Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Аляска және Юкон аймағындағы тас жол – Алясканың 7-жолының Канада мен Хайнс, Аляска арасындағы бөлігі.
Highway in Alaska and Yukon Territory
the section of Alaska Route 7 between Canada and Haines, Alaska
Хайнс тас жолы немесе Хайнс кесілгені (көбінесе Хайнс жолы деп аталады) – АҚШ-тағы Хайнс, Алясканы, Юкон, Канададағы Хайнс Көшесімен байланыстыратын, Британдық Колумбия провинциясынан өтетін тас жол. Ол бұрынғы Далтон жолының бағытымен Хайнс портынан Klukshu, Юконға дейін, содан кейін Хайнс бұрылысына дейін созылады. Тас жолдың ұзындығы шамамен , оның ішінде Аляскада орналасқан бөлігі . Бұл тас жол 1978 жылға дейін Юкон автожолы 4 деп аталды, кейін 3-ші автожол болып қайта нөмірленді. Британдық Колумбияда оның ресми нөмірі жоқ, бірақ The Milepost кітаптарының кем дегенде 2004 жылғы басылымдарында оны 4-ші автожол деп көрсетілген, бұл сан Ванкувер аралында қолданылады. Аляскадағы бөлігі Алясканың 7-жолының бір бөлігі болып табылады.
The Haines Highway or Haines Cut Off (and still often called Haines Road) is a highway that connects Haines, Alaska, in the United States, with Haines Junction, Yukon, Canada, passing through the province of British Columbia. It follows the route of the old Dalton Trail from the port of Haines inland for about to Klukshu, Yukon, and then continues to Haines Junction. The highway is about long, of which is in Alaska. The highway was known as Yukon Highway 4 until 1978, when it was renumbered Highway 3. It has no number in British Columbia, but editions of The Milepost up to at least 2004 list it as Hwy 4, a number actually in use on Vancouver Island. The Alaska section is part of Alaska Route 7.
Тарих
Бұл жол бастапқыда Чилкат Тлингит саудагерлері пайдаланған жол болды, ол кейін Далтон жолы деп аталды. Оны 1898-1899 жылдардағы Клондайк алтын асыру кезінде кейбір алтын іздеушілер қолданды; алтын өндіру жұмыстары Далтон жолының төменгі бөлігін құрылғаннан кейін де көп жылдар бойы қолданыста ұстады. 1909 жылы Британдық Колумбия провинциялық үкіметі Copper Butte және Mt. Glave-те мыс өндірісі басталғанда, жолдың өзінің бөлігін керуен жолына айналдырды. 1911 жылы кен орындарынан 30 тонна кен тасымалданды. Бұл тас жол 1943 жылы АҚШ армиясы тарапынан Тынық мұхитынан Аляска тас жолына балама маршрут ретінде салынды, егер Skagway қаласынан өтетін Уайт-Пасс және Юкон темір жолы тоқтатылса. Құрылыстың жалпы құны 13 миллион АҚШ долларына бағаланды. Соғыстан кейінгі алғашқы онжылдықтарда күтім нашар болды; қыста қарлы борандар, ал жазда батпақтар жолға көп қиындықтар келтірді. 1960-1970 жылдары барлық көліктер радиоарқылы қадағаланды. Жыл бойы қолжетімділік 1963 жылға дейін қамтамасыз етілмеді. Жолдың жағдайына байланысты, әсіресе Аляскадағы шағымдар АҚШ Конгресінің Шаквак жобасын қаржыландыруына себеп болды. Бұл жоба 1976 жылы басталды және 1980 жылдары негізінен аяқталды, бірақ жолдың бетерін жақсарту, қауіпті учаскелерді ауыстыру және асфальт төсеу жұмыстары әлі де жалғасуда. Қазіргі уақытта күтім жұмыстары Аляска және Юкон үкіметтері арасында бөліседі.
The route was originally a trail used by Chilkat Tlingit traders, which eventually became the Dalton Trail. It was used by some prospectors during the Klondike Gold Rush of 1898 1899; other mining kept the lower Dalton Trail active through the years following its establishment. The British Columbia provincial government converted its portion of the trail to a wagon road in 1909 when copper mining began at Copper Butte and Mt. Glave. In 1911, 30 tons of ore were shipped from the mines. The highway was built by the U. S. Army in 1943 as an alternate route from the Pacific Ocean to the Alaska Highway, in case the White Pass and Yukon Route railway from Skagway should be blocked. The total cost of the construction was US$13 million. In the first decades after the war, maintenance was spotty at best; the road was plagued with blizzards in winter and mudslides in summer, and for a time in the 1960s and 1970s, all vehicles traveling the highway were monitored on radio. Year round access was not achieved until 1963. Complaints over the condition of the road, primarily in Alaska, led to the U. S. Congress funded Shakwak reconstruction project. This project, covering the Haines Highway and the portion of the Alaska Highway from Haines Junction to the U. S. border, began in 1976 and was mostly complete by the 1980s, but is still continuing, providing grade improvements, rerouting of dangerous sections, and paving. Responsibility for maintenance is currently shared between the Alaska and Yukon governments.