Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Kahnawake Mohawk Territory (мохаук тілінде Kahnawáˀkye, Tuscarora тілінде Kahnawákye) – Канаданың Квебек провинциясында Сент-Лоуренс өзенінің оңтүстік жағалауында орналасқан, Kahnawá:ke могавктарының тұңғыш халықтар резерваты, Монреаль қаласының қарсы жағында. 1719 жылы француз канадалықтары иезуит миссиясы ретінде құрылған, сондай-ақ Seigneury Sault du St Louis және Caughnawaga (Нью-Йорк штатындағы Могавк аңғарындағы могавк ауылының атымен) деп те белгілі. Могавк Kahnawake тілінің 17 еуропалық орфографиялық түрі бар. Kahnawake территориясының жалпы ауданы шамамен 8 мыңнан астам тұрғынды құрайды, олардың көпшілігі резерваттан тыс жерлерде тұрады. Бүгінгі күні оның жер қоры федералды Үндістан заңына байланысты тең емес бөлінген, бұл заң жеке жер меншігін реттейді. Оның ережелері Канаданың резерваттан тыс аумақтарына қолданылатын ережелерден өзгеше. Kahnawake тұрғындарының көпшілігі бастапқыда могавк тілінде сөйлеген, ал кейбіреулері француз отаршыларымен сауда жасағанда және олармен одақтасқанда француз тілін үйренді. Могавктарды қоса алғанда, төрт ирокез тайпасының көпшілігімен бірге, олар Американдық революциялық соғыс және Төменгі Канада көтерілісі кезінде британ үкіметімен одақтасты. Содан бері олар негізінен ағылшын тілінде сөйлейді. Еуропалық текті адамдар Kahnawake тұрғындарын могавктар деп атағанымен, олардың өзіндік атауы Kanien’kehá:ka ("Флинт халқы"). Тағы бір мағынасы – "[Kanien’kéha] тілінде сөйлейтіндер". Kanien’kehá:ka тарихи тұрғыдан алғанда, Хауденосауне (Алты ұлттың ирокездер конфедерациясы) құрамындағы ең шығыс тайпасы болды және "Шығыс есігінің сақшылары" деп танылды. Олар Могавк өзенінің екі жағындағы және қазіргі Нью-Йорк штатындағы Гудзон өзенінің батысындағы аумақтарды бақылап, конфедерацияның батыстағы бөліктерін қазіргі Жаңа Англия және жағалау аймақтарындағы тайпалардың шабуылынан қорғады. Kahnawake – Канада шекарасындағы Могавк ұлтының бірнеше өзін-өзі басқаратын Kanien’kehá:ka территорияларының бірі, соның ішінде Монреальдің солтүстік-батысындағы Сент-Лоуренс өзенінің солтүстік жағалауындағы Kanesatake; Онтариодағы Tyendinaga; Сент-Лоуренс өзені арқылы Квебек, Онтарио және Нью-Йорк штаттарының шекарасында орналасқан Akwesasne; және Эри көлінен солтүстікке қарай Онтариодағы Grand River алты тайпасы. 18 және 19 ғасырлардың соңында британдықтар Kahnawake-ті Канаданың жеті тайпасының бірі деп санаған. Атауы могавк сөзі kahnawà:ke-ден шыққан, яғни "жағалардың орны", бұл олардың негізгі ауылы Caughnawaga, қазіргі Нью-Йорк штатының орталық бөлігіндегі Могавк өзенінің жағаларына жақын орналасқандығын көрсетеді. Католик могавктар Монреаль аймағына көшіп келгенде, жаңа елді мекенді бұрынғы елді мекенінің атымен атады. Lachine Rapids-інің жақын орналасқандығы да олардың атау шешіміне әсер етті.
The Kahnawake Mohawk Territory (, in the Mohawk language, Kahnawáˀkye in Tuscarora) is a First Nations reserve of the Mohawks of Kahnawá:ke on the south shore of the Saint Lawrence River in Quebec, Canada, across from Montreal. Established by French Canadians in 1719 as a Jesuit mission, it has also been known as Seigneury Sault du St Louis, and Caughnawaga (after a Mohawk village in the Mohawk Valley of New York). There are 17 European spelling variations of the Mohawk Kahnawake. Kahnawake's territory totals an area of Its resident population numbers slightly above 8,000, with a significant number living off reserve. Its land base today is unevenly distributed due to the federal Indian Act, which governs individual land possession. It has rules that are different from those applying to Canadian non reserve areas. Most Kahnawake residents originally spoke the Mohawk language, and some learned French when trading with and allied with French colonists. Together with most of four Iroquois nations, including the Mohawk, they allied with the British government during the American Revolutionary War and the Lower Canada Rebellion. They have since become mostly English speaking. Although people of European descent traditionally refer to the residents of Kahnawake as Mohawk, their autonym is Kanien’kehá:ka (the "People of the Flint"). Another meaning is "those who speak [the language] Kanien'kéha"). The Kanien’kehá:ka were historically the most easterly nation of the Haudenosaunee (Six Nations Iroquois Confederacy) and are known as the "Keepers of the Eastern Door". They controlled territory on both sides of the Mohawk River and west of the Hudson River in present day New York, where they protected other parts of the confederacy to the west against invasion by tribes from present day New England and the coastal areas. Kahnawake is one of several self governing Kanien’kehá:ka territories of the Mohawk Nation within the borders of Canada, including Kanesatake on the north shore of the Saint Lawrence River northwest of Montreal; Tyendinaga in Ontario; Akwesasne, which straddles the borders of Quebec, Ontario and New York across the Saint Lawrence River; and the Six Nations of the Grand River in Ontario north of Lake Erie. In the late 18th and early 19th centuries, the British considered Kahnawake one of the Seven Nations of Canada. The name is derived from the Mohawk word kahnawà:ke, meaning "place of the rapids", referring to their major village Caughnawaga near the rapids of the Mohawk River in what is today central New York. When converted Catholic Mohawk moved to the Montréal area, they named the new settlement after their former one. The proximity of the Lachine Rapids also influenced their naming decision.
Орналасқан жері
Кахнауэк Сент-Лоуренс өзенінің тарлап кіретін оңтүстік-батыс жағалауында орналасқан. Жергілікті тілде бұл аумақ "Сент-Лоуренс өзенінің арқасындағы немесе жанындағы" деп сипатталады (француз тілінде бастапқыда Саулт-дю-Сен-Луи деп аталған, бұл да арқалармен байланысты). Бұл атау олардың ауылы Сент-Лоуренс өзенінің табиғи арқаларының бойында орналасқандығын көрсетеді. Бірақ 20-ғасырдың ортасында Сент-Лоуренс теңіз арнасының салынуымен өзеннің бағыты өзгертілді және халық өзенге қолжетімділігін жоғалтты. Жаңа Франция француз колониясы Кахнауэкті Виль-Мари (кейін Монреаль) қаласының оңтүстік-батыс қорғанысының бір бөлігі ретінде пайдаланып, онда әскери гарнизон орналастырды. Иезуиттер жергілікті мохок және басқа да бірінші ұлт өкілдеріне көмек көрсету үшін миссия құрды. Бұл сондай-ақ батысқа жіберілген миссионер дін қызметкерлері үшін де база болды. Иезуиттердің жазбалары 1719 жылы осы жерге қоныстанғанын көрсетеді.
Kahnawake is located on the southwest shore where the Saint Lawrence River narrows. The territory is described in the native language as "on, or by the rapids" (of the Saint Lawrence River) (in French, it was originally called Sault du St Louis, also related to the rapids). This term refers to their village being located along the natural rapids of the St. Lawrence. But in the mid 20th century, the path of the river was changed with construction of the Saint Lawrence Seaway canal and the people lost access to the river. The French colony of New France used Kahnawake as part of a southwestern defence for Ville Marie (later Montreal) and placed a military garrison there. The Jesuits founded a mission to administer to local Mohawk and other First Nations. This was also a base for those missionary priests who were sent to the west. Jesuit records give a settlement date of 1719.
Тарихи жер туралы талап
Кахнаваке Сен-Луи Сейри ду-Солт деп аталатын аймақ ішінде құрылды, бұл аймақ 1680 жылы француз тәжі иезуиттерге католицизмге жаңадан өткен мохоктерді "қорғау" және "күту" үшін берілді. Сеньория берілген кезде үкімет аумақты еуропалық қоныстануға жабық деп ойлаған. Бірақ иезуиттер Саульттің иелері ретінде құқықтар алды және француз және басқа да еуропалық отарлаушыларға онда қоныстануға және олардан жалдамақы жинауға рұқсат берді. Иезуиттер 1762 жылдың сәуіріне дейін осы иелікке ие болды, содан кейін британдықтар Жеті жылдық соғыста Францияны жеңіп, Миссисипи өзенінің шығысындағы Жаңа Франция аумағын басып алды. Жаңа британдық губернатор Томас Гейдж бұл резерватты толық және эксклюзивті түрде мохоктерге беруге бұйрық берді, Үндістер департаментінің бақылауымен. Мохоктердің көптеген шағымдарына қарамастан, көптеген үкіметтік агенттер жергілікті емес адамдардың енуіне жол беріп, жерлерді және жалдамақыны дұрыс басқармады. Жер зерттеушілердің кейбір ескі карталарды Кахнаваке халқының зиянына өзгертіп жасағандары анықталды. 1880-жылдардың соңынан 1950-жылдарға дейін мохоктерден үкімет өзен бойында теміржол, гидроэлектр станциясы және телефон компанияларының өнеркәсіптік жобаларын салуға мүмкіндік беру үшін көптеген жерлерді беруді талап етті. Нәтижесінде, Кахнаваке бүгінде тек… 20-шы ғасырдың соңында мохок ұлты жоғалған жерлерді қайтару үшін Канада үкіметімен жер талаптарын іске қосты. Қазіргі талап Сент-Констант, Сент-Катрин, Сент-Матье, Делсон, Кандиак және Сент-Филипп муниципалитеттерін қамтиды. Кахнаваке Мохок Кеңесінің және резерваттың Үкіметаралық қатынастар тобының басшылығымен қауым Канада үкіметіне талап арыз берді. Ол ақшалай өтемақы және оның талабының символдық мойындалуын талап етеді.
Kahnawake was created under what was known as the Seigneurie du Sault Saint Louis, a territory which the French Crown granted in 1680 to the Jesuits to "protect" and "nurture" those Mohawk newly converted to Catholicism. When the seigneury was granted, the government intended the territory to be closed to European settlement. But the Jesuits assumed rights as seigneurs of the Sault, and permitted French and other European colonists to settle there and collected their rents. The Jesuits managed the seigneury until April 1762, after the British defeated France in the Seven Years' War and took over their territory east of the Mississippi River in New France. The new British governor, Thomas Gage, ordered the reserve to be entirely and exclusively vested in the Mohawk, under the supervision of the Indian Department. Despite repeated complaints by the Mohawk, many government agents continued to allow non Native encroachment, and mismanaged the lands and rents. Surveyors were found to have modified some old maps at the expense of the Kahnawake people. From the late 1880s until the 1950s, the Mohawk were required by the government to make numerous land cessions to enable construction of railway, hydro electric, and telephone company industrial projects along the river. As a result, Kahnawake today has only In the late 20th century, the Mohawk Nation was pursuing land claims with the Canadian government to regain lost land. The modern claim touches the municipalities of Saint Constant, Sainte Catherine, Saint Mathieu, Delson, Candiac and Saint Philippe. Led by the Mohawk Council of Kahnawake and the reserve's Inter governmental Relations Team, the community has filed claims with the government of Canada. It is seeking monetary compensation and symbolic recognition of its claim.
Көп мәдени қоғамдастық
Кахнауэкке көптеген тарихи жергілікті халықтар қоныстанған, бірақ мохоктар басым көпшілікке айналды. Олар және басқа тайпалар тұтқындарды өздерінің тайпасына қабылдауға дағдыланған, көбінесе аурудан немесе соғыстан қайтыс болғандарды алмастыру үшін. Олар, әдетте, шабуылдарда ұсталған жас әйелдер мен балаларды асырап алуды таңдады, өйткені олар ассимиляцияға бейімделген деп саналды. Жеке отбасылар оларды өздерінің туыстары мен руларының толыққанды мүшелері етіп қабылдады. Бұл тәжірибе еуропалықтармен кездесуге дейін болған, бірақ кейінірек кейбір еуропалық тұтқындар да мохоктардың құрамына ассимиляцияланды. Мохоктарда аналық туыстық жүйе болған, балалар анасының кланына туылған және өздерінің мәртебесін оның отбасынан алады деп саналған. 17 ғасырдың ортасында қорық жерін француз патшалығы "сыйға бергеннен" кейін еуропалықтардың қоныстануы басталды. Француз үкіметі француз отаршыл әскерлерін сол жерге орналастырды (олар жергілікті әйелдермен байланыста болып, олардан балалары болды). Саудагерлер де отбасы құрды, ал 18-ші ғасырда көптеген некелер еуропалық ерлер мен үнді әйелдерінің арасында жасалды. Мохок аналарынан туған көп ұлтты балалар анасының отбасы, кланы мен ұлтына оңай ассимиляцияланды. 17-шы және 18-шы ғасырдың басында Солтүстік Америка мен Еуропада ағылшындар мен француздар бәсекелесіп жүрді. Олар одақтас алғашқы халықтар немесе америкалық рулармен бірге Жаңа Франция мен Жаңа Англия аумақтары арасындағы белгісіз шекара бойымен шабуылдар жасады. Тұтқындар кейде құтқарылған үшін ұсталатын, ал еуропалық отбасылар мен қауымдастықтар оларды сатып алу үшін жұмыс істеді. Кейде жергілікті тұрғындар тұтқындарды асырап алатын. Мысалы, 1704 жылы Дирфилдке шабуыл кезінде 100-ден астам тұтқын алынды; оларды Монреаль мен Кахнауэкке құрлық арқылы мәжбүрлеп әкелді. Дирфилдтің діни қызметкері құтқарылды, бірақ оның жасөспірім қызы Мохок отбасында қалды. Ақырында ол Мохок еркегіне үйленіп, онымен отбасы құрды, Деерфилдке қайтудың орнына жаңа отбасымен бірге болуды таңдады. Осы тарихтың нәтижесінде көптеген Кахнауэк халқы аралас шыққан, бірақ Мохоктар ретінде танылады. Арғы тегі басқа ирокез тайпаларының, мысалы Oneida, Onondaga, Cayuga, Seneca және Tuscarora; және/немесе француз, ағылшын, англоамерикан, шотланд және ирланд тайпаларының ата-бабаларын қамтуы мүмкін. 19-шы және 20-шы ғасырдың соңында тайпаның толыққанды және аралас нәсіл мүшелерінің қарым-қатынастары туралы керіспірлер болды. Канаданың басқа аймақтарында, әсіресе батыстағы Қызыл өзен аймағында, еуропалық аң аулаушылардың және жергілікті әйелдердің ұрпақтары, Метистер, ерекше аңшылық және сауда мәдениетіне негізделген, жеке, танылған этникалық топқа айналды. Кахнауэк тегі, мысалы, Бове, Д'Айлебуст, де Ла Ронде Тибаудиер, Делиль, де Лоримир, Гиассон, Джонсон, Майлу, Маккомбер, Макгрегор, Монтур, Филлипс, Райс, Стейси, Тарбелл және Уильямс, ру мүшелерінің жергілікті емес адамдармен үйленуіне және аралас некеге тұрғанына дәлел. Мысалы, Тарбеллдің ата-бабалары Джон мен Закари болды, олар 1707 жылы Королева Анна соғысы кезінде Массачусетс штатының Гротоннан жас бала кезінде тұтқындалып, Канадаға әкетілді. Мохок отбасылары Қанавакеде асырап алғандықтан, ұлдар ассимиляцияланды: олар католик ретінде шомылдыру рәсімінен өтіп, аты өзгертілді, мохок әдет-ғұрыптарын үйренді және мохок есімдерін алды, басшылардың қыздарына үйленді, олармен балалар тәрбиеледі және олар басшы болды. Тарихи дереккөздер Мохок пен еуропалықтардың арасындағы қарым-қатынастардың кейде шиеленіскенін Kahnawake-де, әдетте, шектеулі ресурстар үшін меншік пен бәсекелестікке байланысты көрсетеді. 1722 жылы жергілікті тұрғындар француз сарбаздарының гарнизонына қарсылық білдірді, өйткені олар "қасіретке әкелетін" деп қорықты және француздар жергілікті тұрғындарға сенбейді. 1720-жылдардың ортасында қауым бұрын Кахнаваке мүшелері тапқан пайданы жинап отырған саудагер Десольнье әпкелерін қуып жіберді. 1771 жылы 22 мохок британдық шенеуніктерге екі жергілікті отбасының француз отбасыларын "жалпы пайдалану үшін бөлінген жерлерге" әкелуіне кедергі жасау үшін қысым жасады. 1812 жылы көптеген адамдар "аралас" некелердің белгілі бір түрлеріне қарсы болды. 1822 жылы агент Николас Дусет қауымдастық ақ күйеулер британдық канадалық заңдарға сәйкес өздерінің мохок әйелдерінің өмірі мен мүлкіне құқық алған некелерден ренжігенін хабарлады. Бұл ирокездер мәдениетіне қарсы болды, оның аналық туыстық жүйесі болған, мүлік аналық желі арқылы берілген. Алкогольдің зияны үнемі болатын мәселе. 1828 жылы ауыл "ирокездерді уландырып жатқан" ақ саудагерлерді қуды. 1837-38 жылдардағы Төменгі Канада көтерілісі кезінде жағдай шиеленісті болды. Мохоктар өздерінің жерлеріне жасалған шабуылдарға ұшырады, соның ішінде жергілікті емес адамдардың құнды отынды алуы. Кахнаваке британдық патшалыққа қарсы Патриоттарға қарсы көмектесті, негізінен өздерінің жерлерін сақтау және ұжымдық ұлттық ерекшеліктерін білдіру мәселесі бойынша. Көтеріліске дейін және одан кейін қауым аралас нәсілді тұрғындардың құқықтары, мысалы, Антуан Жорж де Лоримир (Клод Николас Гийом де Лоримирдің ұлы) туралы қатты бөлінді және оны қуу керек пе, жоқ па. Оның анасы Мохок және Кахнавакеде туған болғанымен, оның әкесінің және өзінің еуропалық қауымдастықтарының байланыстарының салдарынан Жорж де Лоримир Кахнавакеде даулы тұлға болды, тіпті 1863 жылы қайтыс болғаннан кейін де. Кахнаваке тұрғындары арасындағы жер меншігінің теңсіздігі байларға наразылық тудырды. Мысалы, 1884 жылы қайтыс болған Жорж де Лоримирдің аралас нәсілді ұлдары қауымдастықтағы ең ірі және ең бай жер иелері болды. Кейбір Кахнаваке тұрғындары толыққанды мохоктар емес адамдарға осы деңгейде жерге ие болуға рұқсат етілуіне күмән келтірді. Мохок кеңесі Гиассон, Деблоис, Мелош, Лафлер, Плант және де Лоримир отбасының мүшелерін кетіп қалуға шақырды, өйткені олардың барлығының еуропалық тегі болды. Кейбіреулері, де Лоримир бауырлары сияқты, бірте-бірте өздерінің мүліктерін сатып, басқа жерде өмір сүре бастады. Басқалары, мысалы, Шарль Гедеон Гиассон, қорықта тұрақты мәртебе алды. Үндістер департаменті қорыққа жеткілікті көмек көрсетпегендіктен, қауымдастық қаржылық қиындықтарға тап болды. Бір кезде Кахнаваке басшылары тайпаға жылдық төлемдерді жинау үшін қорықты сатуды ұсынды. Әлеуметтік толқулар күшейді, жас адамдар өздеріне ұнамайтын адамдардың үйлерін, сарайларын және малдарына шабуыл жасады. 1878 жылдың мамырында өрт Осias Meloche-ті өлтірді, ол Шарлотта Луиза Гиассонның күйеуі болды (жоғарыда аталған Шарль Гедеон Гиассонның қызы), ал олардың үйі мен сарайы қирады. Walbank зерттеуі бойынша, ұлттық үкімет қорықтың жерін зерттеп, Кахнавакеде тұруға лайықты әр шаңырау басшысына жеке участоқтарды бөліп берді. Жерді жекешелендірудің жаңа формасы енгізілген кезде зорлық тоқтады, бірақ кейбір қауымдастық мүшелеріне деген қарсылық сақталды. Кішкентай қауымдастық көптеген адамдардың қазасына байланысты қиын жағдайға түсті. Олар оларды құрметтеу үшін қорықтың екі шетіне болаттан жасалған кресттерді орнатты. Көптеген Кахнаваке теміршілері 20-шы ғасырдың бірінші жартысында Нью-Йорк қаласында жұмыс істеді. Қаланың құрылыс шабуылы көрнекті көкжайлар мен көпірлердің салынуына ықпал етті. Бір буыннан астам уақыт бойы көптеген Кахнаваке ерлері Эмпайр-стейт-билдинг және Нью-Йорк қаласындағы басқа да ірі көкжайларды салуға қатысты, сондай-ақ көптеген көпірлерді салды. Олар өздерімен бірге отбасыларын алып келді, және көптеген Мохоктар Кахнавакеден Бруклинде тұрды. Олар өздерінің ауданына "Шағын Когнавага" деп ат қойды, олардың отанының құрметіне. Ерлер көкжайларды салғанда, әйелдер өз отбасылары үшін күшті қауымдастық құрды. Көптегендер үйден тыс жұмыс істеді. Жазда отбасылар туғандарымен бірге болу үшін және байланысты жаңару үшін Кахнавакеге оралып қайтатын. Бруклинде бала кезінде өскен кейбір адамдардың әлі де лок...
Kahnawake was settled by a variety of historic indigenous peoples, although the Mohawk became by far the majority. They and other tribes had a practice of adopting captives into the tribe, often to replace people lost to illness or warfare. They generally chose to adopt young women and children taken in raids, as these were believed to be more amenable to assimilation. Individual families adopted such captives, and made them full members of their clan and tribe. The practice preceded European encounter, but later some European captives were also assimilated as Mohawk. The Mohawk had a matrilineal kinship system, with children considered born into the clan of the mother and deriving their status from her family. There was some European settlement after the reserve land was "donated" by the French Crown in the mid 17th century. The French government stationed French colonial troops there (who formed liaisons with local women and had children by them). Shopkeepers also formed families, and through the 18th century, many marriages occurred between European men and Indian women. Multiracial children born to Mohawk mothers were readily assimilated into the mother's family, clan, and nation. During the 17th and early 18th centuries, the English and French were competing in North America and in Europe. Together with allied First Nations or Native American tribes, they conducted raids along the undefined border between the territories of New France and New England. Captives were sometimes held for ransom, and European families and communities worked to buy them back. In some cases, families of the indigenous communities kept captives for adoption. For instance, more than 100 captives were taken during the 1704 Raid on Deerfield; they were forced overland to Montreal and Kahnawake. The minister of Deerfield was ransomed, but his teenage daughter was kept by a Mohawk family. She ultimately married a Mohawk man and had a family with him, choosing to stay with her new family rather than return to Deerfield. As a result of this history, many Kahnawake people have been of mixed ancestry but identify as Mohawk. Backgrounds may include ancestry of other Iroquois tribes, such as the Oneida, Onondaga, Cayuga, Seneca, and Tuscarora; and/or French, English, Anglo American, Scots and Irish. At times there has been more tension about the relations of full blood and mixed race members of the tribe, both in the late 19th and 20th centuries. In other areas of Canada, particularly the Red River region in the west, Métis descendants of European trappers and indigenous women, gradually developed what has become a separate, recognized ethnic group, based on a distinct hunting and trading culture. Kahnawake surnames, such as Beauvais, D'Ailleboust, de La Ronde Thibaudière, Delisle, de Lorimier, Giasson, Johnson, Mailloux, McComber, McGregor, Montour, Phillips, Rice, Stacey, Tarbell, and Williams, represent the evidence of tribal members' adoption of and intermarriage with non Natives. Tarbell ancestors, for instance, were John and Zachary, brothers captured as young children from Groton, Massachusetts in 1707 during Queen Anne's War and taken to Canada. Adopted by Mohawk families in Kahnawake, the boys became assimilated: they were baptized as Catholic and renamed, learned the Mohawk ways and were also given Mohawk names, married women who were daughters of chiefs, reared children with them, and became chiefs themselves. Historic sources document the sometimes strained relations between Mohawk and ethnic Europeans at Kahnawake, usually over property and competition for limited resources. In 1722, community residents objected to the garrison of French soldiers because they feared it would cause "horrible discord" and showed the French did not trust the locals. In the mid 1720s, the community evicted the Desaulnier sisters, traders who were garnering profits formerly earned by members of Kahnawake. In 1771, twenty two Mohawk pressed British officials to help them prevent two local families from bringing French families to settle "on lands reserved for their common use". In 1812, many were opposed to specific types of "mixed" marriages. In 1822, agent Nicolas Doucet reported that the community was growing frustrated by marriages in which white husbands acquired rights over the lives and properties of their Mohawk wives according to British Canadian laws. This was in opposition to Iroquois culture, which had a matrilineal kinship system, with descent and property invested in the maternal line. Abuse of alcohol was a continuing problem. In 1828, the village expelled white traders who were "poisoning" the Iroquois "with rum and spirituous liquors". Tensions rose at the time of the 1837 38 Lower Canada Rebellion. The Mohawk had suffered incursions on their land, including non Natives' taking valuable firewood. The Kahnawake cooperated with the British Crown against the Patriotes, largely over the issue of preserving their land and expressing their collective identity. Before and after the Rebellions, the community was fiercely divided regarding the rights of mixed race residents, such as Antoine George de Lorimier (the son of Claude Nicolas Guillaume de Lorimier), and whether he should be evicted. Although his mother was Mohawk and native to Kahnawake, because of his father's and his own connections to the European community, George de Lorimier became a controversial figure in Kahnawake, even after his death in 1863. The inequalities in landownership among Kahnawake residents led to resentment of the wealthy. For instance, in 1884, the multiracial sons of the late George de Lorimier were the largest and wealthiest landowners in the community. Some Kahnawake residents questioned whether people who were not full blood Mohawk should be allowed to own so much land. The Mohawk Council asked members of the Giasson, Deblois, Meloche, Lafleur, Plante and de Lorimier families to leave, as all were of partial European ancestry. Some, like the de Lorimier brothers, gradually sold their properties and pursued their lives elsewhere. Others, such as Charles Gédéon Giasson, were finally given permanent status at the reserve. Because the Indian Department did not provide adequate support to the reserve, the community continued to struggle financially. At one point, the Kahnawake chiefs suggested selling the reserve to raise money for annuities for the tribe. Social unrest increased, with young men attacking houses, barns and farm animals of people they resented. In May 1878 an arson fire killed Osias Meloche, the husband of Charlotte Louise Giasson (daughter of Charles Gédéon Giasson, noted above), and their home and barn were destroyed. Under the Walbank Survey, the national government surveyed and subdivided the land of the reserve, allotting some plots individually to each head of household eligible to live in Kahnawake. The violence stopped as the new form of privatisation of land was instituted, but antagonism toward some community members did not. The small community was devastated by the loss of so many men. They erected crosses of steel girders at both ends of the reserve to honour them. Many Kahnawake ironworkers went to New York City to work during the first half of the 20th century. Its building boom stimulated construction of notable skyscrapers and bridges. For more than a generation, many Kahnawake men participated in building the Empire State Building, and other major skyscrapers in New York City, as well as many bridges. They brought their families with them, and most Mohawk from Kahnawake lived in Brooklyn. They called their neighbourhood "Little Caughnawaga" after their homeland. While the men worked on skyscrapers, the women created a strong community for their families. Many also worked outside the home. In the summers, the families would return to Kahnawake to stay with relatives and renew connections. Some of the people who grew up in Brooklyn as children still have the local New York accent, although they have long lived in Kahnawake.
Қалпына келтіру әділ-құқықтық жүйесі
Еуропалық байланысқа дейін Ирокездер конфедерациясы (Гауденосауне) клан және кеңес жүйесінде әділдік орнатудың ұзақ дәстүріне ие болған. Клан өзінің мүшелерінің мінез-құлқына бақылау орнататын, ал кландар арасындағы дау-жанжалдар кеңестің бірауыздан шешімімен реттелген. Бұл жүйеде клан аналары мен басшыларының да маңызды рөлі болды. Мақсаты – қоғамдағы бейбітшілікті қалпына келтіруді жылдамдату және оған қауіп төндіретін мінез-құлықты бақылау еді. Жүйе ақылға келтіру, ықпалдастыру, қанағаттандыру және өтемақы төлеу қағидаттарына негізделген, сондай-ақ кінәлі де, зардап шеккен де осы процеске қатыстырылған. Бұл тараптар арасында «жеткілікті өтемақы және көңіл айту, сондай-ақ келісімге келу» мақсатында жасалған. Бұл бастамада қиындықтар бар, мысалы, бейбітшілікті сақтаушылар мен осы дәстүрлі мәдени қағидаларға беймәлім қауым мүшелерінің қолдауын алу. Алайда, бұл – қазіргі канадалық жүйеге балама болатын қағидаларға қайта оқытудың маңызды құралы және қоғамның, әсіресе жастардың болашағын құруға көмектеседі.
Before European contact, the Iroquois Confederacy (Haudenosaunee) had a long tradition of justice administered within the clan and council system. The clan would govern the behaviour of clan members, and conflict between members of clans would be settled by consensus of the council. Clan mothers as well as chiefs had roles in this system. The goal was to quickly restore peace to the community and control behaviour that threatened it. The system was based on the four principles of reason, persuasion, satisfaction and compensation, with both wrongdoer and victim as part of the process. It was intended to achieve "[d]ue compensation and condolence, and a promise of agreement" between the parties. The initiative has challenges, for instance, gaining the support of Peacekeepers and community members who may not be familiar with these traditional cultural principles. But, it is an important means of re education into principles that offer an alternative to the current Canadian system, and helps build a future especially for the young people of the community.
Қимыл-қозғалысы
Кахнауэк ойын комиссиясы интернеттегі покер, казино және букмекерлік кеңселерге лицензиялар ұсынады. Ол Кахнауэк аймағын осы бизнесте маңызды ойыншы ретінде орнықтырды. Mohawk Internet Technologies (MIT) – аумақта орналасқан жергілікті деректер орталығы, көптеген интернеттік құмар ойындары сайттарын хостинг қылып, басқарады және өз халқына жоғары технологиялық жұмыс орындарын ұсынады. MIT Солтүстік Америка ойыншылары үшін "заңды түрде хостингтелген" құмар ойындары сайттарының ең жақын және ең жылдам көзі болып табылады. 1998 жылы құрылған MIT 2006 жылға қарай "өте табысты" кәсіпорынға айналды.
The Kahnawake Gaming Commission offers gambling licenses to Internet based poker, casino, and sportsbook sites. It has established Kahnawake as a substantial player in that business. Mohawk Internet Technologies (MIT), a local data centre located within the territory, hosts and manages many Internet gambling websites, and provides high tech employment to its people. MIT is the closest and fastest source for "legally hosted" gambling websites for North American players. Established in 1998, MIT by 2006 had become a "remarkably profitable" enterprise.
Саясат
Кахнауэкеден шыққан елу ер адам Вьетнам соғысы кезінде АҚШ қарулы күштеріне ерікті түрде қатысты. Кахнаваке халқы өз мәдениеті мен тілін күшейтуге ұмтылса да, жақын орналасқан, кішігірім Канесатак қорығындағы сияқты саяси дау-дамаларға тап болған жоқ. 1990 жылы Ока дағдарысы кезінде Канесатакені қолдау мақсатында Кахнаваке тұрғындары Монреальге баратын Оноре Мерсье көпірін тосқауылдады, ол көпір олардың қорығының аумағынан өтетін жолға ие болды. Канесатак қорығы Мохауктар қасиетті санайтын жерлерді пайдалану мәселесі бойынша Квебек провинциялық полициясымен (Sûreté du Québec) блокадаланып, оқшауланды. Көпірді тосқауылдау салдарынан жаз бойы көптеген жергілікті тұрғындардың қалыпты жол жүруіне кедергі келді, бұл наразылықтарға, мүсіндерді өртеуге және "Виски канаты" (Whiskey Trench) эпизодына әкелді. 1990 жылдың 28 тамызында 50-ден 75-ке дейін көлік құралдарынан тұратын конвой, ішінде көбінесе әйелдер, балалар мен қарттар бар, Канада армиясының алға жылжуы мүмкін деген қорқынышпен Кахнавакеден шықты. Мохауктардың көліктерін провинциялық полиция тексеріп жатқанда, Монреаль тарапындағы тас жолдың бойында жүздеген адам жиналды; олардың көпшілігі көліктерге тас пен орындықтар лақтырып, ұлттық намысқа тиетін сөздер айқайлады. Көптеген терезелер сынып, бірнеше мохауктар тасқа тиіп, шыныдан жарақат алды. Он үш адам тұтқындалды. Конвойдың өтуіне рұқсат бергені үшін провинциялық үкімет, машиналарды ұзақ уақыт ұстағаны және тас лақтыруды тоқтатуға жеткілікті шаралар алмағаны үшін Квебек полициясы, полиция, армия немесе тәртіп сақшыларының болмауы және конвойдың орналасқан жерін хабарлаған жергілікті радиостанциялар кінәланды. Кейіннен Кахнаваке көпірдегі тосқауылды алып тастау үшін қарулы күштермен жеке келісімге келді.
Fifty men from Kahnawake volunteered to fight with the United States armed forces during the Vietnam War. While working to strengthen their culture and language, the people of Kahnawake have generally not had the political turmoil of the nearby, smaller Kanesatake reserve. In support of Kanesatake during its Oka Crisis in 1990, people from Kahnawake blocked the Honoré Mercier Bridge to Montreal, which had an access road through their reserve. The Kanesatake reserve had been blockaded and isolated by the Sûreté du Québec in a conflict over use of lands the Mohawk considered sacred. The bridge blockade affected the commute of many locals throughout the summer, leading to rioting and the burning of effigies, and to the "Whiskey Trench" episode. On August 28, 1990 a convoy of 50 to 75 cars, bearing mostly women, children and elders, left Kahnawake in fear of a possible advance by the Canadian Army. While the Mohawks' cars were being searched by the provincial police force, a crowd of hundreds gathered on the Montreal side of the highway; many in the crowd threw rocks and chairs at the cars and yelled ethnic slurs. Many windows were broken and some Mohawk were hit by rocks and cut by glass. Thirteen people were arrested. Blame has fallen on the provincial government for letting the convoy pass; on the Sûreté du Québec for holding the cars for so long, and for mostly not stopping people from throwing rocks; on the lack of police or army or riot squad; and on local radio stations that broadcast the location of the convoy. After some time, Kahnawake negotiated separately with the armed forces to remove the blockade to the bridge.
Кахнауэк туының халықаралық қолданылуы
2007 жылы Sea Shepherd Conservation Society ұйымына қарасты екі кеме Kahnawake Mohawk туын көтерді. Kahnawake Mohawk ұлты – теңіздің түбіне дейін шет елдерге жүретін кемелерінде өз туын көтеріп жүретін жалғыз американдық тәуелсіз халық. 2007 жылдың желтоқсанынан бері Sea Shepherd кемелері Нидерландыда тіркелген.
In 2007, two vessels operated by the Sea Shepherd Conservation Society flew the Kahnawake Mohawk flag. The Kahnawake Mohawk nation is the only indigenous American sovereign nation to have deep sea foreign going vessels flying its flag. Since December 2007, the Sea Shepherd vessels have been registered in the Netherlands.
Тарихи орындар
Кахнавакеде Канаданың үш ұлттық тарихи орны бар: Сент-Луис бекінісі, Сент-Франсуа Ксавьер иезуит миссиясы және Каухнавага пресвитериясы.
Kahnawake contains three National Historic Sites of Canada: Fort St Louis, the Jesuit Mission of St François Xavier, and the Caughnawaga Presbytery.
Басқа БАҚ-та бейнелеу
Кахнаваке қаласының тумасы Рейган Тарбелл Нью-Йорк қаласында жұмыс істеу үшін көшіп келген Кахнаваке отбасылары туралы "Little Caughnawaga: To Brooklyn and Back" (2008) атты бір сағаттық деректі фильмін жазды және режиссерлік етті. Фильм 20 ғасырдың басында Бруклинде қоныстанған әйелдердің қауымдастығына және болаттан жасалған көкжиектер мен көпірлерде жұмыс істеген ерлерге назар аударады. Кейін фильм АҚШ-та "Мохок сапары: Бруклинге және кері" (2010) деген атпен шығарылды. Трейси Дирдің "Бинз" драмалық фильмі 1990 жылғы Канесатакедегі Ока дағдарысын көрсетеді. Дир бала кезінде өткен оқиғаны "Бинз" есімді жасөспірім қыздың көзімен бейнелейді. Осы оқиғалар Беннің өмірге деген көзқарасын түбірімен өзгертеді.
Reaghan Tarbell, a native of Kahnawake, wrote and directed a one hour documentary, Little Caughnawaga: To Brooklyn and Back (2008), about the families from Kahnawake who migrated to work in New York. It focused on the early 20th century community created by the women where they settled in Brooklyn, while the men worked on steel skyscrapers and bridges. It was later released in the US as A Mohawk Journey: To Brooklyn and Back (2010). In Tracey Deer’s drama film Beans, the 1990 Oka Crisis at Kanesatake is explored. Deer lived the crisis as a child and show it through the eyes of a preteen girl named Tekehentahkhwa (nicknamed "Beans"). Beans’ perspective on life is radically changed by these events.
Қанауаке поу-ау
Поу-воу әр жылғы шілде айының екінші демалыс күнінде Катери Текаквита аралында өтіледі. Бұл баршаға ашық, ежелгі американдық мәдениетті – дәстүрлі тағамдар, қолмен жасалған бұйымдар, ән салу және дәстүрлі билер арқылы бөлісетін қоғамдық шара.
The pow wow is held every summer on the second weekend of July at the Kateri Tekakwitha Island. It is a social event open to everyone to share the Native American culture such as traditional foods, hand made crafts, singing and traditional dancing.