Кіріспе
Ағылшын әлеуметтік реформаторы, педагог және жазушы, Әйелдер Корольдік әуе күштерінің директоры, Дама Генриетта Октавия Уэстон Барнетт, DBE (қыз есімі Роуленд; 4 мамыр 1851 – 10 маусым 1936) – ағылшын әлеуметтік реформаторы, педагог және жазушы. Ол және оның күйеуі Сэмюэл Август Барнетт 1884 жылы Тойнби-холлда (Лондонның шығыс бөлігінде) алғашқы "Университет поселкесін" құрды. Олар сондай-ақ 20 ғасырдың басында Хэмпстед Гарден Субурб үлгісін құру үшін жұмыс істеді.
the Director of the Women's Royal Air Force
Dame Henrietta Octavia Weston Barnett, DBE (née Rowland; 4 May 1851 – 10 June 1936) was an English social reformer, educationist, and author. She and her husband, Samuel Augustus Barnett, founded the first "University Settlement" at Toynbee Hall (in the East End of London) in 1884. They also worked to establish the model Hampstead Garden Suburb in the early 20th century.
Ерте өмір
Лондонның Клэпхэм қаласында туған Генриетта Октавия Уэстон Роуленд анасынан (Генриетта Моника Маргаретта Дитджес) ерте жаста айырылды. Оның әкесі, Александр Уильям Роуленд, Макассар мұнай компаниясымен байланысты бай бизнесмен болды. 16 жасында Генриетта Девондағы пансионға жіберілді, оны Джеймс Хинтонның ықпалымен басқарды. 1875 жылы Генриетта приходтың әйел-қамқоршысы болды, ал келесі жылы Форест-Гейттегі кедейлер мектебінің басқарушысы тағайындалды. Барнетттердің тағы бір әлеуметтік бастамасы – Джейн Сениормен бірге құрылған, жас қызметшілерге көмектесуге арналған Метрополитен қауымдастығы (1876). Бұл ұйым қыздардың жезөкшелікке, қылмыскерлікке немесе маскүнемдікке ұшырауына жол бермеуді мақсат етіп, үй шаруашылығына жұмыс іздеушілерге көмектесті. 1884 жылы ол Балалардың ауылдық демалыс қоры болып қайта құрылды. Генриетта Барнетт 1880 жылдан бастап жұмысшы қыздарға арналған үйлерді дамытуға көмектесті және 1891 жылы Лондон оқушы мұғалімдер қауымдастығын құрды. Ол сондай-ақ, Ақыл-есі кемшілігі бар адамдардың әл-ауқаты үшін ұлттық қауымдастықтың (1895) және Әйелдердің ұлттық одағының (1895–96) вице-президенті, сондай-ақ Мемлекеттік балаларға көмектесу қауымдастығының құрметті хатшысы болды. 1884 жылы Барнетттер Тойнби залын құрды (және онда тұра бастады), ол жақында қайтыс болған көрнекті тарихшы Арнольд Тойнбидің есімімен аталып, жұмысшы табының білім алуын және әлеуметтік жіктерді азайтуды жақтады. 1897 жылы Барнетттердің күш-жігерімен жақын маңдағы Уайтчепель галереясында көркем өнердің жылдық көрмелері басталды. 1903 жылы Ричард Тоуни олармен, Балалардың ауылдық демалыс қорымен және Жұмысшылардың білім беру қауымдастығымен жұмыс істей бастады. Уильям Беверидж және Клемент Атли де өздерінің мансабын бастағанда Барнетттермен бірге жұмыс істеді. Тойнби залына жасаған сапар Джейн Аддамсты Чикагодағы Хулл Хаусты құруға шабыттандырды. 1889 жылы белсенді жұп Солтүстік-Батыс Лондонының Хэмпстед ауданындағы Испандық соңында демалыс үйін сатып алды. Барнетттер Эбенезер Ховардтан және үлгілі тұрғын үй құрылысын дамыту қозғалысынан (содан кейін Летчворт бақша қаласынан үлгіленді) шабыт алды. Тойнби залының қағидаларына сүйене отырып, Генриетта барлық сыныптардың бірге жарық және кең ортада, әдемі жобаланған тұрғын үйлер мен бақтармен өмір сүретін бақша қаласы туралы арманға келді, сондай-ақ жақын маңдағы Хэмпстед Хиттің бір бөлігін Етон колледжінің құрылысынан қорғады. Ол жақын маңдағы Хэмпстед Хиттің бір бөлігін Етон колледжінің құрылысынан қорғау үшін комитет құрып, 43 000 фунт стерлинг жинады және Хиттің 80 гектарын қоғамға сатып алды. 1904 жылы олар Голдерс Гринге жаңадан ашылған Солтүстік желісінің кеңеюі бойында 243 акр жерді сатып алған трасттарды құрды. Бұл Хэмпстед бақша қаласы болды, олардың және сәулетшілер Реймонд Унвин мен сэр Эдвин Лютенстің күш-жігерімен дамыған және ақырында 800 акрдан астам жерді қамтитын үлгілі бақша қаласы. 1909 жылы жаңа Хэмпстед бақша қаласының ортасында мәдени бағдарламалар мен талқылау топтары бар ересектерге арналған білім беру институты ашылды. Көп ұзамай қыздарға арналған мектеп құрылып, оған Генриетта Барнетт мектебі деп аталды. Олардың христиандық-социалистік сенімдері "Практикалық социализм" (1889) және "Әлеуметтік реформаға қарай" (1909) кітаптарында баяндалған. Оның алғашқы кітаптары тұрмыстық мәселелерге қатысты: "Үйді жасау" (1885), "Балаға қалай көңіл бөлу керек" (1887) және күйеуімен және Эрнест Абрахам Хартпен (қайын інісімен) жазылған "Дене жасау" (1894). Кэтлин Малламмен бірге Генриетта Барнетт "Жетім, қарапайым және қылмыскер балалар" атты очерктер жинағын басқарды (Pan Anglican papers, 1908). Күйеуі қайтыс болғаннан кейін, Генриетта Барнетт олардың "Иллюстрацияланған британдық балладалар ескі және жаңа" (1915) шығармаларын аяқтады, оның көп томдық өмірбаянын жазды, Канон Барнетт: оның өмірі, жұмысы және достары (1918), сондай-ақ очерктер жинағын жариялады, ең маңыздысы – "Маңызды мәселелер" (1930).
At age 16, Henrietta was sent to a boarding school in Devon run by the Haddon sisters, who, influenced by James Hinton, In 1875, Henrietta became a woman guardian for the parish, and the following year was named a school manager for the Poor Law district schools in Forest Gate. Another social initiative which the Barnetts helped set up was the Metropolitan Association for Befriending Young Servants (1876), with Jane Senior; the organisation aimed to prevent girls from becoming prostitutes, criminals or alcoholics, and provided domestic servants. becoming the Children's Country Holidays Fund in 1884. Henrietta Barnett promoted Homes for Workhouse Girls starting in 1880, and founded the London Pupil Teachers Association in 1891. She also served as vice president of the National Association for the Welfare of the Feeble Minded (1895) and National Union of Women Workers (1895–96), as well as Hon. Secretary of the State Children's Aid Association. In 1884, the Barnetts established (and began living at) Toynbee Hall, a pioneering university settlement named after the recently deceased distinguished historian Arnold Toynbee, who had advocated education of the working classes and reduction of the division between social classes. In 1897 annual loan exhibitions of fine art began at the nearby Whitechapel Gallery through the Barnetts' efforts. In 1903 Richard Tawney began working with them, the Children's Country Holiday Fund, and the Workers' Educational Association. William Beveridge and Clement Attlee also worked with the Barnetts as they started their own careers. A visit to Toynbee Hall inspired Jane Addams to found Hull House in Chicago. In 1889 the activist couple acquired a weekend home at Spaniard's End in the Hampstead area of north west London. The Barnetts became inspired by Ebenezer Howard and the model housing development movement (then exemplified by Letchworth garden city). Building on the principles of Toynbee Hall, Henrietta had a vision of a garden community where all classes could live together in a light and airy environment, with beautifully designed housing and gardens, as well as protecting part of nearby Hampstead Heath from development by Eton College. She began by establishing a committee to protect part of nearby Hampstead Heath from development by Eton College, raising £43,000 and purchasing 80 hectares of the Heath for the public. In 1904, they established trusts which bought 243 acres of land along the newly opened Northern line extension to Golders Green. This became the Hampstead Garden Suburb, a model garden city developed through their efforts and those of architects Raymond Unwin and Sir Edwin Lutyens and which ultimately grew to encompass over 800 acres. In 1909, an adult education institute opened in the middle of the new Hampstead Garden Suburb, with cultural programmes and discussion groups. Soon a school for girls was established and named the Henrietta Barnett School. Their Christian Socialist beliefs are set out in Practicable Socialism (1889) and Toward Social Reform (1909). Her early books concerned domestic issues: The Making of the Home (1885), How to Mind the Baby, (1887) and, written with her husband and Ernest Abraham Hart (her brother in law), The Making of the Body (1894). With Kathleen Mallam, Henrietta Barnett also edited a collection of essays entitled Destitute, Neglected, and Delinquent Children (Pan Anglican papers, 1908). After her husband's death, Henrietta Barnett finished their Illustrated British Ballads Old and New (1915), wrote his multi volume biography, Canon Barnett: his life, work and friends (1918) as well as published collections of essays, most notably Matters that Matter (1930).
Құрметтер
Әлеуметтік реформаторлық қызметі үшін Барнетт 1917 жылы Британ империясы орденінің командирі атанды, ал 1924 жылы Британ империясы орденінің Дам командирі (DBE) дәрежесіне көтерілді. 1920 жылы ол 480 мүшеден тұратын Америкалық қоныс федерациясының құрметті президенті болып тағайындалды.
Өлім және мұра
Өмірінің соңғы он екі жылында Генриетта Барнетт сурет салумен айналысты және көбінесе Хоувтың 45-ші Уиш-роудта (қазіргі кезде көк тақтамен белгіленген) тұрды. Ол 1936 жылы (85 жасында) Хэмпстедте қайтыс болды және (Самуилмен бірге) Шығыс Суссекс штатының Ханглтон қаласындағы Сент-Хелен шіркеуінің қорымда жерленді. Генриетта (Самуилмен бірге) 17 маусымда Англия шіркеуінде еске алынады.
Жарияланған еңбектер
Барнетт, Генриетта О. (С. А. Барнетт ханым) (1881). «Қонақ әйелдердің жұмысы»: Жастарға көмектесу жөніндегі Лондондық Метрополитен қауымдастығы кеңесі үшін жазылған. Лондон: Пенни және Халл. Барнетт, Генриетта О. (С. А. Барнетт ханым) (1879). «Біздің жұмыс үйлеріндегі жас әйелдер». Лондон: Пенни және Халл.