Кіріспе

Канадалық сарбаз және отарлық әкімші Томас Талбот (19 шілде 1771 – 5 ақпан 1853) – Ирландияда туған канадалық сарбаз және отарлық әкімші. Ол Онтариодағы Порт-Талбот қауымын құрды, ол бір кезде сапалы жолдар салуға талап етуінің арқасында аймақтағы ең гүлденген қала болды және 50 000 адамды Темза өзені аймағына қоныстануға ықпал етті.

Өмірбаян

Талбот Ирландияның Дублин графтығындағы Малахайд қамалында дүниеге келген. Ол Ричард Талбот пен Маргарет Талботтың төртінші ұлы, Малахайдтың 1-ші бароншасы Талбот (Малахайд бароны Талботқа қараңыз). Ричард Талбот, 2-ші барон Талбот де Малахейд және сэр Джон Талбот оның үлкен ағалары болды.

Ерте әскери мансап

Талбот он екі жасқа толмас бұрын әскерде еңкіш болып қызметке алынды, ал он алты жасында Ирландияның Лорд-лейтенанты, туысының көмекшісі болып тағайындалды. Ол Голландияда және Гибралтарда жауынгерлік қызметте болды.

Канада

Талбот 1791 жылы Канадаға көшіп келді, онда ол Жоғарғы Канаданың вице-губернаторы Джон Грейвс Симконың жеке хатшысы болды. Англияға оралғаннан кейін Талбот үкіметті Эри көлінің жағалауында жерді игеру жоспарын жүзеге асыруға рұқсат беруге көндірді. 1803 жылы өтінішін берген кезде, қазіргі Онтарионың Эльгин округіне қарасты, Дунвич және Олдборо (бүгінгі Батыс Эльгин) қалашықтарында орналасқан жерді таңдады. 1803 жылғы 21 мамырда ол Порт-Талбот деп аталатын жерге келіп, ағаш үй салды. Жанында ол ағаш кесетін тісті ара зауытын, шелек жасау шеберханасын, темір ұстау шеберханасын, құс өсіретін үй мен амбар салды. 1809 жылы қоныс аударушылар келе бастағанда Талбот астық ұнтақтайтын диірменді де қосты. Бұл жерде ол абсолютті, тіпті кейде болжамсыз билік етіп, өз таңдаған адамдарына жер бөліп берді, ал Америка революциясының жақтастары, либералдар немесе жеткілікті құрмет көрсетпейтіндер бұл топқа кірмеді. Әрбір қоныс аударушыға берілген жер үшін Талбот өзіне қосымша жер алды. Ол тұрақты және тығыз қоныстануды қалады. Ол қоныс аударушыларға ұсынған тегін жердің бір шарты – қосымша жүз акр жерді 3 доллардан сатып алу құқығы және үш жарым жыл ішінде әрбір шаруашылықтың алдында жол салу міндеттемесі болды. Тағы бір шарт – кішкентай үй салу, жерді тазарту және егу. Жол салу есебінен елді мекен жақсы жолдарымен, әсіресе Талбот жолымен танымал болды. 1820 жылдардың соңына қарай полковник Томас Талбот оңтүстік-батыс жарты аралындағы кең аумақты қоныстандыру жобасының аясында Детройт өзені мен Онтарио көлін байланыстыратын 300 мильдік (483 км) жол құрылысын ұйымдастырды. 1820 жылы Талботқа бөлінген барлық жерлер игерілді. 1814 жылдан 1837 жылға дейін ол Темза өзені маңындағы жерлерге 50 000 адамды қоныстандырды. Көшіп келгендердің көпшілігі, тіпті басым бөлігі америкалықтар еді. 1826 жылға қарай Талбот қонысына 20 мыңға жуық иммигрант орналастырылды. Ол жұмысын жақсы атқарғандықтан, үкімет провинцияның оңтүстік-батыс бөлігін оның басқаруына берді. Бұл Талботқа Талбот жолын Лонг-Пойнт аймағынан Детройт өзеніне дейін ұзартуға мүмкіндік берді. 1823 жылы Талбот портқа өзінің досы Эдвард Смит Стэнлидің, Дербидің 14-ші графының есімін беруге шешім қабылдады, ал оның ұлы Фредерик Канаданың генерал-губернаторы болып, мұз хоккейіне әлі күнге дейін оның есімін сақтап жүрген кубокты сыйлады. 1836 жылы Ассамблея алдындағы есептерге сәйкес, жиырма тоғыз қалашықта орналасқан бірқатар жерлердің меншік құқығы бір кезде оның қолынан өтті. Талботтың басқаруы деспотиялық деп есептелді. Ол жергілікті қоныс аударушылардың картасына аттарын қарындашпен жазып, наразы болған жағдайда, жазбаларын өшіріп тастағаны үшін танымал болды. Алайда, жақсы жолдарды (әсіресе Талбот жолын) қамтамасыз етуге, қоныс аударушылардың жолдарды күтіп ұстауына және басты жолдардан Корольдік және дін қызметкерлерінің жерлерін алып тастауына талап етуі Талбот қонысын провинцияның ең өркендеген бөлігіне айналдырды. Бірақ кейін ол қоныс аударушылардан саяси талаптар қоя бастады, содан кейін провинциялық үкімет оның билігін шектеді. Талботтың билікті теріс пайдалануы 1837 жылғы Жоғарғы Канада көтерілісіне себеп болды. 1812 жылғы соғыс кезінде Талбот 1-ші Миддлсекс ополчениесіне қолбасшылық етті. Талботтың Порт-Талботтағы үйі Малахайд деп аталды (ол 1997 жылы қиратылды, бұл мұраны сақтаушылар тарапынан үлкен наразылық тудырды). Талбот 1853 жылы Лондондағы Джордж Макбет үйінде қайтыс болды және Елгин округіне жақын Тирконнелл, Онтарио қаласындағы Санкт-Петерс англикан шіркеуінің зиратында жерленді. Талбот соңында Лондонда тұрып, 1853 жылы қайтыс болғанға дейін сонда өмір сүрді. 1853 жылы 82 жасқа толғанда қайтыс болған кезде, ол Эри көліндегі тарихи үйіне генерал Исаак Брок, Фрэнсис Гор, Анна Джеймсон ханым, сэр Перегрин Мэйтленд, сэр Джон Колборн, бас судья сэр Джон Беверли Робинсон, оның інісі Құрметті Питер Робинсон, доктор Уильям Данлоп, епископтар Стюарт және Страчан, сэр Джордж Артур, Ричмонд герцогы, лорд Эйлмер және тағы да көптеген адамдар келді. Ол сүйікті Эри көліне қарап тұрған Порт-Талбот қаласында жерленген. Талботвилл (Саутволд, Онтариодағы қауым) және Сент-Томас қаласы, Онтарио, оның есімімен аталып, Лондон мен Сент-Томас қалаларындағы полковник Талбот жолы мен Талбот көшесі де оның құрметіне аталды.