Кіріспе

Бюллетень қолданбайтын сайлау түрі. Аккламация – дауыс беру бюллетені пайдаланбайтын сайлау нысаны. Ол ежелгі римдік "acclamatio" сөзінен туындаған, бұл белгілі бір әлеуметтік ортада императорлық шенеуніктерге көрсетілетін салттық құрметтеу және қолдау білдіру тәсілі.

Дауыстық дауыс беру

Аккламацияның ең көп кездесетін түрі – дауыспен мақұлдау, онда дауыс берушілерден ұсынылған кандидатты қолдайтындар мен қарсыластары бар ма деп сұралады. Егер қарсылық болмаса, кандидат сайланған деп есептеледі. Парламенттік тәртіпте аккламация – бірауыздан келісімнің бір түрі. Бұл сайлау түрі көбінесе папа сайлауларымен байланысты (папа сайлауларындағы аккламацияға қараңыз), бірақ бұл әдіс Папа Иоанн Павел II-нің Universi Dominici gregis апостолдық конституциясымен тоқтатылды. Ол сондай-ақ кейде парламенттік шешімдер немесе АҚШ президенттік үміткерлерді іріктеу конвенттері аясында қолданылады (онда ол көбінесе вице-президенттікке және қайта сайланатын президенттерді ұсыну үшін пайдаланылады).

Шектелмеген сайлау

Канадада парламенттік, заңнамалық немесе муниципалдық лауазымға үміткер егер орынға қарсыластары болмаса, аккламация арқылы сайланады. Бұл федералды деңгейде сирек кездесетін жағдай, бірақ солтүстік территориялардағы заңнамалық сайлауларда және муниципалдық сайлауларда көбірек кездеседі. Канада Төменгі палатасына сайлауда аккламация соңғы рет 1957 жылы болды, онда Джордж Дусетт алдыңғы үміткер Уильям Гурлей Блэр қаза болғаннан кейін өткен қосымша сайлауда аккламациямен сайланды. Одан екі ай бұрын Чесли Уильям Картер жалпы сайлауда аккламациямен сайланған соңғы адам болды. Солтүстік-Батыс территориясындағы Инувик Бут-Лейк сайлау округінде Флойд Роланд 2003 және 2007 жылдары екі рет қатарынан аккламация арқылы сайланды.

Ежелгі Римде

Акламация – қоғамдық (мысалы, гладиаторлық ойындарда) және жеке өмірде мақұлдау мен ізгі тілек білдірудің рәсімдік сөздік формасы болған. Императорлық шенеуніктердің келіп-кетуі, мысалы, ақламациямен бірге өткізілген. Кейінгі Рим империясында ізгі ниет білдіру император мен оның белгілі бір туыстарына арналды, олар туған күндері сияқты ерекше жағдайларда көпшілік алдында осылай қарсы алынды. 4-шы ғасырға қарай жоғары дәрежелі императорлық лауазымды тұлғалар үшін ақламация міндетті болып саналды.