Кіріспе

Бразилиядағы саяси партия Біріккен Социалистік Жұмысшылар партиясы (Partido Socialista dos Trabalhadores Unificado, PSTU) – Бразилиядағы троцкишіл партия. Ол Мореношілдік дәстүрдегі топтардың халықаралық ұйымы – Халықаралық жұмысшылар лигасының (Төртінші Интернационал) (LIT) ең ірі бөлімшесі болып табылады.

Ерте тарих

PSTU-ның бастауы 1972 жылы түрлі саяси бағыттан келген бразилиялық белсенділердің біріккен Төртінші Интернационалға (FI) жүгінуімен байланысты. Бұл белсенділер Сальвадор Альенденің Чилидегі «Бастау нүктесі» тобын құрды, бірақ 1973 жылы Альенде үкіметі құлатылғанда олар тарап кетті. Топ мүшелерінің кейбіреуі Аргентинаға қашып, «Жұмысшылар лигасы»н құрды. 1974 жылы Бразилияға оралған «Жұмысшылар лигасы» «Workers Independence» журналын жариялай бастады және студенттік қозғалыстан жаңа мүшелерді тартты. 1977 жылға қарай топ 300 мүшеге дейін өсті. Осы кезде Аргентинаның Социалистік жұмысшылар партиясының (PST) өкілі Нахуэль Морено FI ішінде большевиктер фракциясын ұйымдастырды, ал «Жұмысшылар лигасы» оған қосылды. 1978 жылы «Жұмысшылар лигасы» жаңа, жаппай социалистік партия құру мақсатындағы тактикалық қадам ретінде «Movimento Convergência Socialista» (CS) қозғалысын құрды. Сонымен қатар, «Жұмысшылар лигасы» өзін «Социалистік жұмысшылар партиясы» (PST) деп атады. Кейін сол жылы бірнеше мүше, соның ішінде Нахуэль Морено тұтқындалды. Оларды босату үшін жүргізілген халықаралық науқанға Габриэль Гарсия Маркес қолдау көрсетті. 1979 жылы CS жаңа Жұмысшылар партиясы үшін күшейе бастаған науқанға қатысты және сол жылы ABC аймағында өткен металл өңдеушілер ереуілінде маңызды рөл атқарды. Қаңтар айында PST толығымен CS құрамына еніп, жеке ұйымдық құрылымын тоқтатты. Келесі жылы CS ABC аймағындағы маңызды 40 күндік ереуілге қатысты. Оның өсуі CS және Мореноның халықаралық бағытының митингісіне 3000 адамның қатысуымен белгіленді, бұл бағыт Пьер Ламберттің Франциядағы бағытына байланысты болды. 1982 жылы Морено мен Ламберт жолдары айырылысты, ал бұрынғысы CS-ге қосылған «Халықаралық жұмысшылар лигасы»н (Төртінші Интернационал) құрды. 1980 жылдардың басында CS Бразилиядағы ереуілдер мен басқа да әлеуметтік толқулар кезінде «Central Unica dos Trabalhadores» (CUT) кәсіподақ орталығын құруға қатысты. Олар 1980 жылы құрылған және 1982 жылы мемлекет тарапынан ресми мойындалған Жұмысшылар партиясының құрамына да кірді. ПТ-ның ресми танылған платформасы немесе фракциясы ретінде CS-ның бірқатар мүшелері 1980 жылдары ұлттық, штаттық және жергілікті заң шығару органдарына сайланды.

Жақында болған тарих

CS-тің PT-мен байланысы ұзаққа созылмады және 1991 жылдың соңында соңғысының басшылығы кейбір PT фракцияларының, әсіресе CS-тің қызметіне алаңдаушылық білдірді. Бұл жағдай CS-тің парламенттік емес күреске араласуынан туындады және 1992 жылы CS Фернандо Коллор де Мелло үкіметіне және Халықаралық валюта қорына қарсы науқан жүргізген кезде одан да тереңдеді. Жағдай нашарлай берді және маусым айында CS PT-дан шығарылды. Оған жауап ретінде CS 1993 жылдың сәуірінде өткен құрылтайда Democracia Operária (RS), PFS, MSR (PE), Liga және CS сияқты бірқатар кіші топтармен бірге Революциялық фронт құрды, ол PSTU болып қайта құрылды. 21 сәуір қозғалысы да қосылды. Содан бері PSTU Бразилиядағы еңбек және әлеуметтік қозғалыстарда PT-дан солға қарай тұрақты түрде қатысуын жалғастыруда. Ол бірнеше мүшелерін бөлінулер нәтижесінде жоғалтты, соңғысы жаңа құрылған PSOL-ге, оның құрамына кіруден бас тартты. PSTU ұлттық және жергілікті сайлауларға қатысады және әлеуметтік қозғалыстарға, әсіресе еңбек және студенттік қозғалыстарға қатысады. PSTU апталық «Opinião Socialista» (Социалистік пікір) газетін шығарады және «Marxism Alive» / «Marxismo Vivo» журналына үлес қосатын негізгі ұйым болып табылады. PSTU – Халықаралық жұмысшылар лигасының – Төртінші Интернационалдың (Lit) Бразилиялық бөлімі, оның итальяндық Progetto Comunista Rifondare l'Opposizione dei Lavoratori (PC ROL) ұйымымен ұзақ жылдар бойы тығыз саяси қарым-қатынаста және өзара ынтымақтастықта болды. PSTU сонымен қатар Бразилияның солшыл радикалды күштерінің негізгі өкілі болып табылады және алғаш рет Үшінші полюстегі сайлауға қатысты, ол Хелоиса Хелена Лима де Мораес Карвалхоның кандидатурасын қолдады (PT-ның бұрынғы мүшесі, зейнетақы реформасына қарсылығы үшін PT-дан шығарылған, 2008 жылы Иван Валенте мен Лусиана Женромен бірге «Социализм және бостандық» партиясының жетекшісі болды). 2010 жылғы президенттік сайлауда PSTU кандидаттары 0,08% дауыс (88 000) алды.

Президент сайлауы

Сайлауда үміткеріЖұптасыКоалицияБірінші кезеңЕкінші кезеңНәтижесіДауыс саны%Дауыс саны%1998Зе Мария (PSTU)Жозе Гальвао де Лима (PSTU)Жоқ202,659 0.30%––Ұтылды 2002Дейсе Оливейра (PSTU)Жоқ402,236 0.47%––Ұтылды 2006Хелоиза Хелена (PSOL)Сезар Бенджамин (PSOL)PSOL; PCB; PSTU6,575,393 6.75%––Ұтылды 2010Зе Мария (PSTU)Клаудия Дуранс (PSTU)Жоқ84,6090.08%––Ұтылды 2014Жоқ91,2090.09%––Ұтылды 2018Вера Лючия Сальгадо (PSTU)Хертс Диас (PSTU)Жоқ55,7620.05%––Ұтылды 2022Куна Ипора Тремембе (PSTU)Жоқ25,6250.02%––Ұтылды

Парламент сайлауы

Сайлау палатасыФедералды СенатҮкіметтегі рөліДауыс%Орын+/–Дауыс%Орын+/–1994154,6660.34%Жаңа674,8560.70%Жаңа1998187,6750.28% 0371,6180.60% 02002159,2510.18% 0490,2510.32% 02006101,3070.11% 0196,6360.23% 02010102,1200.11% 0436,1920.26% 02014188,4730.19% 0355,5850.40% 0201841,3040.04% 0413,9140.24% 0202227,9050.03% 0135,5990.13% 0