Вичита қаласы маңындағы Макконнелл Әуе базасы

Кіріспе

АҚШ Әуе күштерінің Уичита, Канзас, АҚШ маңындағы базасы

Макконнелл Әуе күштері базасы – Канзас штатының Седжвик округіндегі Уичита қаласының орталық бизнес ауданынан оңтүстік-шығысқа қарай 6 шақырым жерде орналасқан АҚШ Әуе күштерінің базасы. Бұл база Уичита қаласынан шыққан және Екінші дүниежүзілік соғысының ардагерлері болған Фред және Томас Макконнелл ағайындыларының құрметіне аталған. Макконнелл базасында Әуе көліктік командасының 22-ші әуе жанармай құю қанаты (22 ARW), Әуе күштері резервтік командасының 931-ші әуе жанармай құю қанаты (931 ARW) және Канзас әуе ұлттық гвардиясының 184-ші қанаты (184 W) дислокацияланған. Макконнеллдің негізгі міндеті – қажетті жерде және қажетті уақытта әуеде жанармай құю және әуе көлігі арқылы әлемдік қолжетімділікті қамтамасыз ету.

Тарих

Макконнелл әуе базасы өміршеңдігінің алғашқы кезеңінде Уичита қалалық әуежайы деп белгілі болды. Әуежай бастапқыда тек қалалық азаматтық әуежайдың қажеттіліктерін қамтамасыз ету үшін жоспарланғанмен, ол дерлік басынан бастап Әуе күштерімен байланыста болды.

Шығу тегі

Макконнеллдің тарихы 1924 жылдың қазан айында, Уичита қаласы Ұлттық әуе конгресіне 100 мыңнан астам адамды қабылдаған кезде басталды. Бұл шара қала жоспарлаушыларына жоспарланған Уичита қалалық әуежайы үшін қаржы жинауға мүмкіндік берді. Іс-шара сәтті аяқталды және әуежайдың негізін салу рәсімі 1929 жылдың 28 маусымында өтті. 1941 жылдың тамызында Канзас Ұлттық гвардиясының 127-ші бақылау эскадрильясы Уичита әуежайына бекітілген алғашқы әскери бөлім ретінде құрылды. Бөлімнің қаражатында бір BC 1A, бір C 47 және төрт L 1 ұшағы болды. Осылайша, Уичита халқы мен әскери авиация арасындағы ынтымақтастық қарым-қатынасы басталды.

B-29 Superfortress өндірісі

1941 жылғы 6 қазанда бөлімше белсенді қызметке жіберілді және 1945 жылғы 6 қазанға дейін Теннесси және Окинавадағы міндеттерін орындады. Сол кезде әуежай Уичита қаласынан шамамен алты шақырым қашықтықта орналасқан және 1337 акр жерді құрады. Ұшу-қону жолақтары жеткілікті болды: бес жолақтың әрқайсысы 150 фут енді, екеуі 7500 фут, біреуі 7100 фут, біреуі 6000 фут және біреуі 4500 фут ұзындықта болды. Барлығының дөңгелек жүктемесіне арналған сыйымдылығы 60 000 фунтты құрады. 8373х931 фут өлшемді тұрақ алаңы және жеті такси жолағы салынды. Дегенмен, әуежайдағы басқа да жабдықтар жетіспеді. Мұнда тек бір ангар мен үш кішкентай қойма ғана болды. Әскерлерді орналастыруға немесе тамақтандыруға жағдай болмады. Отын сақтау құрылғылары болғандықтан, барлық жабдықтама коммерциялық келісімшарт арқылы жүзеге асырылды. Федералды үкімет пен қала арасында жалға алу шарты жасалды және 1942 жылғы 1 наурызда Уичита әскери әуеайлағында ААФ Материалдық орталығы, Орталық сатып алу ауданы (Материалдық басқару) құрылды. Құрылысқа рұқсат берілгеннен кейін аудан штабы қалалық әуежайдың әкімшілік ғимаратында орналастырылды. 1942 жылдың соңына қарай ұйымның өсуі мен кеңеюіне байланысты ол CAA және әуекомпаниялар иеленген бірнеше кеңселерді қоспағанда, іс жүзінде бүкіл ғимаратты алып қойды, ал ауданның кейбір бөлімдері Уичитадағы Boeing Airplane Company No. 1 зауытында орналастырылды. Әуе материалдық басқарудың әуежайдағы міндеті – жаңа өндірілген Boeing B-29 Superfortress бомбалаушыларын қабылдау, техникалық қызмет көрсету және басқа да орналасқан жерлерге жіберуді үйлестіру болды. Сонымен қатар, Әуе көлігі басқаруының 4156-шы ААФ базалық бөлімшесі (Әуе базасы) құрылды. Жаңа базалық бөлімше уақытша және жергілікті ұшақтарға техникалық қызмет көрсету, жөнелту және күтіп ұстау міндетін алды. Жұмыс істейтін персонал толығымен азаматтық болды, ал бірнеше офицерлер бақылаушылық қызметтерде болды. 1946 жылғы 11 қазанда 4156-шы ААФ базалық бөлімшесіне айдың 30-ына дейін жұмысын тоқтату туралы бұйрық берілді. Осылайша, қазан айының қалған бөлігі операцияларды тоқтатуға және мүлікті Оклахома штатындағы Тинкер әскери әуеайлағына беруге жұмсалды. 15 қарашада алаң ресми түрде Омахадағы Небраскадағы жетінші қызметтік команданың аудандық инженеріне берілді, ол алаңқа қатысты билікті өз қолына алды, ал 4156-шы ААФ базалық бөлімшесі сол күні таратылды. Барлық әскери қызметкерлер Оклахома-Сити әуе материалдық аймағының штаб-пәтеріне (Оклахома-Сити әуе техникалық қызмет командасының мұрагері) қосылды. Уичита әуежайы азаматтық басқаруға қайтарылды және 1951 жылға дейін солай болды.

On 6 October 1941, the unit was ordered to extended active duty and remained an integral part of the United States Army Air Corps until 6 October 1945, with duty assignments in Tennessee and Okinawa. The airport, at that time, was located about six miles from the city of Wichita and comprised some 1,337 acres. The runways were adequate; five runways were each 150 feet wide; two were 7,500 feet, one 7,100 feet, one 6,000 feet, and one 4,500 feet in length. All had a wheel load capacity of 60,000 pounds. A parking apron with dimensions of 8,373 by 931 feet, and seven taxi strips were provided. Other facilities at the airport, however, were meager. The field could boast of only one hangar and three small warehouses. No facilities were available either for troop housing or troop messing. No fuel storage facilities existed, and all such supplies were handled by commercial contract. A lease between the federal government and the city was concluded and on 1 March 1942, the AAF Materiel Center, Midwestern Procurement District (Materiel Command) was established at Wichita Army Airfield. As soon as construction permitted, the headquarters of the district was established in the administration building of the municipal airport. By the end of 1942, due to the growth and expansion of the organization it occupied practically the entire building save for a few offices occupied by the CAA and airline companies, while some activities of the district were housed at the Boeing Airplane Company Plant No. 1, in Wichita. Air Materiel Command's mission at the airport was to accept, service and coordinate the transfer of newly produced Boeing B 29 Superfortress bombers to other installations. In addition, Ferrying Division, Air Transport Command's 4156th AAF Base Unit (Air Base) was organized. The new base unit had the mission of servicing, dispatching, and maintaining transient and locally based aircraft. The working personnel were entirely civilian, with a few officers in supervisory capacities. On 11 October 1946, the 4156th AAF Base Unit was ordered to cease operations by the 30th of the month. Consequently, the remainder of October was spent in closing down operations and transferring property to Tinker Army Airfield, Oklahoma. On 15 November the field was officially transferred to the District Engineer, Seventh Service Command at Omaha, Nebraska who assumed jurisdiction over the field, pending disposition, while the 4156th AAF Base Unit was discontinued on the same day. All military personnel were absorbed by Headquarters, Oklahoma City Air Materiel Area (the successor of the Oklahoma City Air Technical Service Command). Wichita Airport was returned to civilian jurisdiction, and it remained so until 1951.

Қырғи қабақ соғыс

Boeing B-47 Stratojet – кез келген әуе күші үшін көптеп салынған алғашқы қанатты реактивтік бомбалаушы ұшақ және 1950 жылдардың бойында Стратегиялық әуе қолбасшылығының орташа бомбалау күшінің басты тірегі болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Уичитадағы Boeing зауыты жабылды. Дегенмен, 1948 жылдың 3 қыркүйегінде B-47 үшін алғашқы өндіріс тапсырысы берілді. Boeing-тің Сиэтлдегі зауыты KC-97 Stratofreighter танкерлерін, B-50 Superfortress бомбалаушыларын жасаумен және ескірген B-29 бомбалаушыларын әуе танкерлеріне түрлендірумен ауданғандықтан, Stratojet ұшақтарының өндірісі Boeing-тің Уичитадағы зауытында жүргізілуі шешілді.

B-47 Stratojet ұшақтары бойынша оқу

1950 жылдың жазында Боинг компаниясы B-47 ұшағының алғашқы өндіріс үлгілерін шығаруға дайын болды, ал АҚШ Әуе күштері Уичита әуежайын тұрақты әскери орналасқан жерге айналдыруды көздеді. Уичитадағы Боинг құрылыстарына жақын жерде Әуе күштері базасын салу мәселесі бойынша қоғамдық тыңдаулар басталды, ал Уичита қаласына өзінің пайдалануы үшін жаңа әуеайлақ салуға 9,4 миллион доллар бөлінді, кейін ол Уичита Дуайт Д. Эйзенхауэр ұлттық әуежайы деп аталды. Сонымен қатар, Боингте B-47 Stratojet бомбалаушы ұшағын өндіру әуежайды Әуе күштері үшін B-47 ұрыс экипажының жаттығуларын жүргізуге ыңғайлы орынға айналдырды. 1951 жылдың 31 мамырында АҚШ Әуе күштері Уичита қалалық әуежайына құқық берді, ал 4 маусымда әуе оқу командасының 3520-шы ұрыс экипажының жаттығу қанаты құрылды. Жаттығуларды жүргізу үшін 3520-шы ұрыс экипажының жаттығу бөлімі іске қосылды және жалпы құны шамамен 22 000 000 доллар болатын ауқымды құрылыс бағдарламасы басталды. Құрылысты жүргізу мен жаңа бағдарламаны бірден бастау қиын болғанына қарамастан, база жоғары мамандандырылған оқу орталығына айналды. Оқу орталығының екі негізгі бағыты болды: B-47 ұшақтарындағы әуе экипажын даярлау және осы ұшақтағы ауысу жаттығулары. Стратегиялық әуе қолбасшылығының әртүрлі талаптарына байланысты осы функциялардың бірінен екіншісіне басымдықтардың өзгеруі байқалды. 1952 жылдың маусым айында қанатқа көбірек функционалдық атау берілді, ол 3520-шы ұшу-жаттығу қанаты (М-бомба) болып қайта аталды. Бұл кезеңде Әуе күштері ғана емес, басқа да мекемелер әуежайды пайдаланды. 1952 жылы қанат штабы Уичита қалалық әуежайының терминалды ғимаратын төрт коммерциялық әуе компаниясымен – Braniff Airlines, Central Airlines, Trans World Airlines және Continental Airlines, сондай-ақ бір жеке ұшу қызметімен – "Executive Airways" бөлісті. Бұл әуе компаниялары үкіметтік бақылауға алынған кезде терминал ғимаратында орналасқан және Уичитаның жаңа қалалық әуежайы аяқталғанға дейін уақытша жұмыс істеуге рұқсат алды. 1952 жылдың 1 сәуіріне дейін Уичита қалалық әуежайы Ұшуды оқыту әуе күштерінің басқаруында болды. Сол күні ол Әуе оқу командасының басқа бөлімшесі – Экипаждарды оқыту әуе күштеріне берілді. 1952 жылға қарай Әуе күштері қалалық әуежайды тұрақты әуе базасына айналдыруға шешім қабылдады. 1952 жылдың бірінші жартысында федералды сот арқылы федералды үкімет мүлікті иеленді, осылайша ол жалға алушы емес, меншік иесіне айналды. Вичита қалалық әуежайының ресми үкіметтік меншікке көшуіне байланысты, 1953 жылдың 15 мамырында ол Вичита Әуе күштері базасы болып қайта аталды. Алайда, атау бір жылдан аспайтын уақыттан кейін Уичита ағайындылары Фред пен Томас Макконнеллдің құрметіне Макконнелл Әуе күштері базасы деп өзгертілді. Фред 1945 жылы жеке ұшақ апатында, ал Томас Тынық мұхитының оңтүстігіндегі Бугенвилл аралындағы бомбалау кезінде қаза тапты. Әуе оқу командасы 1951 жылдан 1958 жылға дейін базада B-47 әуе экипаждарын даярлады. Стратегиялық әуе қолбасшылығы 1958 жылдың 1 шілдесінде базаны және B-47 жаттығу миссиясын өз бақылауына алды. 4347-ші ұрыс экипажының жаттығу қанаты 3520-шы қанатты алмастырды және 1959 жылдың 15 шілдесінде 42-ші стратегиялық аэроғарыш дивизиясы құрылды. Макконнеллдегі B-47 экипажының жаттығуы 1963 жылдың 1 наурызына дейін жалғасты, ол кезде 4347-ші жаттығу қанаты таратылды.

By the summer of 1950, Boeing was ready to turn out the first production models of the B 47, and the United States Air Force sought to make Wichita Airport a permanent military installation. Public hearings began to consider locating an Air Force base near the Wichita Boeing facilities, and the city of Wichita was awarded $9.4 million to build a new airfield for its own use, later to become known as Wichita Dwight D. Eisenhower National Airport. In addition, the production of the B 47 Stratojet bomber at Boeing made the airport a desirable location for the Air Force to conduct B 47 combat crew training. On 31 May 1951, the USAF took title to Wichita Municipal Airport, and on 4 June the Air Training Command 3520th Combat Crew Training Wing was activated at the facility. To perform the training, the 3520th Combat Crew Training Wing was activated, and an ambitious building program totaling some $22,000,000 was begun. In spite of the difficulty of building an installation and initiating an entirely new program simultaneously, the base developed into a highly specialized training center. There were two principal parts to the mission of the training center: aircrew training in B 47's and transition training in the same aircraft. A subsequent fluctuation of emphasis from one of those functions to the other reflected the varying demands of the Strategic Air Command. A more inclusive functional title was given the wing in June 1952 when it was redesignated the 3520th Flying Training Wing (M Bomb). The Air Force was not the sole occupant during this period. In 1952 Wing Headquarters shared the Wichita Municipal Airport Terminal Building with four commercial airlines, Braniff Airlines, Central Airlines, Trans World Airlines, and Continental Airlines, and also one private flying service: "Executive Airways". These air lines were located in the terminal building at the time of government occupation, and they were permitted to operate on a temporary basis pending completion of the new municipal airport for Wichita. Up through 1 April 1952, the Wichita Municipal Airport was under the jurisdiction of the Flying Training Air Force. On that date it was transferred to the Crew Training Air Force, another division of the Air Training Command. By 1952, the Air Force had decided to make a permanent airbase of the municipal airport. The Federal Government took over the property by federal court action during the first half of 1952, thus becoming the owner and no longer a lessee. Reflecting official government ownership, Wichita Municipal Airport was redesignated as the Wichita Air Force Base on 15 May 1953. However, the name was changed to McConnell Air Force Base after less than a year in honor of Wichita brothers Fred and Thomas McConnell, both Air Force pilots and World War II veterans. Fred was killed in a private plane crash in 1945, while Thomas died in a bombing raid on Bougainville Island in the South Pacific. Air Training Command was host at the base from 1951 through 1958, training B 47 aircrews. Strategic Air Command took control over the base on 1 July 1958 and the B 47 training mission. The 4347th Combat Crew Training Wing replaced the 3520th and the 42d Strategic Aerospace Division was activated on 15 July 1959. B 47 crew training continued at McConnell until 1 March 1963 when the 4347th CCTW was inactivated.

Titan II баллистикалық зымырандары

1962 жылдың 1 наурызында Стратегиялық әуе қолбасшылығы 381-стратегиялық зымыран қанатын (SMW) құрды. Макконнелл базасын пайдаланып, 18 Титан II ICBM зымырандық шахтасы солтүстік-шығыстан оңтүстікке және батысқа қарай базадан 20-50 миль арақашықтықта дөңгелек құрды. Бұл еңбегі – қорқыту миссиясы келесі жиырма төрт жыл бойы базалық қызметтің басты бағыты болды, 1986 жылға дейін 381-стратегиялық зымыран қанаты таратылды. Зымырандарды және барлық Титан II ICBM жүйелерін жою 1982 жылдың шілдесінде басталды және 1987 жылдың маусымында аяқталды. Канзас және Арканзас штатындағы барлық зымырандық шахталар қиратылды, Аризона штатындағылардың барлығы дерлік қиратылды.

Тактикалық ұшақтар

1962 жылдың қазан айында 388-ші тактикалық истребитель эскадрильясы Макконнеллде төрт (560-шы, 561-ші, 562-ші, 563-ші) истребитель эскадрильясымен қайта жандандырылды. Алғашқыда «North American F-100C Super Sabre» ұшақтарымен ұшуға арналған, бірақ 1963 жылы «Republic F-105D/F Thunderchief» ұшақтарымен алмастырылды. 1963 жылдың 4 шілдесінде Тактикалық Әуе Командованиесі 388-ші TFW-мен бірге базаның жауапкершілігін өз мойнына алды. 1964 жылдың 21 шілдесінде 355-ші тактикалық истребитель эскадрильясы да Макконнеллде төрт «F-105» (354-ші, 357-ші, 421-ші, 469-шы) эскадрильясымен қайта жандандырылды. Екі эскадрилья да Вьетнам соғысына қолдау көрсету үшін Таиландқа жөнелтілді. 1965 жылдың 8 қарашасында 355-ші эскадрилья Тахли Корольдік Тайланд Әуе Күштері базасына, ал 1966 жылдың 8 сәуірінде 388-ші TFW Корат RTAFB-ге жөнелтілді, онда оның «F-105» эскадрильялары соңғы екі жыл бойы ротациялық түрде орналасқан болатын. 1964 жылдың 8 ақпанында Макконнеллде 23-ші тактикалық истребитель эскадрильясы үш «F-105» (561-ші, 562-ші, 563-ші) эскадрильясымен қайта жандандырылды. 4519-шы жауынгерлік экипажты даярлау эскадрильясы 1967 жылдың 1 тамызында «F-105B/D/F/G» ұшақтарымен іске қосылды, содан кейін 1969 жылдың 16 қазанында 419-шы TFS эскадрильясымен алмастырылды. Табиғи металл/күміс лакталған ұшақтардағы эскадрилья таңбалары келесілерді қамтыды: 561-ші TFS – рульдегі қара/сары клеткалы өрнек; 562-ші TFS – ұшақтың мұрнындағы қызыл, ақ және қара «акуланың аузы»; 563-ші TFS – рульдегі, қанат ұштарындағы және тұрақтандырғыштардағы қызыл және ақ жолақтар, тік қанаттың үстінде ақ жолақпен. Тактикалық истребительдердегі бояу Оңтүстік-Шығыс Азиялық камуфляжымен ауыстырылған кезде эскадрильялар келесі құйрық кодтарын алды: 561-ші TFS «MD»; 562-ші TFS «ME»; 563-ші TFS «MF», және 4519-шы (кейін 419-шы TFS). TFTS «MG». Макконнеллдегі 23-ші TFW-нің міндеті Оңтүстік-Шығыс Азияға жөнелтілгенге дейін «F-105» ұшқыштарын даярлау болды. 560-шы эскадрилья жауынгерлік оқу эскадрильясы ретінде жұмыс істеді, ал қалған үш эскадрилья 1964 жылдың қарашасынан бастап Оңтүстік-Шығыс Азияға ротациялық TDY орналасуларын бастады. 1965 жылдың ақпанында 23-ші TFW үш эскадрильяны Оңтүстік-Шығыс Азияға жауынгерлік мақсатта жөнелткенде, бұл бөлімшелер бастапқыда 2-ші Әуе дивизиясының бақылауында болды. Кейіннен, 6441-ші TFW (P) 1965 жылдың шілдесінде Тахли RTAFB-де жандандырылды, ол жерде орналасқан 23-ші эскадрильяны басқарды. Таиландқа орналасудан басқа, 561-ші TFS жасақтары Вьетнам Республикасының шекараларындағы операциялар үшін Дананг әуе базасына орналасты. 1967 жылдың 1 тамызында 4519-шы жауынгерлік экипажты даярлау эскадрильясы 23-ші TFW-ге қосылды, ал 560-шы TFS 1968 жылдың 25 қыркүйегінде әрекетсіз жағдайға түсті. Эскадрилья тактикалық истребитель операцияларында біліктілігін сақтап, кейіннен «F-105» ұшақтарын алмастыру оқу орталығы ретінде жұмыс істеді және «Thunderchief» бірінші желідегі қызметтен кеткен кезде Air National Guard бөлімшелеріне «F-105» түрлендіруде көмек көрсетті. 1970 жылдың маусымынан 1971 жылдың маусымына дейін операциялық және оқу орталығы ретінде атқарған екі рөлі үшін эскадрилья Әуе күштерінің үздік бірлігі сыйлығын алды. 1970 жылы «Wild Weasel» F-105G үлгісі 561-ші және 419-шы TFS эскадрильяларында F-105D/F үлгілерін алмастырды. 1972 жылдың 1 шілдесінде 23-ші TFW Луизиана штатындағы Англия әуе базасына ауыстырылды, онда ол уақытша 4403-ші TFW эскадрильясын алмастырды, ал 561-ші, 562-ші және 563-ші TFS эскадрильялары Калифорния штатындағы Джордж әуе базасындағы 35-ші TFW эскадрильясына тағайындалды. Бұл эскадрильяларды басқарушы әкімшілік ұйымы 1964 жылдың 24 маусымында жандандырылған 835-ші Әуе дивизиясы болды. Бұл ӘД 1971 жылдың 30 маусымында әрекетсіз жағдайға түсті, 23-ші TFW бір жылдан кейін кеткенге дейін Макконнеллдегі негізгі әуе бірлігі болып қалды.

In October 1962, the 388th Tactical Fighter Wing was reactivated at McConnell with four (560th, 561st, 562d, 563d) fighter squadrons. The wing initially flew the North American F 100C Super Sabre, but was replaced in 1963 by the Republic F 105D/F Thunderchief. On 4 July 1963, Tactical Air Command became responsible for the base with the 388 TFW as host unit. On 21 July 1964, the 355th Tactical Fighter Wing was also reactivated at McConnell with four F 105 (354th, 357th, 421st, 469th) squadrons. Both wings would deploy to Thailand in support of the Vietnam War. On 8 November 1965, the 355th was ordered to Takhli Royal Thai Air Force Base and on 8 April 1966 the 388th TFW was ordered to Korat RTAFB, where its F 105 squadrons had been on a rotational deployment for the past two years. On 8 February 1964 the 23d Tactical Fighter Wing was reactivated at McConnell initially with three F 105 (561st, 562d, 563d) squadrons. The 4519th Combat Crew Training Squadron was activated on 1 August 1967 with F 105B/D/F/G aircraft, then was inactivated on 16 October 1969, being replaced by the 419th TFS. Squadron markings on the natural metal / silver lacquered aircraft included the following: 561 TFS – black/yellow checkerboarding on rudder; 562 TFS – a red, white and black "sharkmouth" on the nose of the aircraft; 563 TFS red and white stripes on the rudder, wingtips and stabilizers with a white band on the top of the vertical fin. When the finish on tactical jets was replaced by Southeast Asian Camouflaged, the squadrons carried the following tail codes: 561 TFS "MD"; 562 TFS "ME"; 563 TFS "MF", and the 4519th, (later 419th TFS). TFTS "MG". The mission of the 23 TFW at McConnell was to provide training for F 105 pilots prior to their deployment to Southeast Asia. The 560th acted as a combat training squadron, while the other three squadrons began rotational TDY deployments to Southeast Asia beginning in November 1964. In February 1965, when the 23 TFW deployed three squadrons to Southeast Asia for combat, these units were initially under the control of the 2d Air Division. Later, the 6441 TFW (P) was activated at Takhli RTAFB in July 1965, taking control of the 23d's squadrons deployed there. In addition to the deployments to Thailand, detachments of the 561 TFS also deployed to Da Nang Air Base RVN for operations within the borders of the Republic of Vietnam. On 1 August 1967, the 4519th Combat Crew Training squadron was added to the 23 TFW, and the 560 TFS was inactivated on 25 September 1968. The wing maintained proficiency in tactical fighter operations, and later also functioned as an F 105 replacement training unit and assisted Air National Guard units in their conversion to the F 105 when the Thunderchief left first line service. For the dual role it played from June 1970 to June 1971 as both an operational and a training unit, the wing received the Air Force Outstanding Unit Award. In 1970, the "Wild Weasel" F 105G model replaced the F 105D/F models in the 561st and 419th TFSs. On 1 July 1972, the 23d TFW was transferred to England AFB, Louisiana where it replaced the temporary 4403d TFW, and the 561, 562 and 563 TFS were assigned to the 35 TFW at George AFB, California. The administrative organization in command of these wings was the 835th Air Division, activated on 24 June 1964. This AD was inactivated 30 June 1971, leaving the 23d TFW as the main air unit at McConnell until its departure a year later.

Стратегиялық бомбалаушы/әуеде жанармай құю

Макконнелл 1971 жылғы сәуір айында 91-ші әуежайлық жанармай құю эскадрильясының (ARS) және олардың Боинг KC-135A Stratotanker ұшақтарының Робинс әуе базасынан, Джорджия штатынан келуімен жаңа міндеттер алды. 1972 жылғы 1 шілдеде базаны басқару SAC-ке қайтарылды, ал 384-ші әуежайлық жанармай құю қанаты (ARW) 1972 жылғы желтоқсан айында Макконнелл әуе базасындағы қызметін бастады және 91-ші ARS-ті басқаруды өз мойнына алды. 1973 жылғы 30 қыркүйекте базада екінші KC-135A жанармай құю эскадрильясы – 384-ші ARS құрылды, бұл Макконнеллді SAC үшін әуеде жанармай құю орталығына айналдырды. 1983 жылдың басында 384-ші ARW басшылығы жаңартылған KC-135R ұшақтарын алғашқы болып алатынын білді. 91-ші және 384-ші ARW 1984 жылы жаңа үлгіге жаңартылды. "R" үлгісіндегі ұшақтардың қозғалтқыштары ескі үлгілерге қарағанда отын тиімділігін едәуір арттырды, сондай-ақ бортындағы отын қоймасының сыйымдылығы да жоғары болды. Екі эскадрильяның ұшақтарындағы бастапқы белгі – ашық көк және теңіз көк түсті ромб тәрізді шашкалы құйрық белгісі болды. 1981 жылғы 2 қазанда президент Рональд Рейган Стратегиялық Жаңарту Бағдарламасын (SMP) жариялады, оның маңызды ерекшелігі – 100 дана North American Rockwell B-1B бомбалаушы ұшақтарын сатып алу болды. Бірінші өндіріс үлгілері 1985 жылғы наурыз айында Әскери-әуе күштерінің инвентаризациясына енгізілді. Әскери-әуе күштері 1987 жылы Макконнеллге B-1B ұшақтары берілетінін хабарлады. 384-ші қанат 1987 жылғы 1 шілдеде 384-ші ауыр бомбалаушы қанаты болып қайта аталды, ал сол күні 28-ші бомбалаушы эскадрильясы қанатқа бекітілген 25 бомбалаушы ұшақты ұшыру үшін құрылды. B-1 ұшақтарының келуіне байланысты 91-ші ARS таратылды, нәтижесінде қанатта бір KC-135 жанармай құю эскадрильясы қалды. 91-ші эскадрилья 1988 жылғы шілдеде Монтана штатындағы Малмстром әуе базасында KC-135R ұшақтарымен жаңа 301-ші ARW-мен қайта құрылды. 1987 жылғы қаңтарда Канзас Әуе Ұлттық Гвардиясының 184-ші тактикалық ұрыс оқу тобы McDonnell Douglas F-4D ұшақтарынан General Dynamics F-16A/B Fighting Falcon ұшақтарына жаңартылды және F-16 ұшақтарында конверсия және жаңарту оқуларын өткізді. 1987 жылғы 8 шілдеде 161-ші тактикалық ұрыс оқу эскадрильясы Макконнеллде үшінші ұшу эскадрильясы ретінде құрылды. 161-ші бөлімнің ресми іске қосылу рәсімдері 1987 жылғы 12 қыркүйекте өтті, бөлім 10 F-16 ұшағымен ұшып, алғашқы студенттік оқу курсын өткізді. 1990 жылғы тамызда Ирак көршілес Кувейтке басып кірді, ал Макконнелл қызметкерлері мен ұшақтары Таяу Шығыстың әртүрлі аймандарына орналастырылды, Кувейт патшалығынан басып кіргендерді ығыстыруға көмектесу үшін Desert Shield/Desert Storm операциясын қолдап, Коалиция ұшақтарына жанармай құю міндеттерін орындады.

McConnell received a new mission in April 1971 with the arrival of the 91st Air Refueling Squadron (ARS) and their Boeing KC 135A Stratotankers from Robins AFB, Georgia. Control of the base was transferred back to SAC on 1 July 1972, and the 384th Air Refueling Wing (ARW) began its tour at McConnell AFB in December 1972 and took control of the 91st ARS. On 30 September 1973, a second KC 135A refueling squadron, the 384th ARS was activated on the base, making McConnell an air refueling hub for SAC. In early 1983, the 384 ARW's leadership learned that it would be the first wing to receive the upgraded KC 135R. The 91st and 384th ARW were both upgraded to the new model in 1984. The "R" model had upgraded engines which produced much greater fuel efficiency than the older models, as well as having a higher on board fuel storage capacity. The initial aircraft marking for both squadrons was a light blue/navy blue diamond checkerboard fin flash. On 2 October 1981, President Ronald Reagan announced a Strategic Modernization Program (SMP), a key feature of which would be the procurement of 100 North American Rockwell B 1B bombers. The first production models entered the USAF inventory in March 1985. It was announced by the Air Force that McConnell would be equipped with the B 1B in 1987. The 384th was redesignated as the 384th Bombardment Wing, Heavy on 1 July 1987, and the 28th Bombardment Squadron was activated that date to fly the 25 bombers assigned to the wing. With the arrival of the B 1s, the 91st ARS was inactivated, leaving the wing with one KC 135 tanker squadron. The 91st was later reactivated in July 1988 with the new 301st ARW at Malmstrom AFB, Montana with KC 135R aircraft. In January 1987, the Kansas Air National Guard 184th Tactical Fighter Training Group upgraded from its McDonnell Douglas F 4D fighters to the General Dynamics F 16A/B Fighting Falcon and conducted conversion and upgrade training in the F 16. On 8 July 1987, the 161st Tactical Fighter Training Squadron was established as the third flying squadron at McConnell. Formal activation ceremonies for the 161st occurred on 12 September 1987, with the unit flying 10 F 16s and conducting its first student training class. In August 1990, Iraq invaded neighboring Kuwait and McConnell personnel and aircraft were deployed throughout the Middle East, performing refueling missions of Coalition aircraft in support of Operation Desert Shield/Desert Storm to help eject the invaders from the small kingdom of Kuwait.

1991 жылғы торнадо

1991 жылғы 26 сәуірде Канзас штатының Андовер қаласындағы торнадо кезінде F5 торнадосы Макконнелл әскери базасын қиратты. Торнадо салдарынан базада бұрынғы қираған нысандардың орнына жаңа ғимараттар салынды. Солтүстік-шығысқа қарай жылдамдықпен қозғалған торнадо ұшу-қону жолағының оңтүстік жағынан өтіп, ядролық қарулары бар екі B-1B бомбалаушысы мен техникалық қызмет көрсету ангарларын жанынан өткізіп кетті. Салынған жаңа нысандардың бірі офицерлер клубы, сарбаз клубы және фитнес орталығын біріктірген кешен болды, ол сәйкестік бойынша "Зөбәржәт қаласы" деп аталды – бұл ат "Оз сиқыршысы" фильміндегі Доротидің үйі торнадо арқылы Оз еліне жеткізілген жерінің есімінен алынған. Кейіннен 2004 жылғы 29 қазанда бұл кешен "Роберт Дж. Доул қоғамдық орталығы" деп қайта аталды.

Терроризмге қарсы жаһандық соғыс

2001 жылы 11 қыркүйектегі шабуылдардан кейін 22-ші әскерлік бөлім бастапқыда "Асыл бүркіт" операциясын қолдау үшін әуе күштерін жұмылдырды. Жыл соңына дейін Макконнелл май құюшылары Қырғызстанға, Ауғанстанға, Оңтүстік-Батыс Азияға және басқа да аймақтарға "Тұрақты бостандық" операциясын қолдауға жіберілді. 2002 жылы қаржыны үнемдеу мақсатында АҚШ Әскери-әуе күштері B-1B ұшақтарының белсенді паркін 92-ден 60-қа дейін азайтуға келісті. 1983 жылы салынған барлық B-1 ұшақтары және 1984 жылғы B-1 ұшақтарының көп бөлігі, көбінесе Канзас және Джорджия әуе ұлттық гвардиясында орналасқан, 2002 жылдың тамызынан бастап қызметтен шығарылды. Бұл тек жақында салынған B-1 ұшақтарын әдеттегі әскери-әуе күштерінде ұшуын қамтамасыз етті. Нәтижесінде 184-ші бомбалаушылық қанаттың ұшақтары 309-шы аэроғарыштық техникалық қызмет және жаңарту тобына (AMARG) берілді. Олар бастапқыда "қосалқыда сақтау" режимінде ұсталды, яғни жағдайларға байланысты оларды қызметке жылдам қайтаруға болады. Шындығында, ескі ұшақтардан бөлшектер алынып, әрекеттегі ұшақтарды ұшуда ұстап тұруға қолданылды. 2002 жылдың қыркүйегінде B-1 ұшақтары қызметтен шығарылғаннан кейін 184-ші қанат KC-135 ұшақтарымен жаңа міндеттерді өте бастады және ресми түрде 184-ші май құюшылық қанат деп аталды. Бұл Макконнеллді АҚШ Әскери-әуе күштеріндегі жалғыз база ретінде бекітті, онда белсенді әскери-әуе күштері, әуе ұлттық гвардиясы және әскери-әуе күштерінің резерві таза "Көзілдірік күші" тұжырымында бірлесіп бір миссияны қолдайды. 2005 жылы Базаны қайта құру және жабу комитеті 184-ші май құюшылық қанаттың 184-ші барлаушылық қанатқа айналатынын, ол ұшпайтын ұйым болады және олардың KC-135R ұшақтары басқа әскери-әуе күштерінің май құю және әуе тасымалдау қанаттарына беріледі деп мәлімдеді. Олар 2007 жылы осы статусты алды. 2014 жылдың 23 сәуірінде АҚШ Әскери-әуе күштері Boeing KC-46 Pegasus ұшағының Макконнелл әуе базасында орналасатынын хабарлады. База 2016 жылы 36 май құюшының біріншісін қабылдай бастайды. Boeing KC-135 Stratotanker қазіргі уақытта осы базада орналасқан. Макконнелл әуе базасы құрылыс шығындарының төмендігі және әуеде май құюға жоғары сұраныс бар аймақта орналасқандығы үшін таңдалды. KC-46 паркі үшін 10 операциялық база таңдалады. "Пегасус" экипаждары Оклахома штатындағы Алтус әуе базасында оқытылады. Алтус әуе базасы да шектеулі құрылыс қажеттіліктері және базадағы C-17 Globemaster және KC-135 үшін басқа да оқу бағдарламалары үшін таңдалды.

After the September 11 attacks in 2001, the 22d initially deployed jets in support of Operation Noble Eagle. Before the end of the year, McConnell tankers were sent to Kyrgyzstan, Afghanistan, Southwest Asia and other locations to support Operation Enduring Freedom. In 2002, in order to save money, the USAF agreed to reduce its active fleet of B 1Bs from 92 to 60 aircraft. All B 1 aircraft built in FY 1983 and most of the FY 1984 B 1 aircraft, which primarily resided in the Kansas Air National Guard and the Georgia Air National Guard, were retired beginning in August 2002, leaving only the more recently built B 1 aircraft in the Regular Air Force still flying. As a result, the 184th Bomb Wing's aircraft were transferred to 309th Aerospace Maintenance and Regeneration Group (AMARG). Initially they were retained in "active storage" which means that they could be quickly returned to service should circumstances dictate. In fact, the older aircraft were scavenged for parts to keep the active duty aircraft flying. With the retirement of their B 1s, in September 2002, the 184th took on a new mission flying KC 135s and was officially designated the 184th Air Refueling Wing. This officially established McConnell as the sole base in the U. S. Air Force where all three components, Active Air Force, Air National Guard and Air Force Reserve supported the same mission together in a pure "Mirror Force" concept. The Base Realignment and Closure Committee in 2005 said that the 184th Air Refueling Wing would become the 184th Intelligence Wing, a non flying organization, and their KC 135R aircraft transferred to other Regular Air Force air refueling and air mobility wings. They converted to that designation in 2007. On 23 April 2014, the USAF announced that the Boeing KC 46 Pegasus will be based at McConnell Air Force Base. The base will start receiving the first of 36 tankers in 2016. The Boeing KC 135 Stratotanker is currently stationed at this base. McConnell AFB was chosen because it had low construction costs and it is in a location with a high demand for air refueling. Up to 10 operating bases are to be chosen for the KC 46 fleet. Pegasus crews will be trained at Altus Air Force Base, Oklahoma. Altus AFB was also chosen for its limited construction needs and for other training programs for the C 17 Globemaster and KC 135 already at the base.

Негізгі бірліктер

Макконнелл әуе базасындағы ұшатын және ұшуға қатыспайтын ерекше бөлімдер.

Апаттар мен оқиғалар

1956 жылғы 28 наурызда Вичита, Канзас қаласының жанында B-47 ұшағы жарылып, ішінде бір нұсқаушы және екі оқушы ұшқыш болды. Ұшақ қаладан солтүстік-шығысқа қарай шамамен 6 шақырым жерде апатқа ұшырап, үш адамнан тұратын экипаж қаза тапты. Макконнелл әуе базасының ақпарат қызметі жарылыс ұшып көтерілгеннен кейін, шамамен 2000 фут биіктікте болғандығын хабарлады. Ұшақтың қанаттары жұлынып, денесі жерге құлаған кезде, қирандылар бірнеше шақырымға тарады. 1965 жылғы 16 қаңтарда АҚШ Әуе күштерінің KC-135A 57-1442 ұшағы Канзас штатының Уичита қаласындағы Макконнелл әуе базасынан ұшып шыққаннан кейін қозғалтқыштың істен шығуынан апатқа ұшырады. Жанар майға толы ұшақ тұрғын үйлердің қиылысына құлап, үлкен өрт шықты. Барлығы 30 адам қаза тапты, оның ішінде 23-і жерде болған адамдар және 7 экипаж мүшесі. 1992 жылғы 13 қаңтарда Канзас штатындағы Макконнелл әуе күштері базасынан 184-ші TFG-нің F-16 84-1267 ұшағы M61A1 20 мм пушкасымен оқу атысынан оралды. 127-ші истребитель эскадрильясының майоры Дэвид Тернс ұшақты Макконнелл әуе базасына әкеліп жатқанда сағат 11:06-да қиындыққа тап болды. Тернс базадан 150 метр және 2 миль қашықтықта катапульдация жасауға мәжбүр болды, ал ұшақ үйдің қабырғасына соғылып, жарылды. Ұшқыш пен үйде болған адам жарақатсыз аман қалды. Апаттың себебі қозғалтқыштың тиісті реакцияны көрсетпеуі болды. 2013 жылғы 20 қарашада шамамен сағат 21:30-да Atlas Air компаниясына тиесілі N780BA тіркелген Boeing 747-400 Dreamlifter ұшағы Полковник Джеймс Джабара әуежайына қателікпен қонды. Үлкен жүк ұшағы Макконнелл әуе базасына қонуға, жақын орналасқан Spirit AeroSystems компаниясына таксимен барып, Сиэтл қаласында Boeing 787 Dreamliners ұшақтарын құрастыруға қажетті фюзеляж бөліктерін алуы тиіс еді. Ұшақ 21 қараша күні сағат 13:15-те Джабара әуежайынан ұшып шығып, көп ұзамай Макконнелл әуе базасына қонды. ҰҚКБ (NTSB) қате қону фактісі бойынша тергеу бастады.