Кіріспе

Оңтүстік Үндістандағы экоөңір – Оңтүстік-Батыс Гаттардың таулы жаңбырлы ормандары, Қарнатака, Керала және Тамилнад штаттарындағы Батыс Гаттардың оңтүстік бөлігін қамтиды, биіктігі [мәлімет жоқ]. Бұл экоөңірдегі жылдық жауын-шашын мөлшері [мәлімет жоқ] асып түседі.

Орнату

Экорегион Үндістан түбегіндегі ең түрлерге бай аймақ болып табылады және көптеген эндемикалық түрлердің мекені. Оның ауданы шамамен 3200 шаршы километрді құрайды, бұл сақталған аймақтың 15% -ы. Бағаланған деректерге сәйкес, бастапқы орманның үштен екі бөлігі жойылған. Батыс Гаттың оңтүстік бөлігіндегі ең биік шыңдар, әсіресе Кераладағы Анамуди тауы 2695 метр биіктікте орналасқан. Гат таулары Арабия теңізінен келетін ылғалды муссондық желдерді тоқтатады, орташа жылдық жауын-шашын 2800 мм-ден аспайды. Маусымнан қыркүйекке дейінгі оңтүстік-батыс муссоны қазаннан қарашаға дейінгі солтүстік-шығыс муссонымен толықтырылады. Оңтүстік-Батыс Гат Үндістан түбегінің ең ылғалды бөлігі болып есептеледі және шығыс және солтүстікке қарай құрғақ экорегиондармен шектеседі.

Флора

Салқын және ылғалды климат, мол жауын-шашын және биіктік пен күнге қарайтын беткейлердегі айырмашылықтар тудырған әртүрлі микроклиматтар, жапырақты және әртүрлі орманды құрайды; өсімдік түрлерінің 35% осы экологиялық аймаққа ғана тән. Ылғалды мәңгі жасыл тау ормандары – басым мекен ету ортасы. Таулық мәңгі жасыл ормандар түрлердің (жануарлар мен өсімдіктер) ұлы әртүрлілігін қамтамасыз етеді. Ағаштар әдетте 15-20 метр биіктікте жапырақ шатырын құрайды, ал ормандар көп қабатты және эпифиттерге, әсіресе орхидеяларға бай. Шатыр құрайтын ағаштарға Cullenia exarillata, Mesua ferrea, Palaquium ellipticum, Gluta travancorica және Nageia wallichiana жатады. Nageia – ежелгі Гондвана суперконтинентінен шыққан подкарптық конус тәрізді өсімдік. Бұрын Үндістан оның бір бөлігі болған, ал осы экологиялық аймақтағы көптеген өсімдіктер де Гондванадан тегін алады. Тау орманындағы басқа мәңгі жасыл ағаш түрлеріне Calophyllum austroindicum, Garcinia rubroechinata, Garcinia travancorica, Diospyros barberi, Memecylon subramanii, Memecylon gracile, Goniothalamus rhynchantherus және Monosis travancorica кіреді. Бұл экологиялық аймақтағы тағы бір маңызды мекен ету ортасы – шола шалғындықтарының кешені. Шола – биіктікте өсетін, кішкентай ағаштардан (Prunus ceylanica, Heptapleurum racemosum, Chionanthus ramiflorus, Syzygium spp., Rhododendron arboreum subsp. nilagiricum, Mahonia napaulensis, Elaeocarpus recurvatus, Ilex denticulata, Magnolia nilagirica, Actinodaphne bourdillonii және Litsea wightiana) тұратын тоқылған орман. Орманың төменгі қабаты тығыз бұталардан тұрады. Бұл шола ормандық участалары тоң мен отқа төзімді шөп түрлерімен сипатталатын тау шалғындарымен араласады, мысалы Chrysopogon nodulibarbis, Cymbopogon flexuosus, Arundinella ciliata, Arundinella mesophylla, Arundinella tuberculata, Themeda tremula және Sehima nervosa.

Фауна

Бұл экоөңірдегі эндемикалық фаунаға Нилгири тахы (Nilgiritragus hylocrius), Нилгири пипиті (Anthus nilghiriensis), Нилгири күлдіршін (Montecincla cachinnans), кең құйрықты шөпқұйрықты құс (Schoenicola platyurus), Нилгири ұзын құйрықты ағаш тышқасы (Vandeleuria nilagirica), Brachyophidium, Dravidogecko, Melanophidium, Plectrurus, Ristella, Salea, Teretrurus және Xylophis туыстарын қамтитын 90 эндемикалық бауырымен жорғалаушылар түрі, сондай-ақ Indotyphlus, Melanobatrachus, Nannobatrachus, Nyctibatrachus, Ranixalus және Uraeotyphlus туыстарын қамтитын алты эндемикалық қосмекенділер түрі жатады. Бұл экоөңірде сонымен қатар Нилгири лангуры (Semnopithecus johnii), Малабардың ірі дақты циветі (Viverra civettina), қоңыр пальма циветі (Paradoxurus jerdoni), Салим Алидің жеміс жегіші (Latidens salimalii), Нилгири жолақты бөрікшігі (Funambulus sublineatus) және Лейардтың пальма бөрікшігі (F. layardi) де кездеседі.