Генри Барнс: Қалалық көлік жүйесінің инновациялары
Henry Barnes (traffic engineer)
Генри Барнс – америкалық жол инженері, синхронды светофорлар, автобус жолақтарын енгізген. «Barnes Dance» жүйесі қалалық трафик қауіпсіздігін арттырды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Генри А. Барнс (16 желтоқсан 1906 – 1968 қыркүйек) – американдық көлік инженеры және комиссары, Флинт (Мичиган), Денвер (Колорадо), Балтимор (Мэриленд) және Нью-Йорк сияқты көптеген қалаларда қызмет еткен. Барнс көлік инженериясындағы көптеген жаңалықтардың авторы болды, оның ішінде синхрондық светофорлар, автомобильдер мен жаяу жүргіншілердің болуына қарай уақыты өзгеретін динамикалық светофорлар және автобусқа арналған жеке қатарлар бар. Оның "Қызыл және жасыл көзді адам" атты автобиографиясы әйелі Хейзел М. Барнсқа (1 қыркүйек 1909 – 20 қыркүйек 1992) арналған.
Henry A. Barnes (December 16, 1906 – September 1968) was an American traffic engineer and commissioner who served in many cities, including Flint, Michigan; Denver, Colorado; Baltimore, Maryland; and New York City. Barnes was responsible for many innovations in traffic engineering, including synchronized traffic signals, actuated traffic signals (signals whose timing varies based on the presence of automobiles and pedestrians), and bus lanes. His autobiography The man with the Red and Green Eyes was dedicated to his wife, Hazel M. Barnes (September 1, 1909 September 20, 1992).
Барнс биі
Жол сигналы жұмысында Барнс биі немесе Барнс шаффлі – бұл барлық автокөлік қозғалысы тоқтатылып, жаяу жүргіншілерге эксклюзивті басымдық берілетін кезең, оларға бір уақытта барлық бағытта өтуге мүмкіндік береді. Ол алғаш рет 1940 жылдардың соңында Канзас-Сити және Ванкувер қалаларында қолданылды, кейін Денвер, Нью-Йорк, Сан-Диего, Балтимор және Вашингтон сияқты басқа қалалар да қабылдады. Барнс өзі бұл идеяны ойлап таппағанын, бірақ оны кеңінен таратуға көмектескенін мәлімдеді. Бұл тіркес қалалық әкімдіктің тілшісі Джон Бьюкененге тиесілі, ол "Барнс адамдарды соншалықты қуантты, олар көшеде билеп жатыр" деп жазған.
In traffic signal operation, a Barnes Dance or Barnes Shuffle is a period during which all motor vehicle traffic is stopped and pedestrians given exclusive right of way, allowing them to cross in every direction at the same time. It was first used in Kansas City and Vancouver in the late 1940s and subsequently adopted in other cities such as Denver, New York, San Diego, Baltimore, and Washington, D. C. Barnes stated that he did not invent the concept but promoted its widespread use. The phrase originated from City Hall reporter, John Buchanan, who wrote, "Barnes has made people so happy, they're dancing in the street."
Флинт, Мичиган штаты
Барнс 1947 жылға дейін Флинт қаласында қызмет етті.
Barnes served in Flint until 1947.
Денвер
Денвер қаласының 1947-1953 жылдар аралығындағы алғашқы кәсіби жол инженері, ол Денвер трамвайларын автобус және троллейбус жүйесіне ауыстыруды басқарды.
Denver city's first professional traffic engineer from 1947 to 1953, where he oversaw the conversion of Denver Tramways to bus and trolley coach.
Балтимор
Барнс 1953 жылы Балтиморға бір айлық жұмыс үшін жол қозғалысы инженері-кеңесшісі болып келді, бірақ қала әкімі Томас Д’Алесандро (Нэнси Пелосидің әкесі) оның жұмысына қатты әсерленіп, Барнсты жол қозғалысы комиссары етіп тағайындады. Балтиморда Барнс 1957 жылы әлемдегі ең ірі көлік бақылау компьютерін орнатты. Ол Джонс Хопкинс ескерткішін Чарльз және 33-ші көшеге көшірді, себебі бұрын ол бірнеше адамның қаза тауына себеп болған еді. Барнс әкімнен жалақысын 18 000 доллардан 20 000 долларға көтеруді сұрады, бірақ өтініш қабылданбаған соң Нью-Йорк қаласының жол қозғалысы комиссары лауазымын қабылдады.
Barnes came to Baltimore in 1953 for a one month job as consultant traffic engineer, but Mayor Thomas D'Alesandro, Jr. (father of Nancy Pelosi) was so impressed he hired Barnes as traffic commissioner. At Baltimore, Barnes installed a traffic control computer that was, in 1957, the largest of its kind in the world. He had the pedestal honoring Johns Hopkins moved to Charles and 33rd Street; previously it had been responsible for a number of fatalities. Barnes asked the mayor for a raise from $18,000 to 20,000 and took the traffic commissioner position at New York City when the request was turned down.
Нью-Йорк қаласы
Барнс 1962 жылғы 15 қаңтарда мэр Роберт Ф. Вагнердің тағайындауымен Нью-Йорк қаласының көлік комиссары болып тағайындалды, ал оны мэр Джон В. Линдсей қызметте қалдырды. 1962 жылы Барнс ықпалды қала жоспарлаушы Роберт Мозеспен күресіп, жоспарланған төменгі Манхэттен экспресс-жолын құрылымын тоқтатты. 1963 жылы ол Куинсте Лонг-Айленд экспресс-жолының өткізу қабілетін арттыру идеясын ұсынды – әр бағытта үш жолақ қосу және оның үстіне төрт жолақты екінші қабат салу. Жоғарғы қабатта шығулар болмайтын, таңертең қалаға кіретін, кешке қаладан шығатын бағыттар болар еді. "Жартылай автоматты сигнал" – жаяу жүргіншілерге жол қозғалысы шамдарын өзгертуге әсер етуге мүмкіндік беретін жүйе, Барнстың тағы бір идеясы, ол 1964 жылы енгізілген деп саналады. Қаланың жол шамдарына қатысты Барнс 1960-шы жылдардың басында Нью-Йорк қаласындағы барлық жол шамдарын қайта бояуды ұсынды. 1960-шы жылдардың басына дейін қаланың барлық жол шамдары бастапқыда қою зәйтүн жасыл түсті болған. Олар 1960-шы жылдардың басында сары түске боялды. Ол сонымен қатар Нью-Йорк қаласындағы маңызды даңғылдарды бір бағытты қозғалысқа айналдыру жобасын аяқтауға қатысты, бұл жоба 1949 жылы басталған. Ол Манхэттендегі көлік проблемаларын шешу үшін барлық даңғылдарды солтүстікке қарай бір бағытты етуді ұсынғандығы хабарланды. Барнс қауіпсіздік белбеулерін қолдауға шақырып, қалалық тұрақ гараждарын салған және тұрақ метрлерін кеңінен пайдалануды енгізген.
Barnes was appointed traffic commissioner to New York City on January 15, 1962, by Mayor Robert F. Wagner, and kept on by Mayor John V. Lindsay. In 1962, Barnes fought with domineering city planner Robert Moses and killed the planned elevated Lower Manhattan Expressway. In 1963, he had an idea for expanding the Long Island Expressway capacity in Queens by adding three more lanes in each direction plus a second, four lane deck above it. The upper deck would have no exits and run inbound in the morning and outbound in the evening. The "semi actuated signal" that allows pedestrians to influence the change of traffic lights was another idea of Barnes, thought to have been introduced in 1964. With regards to the city's traffic signals, Barnes declared to repaint all of the traffic signals throughout the city of New York in the early 1960s. Prior to the early 1960s, traffic signals throughout the city were originally dark olive green. They were repainted yellow in the early 1960s. He was also involved in the completion of converting major avenues to one way in New York City, a project started in 1949. He reportedly suggested solving Manhattan's traffic problems by making all avenues one way, north. Barnes endorsed the use of seat belts, built municipal parking garages and implemented widespread use of parking meters.
Тану
Барнс 1964 жылғы 13 қарашада шыққан Life Magazine журналында «Нью-Йорктің көлік бұғлануын шешетін маман» деп жарияланды. Ол сондай-ақ What's My Line телешоуында «Mystery Guest #1» рөлінде пайда болды, бұл шоу 1962 жылғы 18 ақпанда алғаш рет көрсетілді. Барнс 1953 жылғы қаңтарда Popular Mechanics Magazine журналында да жарияланды. 1968 жылы оған Теодор М. Матсонның естелік сыйлығы табысталды.
Barnes was featured in Life Magazine November 13, 1964, edition – "New York's traffic jam doctor". He also appeared as a "Mystery Guest #1" on the television show What's My Line? which first aired on February 18, 1962. Barnes was also featured in Popular Mechanics Magazine in January 1953. The Theodore M. Matson Memorial Award was bestowed on him in 1968.
Өлім
Барнс 1968 жылдың қыркүйек айында 61 жасында жұмыста жүрек талмасынан қайтыс болды.
Barnes died in September 1968 at age 61, suffering a heart attack on the job.