Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз саяси қайраткері Маргарита Эли Гуаде (maʁɡəʁit eli ɡadɛ, 20 шілде 1758 – 19 маусым 1794) – Француз революциясы кезеңінің саяси қайраткері.
French political figure
Marguerite Élie Guadet (maʁɡəʁit eli ɡadɛ, 20 July 1758 – 19 June 1794) was a French political figure of the Revolutionary period.
Атақтылық
Аквитанияның Жиронда департаментіндегі Сент-Эмильон қаласында туған ол, революция кезінде Бордода заңгер ретінде жақсы танымал болды. 1790 жылы Жиронданың әкімшісі, ал 1791 жылы қылмыстық трибуналдың төрағасы болып тағайындалды, содан кейін Жирондистер деп аталған депутаттар тобының бірі ретінде Заң шығару Ассамблеясына сайланды. 1791 жылғы монархиялық және либералды конституцияны қолдаушы ретінде ол Якобин клубына қосылды, және осы жерде де, Ассамблеяда да Конституцияға қарсы нақты немесе күдікті сатқындарға қарсы барлық шараларды ынталы түрде қорғады. Ол король Людовик XVI-ның министрлеріне қарсы күшті оппозиция жасады және корольды 1792 жылдың 15 наурызында Жирондистік министрлер кабинетін қабылдауға итермелеуде маңызды рөл атқарды. Ол Людовик XVI-ны революциямен келісімге келтіру саясатын қолдады және корольдің ант бермеген дін қызметкерін қызметтен босату (3 мамыр), барлық ант бермеген дін қызметкерлерін елден қуу (16 мамыр), корольдік гвардияны тарату (30 мамыр) және Парижде федерациялар лагерін құру (4 маусым) туралы ұсыныс жасады.
Born in Saint Émilion, Gironde, Aquitaine, he had already gained a reputation as a lawyer in Bordeaux by the time of the Revolution. In 1790 he was made administrator of the Gironde, and in 1791 president of the criminal tribunal, being elected to the Legislative Assembly as one of the group of deputies known subsequently as Girondists. As a supporter of the monarchist and liberal constitution of 1791 he joined the Jacobin Club, and here and in the Assembly became an eloquent advocate of all the measures directed against real or supposed traitors to the Constitution. He strongly opposed the ministers of King Louis XVI, and was largely instrumental in forcing the king to accept the Girondist ministry of 15 March 1792. He supported the policy of forcing Louis XVI into harmony with the Revolution, and moved (3 May) for the dismissal of the king's non juring confessor, for the banishment of all non juring priests (16 May), for the disbandment of the royal guard (30 May), and the formation in Paris of a camp des fédérés (4 June).
Тамыз көтерілісі мен Ұлттық конвент
Дегенмен, ол роялист болып қалды және Арман Генсонне мен Пьер Виктурниен Вергняудпен бірге патшаға жеке кездесу сұраған хат жолдады. Бірақ, келіссөздердің нәтижесі қандай болса да, 10 тамыздағы көтеріліс оларды тоқтатты. Гуадет көтеріліс күнінің бір бөлігінде Ассамблея төрағасы болды, көтерілісші Париж Коммунасына қарсы күшті оппозиция көрсетті, және 30 тамызда Ассамблея оның таратылуына дауыс берді – келесі күні қайта кері алынған шешім. Қыркүйек айында Гуадет көп дауыспен Ұлттық конвенцияға депутат болып сайланды. Людовик XVI-ның ісінде ол халыққа жүгінуге және өлім жазасына дауыс берді, бірақ шағымдану кезеңінде жазаны тоқтатумен. 1793 жылдың наурыз айында ол Жорж Дантонмен бірнеше рет кездесті, Дантон Вендедегі көтеріліс кезінде Жирондистер мен «Тау» фракциясы арасында келісімге келуге тырысты, бірақ Гуадет қыркүйектегі қырғынға жауапты деп санайтын адаммен одақтасудан түбегейлі бас тартты. Гуадет Жирондистердің құлауы кезінде мақсатқа алынды, 1793 жылдың 2 маусымында оны тұтқындауға бұйрық берілді, ол Канға қашып, кейін Сент-Эмильондағы әкесінің үйінде жасырынып қалды. Ол табылғаннан кейін Бордоға жеткізілді, онда оның кім екені анықталған соң, гильотинаға алынды.
Nevertheless, he remained a Royalist, and, with Armand Gensonné and Pierre Victurnien Vergniaud, even addressed a letter to the king soliciting a private interview. Whatever negotiations may have resulted, however, were cut short by the insurrection of 10 August. Guadet, who presided over the Assembly during part of the rebellion day, placed himself into strong opposition to the insurrectionary Paris Commune, and it was on his motion that on 30 August the Assembly voted its dissolution – a decision reversed on the following day. In September, Guadet was returned by a large majority as deputy to the National Convention. At the trial of Louis XVI he voted for an appeal to the people and for the death penalty, but with a respite pending appeal. In March 1793 he had several meetings with Georges Danton, who was anxious to bring about a rapprochement between the Girondists and The Mountain during the Revolt in the Vendée, but he unconditionally refused to join with the man whom he held responsible for the September Massacres. Guadet was targeted during the fall of the Girondists, and his arrest being decreed on 2 June 1793, he fled to Caen, and afterwards hid in his father's house in Saint Émilion. He was discovered and taken to Bordeaux, where, after his identity had been established, he was guillotined.