994) authored The Analytical Expression of the Results of the Theory of Space Groups, a book which contained, among other things, tables with the positional coordinates, both general and special, permitted by the symmetry elements.