Кіріспе
Көлік құралдарынан жиналған жылдамдық деректері. Қозғалыс кезіндегі көлік деректері (FCD) көлік инженериясы және басқару саласында әдетте уақыт белгісі қойылған, геолокациялық және жылдамдық деректері болып табылады, бұл деректер тікелей қозғалыстағы көлік құралдарынан жиналады. Бұл стационарлық құрылғы немесе бақылаушы арқылы белгілі бір орында жиналатын дәстүрлі көлік деректерінен өзгеше. Физикалық тұрғыдан алғанда, FCD көлік қозғалысын Лагранж тұрғысынан сипаттайды, ал стационарлық құрылғылар Эйлер тұрғысынан сипаттайды. Қатысушы көлік құралы бортындағы GPS қабылдағышы немесе ұялы телефон арқылы қозғалыс сенсоры ретінде жұмыс істейді. FCD-нің ең көп тараған және кеңінен қолданылатын мақсаты – жол желісіндегі қозғалыс жылдамдығын анықтау. Осы деректер негізінде жол қанағатсыздығын анықтауға, жол жүру уақытын есептеуге және жол жағдайы туралы хабарларды жылдам дайындауға болады. Жол камералары, номерлік тақшаларды тану жүйелері және жолға орнатылған индукциялық тізбектер сияқты стационарлық құрылғыларға қарағанда, жол желісінде қосымша жабдық орнату қажеттілігі туындамайды.
Floating car data (FCD) in traffic engineering and management is typically timestamped geo localization and speed data directly collected by moving vehicles, in contrast to traditional traffic data collected at a fixed location by a stationary device or observer. In a physical interpretation context, FCD provides a Lagrangian description of the vehicle movements whereas stationary devices provide an Eulerian description. The participating vehicle acts itself consequently as a moving sensor using an onboard GPS receiver or cellular phone. The most common and widespread use of FCD is to determine the traffic speed on the road network. Based on these data, traffic congestion can be identified, travel times can be calculated, and traffic reports can be rapidly generated. In contrast to stationary devices such as traffic cameras, number plate recognition systems, and induction loops embedded in the roadway, no additional hardware on the road network is necessary.
Ұялы байланыс деректері
Ұялы деректер – автомобиль деректерін жинау әдістерінің бірі. Бұл әдіс ұялы байланыс желісі деректерін (CDMA, GSM, UMTS, GPRS) пайдаланады. Арнайы құрылғылар мен жабдықтар қажет емес: қосылған әрбір ұялы телефон трафик зондына айналады және осылайша анонимді ақпарат көзі болып табылады. Ұялы телефонның орналасқан жері (1) триангуляция немесе (2) желі операторы сақтайтын қолдау деректері арқылы анықталады. GSM локализациясы GPS-ке негізделген жүйелерге қарағанда аз дәл болғандықтан, көптеген телефондарды қадағалау қажет және жоғары сапалы деректерді алу үшін күрделі алгоритмдер қолданылуы керек. Мысалы, жолға жақын жоғары жылдамдықты теміржол желісіндегі ұялы телефонды жолмен өте жылдам қозғалып бара жатқан көлік деп қате түсінбеу керек. Дегенмен, қысылу көбейген сайын, көліктердің саны, телефондардың саны және демек зондтардың саны да артады. Көлік деректеріне ең көп қажеттілік болатын қалаларда, ұялы байланыс станциялары арасындағы қашықтық аз болады, демек дәлдік артады. GPS-ке негізделген немесе камералар мен көшеге орнатылған сенсорлар сияқты дәстүрлі әдістерге қарағанда артықшылықтары: көліктерде немесе жол бойында инфрақұрылым немесе жабдық қажет емес. Бұл әлдеқайда арзан, көбірек көшелерді қамтиды, орнату жылдамырақ (жұмыс аймақтары қажет емес) және техникалық қызмет көрсетуге азырақ шығын талап етеді. 2007 жылы GDOT Атлантада мұндай жүйенің жол сенсорларының бөлімдердегі жылдамдық деректерін өте жақсы имитациялай алатынын көрсетті. GMU-ның 2007 жылғы зерттеуінде FCD қолданылып, қалалық көше сегменттеріндегі көлік құралдарының еркін қозғалыс жылдамдығы мен геометриялық айнымалылар арасындағы байланыс зерттелді.
Көлік құралын қайта идентификациялау
Көлікті қайта идентификациялау әдістері жол бойында орнатылған детекторлар жиынтығын қажет етеді. Бұл техникада көлік құралындағы құрылғының бірегей серийлік нөмірі бір жерде анықталады, содан кейін жолдың басқа бөлігінде қайта анықталады. Саяхат уақыты мен жылдамдық белгілі бір құрылғыны сенсорлар жұбы арқылы анықтаған уақытты салыстыру арқылы есептеледі. Бұл Bluetooth құрылғыларының MAC-адрестерін немесе Электрондық төлем жүйесі (ETC) транспондерлерінің (оларды "төлем тагтері" деп те атайды) радиожиіліктік идентификация (RFID) серийлік нөмірлерін пайдалану арқылы іске асырылуы мүмкін. ETC транспондерлері, бірегей түрде анықталатын, жол төлемі қабылдайтын жерлерде ғана емес (мысалы, төлемдік көпірлерде), сонымен қатар төлем қабылдамайтын көптеген жерлерде де оқылуы мүмкін. Бұл Сан-Франциско аймағының 5 1 1 сервисі үшін анонимді трафик ағыны деректерін жинау әдісі ретінде қолданылады. Нью-Йорк қаласының Midtown in Motion бағдарламасындағы адаптивтік трафик басқару жүйесі де трафик ағынын бақылау үшін E ZPass тагтерінің қозғалысын қадағалау үшін RFID оқырмандарын пайдаланады. Деректер үкіметке арналған кеңжолақты сымсыз инфрақұрылым арқылы трафик басқару орталығына жіберіледі және трафик шамдарын адаптивті басқару үшін қолданылады.
Жер бетіндегі орналасу жүйесін
Кішкене көліктердің саны (әдетте, курьерлік қызметтер және такси жүргізушілері сияқты автопарк көліктері) GPS қабылдағышы бар құрылғымен жабдықталған. Деректер содан кейін қызмет провайдерімен штаттық бортындағы радио құралы арқылы немесе ұялы желі арқылы (құны жоғары) жіберіледі. FCD қадағалау құралы ретінде қолданылуы мүмкін, бірақ FCD жүйелерін енгізетін компаниялар барлық деректер олардың жүйелерінде анонимді етуге немесе теріс пайдаланудың алдын алу үшін жеткілікті түрде қорғалғанын мәлімдейді.