Халықаралық ғарыш станциясының жанама жылжыту модулінің жобасы
ISS Propulsion Module
Халықаралық ғарыш станциясының (ISS) қозғалтқыш модулі – «Звезда» мен «Прогресс» ғарыш кемелеріне резервтік нұсқа. Бағытталған, навигациялық және жылдамдық басқару жүйелері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
ISS Propulsion модулі Zvezda қызмет модулі мен Progress ғарыш кемелері атқаратын функциялардың қосалқы нұсқасы ретінде ұсынылды. Бағыттау, навигация, басқару және қозғалтқыш сияқты ISS-тің маңызды функцияларын тек ресейлік (Zvezda және Progress) және еуропалық (ATV) ғарыш кемелері қамтамасыз етеді. Zvezda қызмет модулі қолжетімсіз болған жағдайда (ұшыру сәтсіздігі, және т.б.) ХҒС биіктігін сақтау және қайта іске қосу, қиындықтардан сақтану маневрлері, бағытын басқару және отынмен жабдықтау үшін Propulsion модулі қажет болар еді. Егер Zvezda болмағанда, бастапқыда Уақытша басқару модулі қолданылар еді. Оның қызмет ету мерзімі үш жыл ғана болды, содан кейін Propulsion модулі қажет болар еді.
The ISS Propulsion module was proposed as a backup to functions performed by the Zvezda Service Module and Progress spacecraft. Critical ISS functionality such as guidance, navigation, control and propulsion are provided only by Russian (Zvezda and Progress) and the European (ATV) spacecraft. A Propulsion Module would have been needed for ISS altitude maintenance and reboost, debris avoidance maneuvers, attitude control and propellant supply in the event the Zvezda Service Module was not available (launch failure, etc.) to the International Space Station. If the Zvezda had not been available, the Interim Control Module would have been used at first. It only had a lifetime of three years; then the Propulsion Module would have been necessary.
Тарих
АЭС жыл сайын биіктікті сақтау, қиындықтардан сақтану және бағытты басқару үшін орташа есеппен 7000 кг жанармай қажет етеді. Қозғалтқыш модулі жабдықтау үзілісі жағдайында АЭС-тің бір жылдық орбиталық қызмет ету мерзімі үшін қосалқы жанармаймен қамтамасыз ететін еді. Қозғалтқыш модулі АЭС-тің Unity торабына қосылатын еді. АЭС-тің жылдық орташа 7000 кг жанармай қажеттілігін қанағаттандыру үшін бірнеше жабдықтау көліктері қажет. Сол кездегі жоспар бойынша, жыл сайынғы алты Progress M1 ғарыш кемесі осы қажеттілікті қанағаттандыратын еді. Қозғалтқыш модулі 9808 кг жанармай сыйымдылығына ие болар еді. Progress M 1100 кг, ал Progress M1 1950 кг жанармай тасымалдайды. Еуропалық ESA ATV 4000 кг сыйымдылығына ие. Күшін жоғалтқан АҚШ-тың Уақытша Басқару модулі 5000 кг жанармайға ие еді. Шатл орбиталық станциясының стандартты ребуст жасауына 232 кг жанармай жеткілікті болды. Орбитер Max ребуст миссиясында 1626 кг ребуст жасауға арналған жанармай болды. Zarya FGB [орысша: ФГБ Функциональный Грузовой Блок, ағылшынша: Functional (немесе Operational) Cargo Block (немесе Module)] 5500 кг, ал Zvezda қызметтік модулі 860 кг сыйымдылығына ие, алайда, Zarya және Zvezda-дағы негізгі қозғалтқыштарды резервте ұстау қалай берілген, себебі олардың қызмет ету мерзімі шектеулі. Қозғалтқыш модулі, Қызметтік модуль қолжетімді болмаған жағдайдағы резервтік жоспардың бөлігі болудан басқа, станция үшін американдық иеленудегі қозғалтқыш жүйесі болуы тиіс еді және кешіктіріліп қосылатын жоба ретінде жоспарланған. Алайда, бастапқы жоба бюджеттен асып, кешікті. Кейіннен, 2 немесе 3 тораптар үшін дұрыс жасалмаған корпусқа негізделген "X торабы" дизайны ұсынылып, жоспарға шартты түрде енгізілді. Ол кеңістікте жанармай тасымалдау қиындықтарын болдырмау үшін Шатл жүк бөлімінде жоғары және төмен тасымалданатын екі ажыратылатын жанармай модулімен жасалған еді. Бірақ ол кейіннен жоспардан алынып тасталды, нәтижесінде станция ребуст жасау үшін ATV және Progress ғарыш кемелеріне тәуелді болды. Сонымен қатар, Шатл зейнеткерлікке шыққаннан кейін Қозғалтқыш модулін қайта жобалау қажет болар еді.
The ISS requires an average 7,000 kg of propellant each year for altitude maintenance, debris avoidance and attitude control. A Propulsion Module would have provided reserve propellant for one year of ISS orbit life in case of supply interruption. A Propulsion Module would have been attached to the Unity node of the ISS. Multiple supply vehicles are required to satisfy the ISS's 7,000 kg annual average propellant need. The then current plan for six Progress M1 spacecraft per year met that need. The Propulsion Module would hold 9808 kg fuel. Progress M holds 1100 kg; Progress M1 holds 1950 kg. ESA ATV holds 4,000 kg. The cancelled U. S. Interim Control Module holds 5000 kg of fuel. A Shuttle Orbiter ISS generic reboost had 232 kg of fuel available. An Orbiter Max reboost mission had 1626 kg of reboost fuel available. Zarya FGB [Russian: ФГБ Функциональный Грузовой Блок, English: Functional (or Operational) Cargo Block (or Module)] holds 5,500 kg and the Zvezda Service module holds 860 kg, however, it is generally preferred to keep the main thrusters on Zarya and Zvezda in reserve, as they have finite lifespans. The Propulsion Module, besides being part of the backup plan for if the Service Module was not available, was intended to be an American owned propulsion system for the station and planned as a late addition. However, the original design was over budget and late. An alternative design, the "Node X" design, which was built around an improperly fabricated hull intended for Node 2 or 3, was then proposed and tentatively included in the plan, designed with two detachable fuel modules that could be carried up and down in a Shuttle cargo bay for replacement to avoid the problems of transferring propellant between tanks in space. It has subsequently been deleted from the plans, instead requiring the station to rely on the ATV and Progress spacecraft for reboost. Furthermore, in the wake of the Shuttle's retirement, further redesign of the Propulsion Module would have been necessary.