Паскаль Раниери Маццилли: Бразилия президентінің қызметін атқарған тұлға

Кіріспе

1961 және 1964 жылдары Бразилия президенті болған Паскаль Раниери Маццилли (pasˈkwaw ʁaniˈɛɾi maˈzili; 27 сәуір 1910 – 21 сәуір 1975) – бразилиялық саясаткер, 1951 жылдан 1967 жылға дейін Федералдық депутат, ал 1958 жылдан 1965 жылға дейін Депутаттар палатасының төрағасы (спикер) қызметін атқарды. Төраға қызметін атқару кезеңінде ол екі рет Бразилияның уақытша президенті болып бірнеше апта қызмет етті: алғаш рет 1961 жылы Жанио Квадрос отставкаға кеткеннен кейін (вице-президент Жоао Гуларт елде болмаған кезде), екінші рет 1964 жылы Гуларт, президенттік лауазымын одан кейін иеленгеннен соң, сол жылы болған әскери төңкеріс кезінде қызметтен алынғаннан кейін.

Өмір және мансап

Маццилли Какондеде дүниеге келген. Оның әкесі Домингос Маццилли (шын аты Доменико Маццилли) болды, италиялық, Монтемурро, Базиликатадан шыққан, ол 1892 жылы 15 жасында Бразилияға көшіп келді; анасы, Анжела Лиуцци де Монтемурродан еді және 1889 жылы 2 жасында Бразилияға эмиграциялаған. Кедей иммигранттардың ұлы болғандықтан Маццилли қарапайым балалық шақты өткізді және ерте жасында жұмыс істей бастады. Маццилли 1930 жылы Сан-Паулу заң факультетіне түсті, бірақ оқуын аяқтамады, Таубатеде қысқа мерзімге салық инспекторы болып жұмыс істеді. Ол 1932 жылғы революцияда Сан-Паулу жағынан бірінші лейтенант ретінде шайқасты, жақын арада "Жеті қыркүйек" батальонында капитан болып тағайындалды, "Туннель майданы" шайқасына қатысты. Содан кейін, 1932 жылы, ол қаржы мәселелеріне маманданған журналист ретінде жұмыс істеді. 1940 жылы білімін жалғастыруға шешім қабылдап, 1940 жылы Нитерой заң мектебін бітірді (Флуминенсе федералды университеті). Маццилли 1958-1965 жылдар аралығында Бразилияның Өкілдер палатасының төрағасы болды. Ол 1961 жылдың тамызында Жанио Квадрос отставкаға кеткеннен кейін екі аптаға президенттік міндетін атқарды, себебі вице-президент Жоао Гуларт Қытайға ресми сапармен кеткен еді. Гуларттың президенттікке келуіне әскерилер кедергі келтірді, кейін парламенттік режимде билікті иеленуге рұқсат берілді. Тарихшы Хелио Вианна атап өткендей, "Бразилия Республикасының президенті болған португал емес иммигранттардың баласы Пашоал Раниери Маццилли мырза болды". 1964 жылғы бразилиялық төңкеріс Гулартты биліктен толығымен шеттетуге әкелді. 1964 жылдың 1 сәуірінде Гуларттың қызметтен алынуынан кейін Маццилли тағы екі апта президенттік міндетін атқарды, содан кейін Хумерто де Аленкар Кастелу Бранку тікелей сайлау арқылы билікті иеленді. Екі әкімшіліктің де уақытша сипаты және оның президенттік мерзімдерімен байланысты төтенше жағдайға байланысты Маццилли бразилиялық үкіметте маңызды рөл атқармады, тек 1964 жылғы әскери төңкерісте қан төгілмеуіне ықпал етті. Раниеридің туысы, бразилиялық заңгер және құқық профессоры Уго Нигро Мацциллидің сөзіне сәйкес, оның үкіметі демократия мен диктатура арасындағы кезеңде "қан төгуді" болдырмау үшін маңызды болды, ал оның ағасы төңкерілгенді қолдамады және президенттік міндеттерін конституциялық талап ретінде қарастырды.

Mazzilli was born at Caconde. His father was Domingos Mazzilli (born Domenico Mazzilli), an Italian from Montemurro, Basilicata, who immigrated to Brazil in 1892, at the age of 15; his mother, Angela Liuzzi, was also from Montemurro and emigrated to Brazil in 1889 at the age of 2. As the son of poor immigrants Mazzilli had a modest childhood and began to work at an early age. Mazzilli entered the Faculty of Law of São Paulo in 1930 but did not complete his studies, working briefly as a tax collector in Taubaté. He fought in the Revolution of 1932, in São Paulo's side as a first lieutenant, soon promoted to captain in the Battalion Seven September, participating in the battle "Tunnel Front". After, in 1932, he began working as a journalist, specializing in financial matters. In 1940 he decided to continue his education, graduating in 1940 from the School of Law of Niterói (Fluminense Federal University). Mazzilli was the president of the Chamber of Deputies of Brazil between 1958 and 1965. He assumed the Presidency for two weeks in August 1961 after the resignation of Jânio Quadros because the vice president João Goulart was on an official visit in China. Goulart was also prevented by the military from assuming the presidency, being later allowed to take over under parliamentary regime. As the historian Hélio Vianna noted, "It was Mr. Paschoal Ranieri Mazzilli the first child of non Portuguese immigrants to occupy the Presidency of the Republic of Brazil". The 1964 Brazilian coup d'état removed Goulart from power permanently. On 1 April 1964, after the deposition of Goulart, Mazzilli assumed the presidency for a further two weeks before Humberto de Alencar Castelo Branco took power through indirect elections. Due to the transitory nature of both administrations and the emergency situation that accompanied his two presidential terms, Mazzilli never played a relevant role in the Brazilian government, except in his conciliatory position, avoiding bloodshed in the 1964 military coup. According to Ranieri's nephew, Brazilian lawyer and law professor Hugo Nigro Mazzilli, his government was important to avoid "bloodshed" in the transition between democracy and dictatorship, and his uncle did not support the coup and faced his presidential moments as a constitutional imposition.

Жалпыға ортақ саясат

Ол әлемдік конституция жобасын жасау үшін конвенция шақыру туралы келісімге қол қойғандардың бірі болды. Осының нәтижесінде, адамзат тарихында алғаш рет Жер Федерациясының Конституциясын жазу және қабылдау үшін Дүниежүзілік Конституциялық Ассамблея шақырылды.