USS Mahan (DD 102) – АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін салынған эсминец. 1918 ж. құрамына кірді, жылдамдық пен қару-жарақтары ерекше. Теңіз тарихындағы маңызды кеме!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Wickes класының эсминшісі.
Wickes class destroyer
USS Mahan (DD 102) – АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін салынған. 1918 жылы қолданысқа енгізілген "Махан" флеш-декелік эсминец және контр-адмирал Альфред Тейер Маханның құрметіне аталған алғашқы кеме болды. Оның бас қаруы төрт 4 дюймдік 50 калибрлі зеңбіректерден тұрды.
USS Mahan (DD 102) was a built for the United States Navy. Commissioned in 1918, Mahan was a flush deck destroyer, and the first ship to be named for Rear Admiral Alfred Thayer Mahan. Her main battery consisted of four 4 inch/50 caliber guns.
Өмірбаян
Норман Фридман, әскери-теңіз тарихшысы, "АҚШ жойғыштары" еңбегінде Бірінші дүниежүзілік соғыс американдық жойғыштар дизайнында жаңа кезең бастағанын атап өтті; атап айтқанда, көптеген кемелерге зор қажеттілік туды. Бұл кемелер флоттың жаңа буын шайқас крейсерлерінің жылдамдығымен теңесу үшін арнайы жобаланды. Содан кейін жаппай өндірілген жойғыштардың конструкциялық жылдамдығы шайқас крейсерлеріне балама болады. Жылдамдықты арттыру үшін, 35 түйінгә дейін, 90 тоннадан астам қосымша жабдықтар және корпустың тиімділігін жақсарту үшін өзгерістер қажет болды. Кемелер 1916 жылғы Калдвелл класы жойғыштарының жетілдірілген нұсқасы ретінде жобаланды.
Norman Friedman, a naval historian, observed in U. S. Destroyers that the First World War ushered in a new aspect for American destroyer design; e. g. a significant need for a large number of ships. Specifically designed for speeds to match those of the fleet's new era of battlecruiser. The mass produced destroyers that followed would have the same design speed of as the battlecruisers. Increased speed from to 35 knots required more than 90 tons of additional machinery, and modification of the hulls for greater efficiency. The ships would also be designed as a modified version of the 1916 Caldwell class destroyer.
Жалпы сипаттамалары
USS Mahan (DD 102) – АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін Массачусетс штаты Куинси қаласындағы Fore River кеме жасау шебінде салынған Wickes класындағы эсминец. Кеме контр-адмирал Альфред Тейер Маханның құрметіне аталды және 1918 жылдың 4 мамырында құрылысы басталды. Ол 1918 жылдың 4 тамызында суға түсірілді, демеушісі – контр-адмирал Маханның қызы Эллен К. Махан. Кеме 1918 жылдың 24 қазанында, Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталуға бір ай жетпеген кезде қолданысқа берілді. Махан 1920 жылдың 1 мамырында қызметтен босатылды. Махан тегіс палубамен салынған, яғни биіктеп тұрған мұрын бөлігі жоқ. Махан стандартты жүктемемен 1060 тонна су сыйдыратын. Кеменің жалпы ұзындығы 314 фут (96 м), ені 30 фут (9 м) және суға бату тереңдігі 8 фут (2 м) болды. Кеме экипажында 133 офицер мен сарбаз болды.
USS Mahan (DD 102) was a Wickes class destroyer built for the United States Navy by the Fore River Shipyard, Quincy, Massachusetts. The ship was named for Rear Admiral Alfred Thayer Mahan and laid down on 4 May 1918. She was launched on 4 August 1918, and sponsored by Miss Ellen K. Mahan, niece of Rear Admiral Mahan. The ship was commissioned on 24 October 1918 – less than one month prior to the end of the First World War. Mahan was decommissioned on 1 May 1920. Mahan was built with a flush deck; meaning she was designed without a raised forecastle. Mahan displaced 1,060 tons at the standard load. The ship's overall length was 314 feet (96 m), the beam was 30 feet (9 m) and her draft was 8 feet (2 m). The ship's complement was 133 officers and enlisted men.
Қызмет тарихы
"Махан" кемесі 1919 жылдың мамырына дейін Куба жағалауында қызмет етті. Содан кейін ол Азор аралдарына барып, Әскери-теңіз күштерінің ұшақтарының трансатлантикалық рейстерін – NC 1, NC 3 және NC 4 – бағыттаушы кемелерінің бірі болды. "Махан" 21 маусымда Францияның Брест порты арқылы Бостонға (Массачусетс штаты) оралды. 1920 жылдың 17 шілдесінде жеңіл мина тастаушы кемеге айналдырылып, DM 7 белгісін алды. 1925 жылдың басында маневрлер үшін Перл-Харборға жасаған саяхатын есептемегенде, "Махан" келесі 10 жыл бойы АҚШ-тың Шығыс жағалауында, Кариб теңізінде және Панама каналы аймағында жұмыс істеді. Осы кезеңде эсминец флоттық оқу-жаттығуларға қатысып, 1922 және 1927 жылдарғы Халықаралық алты метрлік желкендік жарыстарда маршруттарды күзетті. "Махан" 1925 жылдың қыркүйегінде Блок-Айленд жанында S 51 және 1927 жылдың 17 желтоқсанынан 1928 жылдың наурыз айының ортасына дейін Массачусетс штатының Провинстаун қаласының жанында S 4 суасты қайықтарын құтқару операцияларына көмектесті. "Махан" 1928 жылдан 1929 жылдың қыркүйегіне дейін Кариб теңізінде резервтік оқу круиздерін жүргізді. Бұл он жылдық ішінде, өзінің негізгі міндеттерімен қатар, "Махан" Әскери-теңіз күштерінің болашақта пайдалануы үшін жаңа жабдықтарды сынауға арналған экспериментальдық кеме ретінде де қызмет етті.
After her shakedown cruise, Mahan operated off Cuba until May 1919. She then steamed to the Azores to become one of the guide ships for the transatlantic flights of the Navy flying boats: NC 1, NC 3, and NC 4. Mahan returned to Boston, Massachusetts, via Brest, France, on 21 June. She was converted into a light minelayer on 17 July 1920 and designated as DM 7. With the exception of a cruise to Pearl Harbor for maneuvers in early 1925, Mahan operated along the United States East Coast, in the Caribbean Sea, and off the Panama Canal Zone for the next 10 years. During this time, the destroyer participated in fleet training exercises, and patrolled courses for the International Six Meter Sailing Races of 1922 and 1927. Mahan assisted in salvage operations for submarines S 51 in September 1925 off Block Island, and did so for S 4, periodically, from 17 December 1927 through mid March 1928 off Provincetown, Massachusetts. Mahan conducted reserve training cruises in the Caribbean Sea from 1928 to September 1929. Throughout the decade, in addition to her regular duties, Mahan served as an experimental ship testing new equipment for the Navy's future use.
Көркем әдебиет
USS Mahan Тейлор Андерсонның «Destroyermen» сериясында қолданылған. Кітаптарда Махан және оның бауырласы Уокер Жава теңізі шайқасынан кейін басым Жапон теңіз күштерінен қашып, дауылда паналауға тырысады. Бұл дауыл Махан мен Уокерді басқа бір Жерге, өзгеше эволюциялық жолға алып кетеді. Андерсон серияда басқа да қолданыстан шығарылған және аяқталмаған кемелерді де пайдаланады: АҚШ Әскери-теңіз күштерінің S 19 теңіз асты қайығы және Жапон Императорлық Әскери-теңіз күштерінің Amagi броненосец крейсері.
USS Mahan was used in the Destroyermen series, written by Taylor Anderson. In the books, Mahan and her sister ship Walker are pursued by superior Japanese naval forces after the Battle of the Java Sea and seek refuge in a squall. The squall transports Mahan and Walker to an alternate earth, one where a different evolutionary path occurred. Anderson also uses other decommissioned and never completed ships in the series: the U. S. Navy submarine S 19 and the Imperial Japanese Navy battlecruiser Amagi.