Фатима Уитбред: Жәвелин тастаушының өмірі мен жетістіктері
Fatima Whitbread
Британдық жарыс тастаушы, 1988 Олимпиадасының күміс жүлдегері, әлем чемпионатының күміс және қола жүлдегері. Петрa Фельке туралы ақпарат. Жарыс тастау.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық найза тастаушы (1961 жылы туған)
British javelin thrower (born 1961)
[[File:Bundesarchiv Bild 183 1984 0506 029, Петра Фелке. jpg|thumb|alt=Ақ терілі әйел, қолы артқа созылған, найза ұстап тұр|left|Уитбрейд 1988 жылғы Жазғы Олимпиадада Петра Фелькеден (1984 жылы суретке түскен) кейін күміс медальді жеңіп алды. Уитбрейд 1983 жылғы әлем чемпионатының алғашқы ойындарында финалға тікелей қатысуға мүмкіндік алып, күміс медальді жеңіп алды. Ол қола медальмен аяқтады, ал Сандерсон алтын медальді жеңіп алды. Оң аяғының стресс-жарақаты бар Лиллак күміс медальді жеңіп алды. Нәтижеден кейін Уитбрейд: "Мен сол күні дұрыс жағдайда болмағаным үшін қатты ренжідім" деді. Ол нәтижеден кейін шамамен 30 минут бойы алаңда жылап отырды. Медаль тапсыру рәсімінен кейін, ол әлі де көңілі қалған күйінде: "12 жылдық қажырлы еңбек. Әлі де [алтын] медаль жоқ. [1984 жылғы Жазғы Олимпиададан] бері екі жыл күттім. Ал енді мен ұятқа қалдым" деді. 1984 жылғы Олимпиададан кейін өткен жеті кездесуде Уитбрейдтен кейін орын алған Сандерсон: "Мен Фатимаға кішігірім жарыстарда жеңілуге кешірімдімін, бірақ үлкен жарыстарда емес" деді.
[[File:Bundesarchiv Bild 183 1984 0506 029, Petra Felke. jpg|thumb|alt=A light skinned woman, with her arm extended backwards, holding a javelin|left|Whitbread won the silver medal behind Petra Felke (pictured in 1984) at the 1988 Summer Olympics. Whitbread won the silver medal at the inaugural World Championships in 1983, having narrowly qualified for the final. She finished in the bronze medal position, with , and Sanderson won gold. Lillak, who had a stress fracture in her right foot, won the silver medal. After the result, Whitbread commented that "I am so disappointed I was not right on the night." Whitbread sat down crying on the field after the result for around 30 minutes. After the medal ceremony, she commented, while still visibly upset: "12 years of hard work. Still no [gold] medal I've waited two long years since [the 1984 Summer Olympics]. And now I'm humiliated." Sanderson, who had placed behind Whitbread in all of their seven post 1984 Olympics meetings before the Games, said "I don't mind losing to Fatima in the smaller competitions, but not in the big ones."
Әлемдік рекорд, Еуропа және әлем чемпионатында жеңістер
Келесі айда Уитбрейд 1986 жылғы Еуропа чемпионатының іріктеу кезеңінде найза тастаудан әлемдік рекордты жаңартты, бұл көрсеткіш алдыңғы жылы Шығыс Германияның Петра Фелке орнатқан рекордтан 2 метрден астам. Ол лақтыру түрінде әлемдік рекордты орнатқан алғашқы британдық спортшы болды. Фелке алғашқы үш раундта көш бастады, ал Уитбрейд төртінші раундта және бесінші раундта өзінің алғашқы маңызды чемпионатында алтын медальді жеңіп алу үшін тастады. Уитбрейд кейіннен: "Жылдар бойы жаттығулардың нәтижесін берді. Мен жеңіспен мақтанышпен айналып өттім. Кенеттен, қуаныштан жамбасымды қозғадым, жеңіс биі." деп жазды. Уитбрейд 1987 жылғы әлем чемпионатының финалына Фелькеден кейін екінші орынмен ілікті. Оның тастауы сол кездегі үшінші ең ұзын қашықтық болатын, және ол Фелькеден бұрын титул жеңіп алды. Сандерсон төртінші орын алды. Felke-ні жеңгеннен кейінгі оның қуанышпен жасаған қимылдары Ұлыбританияда кеңінен танылды. 1987 жылы ол BBC Sports Personality of the Year сыйлығының иегері атанды. Дэвид Пауэлл The Times газетінде: "Ол тәжірибелі күлімсіреуіне қоса, "Уитбрейд қимылын" қосты. Ол Вилли Бэнкс үштік секіруге болғандай, өзінің спортына жеке ерекшеліктерді енгізуде табысқа жетті." деп жазды.
The following month, Whitbread broke the javelin world record with a throw of in the qualifying round of the 1986 European Championships, more than 2 m further than the record set by Petra Felke of East Germany the previous year. She was the first British athlete to set a world record in a throwing event. Felke led for the first three rounds, before Whitbread produced a throw of in the fourth round, and in the fifth round to win her first major championship gold. Whitbread later wrote that "All the years of training had finally come to something I went on my lap of honour Spontaneously, I wiggled my hips in happiness, a victory wiggle." Whitbread qualified for the final of the 1987 World Championships in second place behind Felke. Her throw of was, at the time, the third longest ever, and won her the title ahead of Felke. Sanderson was fourth. Her celebratory wiggles after defeating Felke in the World and European event became well known in the UK. She was voted winner of the BBC Sports Personality of the Year award in 1987. David Powell wrote in The Times, that "To that practiced smile, she has added the 'Whitbread wiggle'. She is succeeding in bringing personality to her event in the same way that Willie Banks did to the triple jump."
Кейінгі мансап
1988 жылы Сеулде өткен жазғы Олимпиадаға дейінгі айларда Уитбрейд бірнеше дерттен қиналды: иық жарақаттары, қабыну, безгек және тіс жәндігінің проблемалары. Уитбрейд Фелкеден кейін күміс медальді жеңіп алды.
In the months leading up to the 1988 Summer Olympics in Seoul, Whitbread suffered from several ailments: a shoulder injury, boils, glandular fever and problems with her gums. Whitbread won the silver medal behind Felke,
Уитбрейдтің кейінгі карьерасына ұзақ мерзімді иық жарақаттары әсер етті, ол бұл жарақаттың 1986 жылы әлемдік рекордты жасаған сәтіне дейін барып тоқтады деп ойлады. 1990 жылғы Ұлыбритания жеңіл атлетика чемпионаты оның қатысқан соңғы жарысы болды, онда ол иығына қосымша жарақат алды. 1992 жылы ол жарыстан ресми түрде зейнетке шықты.
Whitbread's later career was affected by a long term shoulder injury, which she believed dated back to her world record throw in 1986. The 1990 UK Athletics Championships was the last event that she participated in, and she sustained a further shoulder injury there. In 1992 she formally retired from competition.
Тесса Сандерсонмен бәсекелестік
Алан Хаббард 1990 жылы "The Observer" газетінде Уитбред пен Сандерсон туралы жазған мақаласында "олардың өзара жек көруі британ спортындағы ең ұзаққа созылған қарым-қатынастардың бірі болды" деп жазды, ол шамамен он жылға созылды. Хаббард Сандерсонның пікірін келтіріп, Уитбредтің Ұлыбританиялық әуесқой атлетикалық федерациясынан артықшылық алғанын айтты. Федерацияның спортшылардың гонорарын белгілеуге қатысқан өкілі Энди Норман, Уитбред пен оның анасының жақын досы болды. 1985 жылы Уитбред жиі халықаралық жарыстарға қатысты, ал Сандерсон маусымның басына дейін бір ғана жарысқа қатысты. Сандерсон бұл өкілдерді анықтайтын жиналыстарда қолдаушылардың жетіспегендігінен болды деп мәлімдеді; ол "Фатиманың жиналыстарда Энди Норманның қамқорлығында болуы және, әрине, оның анасы Маргарет – ұлттық жарыстардың бапкері" деді. 1987 жылы Сандерсон алты ресми жеңіл атлетика жарысын бойкоттап өтемін деп мәлімдеді, олар үшін Ұлыбританиялық жеңіл атлетика федерациясы әрқайсысына 1000 фунт стерлинг төлемек болды, ал Уитбредке 10 000 фунт стерлинг төленбек. Сандерсон сондай-ақ, Уитбредтердің екі жылдық допингтен кейін 1990 жылғы Достастық ойындарында сынға ұшыраған Хоулендті қолдауына қарсылық білдірді, өйткені Хоуленд австралиялық болғандықтан, олар британдық спортшыларды қолдауы керек деп ойлады. Мансаптары барысында Уитбред бір әлем және бір еуропа чемпионатын жеңіп алды, ал Сандерсон – Олимпиада ойындарында және үш Достастық ойынында алтын медальдарды жеңіп алды. Барлығында, Сандерсон олардың бәсекелестікке түскен 45 ретінің 27-сінде жоғары нәтиже көрсетті, бірақ 1984 жылдан 1987 жылға дейін Уитбредтің нәтижелері жақсы болды. 1993 жылы бапкер Питер Лоулер Уитбредтің техникасын Сандерсонмен салыстырып, IAAF New Studies in Athletics журналында "Уитбред пен [Мик] Хиллдің дене күйі крикет оқулығындағы найзағай сияқты түзу. Уитбред бұрылыс кезінде сабақтың айналуын жетілдірді, ал Сандерсон көбінесе жеткізу кезінде құлдырап қалатын" деп жазды.
Alan Hubbard wrote in a 1990 article in The Observer about Whitbread and Sanderson that "their hate hate relationship has been one of the most enduring in British sport," lasting almost a decade. Hubbard cited Sanderson's perception that Whitbread received preferential treatment from the British Amateur Athletic Board. The Board's promotions officer, Andy Norman, who had a role in setting British athletes' fees, was a family friend of Whitbread and her mother. In 1985, Whitbread often participated in international events but Sanderson took part in only one in the season up to June 1985. Sanderson claimed that this was because she lacked supporters in the meetings where representatives were determined; she said that "Fatima has Andy Norman looking after her in meetings and, of course, her mother, Margaret, is the national event coach". In 1987, Sanderson threatened to boycott six official athletics events, for which she was to be paid £1,000 each by British Athletics compared to Whitbread's £10,000. Sanderson also objected to the Whitbreads' endorsement of Howland, who competed at the 1990 Commonwealth Games after a two year doping suspension, since Howland was Australian, and Sanderson felt they should have supported British athletes instead. During their respective careers, Whitbread gained one world and one European title; Sanderson won an Olympic and three Commonwealth golds. In all, Sanderson placed higher in 27 of the 45 times that they faced each other in competition, although Whitbread had the better results of the pair from 1984 to 1987. In 1993, coach Peter Lawler favourably compared Whitbread's technique to Sanderson's, writing in IAAF New Studies in Athletics that "the alignments of Whitbread and [Mick] Hill are as straight as a cricket text book's bat. Whitbread perfected the turning on to the shaft while Sanderson often sagged through the delivery."
Жеке өмір
Уитбрейд өзінің 2012 жылғы өмірбаянында Энди Норманмен 1986 жылы ажырасқаннан кейін көп ұзамай жеке қарым-қатынасын бастағанын жазды. Олардың бір ұлы болды және 2006 жылы ажырасып кетті. Норман 2007 жылы жүрек талмасынан қайтыс болды. Уитбрейд Адрианн Блюмен бірге жазған екі автобиографиясын жариялады: 1988 жылы «Фатима: Фатима Уитбрейдтің өмірбаяны» және 2012 жылы «Күшті: Нағыз чемпионның таң қалдыратын және құлқына келтіретін тарихы». Уитбрейд христиан, бірақ өзінің айтуынша, «тымырлы емес».
Whitbread wrote in her 2012 autobiography that she began a personal relationship with Andy Norman shortly after his divorce in 1986. The couple, who had a son together, divorced in 2006. Norman died of a heart attack in 2007. Whitbread has published two autobiographies written with Adrianne Blue, Fatima: The Autobiography of Fatima Whitbread in 1988, and Survivor: The Shocking and Inspiring Story of a True Champion in 2012. Whitbread is a Christian but, in her own words, "not devout."
Құрметтер мен марапаттар
Уитбрейд 1986 жылы BBC "Жылдың спорт тұлғасы" сыйлығында Найджел Манселлден кейін екінші орын алды және келесі жылы бұл атақты жеңіп алды. Ол 1986 және 1987 жылдары Спорт жазушылар қауымдастығының "Жыл спортшысы" атанды. 1987 жылғы туған күніне орай спортқа қосқан үлесі үшін Британ империясы орденінің мүшесі (MBE) дәрежесіне ие болды. Уитбрейд 2023 жылы BBC "Жылдың спорт тұлғасы" Helen Rollason сыйлығын "қиындықтарға қарамастан көрнекті жетістіктері" үшін алды.
Whitbread was runner up to Nigel Mansell in the 1986 BBC Sports Personality of the Year Awards, and won the title the following year. She was named the Sports Writers' Association Sportswoman of the Year in 1986 and 1987. She was appointed a Member of the Order of the British Empire (MBE) in the 1987 Birthday Honours, for services to athletics. Whitbread received the 2023 BBC Sports Personality of the Year Helen Rollason Award, for "outstanding achievement in the face of adversity".
Медиада
Уитбрейд теледидар бағдарламаларында қонақ болды, соның ішінде «Спорт сұрақтары» (алғаш рет 1984 жылы қатысты) және «Райттың әңгімелері» (2012). 1989 жылы ол ITV арнасындағы «Отбасы табу» бағдарламасына қатысқан, асырау немесе асырап алу тәжірибесі бар атақты адамдардың бірі болды. Бағдарламада атақтылардың жеке ойларымен қатар, нақты балалар туралы ақпарат та берілді, оларды асырауға немесе қабылдауға қызығушылық танытқан көрермендер бағдарламаға хабарласуға шақырылды. Нилдің Уитбрейдке қатысты әрекеттері көрермендердің наразылығын тудырды. 2005 жылы ол «Атақтылар күресі» бағдарламасында «жасырынған атақты тұлға» ретінде қатысты және Виктория Сильвстедттен жеңіліске ұшырады. 2011 жылдың қараша айында Уитбрейд ITV арнасының «Мен атақтымын, мені осыдан шығарыңыз!» шоуына қатысты. Уитбрейд пен оның лагерьдегі әріптесі Антони Коттон 2011 жылдың 2 желтоқсанында жарыстан шығып, үшінші орын алды. Шоудағы бір сынаққа оның 7500-ге жуық тарақан бар шлем киюі кірді. Бір жәндік оның мұрнына кіргеннен кейін эпизод тоқтатылды. Ол аузынан сумен шайып тазартылды. 2012 жылы ол «This Morning» бағдарламасында тұрақты фитнес сарапшысы болды. 2020 жылы ол BBC Two арнасының «Қажылық: Стамбулға жол» бағдарламасы үшін Сұлтандар жолымен саяхаттады. 2023 жылы ол «Мен Оңтүстік Африканың танымал тұлғасымын» шоуына қатысты, соңғы сынақта Жордан Банжо мен Майлин Классқа жеңіліп, қайтадан үшінші орын алды.
Whitbread has been a guest on television programmes including A Question of Sport (on which she first appeared in 1984), and The Wright Stuff (2012). In 1989, she was one of the celebrities with experience of fostering or adoption who took part in Find a Family on ITV. The series featured the celebrities' own reflections, and also highlighted specific children, inviting viewers to contact the programme if they were interesting in fostering or adopting them. Neil's treatment of Whitbread attracted viewer complaints. She was a featured "masked celebrity" on Celebrity Wrestling in 2005, and lost her bout against Victoria Silvstedt. In November 2011, Whitbread took part in the ITV show I'm a Celebrity Get Me Out of Here! Whitbread and fellow campmate Antony Cotton left on 2 December 2011, placing her third. One of the challenges on the show involved her wearing a helmet containing about 7,500 cockroaches. The segment was halted after one of the insects crawled up her nose. It was removed by flushing it out through her mouth with water. In 2012, she was a regular fitness expert appearing on This Morning. In 2020, she trekked the Sultans Trail for BBC Two's Pilgrimage: Road to Istanbul. In 2023, she appeared in I'm a Celebrity South Africa, placing third again after losing the penultimate trial to camp mates Jordan Banjo and Myleene Klass.
Теледидар және радио
+Фатима Уитбредтің теледидар мен радиодағы қатысулары Жыл Бағдарлама Роль2=Дереккөз (Дереккөз) 1984, 1986 Спорт сұрақтары қонақ 1985 Кокни Дартс Классикасы қонақ 1989 Отбасы іздеуге қатысушы 1995 Бұл сіздің өміріңіз бе? қонақ 2011 Мен танымалмын, мені осыдан шығарыңыз! қатысушы 2011 Кім миллионер болғысы келеді? қатысушы 2012 Таңғы шоу фитнес сарапашысы 2012 Райт Шоуы қонақ 2012 Неткісіз танымалдар қонақ 2012 Фатима Уитбред: Қамқорлықта өскенім өзі 2015 Мәңгілік даңқ қатысушысы 2017 Неткісіз танымалдар қонақ 2019 Өмірімдегі демалыс қонақ 2019 Неткісіз танымалдар қонақ 2020 Паломничество: Истанбулға жол қатысушысы 2023 Мен танымалмын, Оңтүстік Африка қатысушысы
+Television and radio appearances by Fatima Whitbread YearProgramme Role2=Reference (Ref) 1984, 1986 A Question of Sport guest 1985 Cockney Darts Classic guest 1989 Find a Family participant 1995 Is This Your Life? guest 2011 I'm a Celebrity Get Me Out of Here! contestant 2011Who Wants to Be a Millionaire? contestant 2012 This Morning fitness expert 2012 The Wright Stuff guest 2012 Pointless Celebrities guest 2012 Fatima Whitbread: Growing Up in Care herself 2015 Eternal Glory participant 2017 Pointless Celebrities guest 2019 Holiday of My Lifetime guest 2019 Pointless Celebrities guest 2020 Pilgrimage: Road to Istanbul participant 2023I'm a Celebrity South Africaparticipant