Льюис Браун: Өнеркәсіпші және «Джонс Мэнвилл» басшысының тағдыры
Lewis H. Brown
Льюис Браун: өнеркәсіпші, Johns Manville компаниясының бұрынғы төрағасы, бірінші дүниежүзілік соғыс қатысушысы. Биографиясы мен мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Футболшы Льюис Герольд Браун (13 ақпан 1894 – 27 ақпан 1951) – өнеркәсіпші және «Джонс Манвилл» компаниясының бұрынғы төрағасы, бір кезде әлемдегі ең ірі асбест және асбест өнімдерін өндірушісі.
the football player
Lewis Herold Brown (February 13, 1894February 27, 1951) was an industrialist and former Chairman of Johns Manville, once the world's largest manufacturer of asbestos and asbestos products.
Ерте өмір және мансап
1894 жылдың 13 ақпанында Айова штатының Крестон қаласында дүниеге келген ол 1915 жылы Айова университетінде білім алды. Браун Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Францияда жаяу әскер капитаны қызметін атқарды. Соғыстан кейін Браун Монтгомери Уорд компаниясында жұмыс істеді және сегіз жылдың ішінде Бас операциялық менеджердің орынбасарына дейін көтерілді.
Born in Creston, Iowa on February 13, 1894, he attended the University of Iowa in 1915. Brown served in France as an infantry captain during World War I. After the war, Brown was employed by Montgomery Ward and was promoted to Assistant General Operating Manager within eight years.
Джонс-Манвилл және Асбест институты
Т. Ф. Мерселес, Монтгомери Уордтың президенті, 1928 жылы Браунды өзімен бірге алып, асбест өндіруші Johns Manville компаниясының президенті болу үшін кетті. 1930 жылы Мерселес күрт қайтыс болды, ал Браун 35 жасында президент болып тағайындалды. Осылайша ол компания тарихында осы лауазымға тағайындалған ең жас адам атанды. Ол сонымен қатар Асбест институтының президенті де болды. Браунға 1938 жылы Франклин институтының Вермильье медалі табысталды. 1939 жылдың сәуір айында Браун "Time" журналының мұқабасында "Бизнесмен Браун: Қоғамдық қатынастар үйден басталады" деген қаптал жазумен жарияланды.
T. F. Merseles, the President of Montgomery Ward, left in 1928 to become President of asbestos manufacturer Johns Manville, taking Brown with him. Merseles died suddenly in 1930 and Brown was appointed president at the age of 35. He thereby became the youngest man ever to hold that position in the company's history. He was also President of the Asbestos Institute. Brown was awarded The Franklin Institute's Vermilye Medal in 1938. In April 1939, Brown was featured on the cover of Time with the caption "Businessman Brown Public Relations Begins at Home."
Германия туралы баяндама
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Браун генерал Левин Х. Кэмпбеллдің кеңесшісі болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін генерал Люциус Д. Клейдің өтінішімен Браун "Германия туралы есеп" (Farrar, Straus and Company, Нью-Йорк, 1947) атты кітап жазды, ол соғыстан кейінгі Германияны қайта құру жөніндегі толыққанды ұсыныс болып табылды және Маршалл жоспарының негізіне айналды.
During World War II Brown served as an advisor to General Levin H. Campbell, Jr. After World War II, at the request of General Lucius D. Clay, Brown wrote a book entitled "A Report on Germany" (Farrar, Straus and Company, New York, 1947), which served as a detailed recommendation for the reconstruction of post war Germany, and served as a basis for the Marshall Plan.
Кейінгі өмірі
Браун Нью-Йоркте Америкалық Кәсіпкерлік Ассоциациясын (AEA) құрды, бұл ой-толыққырмашы кейін Вашингтонға көшіріліп, Америкалық Кәсіпкерлік Институты деп аталды. Ол өмірінің соңына дейін АЕА төрағасы қызметін атқарды. Браун сондай-ақ Салық қорына бірлесіп негіз салды және оның төрағасы болды. Браун 1951 жылғы 27 ақпанда Флорида штатының Делрей-Бич қаласында 57 жасында жүрек ауруынан қайтыс болды. Ол Гринвич, Коннектикут штатындағы Путнам зиратына жерленді.
Brown founded the American Enterprise Association (AEA) in New York, a think tank which later moved to Washington, D. C., and was renamed the American Enterprise Institute. He served as AEA's chairman until his death. Brown also co founded the Tax Foundation and served as chairman. Brown died from a heart ailment on February 27, 1951, at age 57, in Delray Beach, Florida. He was buried in Putnam Cemetery in Greenwich CT.
Дау
1984 жылы, Браунның қайтысынан отыз үш жыл өткен соң, Johns Manville компаниясы басшылығы кезінде қызметкерлердің денсаулығы мен қауіпсіздігінен гөрі пайданы жоғары қойды деген айыптамаға ұшырады. Федералды сотта бұрын Unarco компаниясының қызметкері болған Чарльз Х. Ромердің куәлігінде, 1940 жылдардың басында Unarco шенеуніктері, Льюис Х. Браун және J M адвокаты Вандивер Браун арасындағы кездесу туралы былай деді: "Есімде қалды, мен Браун мырзаға бұрылдым, Браунның бірі (Unarco менеджерлері асбестозбен ауырған қызметкерлерге хабарлағандары үшін ақымақтар тобы екенін айтты), мен де: 'Мырза Вандивер Браун, сіз оларға өлгенше жұмыс істеуге рұқсат бересіз бе?' дедім. Ол: 'Иә. Осылайша біз көп ақша үнемдейміз' деді."
In 1984, thirty three years after Brown's death, Johns Manville was alleged to have prioritized profits over the health and safety of employees during the time of his leadership. According to testimony given in a federal court by Charles H. Roemer, formerly an employee of Unarco, describing a meeting between Unarco officials, Lewis H. Brown and J M attorney Vandiver Brown in the early 1940s, "I’ll never forget, I turned to Mr. Brown, one of the Browns made this crack (that Unarco managers were a bunch of fools for notifying employees who had asbestosis), and I said, ‘Mr. Vandiver Brown do you mean to tell me you would let them work until they dropped dead?’ He said, ‘Yes. We save a lot of money that way.'"