Кіріспе

Солтүстік Кавказдағы Ресей империясының билігінің таулы аймақтан жазыққа қоныс аудару саясатының нәтижесінде, бұрын ингуштерге тиесілі жерлерге казак ауылдарының қатары – Сунжа желісі құрылды, ол жазықты таулы Ингушетиядан бөліп тұрды. 19 ғасырдың ортасында ингуштер қазіргі Пригородный ауданының аумағындағы бірнеше ауылдардан шығарылды, олардың орнына Ангушт ауылының орнына Тарская казак станицасы салынды. Осыған ұқсас жағдай басқа ингуш жерлерінде де болды: Ахки-Юрт ауылының орнында Сунженская станицасы, Таузен-Юрт ауылының орнында Воронцовско-Дашковская станицасы, Ах Борзе ауылының орнында Асиновская станицасы, Махмад-Хите ауылының орнында Вознесенская станицасы, Алхасте ауылының орнында Фельдмаршалская станицасы, Газахара-Юрт ауылының орнында Нестеровская станицасы, Илдарха-Гала ауылының орнында Карабулакская станицасы, Ебаргурт ауылының орнында Троицкая станицасы, Шолхи ауылының орнында Тютерский хуторы, сондай-ақ Слепцовская, Датыхская, Михайловская және Галашевская станицалары пайда болды. Он жылдықтар бойы казак қоныс аударушылары мен ингуштер арасындағы қақтығыстар мен ұсақ шайқастардан кейін, 20 ғасырдың басындағы азамат соғысы, онда ингуштердің көпшілігі Ресей революциясы кезінде Ақ Армияға қарсы қару қолға алды, осы ауылдардағы казак халқының депортациясына себеп болды, содан кейін көптеген басып алынған ауылдар мен жерлер ингуштерге қайтарылды. 1944 жылға дейін қазіргі Пригородный ауданының шығыс бөлігі Чечен-Ингуш Автономиялық Кеңес Социалистік Республикасының құрамында болды. 1944 жылдың 7 наурызында шешендер мен ингуштер Қазақстан мен Орталық Азияға депортацияланғаннан кейін, бұл аумақ Солтүстік Осетия Автономиялық Кеңес Социалистік Республикасына қосылды. Сонымен қатар, осы аумақтың таулы бөлігі (қазіргі Ингушетияның оңтүстік аймағы) Грузин КСР-іне берілді. 1956 жылдың 24 қарашасында КОКП Орталық Комитетінің Президиумы шешендер мен ингуштердің ұлттық автономиясын қайта орнату туралы қаулы қабылдады, бірақ Пригородный ауданы Солтүстік Осетияның құрамында қалды. Республиканың қалған бөлігінде осетиялықтар халықтың көпшілігін құраса, бұл ауданда ингуш халқының үлесі зор. Ауданның шығыс бөлігіндегі жағдай әлі де республика үшін күрделі болып саналады, себебі ингуштер мен осетиялықтар арасындағы шиеленіс жоғары деңгейде.