Бенджамин Во: Балалар құқығы үшін күрескен реформатор және қайырымдылық қорының негіз қалаушысы
Benjamin Waugh
Бенджамин Во - викториандық әлеуметтік реформатор, NSPCC балаларға қатысты қорғау қорының негізін қалаушы. Балалар құқығы үшін күрескен журналист және спикер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бенджамин Во (20 ақпан 1839 – 11 наурыз 1908) – Виктория дәуіріндегі әлеуметтік реформатор және 19 ғасырдың соңында Ұлыбританиядағы балаларға қатыгездіктің алдын алу жөніндегі ұлттық қоғам (NSPCC) атты қайырымдылық ұйымын құрып, басқарған белсенді. Ол сонымен қатар журналист, публицист және ұйымдастырушы болды, соның арқасында Ұлыбритания балалар құқықтары бойынша алғашқы заң қабылдануына үлес қосты.
Benjamin Waugh (20 February 183911 March 1908) was a Victorian era social reformer and campaigner who founded and directed the UK charity, the National Society for the Prevention of Cruelty to Children (NSPCC) in the late 19th century. He was also a journalist, public speaker and organiser who helped secure Britain’s first legislation on children’s rights.
Ерте өмір
Уо Йоркширдің Батыс Ридинг аймағындағы Сетл қаласында дүниеге келді. Сегіз жасында анасының қазасы оған ауыр тиді, одан кейін әкесі оны Уорвикширдегі анасының інісі басқарған жеке мектепке жіберді, ол конгрегационалистік пастор болған. 14 жасында ол Ланкаширдегі Самуэль Бутройдтың мата тігу шеберханасында шәкірт болды, ал Бутройд конгрегационалистік шіркеудің мүшесі еді. 20 жасқа келгенде Уо Ұлыбритания Альянсының жергілікті бөлімшесінің хатшысы болды, ол ірі ұстамдылық қозғалысы еді. Оның діни сенімі оны мата тігу бизнесінен бас тартуға итерді, бірақ бұрынғы жұмыс берушісімен достығын сақтап қалды, оның қызы Сара кейіннен оның әйелі болды. 1862 және 1865 жылдар аралығында ол Брэдфордтағы конгрегационалистік Эйрдейл теологиялық колледжінде оқыды. Бітіргеннен кейін Сара Бутройдқа үйленді және олармен бірге Редингке жақын Ньюбериге көшіп, жергілікті конгрегационалистік шіркеудің пасторы болды. Ол саяси либерал және фундаменталист емес еді, 1865 жылы Геологиялық қоғамның мүшесі атанды. Бір жыл өткен соң ол Гринвичтегі Мейз Хиллдегі тәуелсіз шіркеудің пасторы қызметін қабылдады.
Waugh was born in Settle, West Riding of Yorkshire. Aged eight, he was affected by the death of his mother and soon afterwards his father sent him to a private school in Warwickshire run by his maternal uncle, a Congregationalist minister. When 14, he was apprenticed to Samuel Boothroyd, a draper and member of the Congregational Church in Southport, Lancashire. By the age of 20, Waugh had become secretary of the local branch of the United Kingdom Alliance, a leading temperance organisation. His religious conviction led to him giving up the drapery business while remaining friendly with his former employer whose daughter Sarah later became his wife. Between 1862 and 1865, he studied at the Congregationalist Airedale Theological College in Bradford and on graduation, married Sarah Boothroyd with whom he moved to Newbury, near Reading, as minister to the local Congregational church. Both politically liberal and a non fundamentalist, he became a Fellow of the Geological Society in 1865. A year later, he accepted the pastorate of the Independent Chapel at Maze Hill in Greenwich.
Ерте мансап
Кедейлікке тоңған Шығыс Гринвичте конгрегационалистік пастор ретінде Уо тұрғындардың жағдайын жақсартуға өзін арнады, оның ішінде жұмыс істейтін аналар үшін балалар бағдаршасын және Кедейлік пен сырқатта уақытша көмек қоғамын құрды. 1870 жылы Джон Стюарт Милл және төрт кәсіби одақ оны Гринвичтен жаңа Лондон мектеп кеңесіне сайлауда кандидат ретінде ұсынды; сайланғаннан кейін ол діни ағымға бөлінбеген бастауыш білім беруді қолдады. Кеңес мүшесі Томас Хакслимен дос болып, ол Хакслиден фактілерді зерттеудің маңыздылығын үйренді, бұл оның кейіннен қанағаттандырылмаған балалар үшін жүргізген науқандарында маңызды болды. Олардың біріншісі – кәмелетке толмаған қылмыскерлерді ересектер түрмелеріне қамау. Уо өзінің «The Gaol Cradle, Who Rocks it?» атты кітабымен кеңінен танылды, ол балаларды түрмеге қамауға және жасөсперімдер соты құруға қарсы болды. Кітабы жарық көрген жылдан кейін ол шамадан тыс жұмыс істеуден құлап қалды, бірақ одан кейін мектеп кеңесіне үшінші үш жылдық мерзімге қайта сайланудан бас тартса да, тым көп жұмыс істеуін тоқтатпады.
As a Congregationalist minister in poverty stricken East Greenwich, Waugh devoted himself to improving the conditions of the inhabitants, including establishing a creche for working mothers and a Society for Temporary Relief in Poverty and Sickness. In 1870, John Stuart Mill and four trade unions nominated him as a candidate in the election to represent Greenwich on the new London School Board; when elected he argued for non sectarian elementary education. Befriending fellow Board member Thomas Huxley, he learnt from Huxley the importance of factual investigation during his subsequent campaigns on behalf of neglected children. The first of these concerned the incarceration of child offenders in adult prisons and Waugh became widely known for his book, The Gaol Cradle, Who Rocks it? that pleaded against child imprisonment and for the creation of juvenile courts. The year following its publication he collapsed from over work but despite thereafter declining re election to a third three year term on the School Board, continued to do too much.
"Жексенбілік журнал"
1877 жылы тағы бір денсаулық мәселесінен кейін, ол дәрігердің кеңесі бойынша Гринвичтегі лауазымынан кетіп, баспагер Исбистердің кең таралған ай сайынғы журнал «Sunday Magazine» редакторы болу ұсынысын қабылдады. Журналға көптеген танымал жазушылар, соның ішінде романшы Хесба Стреттон, кейіннен Балаларға қатыгездіктің алдын алу жөніндегі Ұлттық қоғам құруға көмектескен авторлар материалдарымен қамтылды. Уо да журналға өлеңдер мен мақалалар жазды. Оның ай сайынғы «Жексенбі кештері балаларыммен» атты әңгімелері кейіннен кітап болып басылды.
After another breakdown in 1877, he resigned his ministry in Greenwich on medical advice and accepted an offer by the publisher Isbister to edit the widely circulated monthly periodical, the Sunday Magazine. It attracted contributions from numerous well known writers, including novelist Hesba Stretton who helped found what later was to become the National Society for the Prevention of Cruelty to Children. Waugh also contributed poems and articles to the magazine. His monthly stories 'Sunday Evenings with My Children' were later published in book form.
Балаларға қатыгездік жасаудың алдын алу жөніндегі ұлттық қоғам
1884 жылы Хесба Стреттонның ұсынысымен ол бірнеше белгілі қайырымдастарды жинап, балаларға қатыгездіктің алдын алу жөніндегі Лондон қоғамын құрды (Ливерпульдегі ұқсас бастама үлгісінде), ол 8 шілдеде Лондонның Мэншн-хаусында іске қосылды. Лондондық қоғамның алғашқы төрағасы – көрнекті әлеуметтік реформатор Лорд Шафтсбери болды. Қоғам шамамен бес жылдан кейін (1889 жылдың 14 мамырында) NSPCC болып дамыды, Уо оның құрметті директоры, ал королева Виктория – меценаты атанды. Уоның басшылығымен және жетекшілігімен Ұлыбритания бойынша 200 жергілікті NSPCC бөлімшесі құрылды, олар балаларды зиян, жеңілтексіздік және зорлық-зомбылықтан қорғау үшін күш салды. Жергілікті топтар NSPCC үшін қаражат жинап, балаларға қатыгездік жасауды тергеу және алдын алу үшін инспекторлар құрамын қаржыландырды. Көптеген қайырымдастық шараларын ұйымдастырушылар орта тапқа жататын әйелдер болды, олар, әлеуметтік тарихшы Джордж Бельмердің сөзіне сүйенсек, "әйелдердің міндеттері туралы ешқандай күмәнге орын қалдырмады". Оның әйелдер-жақтастары "балалардың азаматтығы мен құқықтары орнатылғанға дейін" өз құқықтары үшін күресті кейінге шегерді. Лорд Гершельдің кейіннен NSPCC басқаруын тәуелсіз түрде тексеруі жалақорлықты жоққа шығарды, NSPCC қаржылық жағынан дұрыс басқарылмаған деген тұжырымды бекер деп тапты және әкімшілік жұмысты күшейту бойынша бірқатар тиімді ұсыныстар жасады, ол оның негізінен дұрыс екенін атап өтті. Гершель Бенджамин Уо кейде тым күшті және импульсивті тіл қолданғанын байқаса да, "үлкен мақсатты ілгерілетуге деген құлшыныс пен ынта-жігер философиялық сабырмен бірігуі сирек кездесетін құбылыс" екенін айтты.
In 1884, at the suggestion of Hesba Stretton he brought together a number of leading philanthropists to found the London Society for the Prevention of Cruelty to Children (modelled on a similar initiative in Liverpool), launched at London's Mansion House on 8 July. The London body's first chairman was veteran social reformer, Lord Shaftesbury. The Society evolved to become the NSPCC some five years later (14 May 1889), with Waugh as its honorary director and Queen Victoria as patron. Under Waugh's leadership and guidance, 200 local NSPCC branches were created across the UK to campaign for children to be protected from harm, neglect and abuse. Local groups raised funds for the NSPCC, funding a body of inspectors to investigate and prevent cruelty to children. Many of the fund raisers were middle class women who, according to social historian George Behlmer, were ‘left no room for doubt on the subject of female duty'. Its women supporters had to postpone fighting for their own rights until ‘the citizenship and rights of children are established’.</blockquote>
Lord Herschell's subsequent independent review of the NSPCC management dismissed the slanders, found that the NSPCC had not been financially mismanaged and made some sensible recommendations about tightening up the administration that he concluded was fundamentally sound. And although Herschell found that Benjamin Waugh sometimes used too vehement and impetuous language, "It was rare for the zeal and enthusiasm to promote a great cause [to be] combined with a philosophic calm".