Кіріспе

Көбелектің түрі

Gonepteryx rhamni, әдетте жалпы күкірт көбелегі деп аталады, Pieridae тұқымдастығына жататын көбелек. Ол Палеарктикалық аймақтың барлық жерінде кездеседі және Еуропа, Азия және Солтүстік Африкада кең таралған. "Күкірт" атауы еркек көбелектің қанаттарының түсіне ұқсас күкірт минералының ежелгі атауы.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Жалпы күкірт бүкіл Палеарктика аймағында кең таралған. Оның жекелеген өкілдері Батыс Еуропадан Шығыс Азияға дейін кездеседі. Бұл көбелектің жоғары жылдамдылығы оған жаңа қоректік өсімдіктерді іздеуге және таралу ареалын кеңейтуге мүмкіндік береді. Ересек көбелектің географиялық таралуы оның қоректік өсімдіктерінен кеңірек болғанымен, оның ареалы личинка сатысының қажеттіліктеріне байланысты қоректік өсімдіктердің болуымен шектеледі. Жалпы күкірт өмірлік циклының әртүрлі кезеңдері үшін әртүрлі орталарды пайдаланады. Көбелек жұптасу және көбейту маусымында ылғалды жерлерде мекендейді, себебі олар егіншік сияқты қоректік өсімдіктердің көптігіне байланысты жұмыртқа салу үшін қолайлы жағдайлар жасайды. Жалпы күкірт жұмыртқаларын айналасындағы басқа өсімдіктерден оқшауланған, күнге тонып, жас өсімдіктерге, сондай-ақ кеш гүлдейтін өсімдіктерге түсіреді. Қыс айларында ересек көбелектер қыстау үшін орманға көшіп барады, себебі орман мәңгі жасыл жапырақтары мен жиде сияқты жағдайлармен қолайлы қыстау орындарын ұсынады.

Қашар

Ларвалық бөртегелер тек екі өсімдікпен қоректенеді: аллан бұтасы (Frangula alnus) және жалған бұта (Rhamnus carthartica). Бұл ересек бөртегенің таралуына әсер етеді, себебі олардың ұрпақтарының тірі қалуы үшін осы екі бұтаның болуы қажет. G. rhamni-дің жоғары жылдамдығы көбелектерге тіпті ең оқшау орналасқан, ұрпақтарына қолайлы қоныс тебуге мүмкіндік береді. Жұмыртқалардың түсі уақыт өте өзгереді, бастапқыда жасыл-ақ түсті болады, содан кейін сары түстің әртүрлі жаңылған тоннарына және соңында көктеп шығар алдында қоңыр түске айналады. Жалған бөртеге қыстың келесі жеті айында қыстайды, сәуір айына дейін белсенді болмайды, содан кейін олар пайда болып, көбейеді және жұмыртқа салады. Еркек және ұрғалы бөртегенің қанаттарының дискоидты жасушасында қызғылт түсті дақтар, қызғылт басы мен мұртшалары және ақ түкпен жабылған кеудесі болады. Бұл екі паразиттік қоңыздан түрі G. rhamni-ге толық бейімделген, мүмкін, бөртегенің және оның мекендейтін ортасындағы қоныс тебу өсімдіктерінің кең таралуына байланысты. Қонақ иесінің кең таралғандығы осы қоңыздардың қонақ иесіне қатаң бейімделуіне мүмкіндік береді. Осы пигменттердің арқасында бұрандалар қысқа толқынды жарықты сіңіріп, пигмент сіңіру спектрінен тыс, мысалы, толықтыратын толқын ұзындығындағы жарық сияқты ұзын толқынды жарықты шашыратады. Бұл үлгі пигменттік емес, оптикалық екенін көрсетеді, себебі әсер тек жарықтың белгілі бір бұрыштары мен қашықтықтарында байқалады және жағдайға байланысты өзгереді. Көбелектер бір-бірімен ұшып, бір-біріне жақындасқаннан кейін жұптар құралады. Зерттеулер көрсеткендей, фенил ацетальдегид және терпенді қосылыстар – оксоизофороноксид, оксоизофорон және дигидроизофорон үшін антенналық иіс рецепторлары бар, себебі бұл қосылыстар гүлдік қосылыстардың табиғи немесе синтетикалық қоспаларында ұсынылғанда да ең күшті электрофизиологиялық жауаптарды тудырады. Аталықтар аналықтардан ертерек пайда болады, себебі олар аналықтарға қарағанда төмен температурада ұшуға көбірек бейім. Халық санының төмендеуіне не себеп болғаны толық анықталмаған, бірақ бірнеше мүмкін факторлар бар. Жалған бөртеге бір жылдық болғандықтан, жылына бірнеше ұрпақ тудыратын түрлерге қарағанда, өзгеретін қоршаған ортаға бейімделуі қиын болуы мүмкін. Мысалы, көбелектер үшін қолайлы қыстау орталары азайды, ашық ормандық жерлер қалалық аймақтарға ауысып кетті. Азотпен ластану, нектардың азаюы және экологиялық өзгерістердің жылдамдығы да басқа гипотетикалық факторлар ретінде қарастырылды. Бұл популяцияның төмендеуінің болашақта күшеюі мүмкін екені туралы алаңдаушылықтар туындады, бірақ бөртегенің кең таралған және көптеп кездесетін географиялық орналасуына байланысты оны қорғау қажеттігі туындамайды.