Кіріспе

Оңтүстік Мимс – ауыл және бұрынғы азаматтық округ, қазір Оңтүстік Мимс және Ридж округінің құрамында, Гертсмир ауданында, Гертфордширде, Шығыс Англияда орналасқан. Бұл кішкентай елді мекен М25 тас жолының А1(М) тас жолымен тоғысқан жерге жақын. 2011 жылы округтің халқы 855 адамды құрады.

Тарих

Оңтүстік Миммс – Миддлсекс тарихи округінің ең солтүстік бөлігі. Бұл атаудың бір кездері осы аймақта тұрған тайпаның атына байланысты болғаны есептеледі. Поттерс Бар бастапқыда осы приходтың кішкентай елді мекені болған. Поттерс Бар жақын теміржол станциясының (бастапқыда Поттерс Бар және Оңтүстік Миммс деп аталған) орналасқан жеріне айналып, кейіннен одан да іріледі. 1894 жылғы Жергілікті басқару туралы заңға сәйкес, 1894 жылы приход бөлінді, оңтүстік ұшы Барнет қалалық округінің Оңтүстік Миммс қалалық ауданына қосылып, Гертфордширге берілді. Бұл аудан қазір Лондонның Барнет ауданының құрамына кіреді. Приходтың қалған бөлігі Оңтүстік Миммс ауылдық округіне айналды, кейіннен Поттерс Бар қалалық округі деп қайта аталды. 1965 жылы Поттерс Бар және Оңтүстік Миммс Ұлы Лондонның бөлігі болудың орнына Гертфордширге қосылды. Оңтүстік Миммстегі The Grange аймалы үйі 1940 жылдан бастап Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Нидерланды королевасы Вильгельминаның елден жер аударылуы кезінде оның үйі болды. 1944 жылдың 20 ақпанында Оңтүстік Миммске жасалған неміс авиашабуылы оны аз ғана жіберіп, екі күзетшісін қаза қылды, бұл оқиға оның автобиографиясында еске алынған. Осы оқиға оны Ридингке жақын жерге көшуге итермеледі. Оңтүстік Миммстегі Дансерс-Хиллде Екінші дүниежүзілік соғыстағы тұтқын лагері, 33-ші лагерь орналасқан, ол екі бөлімнен тұрды, екеуі де тұтқындарға шатырдан жасалған тұру орындарын ұсынды. Уильям Мейкпис Такерейдің әкесі Ричмонд Такерей осы приходта дүниеге келді және 1781 жылы шіркеуде крещение рәсімінен өтті. 2023 жылдың 1 сәуірінде Оңтүстік Миммс азаматтық приходы көршілес Ридж приходымен біріктіріліп, "Оңтүстік Миммс және Ридж" деп аталатын бір приход құрылды. Қазіргі таңда бір ғана паб бар, ол – "Қара жылқы". Шіркеуге іргелес орналасқан White Hart әлі де жабық және осы жердің болашақ мақсаты белгісіз. Екі ғимарат та 18-ші ғасырдан келеді және II санаттағы ескерткіштер тізіміне енген.

Сент-Джайлз шіркеуі, Оңтүстік Мимс

I дәрежелі Оңтүстік Миммс шіркеуі (әдетте осы контексте “Mymms” деп жазылады) Әулие Гилсқа арналған. Ол ауылдың батыс жағында орналасқан. Онда солтүстік вестибюль және шапкіш үй, негізгі зал солтүстік қанатпен және оңтүстік кіреберісімен, сондай-ақ батыс мұнарасы бар. Солтүстік қанат пен шапкіш үйден басқа, қабырғалары тас әрленген қиыршық тастан қаланған, ал олар ішінара кірпіштен жасалған. Шал, немесе кемінде оның батыс бөлігі, 13 ғасырға жатады; шығыс жағы 14 ғасырдың басында салынған болуы мүмкін, осы мерзімде шығыс терезесі жасалған. Ол негізгі залдан құрылымдық жағынан бөлінбеген, ол 14 ғасырдың соңында қайта салынған сияқты, оңтүстік қабырғадағы терезелер мен есіктердің мерзімі де осы кезге сәйкес келеді. Үш қабатты мұнара шамамен 1450 жылы салынған және батыс есігі мен сыртқы баспалдақ мұнарасына ие. Солтүстік шапкіш үй және қанат, екі және төрт бөлімді аркадаларымен, 16 ғасырдың басында салынды, соңғысы 1526 жылға қарай аяқталды, осы кезде оның демеушілерін бейнелейтін әйнек терезелер орнатылды. Бүкіл шіркеу ортағасырлық кезеңнің әйнек терезелерімен жақсы жабдықталған болып көрінеді. Шапкіш үй, қанаттан сәл ертерек болуы мүмкін, Фроуик белгісімен – барыс басымен – безендірілген ағаш қоршаулармен қоршалған. Бұрын ортағасырлық кезеңнің соңындағы роуд экраны болған. Қалашық шамамен 1141 жылы Джеффри де Мандевиль, Эссекс графының бірінші графы салған деп есептеледі, ол Анархия кезінде, император Матильда мен король Стефеннің күштері арасындағы азаматтық соғыс кезеңінде салынды. Бұл орын 1918 жылы ғана анықталды және 1960-67 жылдары доктор Джон Кент қазба жұмыстарын жүргізді. Бұл жұмыстар ағаштан жасалған бекіністің, конустық пішіндес қабырғалары бар үлкен каркастық мұнараның табиғи жер деңгейінде салынғанын және моттың кейіннен оның ісіне үйілгенін, ал қопсыған топырақтан пайдаланылғанын көрсетті. Мотының қабырғалары бастапқыда ағашпен нығайтылған, сондықтан тек ағаш қабырғасы ғана көрінетін. Мұнараға кіру моттың негізіндегі туннель арқылы жүзеге асырылды. Қалашық шамамен 1143 жылы қираған болуы мүмкін, бірақ орында табылған заттар кейін де біршама уақыт бойы адамдар тұрғанын көрсетеді.