АҚШ Әскери-теңіз күштерінің «Саймон Лейк» суасты кемесіне қызмет көрсету кемесінің тарихы

Кіріспе

АҚШ Теңіз флотының тендері

USS Simon Lake (AS 33) – АҚШ Теңіз флотының суасты кемелерін қамтамасыз ететін кемелер класының бас кемесі. Кеме алғашқы суасты кемелерді жасаушы, новатор Саймон Лейк атымен аталған. Кеме 1963 жылдың 7 қаңтарында Вашингтон штаты, Бремертон қаласындағы Пуджет Саунд Теңіз кеме жасау зауытында салынды, 1964 жылдың 8 ақпанында суға түсірілді, Сесил Форд және Герберт Даймонд ханымдардың қолдауымен, ал 1964 жылдың 7 қарашасында құрамына қабылданды.

Қызмет тарихы

Саймон Лейк 1965 жылдың 16 қаңтарында Бремертоннан Перл-Харборға тестілеу круизіне шықты және 17 ақпанда Бремертонға алты апталық жөндеуге оралды. «Поларис» су асты кемесіне қызмет көрсететін кеме 16 сәуірде Бремертоннан шығып, Панама каналы арқылы Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласына бет алды. Саймон Лейк 1 мамырда Чарльстонға келді және 1966 жылдың 11 шілдесіне дейін су асты кемелеріне қызмет көрсетті. Сол күні ол Шотландиядағы Холи-Лохқа бағытталды, онда 1970 жылдың 24 мамырына дейін жұмыс істеді. Маусым айында ол Бремертонға қайта оралды. Кеме 1970 жылдың 6 шілдесінен 1971 жылдың наурызына дейін кемежайда болды, сондай-ақ «Посейдон» зымырандық жүйесімен жабдықталды. 3 сәуірде Саймон Лейк Чарльстонға оралды және 1972 жылдың 19 қарашасына дейін су асты кемелеріне қызмет көрсетті, содан кейін Испанияның Рота қаласына «Голланд» кемесін ауыстыру үшін жөнелді. Саймон Лейк 1977 жылдың қаңтар айында Оңтүстік Каролина штатының Солтүстік Чарльстон қаласындағы Чарльстон теңіз кеме құрылыс орнына келді, онда үш құрғақ доктың бірінде күрделі жөндеу жұмыстары жүргізілді. Бір жылдан кейін құрғақ док сумен толтырылды, ауыр баллистикалық зымыран крандары ауырлыққа сыналып, кеме тестілеу круизіне жіберілді. Саймон Лейк 1979 жылы Джорджия штатының Кингс-Бей базасында орналасқан алғашқы су асты кемесіне қызмет көрсететін кеме болды, сонымен қатар АҚШ Теңіз күштерінде әйелдер қызмет ететін шығыс жағалаудағы алғашқы кеме болды. Гуантанамо шығанағындағы жаңарту курсынан (REFTRA) кейін Саймон Лейк Оңтүстік Каролина штатының Гуз Крик қаласындағы Теңіз қару-жарақ станциясында су асты кемелеріне қызмет көрсету міндеттерін атқарды. 1979 жылдың маусым айында «Канопус» Саймон Лейкті Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон теңіз қару-жарақ станциясынан ауыстырды. 1979 жылдан 1985 жылға дейін Саймон Лейк Кингс-Бейде су асты кемелеріне қызмет көрсетті, онда ол екі рет «E» марапатын жеңіп алды. 1985 жылдың қыркүйегінде ол Миссисипи штатының Паскагула қаласындағы Ингаллс кеме құрылыс орнына жеткізілді, онда ол толығымен сырттан және іштен тазаланып, қайта боялды, тікұшақ алаңы ауыстырылды, екі 3 дюймдік/50 мм артқы қарай қараған зеңбіректер жөнделді және 25 мм Mk38 тізбекті зеңбірек жүйесі қосылды. 1986 жылдың қыркүйегінде кеме қайтадан суға түсірілді, содан кейін Гуантанамо шығанағына қысқа тестілеу круизі жасады, ал 1986 жылдың желтоқсанында Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласына тоқтады, содан кейін 1987 жылдың мамырында Шотландиядағы Холи-Лохқа бағытталды. 1987 жылдың мамырында Саймон Лейк Шотландияға оралып, Холи-Лохта «Ханли» кемесін ауыстырды, онда 1988 және 1991 жылдары «E» марапатын жеңіп алды. База 1992 жылы жабылғанға дейін және барлық активтер шығарылғанға дейін ол сол жерде қызмет етті. Сол жылдың наурыз айында Вирджиния штатының Норфолк қаласына бағытталған Саймон Лейк Шотландияның Холи-Лох қаласындағы АҚШ Теңіз күштерінің отыз жылдық қатысуын аяқтады. 1992 жылдың наурызында Саймон Лейк «Teamwork '92» операциясына қатысып, Норвегияның Тронхейм қаласында USS La Moure County (LST 1194) кемесіне жөндеу жұмыстарын жүргізді. Кетіп бара жатқанда ол Арктикалық шеңберден өтіп, экипаж үшін «Көк мұрын» орденін орындады және Норфолкке оралғанға дейін Новая Шотландияның Галифакс қаласында портқа тоқтады. 1993 жылдың наурызында капиталды жөндеу жұмыстары аяқталғаннан кейін, ол Испанияның Пальма қаласына барып, Италияның Ла-Маддалена портына келді, онда «Орион» кемесін ауыстырды. Әскери флотқа көрсеткен жоғары қызметі үшін ол 1993 жылдың 7 шілдесінен 1994 жылдың 31 тамызына дейінгі кезең үшін «E» ұрыс тиімділігі, «W» қару-жарақ және «Құрмет көрсету бірлігі» марапаттарын алды. 1998 жылдың наурызында кеме Суэц каналы арқылы Біріккен Араб Әмірліктеріне барды, онда ол Парсы шығанағында «Оңтүстік күзет» операциясына қолдау көрсетті. Кеме осы кезеңде атқарған еңбегі үшін «Теңіз күштерінің бірлестігі» және «Қарулы күштер экспедициялық медалі» ордендерімен марапатталды. 1998 жылдың маусым айында ол Италияның Ла-Маддалена қаласына оралды. Саймон Лейк өзінің соңғы екі жылдағы қызметіне ерекше назар аударды. Ол Парсы шығанағына байланысты марапаттарды ғана емес, сонымен қатар Қорғаныс министрімен техникалық қызмет көрсету сыйлығына ұсынылды, 1997 және 1998 жылғы «E» соғыстық тиімділік сыйлығын, 1998 жылғы «Қорғаныс операциялары» бас директорының қауіпсіздігі сыйлығын және 1998 жылғы «Алтын зәкір» сыйлығын алды, сондай-ақ «Жер үсті соғысы» және «Жер үсті соғысы» офицерлерінің белгілерін алған алғашқы су үстіндегі кеме болды. Эмори С. Лэнд ауыстырғаннан кейін, Саймон Лейк 1999 жылдың 11 мамырында Ла-Маддаленадан шығып, Атлантиканы кесіп, Норфолк, Вирджинияға қызметтен шығарылды. Саймон Лейк 1999 жылдың 31 шілдесінде қызметтен шығарылды және 2008 жылға дейін Филадельфиядағы mothball флотында болды. Саймон Лейк Вирджиния штатының Портсмут қаласындағы Норфолк теңіз кеме құрылыс орнында қызметтен шығарылды, ол Теңіздің жарамсыз кемелерді күтіп-ұстау мекемесінің инвентаризациясының бір бөлігі болды. Саймон Лейк 2015 жылдың 5 ақпанында Норфолк теңіз кеме құрылыс орнынан шықты. 2011 жылдың қыркүйегінен бастап Саймон Лейк бөлшектеуге дайындалу үшін жабылу процесінен өтті. Кеме 2015 жылдың 3 желтоқсанында АҚШ Теңіз әкімшілігінің қамқорлығында Джеймс өзенінің резервтік флотына қойылды, қайта өңдеуді күту үшін. Ол 2019 жылдың 27 ақпанында Техас штатының Браунсвилл қаласындағы Steelcoast (бұрынғы ESCO Marine) компаниясына кемелерді қайта өңдеуге келді.

Simon Lake sailed from Bremerton on 16 January 1965 for Pearl Harbor on her shakedown cruise and returned to Bremerton on 17 February for a six week yard availability period. The Polaris submarine tender stood out of Bremerton on 16 April and proceeded to Charleston, South Carolina, via the Panama Canal. Simon Lake arrived at Charleston on 1 May and tended submarines there until 11 July 1966. On that date, she sailed for Holy Loch, Scotland, where she relieved Hunley as tender for Submarine Squadron 14. She operated from there until 24 May 1970 when she got underway for Charleston. In June, she sailed for Bremerton for her first overhaul since commissioning. The tender was in the yard from 6 July 1970 to March 1971 and, while there, was also converted to Poseidon missile capability. Simon Lake returned to Charleston on 3 April and tended submarines there until 19 November 1972 when she sailed for Rota, Spain, as the relief for Holland. Simon Lake arrived at the Charleston Naval Shipyard in North Charleston, South Carolina, January 1977 for extensive overhaul in one of the three drydocks. Over a year later, the drydock was flooded, the heavy ICBM missile cranes were weight tested, and the ship sent out on a shakedown" cruise. Simon Lake was the first submarine tender to be stationed at Kings Bay Georgia in 1979 when the base first opened and was the first tender on the east coast that women served on in the U. S. Navy. After Refresher Training (REFTRA) in Guantanamo Bay, Cuba, Simon Lake assumed duties tending submarines at the Naval Weapons Station, Goose Creek, South Carolina. In June 1979, Canopus relieved Simon Lake at the Naval Weapons Station Charleston, South Carolina. From 1979 1985 Simon Lake serviced submarines in Kings Bay Georgia, where she also won two Battle Efficiency 'E' awards. In September 1985 she was driven to Ingalls Shipyard in Pascagoula Mississippi where she received a stem to stern, inside and out, grind to bare metal and repaint; a replacement of the helo deck; repair of the two 3 inch/50 rear facing guns; and the addition of a 25 mm Mk38 chain gun weapons system. She was relaunched in September 1986 at which time she did a short shakedown cruise to Guantanamo Bay until December 1986 when she returned to Charleston, South Carolina for a brief stop over to take on supplies before heading off to Holy Loch, Scotland in May 1987. In May 1987 Simon Lake returned to Scotland to again relieve USS Hunley at Holy Loch where in 1988 and 1991, she won Battle Efficiency 'E' awards. She remained on station there until the base was closed and all assets withdrawn in 1992. Sailing for Norfolk, Virginia, in March of that year, Simon Lake drew to a close thirty years of US Navy presence in Holy Loch, Scotland. In March 1992, Simon Lake participated in Teamwork '92, a joint North Atlantic operation and conducted repairs to USS La Moure County (LST 1194) in Trondheim, Norway. Upon departure she crossed the Arctic Circle to perform the Order of the Bluenose for the crew, and stopped for a port call in Halifax, Nova Scotia prior to returning to Norfolk to conduct an extensive overhaul, converting from a ballistic missile submarine tender to an attack submarine tender. After completion of the overhaul and a visit to Palma, Spain in March 1993, she arrived at her new homeport of La Maddalena, Italy where she relieved Orion. For superior service to the fleet, she received the Battle Efficiency 'E' award, Weapons Black "W" and Meritorious Unit Commendation awards for the period 7 July 1993 31 August 1994. In March 1998, the ship transited the Suez Canal to the United Arab Emirates where she supported Operation Southern Watch in the Persian Gulf. The vessel's performance in this period led to her receiving the Navy Unit Commendation and Armed Forces Expeditionary Medal. In June 1998, she returned to La Maddalena, Italy. Simon Lakes performance during her last two years of service was particularly noteworthy. Not only did she receive the awards associated with the Persian Gulf but she was nominated for the Secretary of Defense Maintenance Award, received the 1997 and 1998 Battle Efficiency 'E' awards, the 1998 Chief of Naval Operations Safety Award, and the 1998 Golden Anchor award, and became the first surface ship to receive both the Enlisted Surface Warfare and the Surface Warfare Officer pennants. After being relieved by Emory S. Land, Simon Lake departed La Maddalena on 11 May 1999 and crossed the Atlantic for Norfolk, Virginia to be decommissioned. Simon Lake was decommissioned on 31 July 1999 and, into 2008 was in the mothball fleet in Philadelphia. Simon Lake was placed out of service at Norfolk Naval Shipyards in Portsmouth, Virginia as part of the Naval Inactive Ship Maintenance Facility's inventory. Simon Lake departed Norfolk Naval Shipyard on 5 February 2015. Beginning in September 2011, Simon Lake underwent the deactivation process in preparation for dismantling. The ship was placed in the James River Reserve Fleet on 3 December 2015 in the care of the U. S. Maritime Administration to await recycling. She arrived at Steelcoast (ex ESCO Marine) in Brownsville, Texas, for ship recycling on 27 February 2019.