Кіріспе
1956 жылғы мюзикл, 1970 жылы «Үштік тәжді» жеңген жарыс аты. «Ең бақытты жігіт» – Фрэнк Лойсердің кітабы, музыкасы және ән сөздерімен 1956 жылы жарық көрген мюзикл. Оқиғасы Сидни Ховардтың 1924 жылғы «Олар не қалағанын білді» пьесасы негізінде жазылған, жасы үлкен ер адам мен жас әйел арасындағы махаббат туралы. Кейбір театр тарихшылары мен сыншылар бұл қойылымды опералық деп сипаттайды. Бродвейдегі алғашқы қойылым 14 айға созылды және «Нью-Йорк қалалық операсы» оны бірнеше рет қайта қойды. 1956 жылғы 28 қазанда, жексенбі күні, «Эд Салливан шоуының» тікелей эфирінде көрсетілді, сол күні Элвис Пресли бұл шоуда екінші рет өнер көрсетті. Бұл эфир Солтүстік Америкадағы 168 телеарнада көрсетіліп, 34,6 рейтинг пен 57% үлеске ие болды, шамамен 56,5 миллион көрермен тамашалады.
the race horse that won the Triple Crown in 1970
The Most Happy Fella is a 1956 musical with a book, music, and lyrics by Frank Loesser. The story, about a romance between an older man and younger woman, is based on the 1924 play They Knew What They Wanted by Sidney Howard. The show is described by some theatre historians and critics as operatic. The original Broadway production ran for 14 months and it has enjoyed several revivals, including one staged by the New York City Opera. It was broadcast in a live telecast of The Ed Sullivan Show on Sunday, October 28, 1956, the night of Elvis Presley's second appearance on that show. That broadcast was seen in some 168 stations in North America and garnered a 34.6 rating, a 57% share, with an estimated audience of 56.5 million viewers.
Негізгі деректер
Франк Лойсердің досы 1952 жылы мюзиклге материал ретінде Ховардтың «Олар не қалағанын білді» атты пьесасын ұсынды. Оны оқығаннан кейін Лоссер оның музыкалық потенциалы бар екеніне келісті, бірақ саяси, еңбек және діни мазмұнды алып тастауды шешті. Мюзиклді аяқтауға оған төрт жыл кетті. «The Most Happy Fella» жиі опера ретінде сипатталған, бірақ кейбіреулер бұл терминді нақтылап айтқан. Стенли Грин өзінің «Музыкалық комедия әлемі» кітабында мюзиклді «Бродвей театры үшін жазылған ең амбициялық опералық туындылардың бірі» деп атап көрсетті. Лоссер: «Бұл шоуда опералық бейімділік бар деген ой тудыруым мүмкін. Егер адамдар осылай сезінсе – жақсы. Шын мәнінде, оның тек көптеген әндері бар. Бұл музыкасы бар мюзикл» деді. «The New York Times» газетінің театр сыншысы Брукс Аткинсон оны «музыкалық драма» деп атады, Лоссердің «Бродвей ережелері рұқсат еткен операға ең жақын келгенін» айтты. Композитор, дирижер және музыкалық театр оқытушысы Леман Энгель мен сыншы/автор Говард Киссель оны «жаңа мюзикл (мүмкін опера)» деп сипаттады. Музыкалық театр халықаралық ұйымы бұл қойылымды былай сипаттайды: «Көңілді балладаларға, күшті драматикалық арияларға және әуенді, жарқын Бродвей стиліндегі номерлерге толы, бұл амбициялық «Бродвей операсы» опера және мюзикл театр сахналарында өз орнын тапты». 1962 жылы «Уорнер Брос» студиясы Ширли Джонс пен Фред Астердің басты рөлдерде ойнауымен фильмді түсіруді жоспарлады. Алайда, Джонс «Уорнер Брос» үшін «The Music Man» фильмін түсірумен айналысқандықтан, ол жобадан алынып, орнына Натали Вуд шақырылды. Вуд та «Уорнер Брос» үшін «Gypsy» фильмін түсірумен болғандықтан, Астер жобаға қатысудан түбірінен бас тартты, бірақ «Finian's Rainbow» фильмін түсіру үшін студияға оралды. Фильм түсірілмеді. 1980-ші жылдары фильмді қайта түсіру туралы әңгіме болды, бірақ ол сәтті аяқталмады.
Сынақ
"Ең бақытты жігіт" пьесасының алғашқы көрсетілімі 1956 жылғы 13 наурызда Бостондағы Шиберт театрында жақсы пікірлермен басталды. Содан кейін пьеса Филадельфияға Шиберт театрында сынақ көрсетімі үшін көшірілді, ол 1956 жылғы 10 сәуірде де жақсы бағаланды.
Бродвейдің түпнұсқалық қойылымы
Жозеф Энтони режиссерлік еткен және Дания Крупска хореографиялық қойған, түпнұсқа Бродвей қойылымын Кермит Блумгарден мен Линн Лойсер продюсерлік етті. Ол 1956 жылдың 3 мамырында Император театрында ашылып, 1957 жылдың 21 қазанында Бродвей театрына көшірілді және 676 қойылымнан кейін 1957 жылдың 14 желтоқсанында жабылды. Актерлік құрамында Роберт Уид Тони рөлінде, Джо Салливан Розабелла рөлінде, Арт Лунд Джой рөлінде, Сьюзан Джонсон Клео рөлінде, Шорти Лонг – кантри әншісі, соул емес – Герман рөлінде және Мона Паули Мари рөлінде болды. Болашақ биші және актриса Зина Бетуне ансамбльдегі балалардың бірі Тэсси рөлінде ойнады. Сцена және жарық дизайнын Джо Миелзинер жасады. Түпнұсқа қойылымды Люсиль Болл мен Дези Арназ ішінара қаржыландырды. (Төмендегі "Халық арасында кең таралған мәдениет" бөлімін қараңыз.)
Кейінгі туындылар
Нью-Йорк қаласының орталығында 1959 жылдың 10 ақпанынан 22 ақпанына дейін 16 қойылымнан тұратын шектеулі серия көрсетілді. Орындаушылар құрамына Тони рөлінде Норман Аткинс, Росабелла рөлінде Паула Стюарт, Клео рөлінде Либи Стейгер, Джо рөлінде Арт Лунд, Герман рөлінде Джек ДеЛеон, Мари рөлінде Мюриэл Биркхед және Тесси рөлінде Бернадет Петерс кірді. Жером Эскоудың режиссерлігімен 1960 жылдың 21 сәуірінде Лондон Колизейінде ашылған Вест-Энд қойылымы 288 қойылымға созылды. Орындаушылар құрамында Тони рөлінде Иния Те Виата, Росабелла рөлінде Хелена Скотт, Джоуи рөлінде Арт Лунд, Клео рөлінде Либи Стейгер, Герман рөлінде Джек Де Леон және Мари рөлінде Нина Верушка болды. Иния Те Виата сондай-ақ Австралиялық қойылымда ойнады, ол 1961 жылы Мельбурн қаласындағы Принцесса театрында және Сиднейдегі Палас театрында көрсетілді. Бродвейдегі қайта жаңғыру 1979 жылдың 20 қыркүйегінде Майестик театрында алдын ала көрсетілімдерді бастады, ресми түрде 11 қазанда ашылды және 53 қойылым мен 23 алдын ала көрсетілімнен кейін 1979 жылдың 25 қарашасында жабылды. Джек О'Брайеннің режиссерлігімен, сахналық безендіруі Дуглас В. Шмидт, костюмдері Нэнси Поттс, жарықтандыруы Гилберт Воун Хемсли-дің кіші ұлы, оркестрлеуі Дон Уолкер, хореографиясы Грасиела Даниеле жасаған қойылымда басты рөлдерді Джорджио Тоцци (Тони), Фредерик Бурхинал (Тони, сәрсенбі және сенбі күндері), Шэрон Дэниелс (Розабелла), Линда Мишель (Розабелла, сәрсенбі және сенбі күндері), Адриен Леонети (Мари), Стивен Алекс Коул (Макс), Деннис Уорнинг (Герман), Дин Бадолато (Клем), Дэвид Майлз (Джейк), Кевин Уилсон (Ал), Стивен Дубов (Шериф), Джин Варрон (Джузеппе), Даррен Нимнихт (Паскуале), Тим Флавин (Буфетші), Дэн О'Салливан (Пошташы), Франко Спото (Чиччо), Джо Макграт (Дәрігер), Лоренс Ашер (Құдай қызметшісі), Майкл Кейпс (Автобус жүргізушісі), Билл Хейстингс (Кассир/тормозшы), Луиза Фланингем (Клео) және Ричард Муэнц (Джо) сомдады. Қойылым түсіріліп, кейіннен 1980 жылы PBS телеарнасының "Ұлы қойылымдар" бағдарламасында көрсетілді. Бұл PBS қойылымының 2 DVD жинағы 2000 жылдары жарық көрді. Нью-Йорк операсының қойылымы 1991 жылдың 4 қыркүйегінен 18 қазанына дейін өтті. Артур Алан Сейдельманның режиссерлігімен, Тони рөлінде Луис Килико, Росабелла рөлінде Элизабет Уолш және Клео рөлінде Карен Зиемба ойнады. Гудспид опера театры 1991 жылдың мамыр және маусым айларында Джеральд Гутьеррес режиссерлік еткен мюзиклді ұсынды. Бұл қойылымда толық оркестрдің орнына екі пианино қолданылды, ол Роберт Пейдж жасаған Лоссер мақұлдаған пианинолық аранжировканы пайдаланды. Содан кейін қойылым 1991 жылдың қазан айынан бастап он апта бойы Лос-Анджелестегі Ахмансон театрында Орталық театр тобымен сахналанды. Шоуды ұйымдастыруға келісім ретінде Орталық театр тобы Бродвейдің әлеуетті табысына бөлісті. Goodspeed қойылымына негізделген, актерлік құрамның көпшілігі мен шығармашылық командасы сақталған Бродвейдегі қайта жаңғыру 1992 жылдың 24 қаңтарында Бут театрында алдын ала көрсетілімдерді бастады, ресми түрде 13 ақпанда ашылды және 229 қойылымнан кейін 30 тамызда жабылды. Тағы да Джеральд Гутьеррес режиссерлік етті, актерлік құрамында Тони рөлінде Спиро Малас, Росабелла рөлінде Софи Хейден, Джо рөлінде Чарльз Пистон, Мари рөлінде Клаудия Катания, Клео рөлінде Лиз Ларсен және Герман рөлінде Скотт Ваара ойнады. Чикагодағы Ravinia фестивалі 2007 жылдың 20 шілдесінде Джордж Херн (Тони) және Род Гилфри (Джо) қатысқан концерттік нұсқасын ұсынды. Нью-Йорк Сити Операсы 2006 жылдың 7-25 наурызы аралығында Пол Сорвиноны (Тони) және Лиза Вроманды (Росабелла) қатыстырған шектеулі келісімді ұсынды. 2013 жылдың ақпан айында Тулса операсы Дороти Даннердің режиссерлігімен және Костис Протопапастың дирижерлігімен, Тони рөлінде Хайм Джозеф, Росабелла рөлінде Латрина Турман және Джо рөлінде Кристофер Фоумды бейнелеген қойылымды ұсынды. 2014 жылдың сәуір айында Нью-Йорк қаласының орталығы Encores! Кейси Николаудың режиссерлік еткен және Шюлер Хенсли, Лаура Бенанти, Шайен Джексон, Хайди Бликенстафф, Джей Армстронг Джонсон және Джессика Моласки ойнаған жақсы қабылдаған қойылымды ұсынды.
Norman Atkins as Tony, Paula Stewart as Rosabella, Libi Staiger as Cleo, Art Lund as Joe, Jack DeLeon as Herman, Muriel Birkhead as Marie, and Bernadette Peters as Tessie. The West End production, directed by Jerome Eskow, opened at the London Coliseum on April 21, 1960, and ran for 288 performances. The cast included Inia Te Wiata as Tony, Helena Scott as Rosabella, Art Lund as Joey, Libi Staiger as Cleo, Jack De Leon as Herman, and Nina Verushka as Marie. Inia Te Wiata also starred in the Australian production, which played the Princess Theatre, Melbourne and the Palace Theatre, Sydney in 1961. A Broadway revival began previews at the Majestic Theatre on September 20, 1979, officially opened on October 11, and closed on November 25, 1979, after 53 performances and 23 previews. Directed by Jack O'Brien, set design by Douglas W. Schmidt, costumes by Nancy Potts, lighting by Gilbert Vaughn Hemsley Jr., orchestrations by Don Walker, and choreographed by Graciela Daniele, it starred Giorgio Tozzi as Tony, Frederick Burchinal as Tony (Wed. and Sat. matinees), Sharon Daniels as Rosabella, Linda Michelle as Rosabella (Wed. and Sat. matinees), Adrienne Leonetti as Marie, Steven Alex Cole as Max, Dennis Warning as Herman, Dean Badolato as Clem, David Miles as Jake, Kevin Wilson as Al, Stephen Dubov as Sheriff, Gene Varrone as Giuseppe, Darren Nimnicht as Pasquale, Tim Flavin as Busboy, Dan O'Sullivan as Postman, Franco Spoto as Ciccio, Joe McGrath as Doctor, Lawrence Asher as Priest, Michael Capes as Bus Driver, Bill Hastings as Cashier/brakeman, Louisa Flaningam as Cleo, and Richard Muenz as Joe. The production was filmed and later broadcast by PBS' Great Performances in 1980. A 2 DVD set of this PBS performance was released in the 2000s. A New York City Opera production ran from September 4 through October 18, 1991. Directed by Arthur Alan Seidelman, it starred Louis Quilico as Tony, Elizabeth Walsh as Rosabella, and Karen Ziemba as Cleo. The Goodspeed Opera House presented the musical, directed by Gerald Gutierrez, in May and June 1991. This production had two pianos instead of a full orchestra, using a Loesser approved piano arrangement by Robert Page. The production was then staged by the Center Theatre Group at the Ahmanson Theatre in Los Angeles for ten weeks starting in October 1991. In exchange for mounting the show, the Center Theatre Group shared in potential Broadway profits. Based on the Goodspeed production, with most of the cast and creative team intact, a Broadway revival began previews at the Booth Theatre on January 24, 1992, officially opened on February 13, and closed on August 30 after 229 performances. Again directed by Gerald Gutierrez, the cast included Spiro Malas as Tony, Sophie Hayden as Rosabella, Charles Pistone as Joe, Claudia Catania as Marie, Liz Larsen as Cleo, and Scott Waara as Herman. The Ravinia Festival in Chicago presented a concert version with George Hearn as Tony and Rod Gilfry as Joe on July 20, 2007. The New York City Opera presented a limited engagement with Paul Sorvino as Tony and Lisa Vroman as Rosabella between March 7–25, 2006. In February 2013, Tulsa Opera presented a production directed by Dorothy Danner and conducted by Kostis Protopapas, featuring Chaim Joseph as Tony, Latrine Thurman as Rosabella, and Christopher Foeum as Joe. In April 2014, New York City Center Encores! presented a well received production directed by Casey Nicholaw and starring Shuler Hensley, Laura Benanti, Cheyenne Jackson, Heidi Blickenstaff, Jay Armstrong Johnson & Jessica Molaskey.
Жазбалар
Бродвейдің түпкілікті актерлік құрамының жазбасын Годдард Либерсон «Columbia Records» үшін өндірген. Жазбада шоудың барлық бөлігі, диалогтың көбісінен басқа, дерлік барлығы қамтылған, бұл сол кездегідей емес еді. Партитура өте кең болғандықтан, актерлік құрамның альбомы үш LP дискісінен тұратын жинақ ретінде шығарылуға тиіс болды. «Columbia» сондай-ақ, таңдаулы үзінділерден тұратын дәстүрлі альбомды шығарды. Түпкілікті актерлік құрамның альбомы 1991 жылдың 15 қарашасында «Sony» (ASIN: B0000027TC) компаниясымен қайта шығарылды. 1992 жылғы Бродвейдегі қайта қойылым актерлік құрамының альбомын «RCA Victor Broadway» (ASIN: B000003FBK) өндірді және 1992 жылдың 9 маусымында жарық көрді. «Jay Records» 2000 жылдың 11 шілдесінде кесілген материалдарды қоса, «толық» студиялық жазбаны (CDJAY2 1306) шығарды. Жазбада Луи Килико Тони рөлінде ойнады.
Танымал мәдениетте
Нью-Йорк Янкис командасының радио хабаршысы Джон Стерлинг, Янкилердің үшінші базасының ойыншысы Джио Уршела хоум-ран соққанда, өзінің "хоум-ран шақыруында" осы мюзиклге сілтеме жасайды. Уршела базаларды айналып жүргенде Стерлинг: "Джо Уршела – ең бақытты жігіт!" 1957 жылы "I Love Lucy" телешоуының (6-маусым, 22-эпизод, "Люсидің қалалық түні") Рикардолар мен Мерцтер Коннектикуттағы жаңа шалғайдағы үйлерінен Нью-Йоркке барып, "The Most Happy Fella" мюзиклінің толық сатылған кешкі қойылымын тамашалайды. Кешкі ас ішу кезінде олар Люсидің қателікпен күндізгі қойылымға билет сатып алғанын біледі. Дези Арназ бен Люсиль Боллдың Desilu Productions компаниясы мюзиклдің үлкен бөлігіне иелік етті және оны осы эпизодта жарнамалады. Мюзиклден үш ән кейіпкерлер театрда отырған сахналарда естіледі. Бір сәтте Фред Мерц тақырыпқа шабыланып: "Бұл жігіт үйленбеген екен" дейді.