Мюнхендегі Нимфенбург сарайы – Бавария билеушілерінің жазғы резиденциясы. Еуропаның ең әсем сарайларының бірі, Версальдан да үлкен! Тарихы, сәулеті туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Барокко сарайы Мюнхенде, Германия.
Baroque palace in Munich, Germany
Нимфенбург сарайы (Schloss Nymphenburg, Нимфтар сарайы) – Баварияның оңтүстігінде, Мюнхеннің Нимфенбург ауданында орналасқан барокко сарайы. Нимфенбург Виттельсбах әулетінің Баварияны бұрын басқарған билеушілерінің негізгі жазғы резиденциясы қызметін атқарды. Жанындағы Нимфенбург сарайының саябағымен бірге ол Еуропаның ең әсем сарайларының бірі болып саналады. Сарайдың солтүстік-оңтүстік осінің ені тіпті Версаль сарайынан да асады.
The Nymphenburg Palace (Schloss Nymphenburg, Palace of the Nymphs) is a Baroque palace situated in Munich's western district Neuhausen Nymphenburg, in Bavaria, southern Germany. The Nymphenburg served as the main summer residence for the former rulers of Bavaria of the House of Wittelsbach. Combined with the adjacent Nymphenburg Palace Park it constitutes one of the premier royal palaces of Europe. Its frontal width of (north–south axis) even surpasses Versailles.
Ғимарат тарихы
Савойлық Фердинанд Мария мен Генриетта Аделаида сарайды 1664 жылы итальяндық сәулетші Агостино Бареллидің жобасына сәйкес, ұлдары Максимилиан II Эммануил дүниеге келгеннен кейін салдыруға тапсырды. Орталық павильон 1675 жылы аяқталды. Құрылыс материалы ретінде Кельхаймнан әкелінген әк тас қолданылды. Сарай жылдар бойы біртіндеп кеңейтіліп, жаңартылып келді. Ол тез арада жақын орналасқан Блутенбург қасiрiн соттың басты аңшылық резиденциясы ретінде ығыстырып, Шлайсхайм сарайымен бәсекелестікке түсті. 1701 жылдан бастап Бавария тағының мұрагері Максимилиан Эммануил сарайды жүйелі түрде кеңейтуге кірісті. Барелли сарайының оңтүстігіне және солтүстігіне Энрико Зукалли мен Джованни Антонио Вискарди екі павильон салды, олар екі галереялық қанаттар арқылы орталық павильонмен байланыстырылды. 1716 жылы Джозеф Эффнер орталық павильонның фасадын француз барокко стилінде пилястрлармен қайта жаңартылды. Кейін сарайдың оңтүстік бөлігі соттың жабдықтарын (1719) салу үшін одан әрі кеңейтілді. Теңгерімділік сақтау үшін солтүстікке әйнек үй (оранжерея) салынды, ол 1758 жылы ғана аяқталды. Соңында, Нимфенбург сарайы барокколық сарайлармен (кавалерлер үйлері) шеңберленді (Schlossrondell), олар Максимилиан Эммануилдің ұлы, Киелі Рим императоры Карл VII Альберт сарайдың кіреберісінде салдырған. Оның ұлы, сайлаушы Максимилиан III 1747 жылы Нимфенбург фарфор фабрикасын құрды, ол бүгінге дейін осы кавалерлер үйлерінің бірінде орналасқан. Порцелин мүсіншілері Франц Антон Бустелли мен Доминик Ауличектің сәнді рококо туындылары Нимфенбургтің атағын әйгіледі. 1795 жылы Баварияның электоры Карл Теодор саябаққа қарап тұрған галереяларды кеңейтуге бұйрық берді. 1826 жылы Бавария королі Людвиг I тұсында оның сәулетшісі Лео фон Кленце негізгі павильонның сайлау гербымен қақпақтарын алып тастап, оның орнына тікелей шатыр астында мансардалық безендіру жасады.
The palace was commissioned by the electoral couple Ferdinand Maria and Henriette Adelaide of Savoy to the designs of the Italian architect Agostino Barelli in 1664 after the birth of their son Maximilian II Emanuel. The central pavilion was completed in 1675. As a building material, it utilised limestone from Kelheim. The palace was gradually expanded and transformed over the years. It then quickly replaced the nearby Blutenburg Castle as major hunting lodge of the court and competed to Schleissheim Palace. Starting in 1701, Maximilian Emanuel, the heir to Bavaria, a sovereign electorate of the Holy Roman Empire, undertook a systematic extension of the palace. Two pavilions were added each in the south and north of Barelli's palace by Enrico Zucalli and Giovanni Antonio Viscardi and were connected with the centre pavilion by two gallery wings. In 1716, Joseph Effner redesigned the facade of the centre pavilion in French Baroque style with pilasters. Later, the south section of the palace was further extended to build the court stables (1719). For the sake of balance, the orangery building was added to the north which was only completed in 1758. Finally, Nymphenburg Palace was completed with a grand circle (the Schlossrondell) of Baroque mansions (the so called Kavaliershäuschen – cavalier's lodges), erected under Maximilian Emanuel's son Holy Roman Emperor Charles VII Albert in the palace's driveway. His son Prince Elector Maximilian III founded the Nymphenburg Porcelain Manufactory in 1747, to this day housed in one of these cavalier's lodges. Its fashionable Rococo products by porcelain sculptors Franz Anton Bustelli and Dominik Auliczek made the name Nymphenburg widely known. In 1795, Charles Theodore, Elector of Bavaria ordered the widening of the galleries on the park side. In 1826, under King Ludwig I of Bavaria, his architect Leo von Klenze removed the gables of the main pavilion with the Electoral coat of arms and created an attic style decoration directly under the roof instead.
Тұрғылықты жері
1741 жылы шілдеде Нимфенбург шартына қол қойылып, Карл Альберт Австрияға қарсы Франция және Испаниямен одақтасты. Оның екі баласы осы жерде дүниеге келді: Мария Антония (кейіннен Саксония сайлаушысы) 1724 жылы және Мария Анна Жозефа (кейіннен Баден-Баден маргравинесі) 1734 жылы. Карл Альберт Мюнхенде Киелі Рим императоры ретінде Нимфенбург сарайында тұрды және 1745 жылы сол жерде қайтыс болды. 1747 жылы сайлаушы Макс III Жозеф Нимфенбург порцелин зауытын құрды. 1792 жылы сайлаушы Карл Теодор паркті жұртшылыққа ашты. Ұзақ жылдар бойы сарай Бавария билеушілерінің сүйікті жазғы орны болды. 1825 жылы король Макс I Жозеф қайтыс болды, ал оның шөбересі Людвиг II 1845 жылы осы сарайда дүниеге келді. 1863 жылы Людвиг пен Отто фон Бисмарк Нимфенбургте бір рет кездесті, бірақ олар өмір бойы достық байланыста болды. Бүгінде Нимфенбург жұртшылыққа ашық, сонымен қатар Виттельсбах әулетінің басшысы, қазіргі Бавария герцогы Францтың резиденциясы және кеңсесі болып табылады.
With the Treaty of Nymphenburg signed in July 1741, Charles Albert allied with France and Spain against Austria. Two of his children were born here: Maria Antonia (future Electress of Saxony) in 1724 and Maria Anna Josepha (future Margravine of Baden Baden) in 1734. Charles Albert lived during his time in Munich as Holy Roman Emperor at Nymphenburg Palace and died there in 1745. In 1747, Elector Max III. Joseph founded the Nymphenburg Porcelain Manufactory. In 1792, Elector Charles Theodor opened the park for the public. For a long time, the palace was the favourite summer residence of the rulers of Bavaria. King Max I Joseph died there in 1825 and his great grandson King Ludwig II was born there in 1845. In 1863, the only meeting between Ludwig and Otto von Bismarck was held in Nymphenburg, although they remained connected in a lifelong friendship. Today, Nymphenburg is open to the public but also continues to be a home and chancery for the head of the House of Wittelsbach, currently Franz, Duke of Bavaria.
Сарай
Сарай және оның саябағы қазір Мюнхеннің ең танымал көрікті жерлерінің бірі болып табылады. Барокко стиліндегі қасбеттердің жалпы ені шамамен 700 метрді құрайды. Кейбір бөлмелер әлі де бастапқы барокколық әшекейлеуін сақтап тұр, ал басқалары кейіннен рококо немесе неоклассикалық стильде қайта жаңартылған.
The palace, together with its park, is now one of the most famous sights of Munich. The baroque facades comprise an overall width of about 700 metres. Some rooms still show their original baroque decoration while others were later redesigned in rococo or neoclassical style.
Орталық павильон
Орталық павильондағы Стейннер залы (Тас зал) Иоганн Баптист Циммерман мен Ф. Циммерман салған төбе фрескаларымен және Франсуа де Кувильестің әшекейлеулерімен әсерлі көрініс тудырады. Үлкен зал ретінде тамашаланып, сарайдың орталық павильонының үш қабатынан асатын кеңістікті алып жатыр. Орталық төбедегі фрескада күннің арбасында Гелиос және басқа да құдайлар бейнеленген. Тас залынан солтүстікке қарай ағашпен қапталған алдыбөлме, Брюссель гобелендерімен безендірілген қабылдау залы және Версаль әйелдерінің суреттері бар «Кішкентай сұлулық галереясы» аталған бұрынғы жатын бөлмесі орналасқан. Барлық бөлмелер Максимилиан II Эммануил тұсында Регенс стилінде қайта жаңартылған, бірақ бастапқы барокко төбелері сақталған. Мұнда сайлаушы және оның әйелі Тереза Кунегунда Собиесканың портреттері қойылған. Жатын бөлмесі саябаққа қарап жатыр, оның жанында Франсуа де Кувильестің жобалаған Максимилиан III Иосифтің Дрехсель кабинеті (айна жасау шеберханасы) орналасқан. Солтүстікке қарайғы үш бөлме Карл Теодордың басқаруымен галерея қанатын кеңейту арқылы салынған. Бірінші бөлмеде Макс Эммануэльдің Ұлы сұлулық галереясынан әйелдердің портреттері, екінші бөлмеде Бавария және Пфальц гербтерімен ( "гербтер бөлмесі" деп аталады) кілем, ал үшінші бөлмеде Карл Теодордың және оның екі жұбайы Елизавета Августа мен Мария Леопольдтың портреттері қойылған.
The Steinerner Saal (Stone Hall) in the central pavilion, with ceiling frescoes by Johann Baptist Zimmermann and F. Zimmermann and decorations by François de Cuvilliés, is an impressive sight. Acting as a grand hall, it occupies over three floors of the central pavilion of the palace. The central ceiling fresco is Helios in his chariot, accompanied by other gods. North of the Stone Hall, there is the wood panelled antechamber, the audience chamber decorated with Brussels tapestries and the former bedroom with the so called Little Beauty Gallery with the ladies of Versailles, all rooms were remodelled under Maximilian II Emanuel in the style of the Régence but retain their original Baroque ceilings. Here are on display portraits of the elector and his wife Theresa Kunegunda Sobieska. The bedroom closes the park side, next to it is the Drechsel Cabinet (turnery cabinet) of Maximilian III Joseph, designed by François de Cuvilliés. Three rooms further to the north were created under Charles Theodore with the widening of the gallery wing. In the first room there are now more portraits of ladies from the Great Gallery of Beauties of Max Emanuel, the second one is decorated with a pile rug with the coats of arms of Bavaria and the Palatinate (known as "coat of arms room"), while the third room contains portraits of Charles Theodore and both his consorts Elisabeth Auguste and Maria Leopoldine.
Әр түрлі
1936-1939 жылдар аралығында "Nacht der Amazonen" (Амазонка түні) деп аталатын ашық аспан астындағы шаралар өтті. Парктегі бұл қойылымдар халықаралық жұлдыздармен, ашық кеуделі қыздармен 2000-ға жуық қатысушыны қамтыды, сондай-ақ Герман Фегелейннің басқаруындағы SS кавалериясының мүшелері де болды. Сарай және оның паркі Ален Реснестің 1961 жылғы "Мариенбадтағы соңғы жыл" фильмінің негізгі түсірілім алаңдарының бірі болды. 1972 жылы итальяндық режиссер Лучино Висконти түсірген, король Людвиг II-нің өмірі мен өлімі туралы "Людвиг" фильмінің бір бөлігі Нимфенбургте түсірілді. 1972 жылғы жазғы Олимпиада ойындарының жол тарту және досымдық ат спорты түрлері үшін Дресс-клуб Нимфенбург паркінде құрылды. Сарай Бавария мемлекеттік сарайлар, бақтар мен көлдер басқармасының да бас кеңсесі болып табылады.
Between 1936 and 1939 open air events called "Nacht der Amazonen" (Night of the Amazons) were performed. These shows in the park comprised 2000 players with international stars, bare breasted girls and included also members of the SS Cavalry under Hermann Fegelein. The palace and its park were some of the main filming locations of Alain Resnais's 1961 movie Last Year at Marienbad. Ludwig, a 1972 film directed by Italian director Luchino Visconti about the life and death of King Ludwig II, was partly filmed in Nymphenburg. The Dressage Facility for the equestrian events of the 1972 Summer Olympics was created in the Nymphenburg park. The palace serves also as headquarters of the Bavarian Administration of State Owned Palaces, Gardens and Lakes.