Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Луканг, бұрын Lugang деп латын әрпімен жазылған және басқа да аттары бар, Тайваньдың Чанхуа округінің солтүстік-батыс бөлігіндегі қалалық аудан. Бұл аудан Тайваньның батыс жағалауында, Тайвань бұғазына қарап орналасқан. Луканг 18-шы және 19-шы ғасырларда маңызды теңіз порты болды. 20-шы ғасырдың басына дейін Тайваньдың орталық аймағындағы ең көп халқы бар қала болып келді. 2012 жылдың наурыз айында Тайвань туризм бюросы оны үздік 10 шағын туристік қаланың бірі деп таныды.
Lukang, formerly romanized as Lugang and also known by other names, is an urban township in northwestern Changhua County, Taiwan. The township is on the west coast of Taiwan, facing the Taiwan Strait. Lukang was an important sea port in the 18th century and 19th century. It was the most populous city in central Taiwan until the early 20th century. In March 2012, it was named one of the Top 10 Small Tourist Towns by the Tourism Bureau of Taiwan.
Атауы
Қаланың атауы "Бұғы порты" деген мағынаны білдіреді және голланд кезеңінде бұғы терісі саудасынан туындаған. Оның ежелгі тайвань тіліндегі атауы Лок а канг болған, ал оның қысқартылған түрі ағылшын мәтіндерінде және карталарда Лок канг, Локанг және Ло кианг сияқты түрлерде кездеседі. 2011 жылы Ішкі істер министрлігі тарихи Уэйд-Джайлс транскрипциясын "Луканг" деп сақтап қалуға және 2002 жылы Tongyong Pinyin-ге, содан кейін 2009 жылы Hanyu Pinyin-ге көшумен үйлесетін "Луганг" транскрипциясына өтуден бас тартуға шешім қабылдады.
The township's name, which means "Deer Port", came from its deerskin trade during the Dutch period. Its old Taiwanese name was Lok a kang and its shortened version is seen in English texts and maps as variants such as Lok kang, Lokang and Lo kiang. In 2011, the Ministry of Interior decided to keep the historical Wade Giles spelling "Lukang" and abandon the change to the Pinyin spelling "Lugang" consistent with the switch to Tongyong Pinyin in 2002 and later Hanyu Pinyin 2009.
Тарих
1785 жылдан 1845 жылға дейінгі Лукангтың өркендеу кезеңінде маңызды сауда порты болған Лукангтың халқы 20 000-ға жетті. Луканг Тайваньдағы Тайнаннан кейінгі екінші ірі қала болды және сол кезде аралдың үшінші ірі қаласы болған Банкадан (қазір Тайбэйдің ауданы) үлкен болды. Күріш өнеркәсібі қалаға зор байлық әкелді. 19 ғасырдың соңында Лукангтағы ең белгілі әулеттер Хуанг және Ку әулеттері болды. Кейіннен портың лайлануы және қаланың теміржолдарды қаладан өткізуге рұқсат бермеуі сауда-саттықтағы шығындарға әкелді, бұл өз кезегінде Лукангтың басқа қалалармен салыстырғанда төмендеуіне себеп болды, олар қарқынды қала құрылысына және халық санының өсуіне ұшырады. Алайда, осы құлдырау Тайнан мен Тайбэйдегі тарихи ғимараттарды бұзған жаңарту процестерін болдырмады, нәтижесінде Луканг бұрынғы күйінде сақталды. Жапон үкімдігі кезінде қала Тайваньдағы ең көп халқы бар бесінші қала болып, 1904 жылғы желтоқсандағы халық санауы бойынша 19 805 адамды құрады. Аймақтағы Хокло халқының көп бөлігі Сямен және Кванчжоу қалаларынан келген, сондықтан олар Хоккең диалектісінің Кванчжоу нұсқасында сөйлейді. Нангуан музыкасы Лукангта кең таралған және Кванчжоудан шыққан. 1920 жылы Луканг Тайчу префектурасының Шока ауданындағы Рокко қаласы (鹿港街) ретінде басқарылды.
An important trading port during Lukang's heyday from 1785 to 1845, Lukang's population reached 20,000. Lukang was Taiwan's second largest city after Tainan and was larger than Bangka (now a district of Taipei), then the island's third largest city. The rice industry brought great wealth to the city. During the late 1800s the most prominent families in Lukang were the Huang and Koo clans. The subsequent silting of the harbor and the city's refusal to allow railroads to pass through the city led to losses in trade in commerce, which, in turn led to Lukang's decline relative to other cities, which were experiencing considerable urbanization and population growth. This same decline, however, averted the modernization processes that demolished historical buildings in Tainan and Taipei, leaving Lukang preserved as it was in the past. During the period of Japanese rule, the city was Taiwan's fifth most populous city, with a population of 19,805 according to the December 1904 census. The Hoklo people in the area were predominantly of Xiamen and Quanzhou origin, thereby speaking the Quanzhou dialect of Hokkien. Nanguan music is highly popular in Lukang and originates from Quanzhou. In 1920, Lukang was governed as Rokkō Town (鹿港街) under Shōka District of Taichū Prefecture.
Шолу
Лукангта Лонгшан ғибадатханасы мен Матцу ғибадатханасы сияқты көптеген ескі ғибадатханалар бар. Қаланың 200-ден астам ғибадатханасы бар, олар түрлі халықтық құдайларға арналған. Бұл қала сонымен қатар «ē káng» (下港) және «téng káng» (頂港) терминдерінің туған жері болып табылады, олар тиісінше Оңтүстік Тайвань мен Солтүстік Тайваньды атау үшін қолданылады. Бұл терминдердің сөздік мағынасы – «жағалаудың төменгі жағы» және «жағалаудың жоғарғы жағы». Ю Джен Джай (玉珍齋) торттары, сондай-ақ Луканның өгіз тілі торттары (牛舌餅) және ұлу бәліштері танымал жергілікті өнімдер. 2012 жылы Тайвань шамы фестивалі Лукангта өтеді, бұл фестивальді өткізу үшін тағы алты қаламен бәсекелестік етіп жеңіске жетті. 2023 жылғы қаңтар айының мәліметтері бойынша, Лукангтың халқы 85 423 адамды құрайды, оның ішінде 43 199 еркек және 42 224 әйел бар.
There are many old temples in Lukang, such as Longshan Temple and Matzu Temple. The city boasts over 200 temples dedicated to a wide variety of folk deities. The town is also the origin of the terms "ē káng" (下港) and "téng káng" (頂港) used respectively to refer to southern Taiwan and northern Taiwan; the literal meanings of the terms are "below the harbor" and "above the harbor". The Yu Jen Jai (玉珍齋) cakes are famous local specialties, as well as Lukang's Ox Tongue Cakes (牛舌餅) and oyster pancakes. It will host the 2012 Taiwan Lantern Festival, beating out six other contenders. Lukang encompasses with a population of 85,423, including 43,199 males and 42,224 females as of January 2023.
Әкімшілік бөлімшелер
Қалашықта 29 ауыл бар, олар: Даёу, Чжунсинг, Луожин, Шуньсинг, Пулун, Синьгонг, Юшунь, Тунши, Гуокуо, Йонган, Цзинфу, Тайсинг, Чжансинг, Синхуа, Лонгшан, Цайюань, Цзевэй, Чжаоан, Хайпу, Янкуо, Цаочжун, Тунан, Шанлун, Динпан, Тулун, Гуки, Ляокуо, Тунки және Динкуо.
The township comprises 29 villages, which are Dayou, Zhongxing, Luojin, Shunxing, Pulun, Xingong, Yushun, Tungshi, Guocuo, Yongan, Jingfu, Taixing, Zhangxing, Xinghua, Longshan, Caiyuan, Jiewei, Zhaoan, Haipu, Yangcuo, Caozhong, Tounan, Shanlun, Dingpan, Toulun, Gouqi, Liaocuo, Tungqi and Dingcuo.
Танымал мәдениетте
1982 жылы Ло Та Ю-дың "Lukang, The Small Town" (鹿港小鎮) әнінде еске алынды.
The town was referenced in the 1982 song "Lukang, The Small Town" (鹿港小鎮) by Lo Ta yu.