Кіріспе

Құстардың жұқпалы вирустық ауруы

Қауісті Ньюкасл ауруы (VND), бұрын экзотикалық Ньюкасл ауруы деп аталған, көптеген үй және жабайы құстарды қамтитын жұқпалы вирустық ауру; ол адамдарға да жұғады. Адамдарға жұқтырса да, көп жағдайда белгілері байқалмайды; сирек жағдайларда жеңіл қызба, тұмауға ұқсас белгілер және/немесе конъюнктивит тудыруы мүмкін. Аурудың әсері үй құстарында ең анық байқалады, себебі олардың сезімталдығы жоғары және құс шаруашылығына эпизоотияның ауыр салдары тиюі мүмкін. Көптеген елдерде кең таралған. ВНД-ны емдеуге белгілі әдіс жоқ, бірақ алдын алу вакциналарын және санитарлық шараларды қолдану індеттің пайда болу мүмкіндігін азайтады. Бұл ауру Ньюкасл ауруы вирусы (NDV) – авулавирустың бір түрінен туындайды. Ньюкасл ауруы вирусының штамдары адамдардағы қатерлі ісіктерді емдеу үшін қолданылады, себебі вирус қатерлі жасушаларды таңдап жұқтырып, жояды. Сондай-ақ, Ньюкасл ауруы вирусының штамдары Эбола және Covid-19-ға қарсы вакцина үміткерлерін жасау үшін де пайдаланылған.

Тарих

Ньюкасл ауруы алғаш рет 1926 жылы Индонезияның Ява аралында, ал 1927 жылы Англияның Ньюкасл-апон-Тайн қаласында анықталды. Дегенмен, бұл ауру 1898 жылға дейін, Шотландияның солтүстік-батысындағы үй құстарында кең таралған болуы мүмкін. Англия мен Уэльсте құс өлімін тоқтату саясаты 1963 жылдың 31 наурызында аяқталды, бірақ Ньюкасл ауруының өте жедел түрі мен құс обасы жағдайларында сақталып қалды. Шотландияда барлық құс ауруларына қатысты сою саясаты жалғасты. NDV-нің қатерлі ісікке қарсы агент ретінде қолданылуына қызығушылық оның қалыпты жасушаларға минималды токсикалық әсермен, адам ісік жасушаларын таңдап жою қабілетінен туындады. 2018 жылдың мамыр айынан бастап Калифорния штатының Азық-түлік және Ауыл шаруашылығы департаменті мен АҚШ Ауыл шаруашылығы департаменті Оңтүстік Калифорнияда VND-ны жою жұмыстарын жүргізіп келеді, нәтижесінде 400-ден астам құста VND анықталды. 2019 жылдың 27 ақпанында Калифорния штатының ветеринариялық дәрігері Аннет Джонс Оңтүстік Калифорниядағы карантин аймағын кеңейтті, ал 2019 жылдың 15 наурызы мен 5 сәуірінде Солтүстік Калифорнияда және Аризона штатында VND жағдайлары тіркелді.

Себепші фактор

Ньюкасл ауруын қоздырғышы (НАҚВ) – құс ортоавулавирусының 1-ші түрінің нұсқасы, теріс полюсті, бір тізгілі РНК вирусы. НАҚВ құстарға жұғатын Avulavirinae тұқымдасына жатады. Жұғу жұқтырған құстардың нәжісі және басқа да шығарындыларымен, сондай-ақ ластанған тамақ, су, жабдық және киіммен тікелей жанасу арқылы жүзеге асады.

Шеттер

NDV штаммдары өте вирулентті (велогенді), орташа вирулентті (мезогенді) немесе вирулентті емес (лентогенді) деп жіктеледі. Велогенді штаммдар ауыр невроздық және тыныс алу белгілерін тудырады, жылдам таралады және 90% дейін өлімге себеп болады. Мезогенді штаммдар жөтелге шақырады, жұмыртқа сапасын және өнімділігін нашарлатады, сондай-ақ 10% дейін өлімге әкеледі. Лентогенді штаммдар жеңіл белгілерді тудырады, өлім-жітім деңгейі өте төмен.

Беріліс

NDV негізінен сау құстардың жұқтырған құстардың дене сөлдерімен тікелей жанасуы арқылы таралады. Ауру жұқтырған құстардың нәжісі және мұрын, ауыз, көзден шығатын секреттері арқылы жұғады. NDV коммерциялық шаруашылықта өсірілген тауықтар сияқты жабық кеңістікте ұсталатын құстар арасында жылдам таралады. Құстардың дене сөлдерінде NDV-ның жоғары концентрациясы табылады, сондықтан ауру механикалық түрде оңай тарауы мүмкін. Вирусты материал аяқ киім мен киімге жабысып, жұқтырған топтан сау топқа көшірілуі мүмкін. NDV құстардың қауырсындарында, тыңайтқыштарында және басқа да материалдарда жылы және ылғалды ортада бірнеше апта бойы сақталады. Ол тоңдырылған материалда белгісіз мерзімге сақталуы мүмкін. Дегенмен, вирусты құрғату және күн сәулесіндегі ультракүлгін сәулелер тез жояды. Латын Америкасынан контрабандалық жолмен әкелінген, әсіресе амазон попугайлары, АҚШ-қа NDV әкелу қаупін тудырады. Амазон попугайлары ауру тасымалдаушылары болып табылады, бірақ ешқандай белгілер көрсетпейді және 400 күннен астам уақыт бойы NDV-ны бөліп шығара алады.

Клиникалық белгілері

НДВ жұқпасының белгілері вирустың штаммы, жануардың денсаулығы, жасы және түріне байланысты әр түрлі болуы мүмкін. Аурудың инкубациялық кезеңі 4-6 күнге созылады. Жұққан құстың бірнеше белгілері байқалуы мүмкін, оның ішінде тыныс алу белгілері (қиналу, жөтел), жүйке белгілері (әлсіздік, азыну, бұлшық еттерінің дірілі, қанаттарының түсуі, бас пен мойынның бұрылуы, дөңгелеу, толық сал болуы), көз және мойын айналасындағы тіндердің ісінуі, жасыл, сулы диарея, пішіні бұзылған, қалың немесе жұқа қабықшалы жұмыртқалар және жұмыртқа өнімділігінің төмендеуі. Ауыр жағдайларда өлім кенеттен болады, ал жақын уақытта қалған құстар ауырмағандай көрінеді. Дегенмен, жақсы иммунитеті бар топтарда (тыныс және ас қорыту) белгілері жеңіл және біртіндеп дамиды, 7 күннен кейін жүйке белгілері, әсіресе бас бұрылысы пайда болады.

Өлімнен кейінгі зақымданулар

Провентрикул мен қарынның астыңғы қабығында петехиялар жиі кездеседі; сондай-ақ, он екі елі ішектің қабынуы (энтериті) ауыр түрде дамиды. Өте шапшаң жағдайларда (жақын қана басталган ошақтағы алғашқы күні) зақымданулар сирек болады.

Иммунологиялық сынақтар

Ферментке байланысты иммуносорбенттік талдау, полимераза тізбектік реакциясы және нуклеотидтік тізбектеу технологиялары әзірленді.

Үлгілер

Құстардан, түйеқұстардан және басқа да құстардан NDV-ді әдеттегі оқшаулау үшін, үлгілер трахея мен клоакадан мақта шүберектермен алынады. Вирусты сондай-ақ өкпеден, мидан, көкбауырдан, бауырдан және бүйректерден де оқшаулауға болады.

Қолдану

Жөнелту алдында үлгілер 4 °C температурада (тоңазытқышта) сақталуы керек. Үлгілер көпіршік пленкаға оралған конвертте немесе қорапта жіберілуі тиіс. Үлгілерді қарапайым поштамен жіберуге болады, бірақ жедел жеткізу ұсынылады.

Алдын алу

Ньюкасл ауруының белгілерін көрсеткен кез келген жануар дереу оқшаулануы керек. Жаңа құстарды топқа қосу алдында вакцинациялау қажет. Инактивацияланған вирустық вакцина, сондай-ақ түрлі комбинациялық вакциналар қолжетімді. Аз дамыған елдерде Ньюкасл ауруын бақылау үшін термотөзімді вакцина бар. Schiappacasse және авторлар 2020 жылы термиялық емес плазма генераторын пайдаланып, кеңістікте вирустың толық инактивациялануын сәтті көрсетті.

Рак зерттеуіндегі НДВ тарихы

1950 жылдары НДВ-ның онколиздік әсері жасқалғанмен, вирустарды қатерлі ісіктерді емдеуде пайдалану жөніндегі кейінгі зерттеулер кері генетика технологияларының дамуымен қатар жүрді. Кейін Цсатари ЛК және оның әріптестері ми глиомасымен ауырған науқастарда қатерлі ісікке қарсы әсерін анықтады. НДВ қолданудағы басты мәселелердің бірі – вирусқа қарсы ие/науқастың иммундық жауабы болды, кері генетика технологиясы жетілмеген кезеңде бұл НДВ-нің қатерлі ісіктерді емдеу құралы ретінде қолданылу мүмкіндігін шектеді. 2018 жылға дейін қатерлі ісіктерді емдеу үшін НДВ қолданысын зерттеу бойынша бірнеше клиникалық сынақтар жүргізілді, бірақ зерттеулердің сапасы төмен болды және нәтижелері нақты емес еді.