Кіріспе
1943 жылы режиссер Делмер Дейвс түсірген «Токио бағыты» фильмі «Run Silent, Run Deep (1958), Das Boot (1981) және U 571 (2000) сияқты су асты кемелері туралы фильмдердің алғақысы» деп аталады. «Ваху» су асты кемесі 1943 жылғы қазан айында Жапон теңізіндегі патрульдік сапардан оралғанда жапондық әскери ұшақтарының шабуылынан батып, командир Мортон мен барлық экипажы мерт болды. 2006 жылы «Ваху» жобалық тобының күш-жігері арқасында су асты кеменің қалдықтары табылды. «Токио үстінен отыз секунд» (1944) фильмінде, пилот Тед Лоусонның естеліктеріне негізделген, Токио шығанағындағы су асты кеме туралы айтылады, ол Дулиттл рейдіне ақпарат жеткізіп отырған. USS Hornet кемесінде Лоусон (Ван Джонсон), Токиодағы атқыштардың соңғы орналасуы туралы брифингтен кейін, достасы Боб Грейге (Роберт Митчем) былай дейді: «Білесің бе, олардың орналасуындағы өзгерістер мені қатты ойландырды. Токио шығанағында күн бойы су асты кемеде тер төгіп, біз сияқты жігіттердің түнде радиоарнасы арқылы шарықтардың орналасуын жасырын жеткізіп жүргенін ғана ойлап көр. Мұндай су асты кеме туралы рейдке қатысушылардың немесе тарихшылардың ешқандай мәліметтері жоқ. «Дулиттл рейдерлері» рейдтің егжей-тегжейлі сипаттамасында, рейд кезінде көрінген атқыштардың қауіпті емес екенін айтады. Брифингтерде берілген ақпараттың көптеген басқа да көздері болуы мүмкін. «Коперфин» моделі фильмге түсіру үшін нақты американдық су асты кемелерінің негізінде жасалған, бірақ жапондықтарды шатастыру үшін оған түрлі су асты кемелерінде қолданылатын жабдықтар мен құралдар қосылды. «Токио бағыты» фильмі үшін Warner Bros. компаниясы Columbia Pictures кинокомпаниясынан Кэри Грантты алып, оның орнына Хамфри Богартты «Сахара» фильміне жіберді. Грант ақырында Богарттың рөлін, ал Гэри Купер Грант ойнаған «Коперфин» кемесінің капитаны рөлінен бас тартты.
Destination Tokyo has been called "the granddaddy of submarine films like Run Silent, Run Deep (1958), Das Boot (1981), and U 571 (2000)". The Wahoo was reported as missing in action after production on Destination Tokyo completed, sunk by Japanese aircraft in October 1943 while returning home from a patrol in the Sea of Japan. Commander Morton and all aboard were lost. Thanks to the efforts of the Wahoo Project Group, the wreckage was identified in 2006. The existence of a submarine in Tokyo Bay relaying information to the Doolittle Raid is mentioned in the film Thirty Seconds Over Tokyo (1944), based on pilot Ted Lawson's memoir. There is a scene on the USS Hornet where Lawson (Van Johnson), fresh from a briefing on the latest positions of the barrage balloons over Tokyo, tells his friend Bob Gray (Robert Mitchum): "You know, the changes in those balloons threw me. Just think, a bunch of guys sweating all day in a sub down in Tokyo Bay, guys just like us, sneaking up at night to radio balloon positions " The existence of such a submarine is not part of the participants' or historians' accounts of the raid. The Doolittle Raiders detailed description of the raid states that the barrage balloons seen on the raid were a negligible threat. There were many other possible intelligence sources for information given out at the briefings. The model of the Copperfin used for filming was based on actual American submarines, except that, to confuse the Japanese, it was given equipment and apparatus that were used on numerous different types of subs. For Destination Tokyo, Warner Bros. borrowed Cary Grant from Columbia Pictures in a swap which sent Humphrey Bogart to Columbia to make Sahara. Grant had turned down the role that Bogart eventually played, and Gary Cooper had turned down the role of the captain of the Copperfin that Grant played. </blockquote>
In contrast, the review in Variety magazine, was effusive in its praise:
'Destination Tokyo' runs two hours and 15 minutes, and that's a lot of film. But none of it is wasted. In its unspooling is crammed enough excitement for possibly a couple of pictures. Here is a film whose hero is the Stars and Stripes; the performers are merely symbols of that heroism. Here is a film of superbly pooled talents. A later release of Destination Tokyo was colorized.
Ал Variety журналындағы мақалада фильмге ерекше мақтау айтылды: «Токио бағыты» екі сағат 15 минутқа созылады, бұл өте ұзақ фильм. Бірақ оның еш минуты да босқа кетпейді. Фильмде мүмкін бірнеше фильмге жететін қызығушылық пен оқиға бар. Бұл фильмде қаһарман – АҚШ туы, ал актерлер осы қаһармандықтың символы ғана. Бұл – таланттардың керемет үйлесімі туралы фильм. Кейін «Токио бағыты» фильміне түс қосылды.
Destination Tokyo has been called "the granddaddy of submarine films like Run Silent, Run Deep (1958), Das Boot (1981), and U 571 (2000)". The Wahoo was reported as missing in action after production on Destination Tokyo completed, sunk by Japanese aircraft in October 1943 while returning home from a patrol in the Sea of Japan. Commander Morton and all aboard were lost. Thanks to the efforts of the Wahoo Project Group, the wreckage was identified in 2006. The existence of a submarine in Tokyo Bay relaying information to the Doolittle Raid is mentioned in the film Thirty Seconds Over Tokyo (1944), based on pilot Ted Lawson's memoir. There is a scene on the USS Hornet where Lawson (Van Johnson), fresh from a briefing on the latest positions of the barrage balloons over Tokyo, tells his friend Bob Gray (Robert Mitchum): "You know, the changes in those balloons threw me. Just think, a bunch of guys sweating all day in a sub down in Tokyo Bay, guys just like us, sneaking up at night to radio balloon positions " The existence of such a submarine is not part of the participants' or historians' accounts of the raid. The Doolittle Raiders detailed description of the raid states that the barrage balloons seen on the raid were a negligible threat. There were many other possible intelligence sources for information given out at the briefings. The model of the Copperfin used for filming was based on actual American submarines, except that, to confuse the Japanese, it was given equipment and apparatus that were used on numerous different types of subs. For Destination Tokyo, Warner Bros. borrowed Cary Grant from Columbia Pictures in a swap which sent Humphrey Bogart to Columbia to make Sahara. Grant had turned down the role that Bogart eventually played, and Gary Cooper had turned down the role of the captain of the Copperfin that Grant played. </blockquote>
In contrast, the review in Variety magazine, was effusive in its praise:
'Destination Tokyo' runs two hours and 15 minutes, and that's a lot of film. But none of it is wasted. In its unspooling is crammed enough excitement for possibly a couple of pictures. Here is a film whose hero is the Stars and Stripes; the performers are merely symbols of that heroism. Here is a film of superbly pooled talents. A later release of Destination Tokyo was colorized.
Тағайындаулар
Сценарист Стив Фишер "Токиоға бағыт" фильмі үшін өзінің түпнұсқа әңгімесі үшін "Оскар" сыйлығына ие болды. Су асты кемесінде қызмет етуге өтініш білдірген ол, оның орнына "Протеус" су асты кемесінде қызмет етті. Кейіннен Голливудтың жетекші тұлғаларының бірі ретінде ол 1959 жылғы Екінші дүниежүзілік соғыс комедиясы "Операция Петтикоат" фильмінде Грантпен бірге су асты кемешілер рөлінде ойнады, онда Грант ойдан шығарылған USS Sea Tiger су асты кемесіне қолбасшылық етті. 1951 жылғы "Тынық мұхиты операциясы" фильміндегі екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі су асты кемесі экипажына фильм тамашалау мүмкіндігі берілгенде, "Токиоға бағыт" көрсетілді. Бұл фильмнен алынған кадрлар 1959 жылғы "Submarine Seahawk" фильмінде қайта пайдаланылды. Оның өмірбаянында айтылғандай, "Токиоға бағыт" фильмі Рональд Рейганның 1957 жылғы "Hellcats of the Navy" фильмінде екінші дүниежүзілік соғыстағы су асты кемесінің капитаны рөлін қабылдауына әсер еткен.