Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық армияның жаяу әскер полкі – Корольдік Бермуд полкі (RBR) Бермудтың Британдық теңізден тыс аумағының жергілікті қорғаныс бөлімшесі. Бұл 1965 жылы екі ерікті бөлімнің бірігуінен құрылған жалғыз аумақтық жаяу әскер батальоны, көбінесе қара нәсілді Бермуда оқшаушылар артиллериясы (BMA) және дерлік толығымен ақ нәсілді Бермуда мылтықтары (1949 жылға дейін Бермуда ерікті мылтық корпусы (BVRC) деп аталған), сондай-ақ 1957 жылдан бері Бермудадан әскери бөлімдер мен жасақтардың шығарылуынан кейін Бермуда гарнизонының жалғыз қалған бөлігі.
Infantry regiment of the British Army
The Royal Bermuda Regiment (RBR) is the home defence unit of the British Overseas Territory of Bermuda. It is a single territorial infantry battalion that was formed on the amalgamation in 1965 of two originally voluntary units, the mostly black Bermuda Militia Artillery (BMA) and the almost entirely white Bermuda Rifles (titled the Bermuda Volunteer Rifle Corps (BVRC) until 1949), and the only remaining component of the Bermuda Garrison since the 1957 withdrawal of regular units and detachments from Bermuda.
Тарих
Екі бастапқы бөлімше, көбінесе қара түсті Бермуда милиция артиллериясы және дерлік толығымен ақ түсті Бермуда ерікті атқыштар корпусы, 1895 және 1894 жылдары Британ үкіметінің талабы бойынша, 1892 жылы Бермуда парламенті қабылдаған үш заңның екеуіне сәйкес құрылды. Британ үкіметі соңғы милиция заңы Наполеон соғыстары мен 1812 жылғы Америка соғысынан кейін күшін жойғаннан бері жергілікті үкіметті резервтік әскери бөлімдерді қайта құруға итермелеп, ынталандырып немесе мәжбүрлеп келген. Екі бөлімшенің ережелері сол кездегі Британ аралдарындағы милиция және еріктілер бөлімшелерінің ережелерімен бірдей болды, бірақ бөлімшелерге тән бірнеше қосымшалар енгізілді. Бөлімшелерді толық қаржыландыруды Соғыс министрлігі жүзеге асырды, олар Британ армиясының құрамында болды, оған көмекші емес. Екі бөлімшенің де жасақтары 1915 жылдың маусымында Франция мен Бельгияға жөнелтілді және Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Батыс майданында қатысты. Милиция сарбаздары белгілі мерзімге шақырылған, ал Бермуда милиция артиллериясы 1928 жылға дейін қайта ұйымдастырылмады (оның аты да өзгеріске сәйкес түзетілмеді). Бермуда милициялық жаяу әскері 1939 жылдың қазан айында құрылды, бастапқыда Бермуда ерікті атқыштар корпусын жаудың шабуылдан Сент-Дэвид бекінісін қорғау міндетінен босатты, бірақ екі ротаға дейін күшейгенде жаңа міндеттерді алды, колонияның жаяу әскер қорғанысы тұрақты жаяу әскерге (сол кезде 4-ші батальонның жасағы, Корольдік Камерон таулылары), Бермуда ерікті атқыштар корпусы және Бермуда милициялық жаяу әскері арасында бөлінді. Соғыстан кейін Бермуда ерікті атқыштар корпусы кейіннен Бермуда атқыштары деп аталды. Бастықша мақсаты Корольдік теңіз күштерінің базасын қорғау болған әскери гарнизон да жабылды. Бермуда милиция артиллериясы мен Бермуда атқыштары 1965 жылдың 1 қыркүйегінде Бермуда полкін құру үшін бірікті. Түстердің соңғы жиынтығын Глостер герцогинясы, GCVO, 2010 жылдың 13 қарашасында Ұлттық спорт орталығында тапсырды. Бірақ олар тұрақты армиядағы аналық корпусының басымдық ретіне сәйкес тапсырылды. Бұл дегеніміз, Бермуда милиция артиллериясы (BMA), Корольдік артиллерия полкі мен милицияның бөлігі ретінде, Бермуда ерікті атқыштар корпусынан (BVRC) (жаяу әскер және еріктілер күшінің бөлігі ретінде) екінші болып құрылған болса да, басымдыққа ие болды. Бүгінде BMA және BVRC-нің бірігуінен құралған Корольдік Бермуда полкі 29-шы болып табылады, бұрын 28-ші болып келген, ол 2007 жылы Арнайы барлау полкі қосылғаннан кейін өзгерді. 2015 жылдың 1 қыркүйегінде Елизавета II патшайым полк құрылғанының 50 жылдығын мерекелеу үшін полкке "Royal" атағын берді.
The two original units, the mostly black Bermuda Militia Artillery and the almost entirely white Bermuda Volunteer Rifle Corps, were raised 1895 and 1894, respectively, in accordance with two of three acts passed by the Bermudian parliament in 1892 at the insistence of the British Government, which had been attempting to encourage, entice, or coerce the local government to restore reserve military units since the last Militia Act had been allowed to lapse following the Napoleonic Wars and the American War of 1812. The regulations of the two units were the same as those of militia and volunteer units in the British Isles at the time, with a few additions specific to the units. The units were fully funded by the War Office as parts of the British Army, rather than as auxiliary to it. Contingents from both units were deployed to France and Belgium in June 1915 and saw action on the Western Front during the First World War. Militia soldiers were already engaged for terms of service, and the Bermuda Militia Artillery was not similarly re organised until 1928 (its name, also, was not modified to reflect the change). while the Bermuda Militia Infantry was raised in October 1939, originally relieving the Bermuda Volunteer Rifle Corps of the task of protecting St David's Battery from attack by enemy landing parties, but taking on new roles as it expanded to a strength of two companies, with the infantry defence of the colony being split between the regular infantry (by then a detachment of 4th Battalion, Queen's Own Cameron Highlanders), the Bermuda Volunteer Rifle Corps and the Bermuda Militia Infantry. After the war the Bermuda Volunteer Rifle Corps was belatedly renamed the Bermuda Rifles. the military garrison, which had existed primarily to protect the Royal Navy base, was also closed. The Bermuda Militia Artillery and the Bermuda Rifles amalgamated to form the Bermuda Regiment on 1 September 1965. The latest set of Colours were presented by Duchess of Gloucester, GCVO, at the National Sports Centre on 13 November 2010. but were ordered within that according to the order of precedence of their parent corps in the regular army. This meant, that the Bermuda Militia Artillery (BMA), as part of the Royal Regiment of Artillery and the Militia, preceded the Bermuda Volunteer Rifle Corps (BVRC) (as part of the infantry and the Volunteer Force) despite being the second of the two to be raised. Today, the Royal Bermuda Regiment, as an amalgam of the BMA and BVRC, is 29th and was formerly 28th which changed in 2007 with the Special Reconnaissance Regiment being added to the Order of Precedence. On 1 September 2015, Queen Elizabeth II awarded the title "Royal" to the regiment to mark the 50th anniversary of its formation.
Белгісі
Корольдік Бермуд полкінің нышаны Корольдік артиллерия полкі мен BVRC нышандарының элементтерін біріктіреді. Толық нышан, Туда бейнеленгендей, екі қиылысқан зеңбірек артында Мальта кресін (Британ армиясындағы жаяу әскер полкінің символы және ақ металлдан жасалған BVRC нышанында қолданылатын) X әрпін құрайды, бұл дөңгелек қалқанға орналасқан, айналасында "THE BERMUDA REGIMENT" деген жазу бар, ал тұтас нышан гүл шоғырымен шеңберленген және тәжбен безендірілген. Бас киімге тағылатын нышан екі металдан жасалған – барлық бөлігі мыс, тек ақ металлдан жасалған Мальта кресі зеңбірек доңғалағының ішіне орналасқан (Корольдік артиллерия нышанынан алынған), нышанның төменгі жарты шар айналасында жарты гүл шоғыры бар. Киімде және басқа да жерлерде қолданылатын жарқыраған және басқа да түсті белгілер (мысалы, Уорвик лагері туралы ақпараттық тақталардың фоны) көк және қызыл түстерде, Корольдік артиллерияның түстерін көрсетеді, бірақ тұрақты қызметкерлерге, офицерлерге және жоғары шенділерге ғана берілетін белбеу мылтық жасыл түсті, қара жиектерімен, BVRC қолданған түстерге сілтеме жасайды.
The badge of the Royal Bermuda Regiment combines elements from those of the Royal Regiment of Artillery, and the BVRC. The full badge, as displayed on the Colours, features two crossed cannons creating an X behind a Maltese cross (the symbol of rifle regiments in the British Army, and used on the white metal BVRC badge), set on a circular shield with "THE BERMUDA REGIMENT" inscribed around it, and the whole enclosed within a wreath and surmounted by the Crown. The cap badge is bi metal – all brass, except a white metal Maltese cross, which is set inside the wheel of a cannon (taken from the badge of the Royal Artillery), with a half wreath about the lower hemisphere of the badge. Flashes, and other colour marks used on dress and elsewhere (such as backgrounds on signs about Warwick Camp) are blue and red, reflecting the colours of the Royal Artillery, but the stable belt (issued only to permanent staff, officers and senior ranks) worn is rifle green, with black edges, referring to the colours used by the BVRC.
Киім
Киім-кешектің өзі бұрынғы Корольдік артиллерия үлгісіне жақын, және бүгінде көптеген британдық полктерде қолданылатын жалпы No. 1 киім нысанымен ұқсас – қара көк, дерлік қара түсті, көйлек пен шалбардан тұрады, көйлекке тігілген қызыл манжеттер мен жағадан ғана ерекшеленеді. Шалбардың әр аяғының сыртынан кең қызыл жолақ өтеді. Бұл киіммен бірге қызыл лентасы бар қара көк түстегі қалпақ киіледі. Жаз айларында No. 3 киім үлгісі тағылады (No. 1-ге ұқсас, бірақ жеңіл ақ көйлек киіледі). Көптеген қоғамдық шаралар жаз айларында өтетіндіктен, No. 1 киім No. 3-ке қарағанда сирек қолданылды және жалпы рәсімдік киім ретінде алынып тасталды. No. 3 киім қазір жыл бойы салтанатты шерулерде тағылады. BMA немесе BVRC қатарлы жаяу әскер бөлімдері болмаса да, қызыл түсті толық киім (тарихи жаяу әскерлер киетін) тек полк барабаншылары киеді. Жауынгерлік киім қазір Британдық армияның көп аймақты үлгісі, ол 2012 жылдан бастап бұрынғы онжылдықтың Soldier 95 киімін алмастырды. Полк тарихының көп бөлігінде оның киімі британдық киім үлгілерінің әртүрлі жиынтығынан құралды. Өзінің алдыңғылары сияқты, Корольдік Бермуд полкінің де жылдың көп бөлігінде орташа температурадағы киім (жауынгерлік жакеттер мен пуловерлерді қоса) кию дәстүрі бар, ал жаз айларында тропикалық киім киеді. Бұл Бермуданың ерекше климатының салдары, ол қыста суық, ылғалды және желді, ал жазда 30°C (86°F) дейін жетеді және ылғалды болады. Көп жылдар бойы, және пехоталық бөлімше үшін ерекше жағдай, полк өзінің алдыңғыларынан мұра еткен Денисон парашюттік көйлегін киді, тек 1968 үлгісіндегі DPM жауынгерлік жакетін 1980-ші жылдары қабылдады (ол жаңа мыңжылдықта қолданылды, бірақ 1968 жылғы киім үлгісі 1980-ші жылдары Британдық армия полктерінде ескірді). Бірлескен кезде Денисонның негізгі жауынгерлік киімі Екінші дүниежүзілік соғыс дәуіріндегі жасыл тропикалық көйлек пен шалбар, аяқ киім мен шұлықтан тұрды. Жүк тасымалдау құралдары бастапқыда 1937 үлгісінде болды. 1980-ші жылдардың басында бұл киімдер жасыл жеңіл шалбар, жасыл жейде мен свитер, 1968 үлгісіндегі жауынгерлік жакет, биік буттар (басқа жағдайда ескі аяқ киімге ұқсас) және 1958 үлгісіндегі жүк тасушы жабдықтармен алмастырылды. Жасыл жейделер мен жеңіл жауынгерлік шалбарлар 1980-ші жылдары DPM тропикалық формаларымен толықтырыла бастады, ал 1990-шы жылдардың ортасына қарай олармен толықтай алмастырылды (бірақ жасыл киім, Денисон көйлектері сияқты, полк басшыларына және Бермуда кадеттер корпусына берілді, олар оны киіп жүрді). Тропикалық DPM формасы (суық ауа райында '68 үлгісіндегі жауынгерлік жакет пен жасыл пуловермен бірге киіледі) 1994 жылы толық қабылданды және Ұлыбританияда Soldier 95 формасымен алмастырылғаннан кейін де біраз уақыт қолданылды. Кеудедегі берет – Royal Artillery және өздерінің ерекше түстерін киюге рұқсат етілмеген әртүрлі британдық армия бөлімдері киетін қою көк түсті берет. Қызметтік киім сирек қолданылады, ол тек тұрақты қызметкерлерге беріледі. Түсі стандартты британдық армияның хаки түсінен (жасылға жақын) сәл өзгеше, ал жаз айларында ұзын шалбарлар қысқа шалбарлармен ауыстырылуы мүмкін. Корольдік Бермуд полкінің қызметтік киімі – жакеттен және шалбардан тұрады, оны зәйтүн жасыл түстегі ұшталған шапкамен, қоңыр түсті жейдемен және галстукпен киеді. Алдыңғылары көбінесе тропикалық салмақты No. 4 қызметтік киімін жаз айларында қолданса, Корольдік Бермуд полкі жыл бойы бірдей киімді киеді, жаз айларында жейде жеңімен киіледі – әдетте, қысқа жеңді қоңыр жейде галстуксыз, ұзын шалбармен немесе бірдей салмақты және түсті шортпен. Көйлек жеңінде тұрақты белбеу тағылады. Офицерлер мен сержанттар (және офицерлер) көптеген шараларда қонақ киімін киеді.
The dress uniform itself is closer to the old Royal Artillery pattern, and to the generic No. 1 dress uniform used by many British regiments today, being composed of dark blue, almost black, tunic and trousers, and differing only in the red cuffs and collar added to the tunic. The trousers have a broad red stripe running down the outside of each leg. A generic dark blue peaked cap with red hat band is worn with this uniform. During the summer months, the No. 3 uniform is worn (identical to the No. 1 except that a light weight generic, white tunic is worn). As the majority of public ceremonial duties actually take place during the summer months, the No. 1 uniform was little used by comparison to the No. 3 and has been withdrawn from general ceremonial usage. The No. 3 uniform is now worn for ceremonial parade year round. Although neither the BMA nor the BVRC were line infantry, a Full Dress with red tunic (historically worn by line infantry) is worn only by regimental drummers. The combat uniform is now the British Army Multi Terrain Pattern, which replaced the Soldier 95 uniform of the previous decade beginning in 2012. For much of the Regiment's history, its dress included a mixed collection of British uniform items. As with its predecessors, the Royal Bermuda Regiment has a tradition of wearing temperate uniforms (including combat jackets and pullovers) for much of the year; and tropical uniforms during the summer months. This is a result of the peculiar climate of Bermuda, which is chilly, wet, and windy during the winter, and can reach 30 °C (86 °F) during the summer with high humidity. For many years, and unusually for an infantry unit, the regiment wore the Denison parachute smock which it inherited from its predecessors, only adopting the 1968 pattern DPM combat jacket in the 1980s (which it issued into the new millennium, although the 1968 uniform actually became obsolete with Regular British Army regiments in the 1980s). At the time of amalgamation, the basic combat uniform worn under the Denison was composed of the Second World War era green tropical shirt and trousers, ankle boots and puttees. Carrying equipment was initially the 1937 Pattern. By the early 1980s, these uniform items had been replaced by the green lightweight trousers, green shirt and sweater, 1968 Pattern combat jacket, high boots (otherwise identical to the old ankle boot), and the 1958 Pattern carrying equipment. Green shirts and lightweight combat trousers began to be supplemented by DPM tropical uniforms in the 1980s, and by the mid 1990s had been entirely replaced by them (although the green kit, like the Denison smocks, was handed down to the Regiment's Junior Leaders and to the Bermuda Cadet Corps, which continued to wear it). The tropical DPM uniform (worn in colder weather with the '68 Pattern Combat Jacket and the green pullover) was fully adopted by 1994, and continued to be issued for some time after its replacement in Britain by the Soldier 95 uniform. The beret worn is the dark blue one worn by the Royal Artillery and by various British Army units not authorised to wear distinctive colours of their own. Little use is made of Service Dress, which is only issued to a handful of permanent staff members. The colour varies slightly from the standard British Army khaki (being greener), and during the summer months, the long trousers might be replaced with shorts. The Royal Bermuda Regiment service dress is composed of a jacket and trousers worn with an olive green peaked cap, tan shirt and tie. Whereas its predecessors often used the tropical weight No. 4 Service Dress during the summer months, the Royal Bermuda Regiment uses the same uniform year round, worn during the summer in shirt sleeve order – usually, a short sleeved tan shirt with no tie, whether worn with long trousers or shorts of the same weight and colour. A stable belt is worn in shirt sleeve order. Mess dress is also worn for many functions by members of the Officers' Mess, and of the Sergeants' (and Warrant Officers') Mess.
Әскерге шақыру
Полктің басым бөлігі 2018 жылдың шілдесіне дейін мерзімді шақыру арқылы толықтырылды, бұл оны Британдық Корольдіктің құрлық әскерлері арасында ерекше етеді. Мерзімді шақыру 18-ден 23 жасқа дейінгі ер адамдар арасында кездейсоқ іріктеу арқылы жүзеге асырылды, полиция және түрме қызметкерлері, Ұлыбританияның тұрақты әскерлерінің мүшелері (немесе екі жыл қызмет өткендер), дін қызметкерлері, сотталғандар немесе "ақыл-санасы дұрыс емес" деп танылғандардан босатылғандар бар еді. Толық уақытты оқушыларға (Бермуда колледжінде немесе шетелдегі мектептерде оқитындарға) оқу мерзіміне дейін, ал денсаулығы нашар бірақ жақсаруға мүмкіндігі бар адамдарға уақытша мерзім берілді. Ішкі наразылық білдіргендерге қарулы күштерде қарусыз қызмет ету немесе губернатор таңдаған қоғамдық жұмыстарды атқару мүмкіндігі ұсылды. Бермуда азаматтары да, бермудалық емес азаматтар да мерзімді шақыруды әйелдерге қатысты дискриминация және құлдыққа ұқсас болуы (Бермуданың тарихи контексінде өте сезімтал мәселе) үшін сынады, бұл мәселе Ұлыбритания Парламентінде де талқыланды. Дегенмен, бұл шара қоғамдық қолдауға ие болды және әлеуметтік және нәсілдік топтар арасындағы байланысты нығайтқаны үшін мақтауға ие болды. Ең көп күш жинаған кезде Бермуда полкінің үштен екі бөлігі мерзімді шақыру арқылы толықтырылды, алайда көптеген сарбаздар, олар бастапқыда ерікті немесе мерзімді шақырылған болса да, алғашқы үш жылдық екі айлық қызмет мерзімі аяқталғаннан кейін жыл сайын қайтадан келісім шарттарын жаңартты, кейбіреулері ондаған жылдар бойы қызмет етті (мысалы, 2013 жылы қызметтен шыққан кіші сержант Б. Питман). 2018 жылы Бермуда Парламенті 2018 жылдың 1 шілдесінен бастап мерзімді шақыруды жою туралы шешім қабылдады.
The majority of the regiment was made up of conscripts up to July 2018, making it unique among all of the land forces under the British Crown. Conscription was based on a random lottery of men through the ages of 18 to 23, with exemptions granted to Police and Prison officers, members of the British regular forces (or men who have served for two years), church ministers, prisoners or those judged to be of "unsound mind". Temporary deferment was granted for full time students (attending either the Bermuda College or schools abroad), for the length of their studies, and individuals medically unfit but likely to become fit again. Conscientious objectors had the opportunity to either serve in a non combatant role or perform an alternative community service chosen by the governor. Both Bermudians and non Bermudians criticised conscription for its alleged sexism and similarity to slavery (a sensitive issue given the historic background of Bermuda), and this has been noted in the British Parliament. It received support from the community, however, and was hailed for causing interaction between social and racial groups. At its height, three quarters of the strength of the Bermuda Regiment was made up of conscripts, although many soldiers, whether they initially volunteered or were conscripted, elected to re engage annually after their initial three years and two months term of service was completed, with some serving for decades (such as WO2 Bernard Pitman, who retired in 2013 after forty years of service). In 2018, the House of Assembly of Bermuda voted to abolish conscription, effective of 1 July 2018.
Соңғы бағалаулар
2005 жылдың соңында полк қорғаныс министрлігінің инспекциясы түріндегі міндеттерге сәйкестік тексеруіне қатысты. Тексеру барысында жабдықтың нашар сапалы екендігі, ал негізгі құрал-жабдықтардың 2010 жылға қарай пайдалы болмай қалатыны (көлік құралдарының жартысы және байланыс жабдықтарының "істен шыққан" екендігі) және басқару жүйесінің жетілмегендігі тіркелді. Сонымен қатар, сарбаздардың жоғары рухы мен қару қолдану шеберлігі де атап өтілді.
Towards the end of 2005, the regiment took part in a fitness for role exercise, this time in the form of an inspection by the Ministry of Defence. The review noted that equipment was substandard and major items would be deemed to be unserviceable by 2010 (half of the vehicles and signal equipment were noted to be "out of action") and that command and control was poor, though it also noted high morale and firearms proficiency.
Бермуд корольдік полкінің кіші басшылары және Бермуд кадеттер корпусы
Бермуд полкі көптеген жылдар бойы өз Жас көшбасшылар бағдарламасын жүргізді, 1990 жылдары ол жеке Бермуд кадеттер корпусына біріктірілгенге дейін. Жас көшбасшылар Бермуд полкінің құрамында болды, олардың бас киімдеріндегі белгісі бір болды және Уорвик лагерінен жұмыс істеді, ал Бермуд кадеттер корпусы аралдың орта мектептері арқылы жұмыс істейтін дербес ұйым болды (ол 1965 жылы ескі кадеттер корпусынан қайта құрылды, БМА және Бермуд мылтықтарының бірігуімен бірге). 2012 жылы қаржылық шектеулерге байланысты Бермуд кадеттер корпусы таратылып, қайта жандандырылған Бермуд полкінің Жас көшбасшыларымен алмастырылды. Бермуд полкінің көптеген офицерлері, сержанттары және кіші офицерлері қызметін Жас көшбасшылар қатарында бастады, оның ішінде бұрынғы командирлер, подполковник Брайан Гонсалвес және подполковник Дэвид Керли. 2015 жылы Бермуда Ассамблеясының Палатасында Бермуда Корольдік полкінің Жас көшбасшыларын ұйымдастыруды ресмилеу туралы заң жобасы енгізілді.
The Bermuda Regiment operated its own Junior Leaders programme for many years, until it was absorbed into the separate Bermuda Cadet Corps in the 1990s. The Junior Leaders had been part of the Bermuda Regiment, wearing the same cap badge and operating from Warwick Camp, whereas the Bermuda Cadet Corp was a separate organisation, operating through the island's secondary schools (having been reformed from the old Cadet Corps in 1965, at the same time as the amalgamation of the BMA and Bermuda Rifles). In 2012, due to financial constraints, the Bermuda Cadet Corps was disbanded and replaced by the resurrected Bermuda Regiment Junior Leaders. Many of the Bermuda Regiment's officers, warrant officers and NCOs began their service in the Junior Leaders, including former Commanding Officers, Lieutenant Colonel Brian Gonsalves and Lieutenant Colonel David Curley. A bill was tabled in the House of Assembly of Bermuda in 2015 to formalise the organisation of the Royal Bermuda Regiment's Junior Leaders.
Операциялар
Ақыры соңғы уақытта полктің басты міндеті – апаттан зардап шеккендерге көмек көрсетуге ауысты. Басқа міндеттеріне салтанатты шараларға қатысу, сондай-ақ Бермуда полиция департаментіне ішкі қауіпсіздік мәселелерінде қолдау көрсету (қауғын-сүргінге қарсы күрес және терроризмге қарсы іс-қимылдар) кіреді. 2001 жылы, жақын орналасқан АҚШ-қа жасалған 11 қыркүйек шабуылдарынан кейін, Бермуда полкі жұмылдырылды, Бермуда халықаралық әуежайының қауіпсіздігіне жауапкершілікті өз мойнына алды (Бермуда әрқашан Атлант мұхиты арқылы жүретін авиация үшін маңызды нүкте болған, және АҚШ әуе кеңістігі жабылғанда көптеген ұшақтар аралға ауыстырылды) және басқа да ықтимал нысандарды қорғады. 2004 және 2005 жылдары полк Иван дауылынан кейін қалпына келтіру жұмыстарына көмектесу үшін Кайман аралдары мен Гренадаға жіберілді. Бермуда полкі 2007 жылы Барбадосқа ішкі қауіпсіздікке оқытылған взводты сәтті жөнелтті. Олар WCC крикет әлем чемпионатының қауіпсіздік инфрақұрылымын құруға қатысты. Олар Барбадос, Гайана, Үндістан және Оңтүстік Африкадан келген әскерилермен бірге Супер 8 сериясының матчтарында қауіпсіз ортаны қамтамасыз ету үшін жұмыс істеді. Бұл жөнелту туралы көп айтылмаса да, бұл Бірінші дүниежүзілік соғыстан бері Бермудадан құрылған бөлімнің апаттан зардап шеккендерге көмек көрсетуден басқа операция үшін шетелге жөнелтілген алғашқы реті болды (БМА, BVRC және BVE-ден Екінші дүниежүзілік соғысқа шақырылғандар басқа бөлімдерге сіңірілді, ал 1980 жылдары Белизге жіберілген офицерлер мен сержанттар Корольдік Англиялық батальонға қосылды). Бермуда полкі 1996 жылдың қазан айында қытай кемесі "Син Да" аралға жеткенде Бермуда халықаралық әуежайында кордон қойды. Кеме Атлант мұхитында АҚШ жағалау күзетімен ұсталған, бортында Массачусетске жасырын түрде өткізілуі жоспарланған жүзден астам заңсыз мигрант болған. Оның жолаушылары мен экипажын Гуантанамо шығанағындағы әскери-теңіз базасына жеткізу жоспарланған, бірақ кеме теңізге лайықсыз деп танылды. Кемені АҚШ портына жеткізіп, тұтқындарды Кубаға жеткізуге болмады, себебі АҚШ үкіметі олардың арасында баспана сұрағандарға баспана беруге рұқсат беруге міндетті болар еді. Солтүстік Каролинадан шамамен 640 миль және Гуантанамо шығанағынан 1,061.4 миль қашықтықта орналасқан Бермуда ғана қол жетімді порт болды. Ұлыбритания үкіметі тұтқындардың британ аумағына бас сұғуынан қорқып, екі үкімет келіссөздер жүргізіп жатқанда кеме жағадан алыс қалды. Бермуда полкінің ротасы нәтиже күтіліп орналастырылды. 9 қазан күні ол бұрынғы АҚШ Әскери-теңіз күштерінің қару-жарақ кемесінің Бермудадағы жағалауын қоршады, ал Бермуда үкіметінің паромдары тұтқындарды Касл-Харборға жеткізді. Бермуда полициясы мен АҚШ жағалау күзетінің моторлы қайықтары тұтқындарды қару-жарақ кемесіне жеткізді, онда олар қолғаппен байланып, бірінен соң бірі АҚШ жағалау күзетінің C 130 Hercules ұшағына тиелінді, әр ұшақ толғаннан кейін Кубаға ұшып кетті. Полк сонымен қатар қоғамдық қызметтердің көптеген түрлерін атқарады және аралдағы көптеген мәдени шараларға, әсіресе парадтарға қатысады.
The primary role of the regiment has recently become disaster relief. Other roles include ceremonial duties, and supporting the Bermuda police department in internal security issues (both in the forms of riot control and anti terrorism). In 2001, following the September 11 attacks on the nearby United States, the Bermuda Regiment was deployed, taking over responsibility for the security of the Bermuda International Airport (Bermuda has always been a point of importance in trans Atlantic aviation, and a large number of aircraft diverted to the Island when US airspace was closed) and other potential targets. In 2004 and 2005 the regiment deployed to the Cayman Islands and Grenada to assist in post Hurricane Ivan restoration efforts. The Bermuda Regiment successfully deployed a platoon of internal security trained soldiers to Barbados in 2007. There they took part in forming the security infrastructure for the WCC Cricket World Cup. They worked alongside soldiers from Barbados, Guyana, India and South Africa, in ensuring a secure environment for the Super 8 series of matches. Although little has been made of this deployment, this was the first time since the First World War that a formed unit from Bermuda has deployed overseas for an operation other than disaster relief (the Second World War drafts from the BMA, BVRC, and BVE were all absorbed into other units, and the cadre of officers and NCOs sent to Belize in the 1980s were attached to a battalion of the Royal Anglians). The Bermuda Regiment also provided a cordon at the Bermuda International Airport in October, 1996, when the Chinese ship, Xing Da, was brought to the island. The ship had been detained on the Atlantic by the United States Coast Guard carrying over a hundred illegal migrants with the intent of smuggling them into Massachusetts. It was intended to transfer the passengers and crew to Guantanamo Bay Naval Base, but the ship was deemed unseaworthy. Taking the ship into a US port to transfer the detainees to Cuba was undesirable as the US Government would have then been obliged to allow any who requested to enter the process for asylum application. The only other port within reach was Bermuda, roughly 640 miles from North Carolina and 1,061.4 miles from Guantanamo Bay. As the UK Government was wary of allowing the detainees to set foot on British territory for the same reason, the ship was kept offshore while the two governments negotiated. A Company of the Bermuda Regiment was deployed, pending the outcome. On 9 October, it provided a cordon to close off the Weapons Pier of the former United States Navy NAS Bermuda, while Bermuda Government ferry boats brought the detainees into Castle Harbour. Bermuda Police and US Coast Guard powerboats transferred the detainees to the Weapons Pier, where they were handcuffed and loaded, one by one, aboard waiting US Coast Guard C 130 Hercules, with each aeroplane taking off and heading for Cuba as soon as it was full. The regiment also performs a wide variety of community service operations, and is involved in many cultural events on the island, especially in parades.
Шетелдік байланыс
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Бермуда полкінің алдыңғы шебері, Бермуда еріктілер атқыштар корпусы (BVRC) екі отрядты Батыс майданында Линкольншир полкімен бірге қызмет етуге жіберді. Соғыстан кейін Линкольндермен байланыс ресми түрде бекітілді. 1908 жылы Ұлыбританияның еріктілер күштері, еоманри және милициясы Аумақтық күш ретінде қайта ұйымдастырылды (Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Аумақтық армия деп қайта аталды), көптеген бұрынғы еріктілер атқыштар корпусы британдық (кәсіби) әскер полктерінің нөмірленген батальондарына айналды. Кәсіби полктер уақытша бөлімдерге офицерлер, старшиналар мен сержанттарды беру арқылы, сондай-ақ олардың тәжірибесінен пайда табу үшін басқа шаралар қабылдау арқылы қамқоршылық рөл атқарды. Аумақтық күштерге, еріктілер күштері сияқты, тек ішкі қорғаныс міндеті жүктелген және оның сарбаздарын бастапқыда шетелдегі науқандарға қатысуға мәжбүрлеуге болмады, бірақ Аумақтық армия соғыс кезінде тұрақты батальондарға еріктілерді жіберді немесе (аумақтықтарды олардың келісімінсіз шетелге жіберуге болмайтын шектеу алынғаннан кейін) бүкіл ТА батальоны жіберілді. Линкольншир полкінің BVRC-мен қабылдаған рөлі өзінің TA батальондарымен ойнаған рөліне ұқсас болды, бірақ BVRC жеке бөлімше болып қалды. BVRC екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Линкольндерге тағы екі отряд жіберді. BVRC (Бермуда атыс қаруы деп қайта аталды) Бермуда милициялық артиллериясымен (BMA) біріктіріліп, Бермуда полкін құрған кезде, (Royal) Линкольншир полкі біріктірілген Корольдік Англия полкі, қамқоршылық рөлін жалғастырды. Бермуда полкінің тарихы бойы Корольдік англиялықтар оған штаб офицерлерін, тұрақты штаб нұсқаушыларын (PSI) (қазіргі толық уақытты нұсқаушылар (FTI)) әр компания үшін (WO2) офицерлерін, сондай-ақ ұзақ және қысқа мерзімді қосымшадағы басқа да қызметкерлерді ұсынды (басқа полктер кейде қарыз бойынша персонал ұсынған болса да). Бермуда полкі 2013 жылға дейін әрқашан өз күшінен командалық офицерлерді қамтамасыз етуге тырысқанмен, кейде екінші командалық (2 i c), адъютант, полк сержанты майоры (RSM) және оқу офицері сияқты рөлдерді атқару үшін өз адамдарын қамтамасыз ете алмаған кезде, бөлінген офицерлерді пайдалануға тура келді. Оның алғашқы тоғыз адъютанты (1965-1984) Корольдік Англиядан тағайындалған. Оның 10 полк сержанты майоры, оның ішінде 3 Корольдік Англиядан (WO1 R. Jones (1976–1978), WO1 B. Bear (1985–1986) және WO1 JJ Wilcox (1987–1989)). 1996 жылы оның екінші қолбасшысы, штаб офицері және адъютанты Корольдік Англиядан қарызға алынған. Бұл жиі жүгіну үшін командированных офицерлерге байланысты проблема Ұлыбританиядағы көптеген аумақтық бөлімдерге ортақ. Бұл лауазымдардың барлығы толық уақытты, идеалды жағдайда полк ішінен ерікті офицерлермен толтырылуы керек, бірақ олардың осы рөлдердегі қызметі үш жылмен шектелген. Азаматтық мансабын үш жылға тастауға мүмкіндік беретін офицерлердің саны салыстырмалы түрде аз болғандықтан, проблема қолайлы офицерлердің жетіспеушілігінен емес, құлшыныстылардың жетіспеушілігінен туындайды. Линкольншир полкі сондай-ақ Канада армиясының Линкольн және Велланд полкіне де байланысты болды. Бірлескен оқу өткізілген, және Линкольн және Велланд полкінен сержанттардың қысқа мерзімді қарыздары жиі болды (әсіресе рекрут лагерлері мен шетел лагерлері үшін), бірақ Бермуда полкімен байланысты ресмилендіруге жасалған көптеген әрекеттер сәтсіз аяқталды. Салтанатты оқ-дәрі жасағының мүшелері кейде салтанатты жаттығуларды Корольдік артиллерия полкімен өткізеді, ол жергілікті курстарды өткізу үшін оқ-дәрі жаттықтырушысы сержант-майорын қамтамасыз етеді, бірақ жасақтың жауынгерлік артиллерия рөлі жоқ. Бермуда полкіне біріктірілген бірліктердің бірі, BMA, артиллерия бірлігі болғандықтан (ол туралы Gun Troop еске алады), полк мүшелері бұрынғы Сент-Джордж гарнизонының аумағында орналасқан филиалға ие Royal Artillery Association (RAA) -ға кіруге құқылы. Бермуда полкі Гибралтар Корольдік полкімен бірге пехоталық және артиллериялық бірлестіктің бұл ерекше мұрасын бөліседі.
During the First World War, the Bermuda Regiment's predecessor, the Bermuda Volunteer Rifle Corps (BVRC) sent two contingents to serve with the Lincolnshire Regiment on the Western Front. After the War, the connection to the Lincolns was made official. When the UK Volunteer Force, Yeomanry, and Militia had been reorganised into the Territorial Force in 1908 (renamed the Territorial Army after the First World War), the many former Volunteer Rifle Corps became numbered battalions of British (Regular) Army regiments, with the regular regiments adopting paternal roles by providing the part time units with loaned officers, warrant officers and NCOs, and taking other steps to give them the benefit of their experience. Although the Territorial Force, like the Volunteer Force, was tasked only with home defence, and its soldiers could not originally be compelled to take part in overseas campaigns, the Territorials would send drafts of volunteers to the Regular battalions during wartime, or (once the restriction on sending Territorials overseas without their consent was lifted) the entire TA battalion might be sent. The role the Lincolnshire Regiment adopted with the BVRC was similar to that it played with its own TA battalions, although the BVRC remained a separate unit. The BVRC again provided two drafts to the Lincolns during the Second World War. When the BVRC (renamed the Bermuda Rifles) was amalgamated with the Bermuda Militia Artillery (BMA), to create the Bermuda Regiment, the Royal Anglian Regiment, into which the (Royal) Lincolnshire Regiment had itself been amalgamated, continued the paternal role. Throughout the Bermuda Regiment's history, the Royal Anglians have provided it with its staff officer, and with Permanent Staff Instructors (PSI) (now called full time instructors (FTI)) warrant officers (WO2) for each of its companies, as well as other personnel on long term and short term attachments (although other Regiments have occasionally also provided personnel on loan). Although the Bermuda Regiment had, prior to 2013, always managed to provide commanding officers from within its own strength, it has occasionally had to use seconded officers when unable to provide its own personnel to fill roles such as Second In Command (2 i c), adjutant, regimental sergeant major (RSM), and training officer. Its first nine Adjutants (1965–1984) were all seconded from the Royal Anglians. Ten of its regimental sergeant majors have been seconded, including three from the Royal Anglians (WO1 R. Jones (1976–1978), WO1 B. Bear (1985–1986), and WO1 JJ Wilcox (1987–1989)). In 1996, its Second in Command, staff officer, and adjutant were all on loan from the Royal Anglians. This frequent resort to seconded officers is due to a problem common to many Territorial units in Britain, also. These positions are all full time ones, ideally filled by officers who volunteer from within the regiment, but whose service in these roles is restricted to three years. As relatively few officers can afford to leave their civil careers for three years, the problem is not so much caused by a lack of suitable officers, as a lack of willing ones. The Lincolnshire Regiment was also affiliated to The Lincoln and Welland Regiment of the Canadian Army. Although joint training has occurred in the past, and short term loans of NCOs from the Lincoln & Welland Regiment have been frequent (especially for Recruit Camps and Overseas Camps), numerous attempts to formalise the affiliation with the Bermuda Regiment have been unsuccessful. Members of the ceremonial Gun Troop carry out occasional ceremonial training with the Royal Regiment of Artillery, which provides its sergeant major instructor of gunnery to conduct local courses, although the troop has no combat artillery role. As one of the units amalgamated into the Bermuda Regiment, the BMA, was an artillery unit (which history the Gun Troop commemorates), members of the regiment are entitled to join the Royal Artillery Association (RAA), which has a branch located on the grounds of the former St. George's Garrison (which had been predominantly a Royal Garrison Artillery establishment). The Bermuda Regiment shares this unusual heritage of a combined infantry and artillery unit with the Royal Gibraltar Regiment.
Корпус ордері
2001 жылдың соңында Бермуда полкі мен Корольдік Гибралтар полкіне 2000 жылдың 21 ақпанындағы корпус жарлықтары табыс етілді. 2017 жылы корпус жарлығы 30 шілдеде күшін жойды. Жаңа корпус жарлығы, Корольдік Бермуда полкін Британ армиясының корпусы ретінде бекітіп, 2017 жылдың 1 тамызынан бастап күшіне енді және 17 шілдеде 2017 жылы Сент-Джеймс сарайында Корольдік бұйрық бойынша қол қойылды. Бұл Ямайкаға (ұшу қашықтығы 1249 миль, ал MCAS Cherry Point, Солтүстік Каролинаға – 725 миль) жөнелтудің қымбаттығына байланысты болды, бұл бюджеттік шектеулерге байланысты, сондай-ақ Ямайка ішкі қауіпсіздік саласында оқу мүмкіндіктерін аз ұсынды, мысалы, USMCB Camp Lejeune-дегі қалалық аумақтағы әскери операциялар (MOUT) орталығындағыдай. 2014 жылы жылдық лагерь Канада армиясының Жер күштері орталық аймақтық оқу орталығында, Канаданың Онтарио штатындағы Меафорд қаласында өтті. Бермуда полкінің АҚШ, Ямайка және Канададағы оқулары өздігінен жүзеге асырылады, көбінесе жергілікті бөлімшелер қатыспайды, бірақ АҚШ Теңіз жаяу әскерлері корпусы және Ямайка қорғаныс күштерімен (JDF) достық қарым-қатынас орнатылды. Бермуда полкінің арнайы бөлімшелері, мысалы, барлау взводы мен медициналық қызметкерлер, Лежун лагеріндегі АҚШ Теңіз жаяу әскерлерінің бөлімшелерімен бірге оқытылды. Корольдік Бермуда полкінің қайық тобы АҚШ-та АҚШ Жағалау күзетімен бірге оқытылды (бұрын Бермудадағы американдық базалардан әуе-теңіз құтқару қызметтерін жүргізген, қазіргі уақытта Бермуда маңындағы өзінің Элизабет-Сити, Солтүстік Каролинадағы базасынан әуе-теңіз құтқару қызметтерін ұсынады). Соңғы он жылда Корольдік Гибралтар полкімен қарым-қатынас дамыды, және сол полкпен бірге Мароккоға жылдық оқу шараларына шағын топтар жіберілді. 2007 жылы жылдық лагерь алғаш рет Англияда өтті, жасақтар Довер қаласының жанындағы Cinque Ports Training Area (CPTA) –де оқытылды (бұл Defence Training Estate (DTE) South East-тің бөлігі). Жаңа Кайман полкі құрылып жатқандықтан, Корольдік Бермуда полкіне Кайман аралдарынан келген алғашқы рекруттарды Уорвик лагерінде оқыту тапсырылды. Кеймандық рекруттардың алғашқы тобы 2020 жылдың ақпан айында бермудалық рекруттардың қатарына қосылды.
In late 2001, the Bermuda Regiment and the Royal Gibraltar Regiment were presented with Corps Warrants dated 21 February 2000. In 2017, the Corps Warrant ceased on the 30 July. A new Corps Warrant which included the Royal Bermuda Regiment was confirmed as a Corps of the British Army and took effect 1 August 2017 and was signed at St. James Court by Her Majesty's Command dated 17 July 2017. This was due to the cost of deploying to Jamaica (a flight of 1,249 miles, compared to 725 miles for the flight to MCAS Cherry Point, North Carolina), given the budgetary constraints, and as Jamaica provided little opportunity for training in Internal Security roles, such as is available at USMCB Camp Lejeune with its Military Operations in Urban Terrain (MOUT) facility. In 2014, the annual camp was held at the Land Force Central Area Training Centre Meaford of the Canadian Army at Meaford, in Ontario, Canada. The Bermuda Regiment's training in the US, Jamaica and Canada is self contained, rarely involving local units, but friendly relationships have been developed with both the US Marine Corps, and the Jamaica Defence Force (JDF). Specialist Bermuda Regiment sub units, such as the Reconnaissance Platoon and the Medics, have trained with equivalent US Marine Corps units at Camp Lejeune. The Royal Bermuda Regiment's Boat Troop has also trained in the United States alongside the US Coast Guard (which formerly operated Air Sea Rescue services from the American bases in Bermuda, and currently provides Air Sea Rescue services in the area around Bermuda from its base at Elizabeth City, North Carolina). Over the last decade, a relationship has also been developed with the Royal Gibraltar Regiment, and small detachments sent with that regiment on its annual training deployments to Morocco. In 2007, for the first time, the annual camp was held in England, with detachments training at the Cinque Ports Training Area (CPTA); part of the Defence Training Estate (DTE) South East, near Dover. As the new Cayman Regiment is being developed, the Royal Bermuda Regiment has been tasked to train the first few batches of recruits from the Cayman Islands at Warwick Camp. The first batch of Caymanian recruits had joined the February 2020 intake of Bermudian recruits.
Басшы офицерлер
Бермуд полкінің командалық офицері (сондай-ақ квартирмейстер, оқу офицері, штаб офицері (Ұлыбританияның қарыз қызметі), адъютант, лагерь көмекшісі және полк сержант-майоры) – толық жұмыс күніне толықтай берілген лауазым, оған тағайындалғандардың азаматтық жұмысынан босауы талап етіледі. Алғашқыда командирдің қызмет мерзімі төрт жылмен шектелген, қажет болған жағдайда оны ұзарту мүмкіндігі болған. Полковник Гавин А. Шортоның алты жыл қызмет еткеннен кейін үш жылдық тағайындама қалыпты жағдайға айналды. Әдетте, командир батальон майорларының арасынан таңдалып, подполковник шеніне көтеріледі. 2012 жылы Англияда болған жол апатында майор Кристиан Уэддон қаза болғаннан кейін, командалық міндетті атқаруға дайындық кезінде, 2013 жылдың маусымында «The Rifles» әскери бөлімінің кәсіби әскери қызметшісі, подполковник Майкл Фостер Браун командалық міндетті алды, ол бұл лауазымды атқарган бірінші бермудалық емес адам болды. 2016 жылдың 27 ақпанында Фостер Браунның орнын подполковник Дэвид Керли басты. 2020 жылдың наурыз айында подполковник Бенджамин Бизли Керлиден командалық міндетті қабылдады.
The commanding officer of the Bermuda Regiment (as also the quartermaster, training officer, the staff officer (UK Loan Service), the adjutant, the aide de camp, and the regimental sergeant major) is a full time position, requiring those appointed to the role to take leave of their civilian employments. Originally, there was a four year limit to the term of a commanding officer, which could be extended if required. Following Lieutenant Colonel Gavin A. Shorto's six years in the office, a three year appointment was made the norm. The commanding officer is normally chosen from among the majors of the Battalion, and is promoted to lieutenant colonel. Following the death of Major Christian Wheddon in a motor accident in England in 2012, while training in preparation for assuming command, Lieutenant Colonel Michael Foster Brown, a professional soldier from The Rifles, assumed command in June 2013, the first non Bermudian to fill the role. Foster Brown was succeeded by Lieutenant Colonel David Curley on 27 February 2016. In March 2020, Lieutenant Colonel Benjamin Beasley replaced Curley in command.
Жабдық
БМА және Бермуда винтовкалары No.4, Mk.1 винтовкадан .303 дюймдік патронды қолданудан бас тартып, бірігуге дейін 7.62 мм НАТО L1A1 өздігінен қайта зарядталатын мылтыққа (SLR) жабдықталды. .303 дюймдік Bren жеңіл машиналық винтовкасы және Vickers машиналық винтовкасы 7.62 мм НАТО жалпы мақсаттағы машиналық винтовкамен (GPMG) ауыстырылды. Бермуда полкі өз ізашарларынан SLR және GPMG-ді мұра етті. Ішкі қауіпсіздікті қамтамасыз ету үшін Солтүстік Ирландияда қолданылатын, резеңке дулығалар мен газ баллондарын атуға арналған Federal Riot Gun да қабылданды. Бермуда резервтік күштері 1895 жылы қайта құрылғаннан бері британдық армияның стандартты қаруларымен жабдықталды (Sten суб-пулеметі 1960 жылдары Стерлинг суб-пулеметімен ауыстырылды, бірақ ол Израильдің Uzi суб-пулеметімен алмастырылды). Дегенмен, SLR-ді алмастыру үшін стандартты емес винтовка қарастырылып жатты. 1950 жылдары британдық күштер .280 British калибрлі оқ-дәрі мен .303 дюймдік оқ-дәріні және No.4 винтовканы алмастыруға арналған EM 2 винтовкасын қабылдаудан бас тарды, оның орнына американдық 7.62 мм оқ-дәріні НАТО стандарты ретінде және бельгиялық FN FAL винтовкасының түрі болған SLR-ді қабылдады. НАТО-да 7.62 мм оқ-дәріні қабылдауға мәжбүрлегеніне қарамастан, АҚШ Вьетнам соғысы кезінде 5.56×45 мм M193 калибрлі оқ-дәрілерге арналған M16 винтовкасын қайта жарақтандырды. 7.62 мм оқ-дәріге қанағаттанбаушылық НАТО-ны 1970 жылдары ауыстыру іздеуге итермеледі, ал американдық M193 винтовкасының бельгиялық SS109 нұсқасы 5.56 мм НАТО ретінде қабылданды. НАТО стандартты винтовканы құру жоспарланғанмен, бұл орындалмады және әртүрлі елдер өздерінің шағын қаруларын жасады. Энфилд Локтағы Корольдік шағын қару фабрикасы 1969 жылы ArmaLite AR 18 негізінде, бірақ 4.85 × 49 мм патронына арналған және EM 2-ге ұқсас бульпап конфигурациясымен қарулар отбасын жасау жұмысын бастады. Бұл модель 5.56 мм НАТО үшін қайта жабдықталды және SA80 (1980 жылдарға арналған шағын қарулар) деп аталды. Отбасы екі негізгі қаруды қамтыды: XL64E5 винтовкасы (сондай-ақ Enfield жеке қару деп аталды) және XL65E4 жеңіл қолдау қаруы (L85A1 винтовкасы және L86A1 жеңіл қолдау қаруы ретінде стандартталатын). Алайда, SA80 1987 жылға дейін дамуда қалды, содан кейін L85A1 және L86A1 британдық қарулы күштерінде SLR және GPMG-ді (жұңғалда пайдалану үшін сақталған және 7.62 мм-ге қайта жабдықталған қалған Bren винтовкаларымен бірге) алмастыра бастады. Қару-жарақтарды жаңарту баяу болды, ал 1990-1991 жылдардағы Перс шығанағы соғысында көптеген екінші деңгейдегі бөлімшелер ескі қарулармен жабдықталды. Бермуда полкі SA80-ді күтуді жөн көрмеді және 1983 жылы SLR-ді американдық Ruger Mini 14 өздігінен қайта зарядталатын (американ тілінде "жартылай автоматты") винтовкасымен ауыстырды. GPMG жеңіл, сондай-ақ орташа машиналық винтовка рөлінде сақталды. Ruger 20 оқтан тұратын ажыратылатын қораптық дүкенге ие және оны АҚШ M7 штығымен жабдықтауға болады. 1992 жылы ағаштан жасалған бастапқы тұтқалар Choate қара пластик тұтқаларымен ауыстырылды және одан кейін ешқандай өзгерістер енгізілмеді. 1990 жылдан бастап SA80 (L85A1 және L85A2) үлгілерінің шағын саны арнайы танысу мақсатында сақталды. Бұл қажет болды, өйткені көптеген қызметкерлер Ұлыбританияда курстарға (оқу, іске қосу немесе біліктілік алу үшін) қатысуы керек, ал көптегендері белсенді қызметте (әсіресе Корольдік Англия полкімен) қызмет етеді және стандартты винтовка туралы білуі керек. ХХ ғасырдың соңында ескірген Ruger винтовкаларын ауыстыруға тырысты, сынақтар үшін неміс Heckler & Koch G36 және американдық Colt M4 (M16 карабинінің түрі) аз санда алынды, содан кейін G36 Ruger және Uzi суб-пулеметін ауыстыру үшін таңдалды. Алайда, бюджеттік мәселелер G36 сатып алуды кешіктірді, ол Германияда жылы температурада дәлдігі нашар екендігі туралы даулы пікірлерге толы болды. Ruger SA80 винтовкасының L85A2 нұсқасымен ауыстырылды, оның 400 данасы 2015 жылдың тамызында жеткізілді. Ruger 2016 жылдың қаңтар айында жаңа сарбаздар лагерінде толықтай қолданыстан шығарылды.
The BMA and Bermuda Rifles had re equipped from the .303 inch No. 4, Mk. 1 rifle to the 7.62mm NATO L1A1 Self Loading Rifle (SLR) the year before amalgamation. The .303 inch Bren light machine gun and Vickers machine gun were replaced by the 7.62mm NATO General Purpose Machine Gun (GPMG). The Bermuda Regiment inherited the SLR and the GPMG from its predecessors. For Internal Security use, the Federal Riot Gun being used in Northern Ireland for firing baton rounds and gas canisters was also adopted. The Bermudian reserve forces had been equipped with standard British Army weapons since their restoration in 1895 (the Sten sub machine gun had been replaced in the 1960s with the Sterling submachine gun, but this had then been replaced with the Israeli Uzi). A non standard rifle was to replace the SLR, however. During the 1950s, the British forces had been pressured into dropping the .280 British sub calibre round and EM 2 rifle that had been intended to replace respectively .303 inch ammunition and the No. 4 rifle, adopting instead the American 7.62mm ammunition as NATO standard and the SLR, which was a variant of the Belgian FN FAL. Despite forcing the adoption of the 7.62mm round by NATO, the US re equipped during the Vietnam War with the M16 rifle, chambered for the 5.56×45mm M193 sub calibre ammunition. Dissatisfaction with the 7.62mm round led NATO to seek a replacement during the 1970s, and the Belgian SS109 variant of the American M193 was adopted as 5.56mm NATO. Although it had also been intended to establish a NATO standard rifle, this did not materialise and different countries developed their own small arms. The Royal Small Arms Factory at Enfield Lock had actually begun work in 1969 on a family of weapons mechanically based on the ArmaLite AR 18, but chambered for a 4.85 × 49mm cartridge and with a bullpup configuration similar to the EM 2. This design was rechambered for the 5.56mm NATO and re designated the SA80 (Small Arms for the 1980s). The family included two basic weapons: the XL64E5 rifle (also called the Enfield Individual Weapon) and a light support weapon known as the XL65E4 light machine gun (which were to be standardised as the L85A1 rifle and L86A1 Light Support Weapon). The SA80 would remain stuck in development, however, until 1987, when the L85A1 and L86A1 began replacing respectively the SLR and the GPMG (together with the remaining Brens, which had been retained for jungle use and re chambered for 7.62mm) in the British armed forces. Re equipment was slow, and many second line units were still equipped with the older weapons during the 1990 to 1991 Gulf War. The Bermuda Regiment decided not to wait for the SA80 and replaced the SLR with the American made Ruger Mini 14 self loading (in American parlance, "semi automatic") rifle in 1983. The GPMG was retained in the light , as well as the medium , machine gun role. The Ruger has a 20 round detachable box magazine and can be fitted with a US M7 bayonet. The original wooden stocks were replaced with Choate black plastic stocks by 1992 and no further modifications have been made since. Small numbers of the SA80 (L85A1 and L85A2) were held from about 1990 specifically for familiarisation training. This was necessary as large numbers of personnel must attend courses (for training, commissioning, or qualification) in Britain, and many serve on active duty attachments (particularly with the Royal Anglian Regiment), and needed to already be knowledgeable of the standard rifle. A replacement for the aging Rugers was sought at the end of the Century, with small numbers of the German Heckler & Koch G36 and the American Colt M4 (a carbine variant of the M16) obtained for trials, following which the G36 had been selected as a replacement for the Ruger and the Uzi sub machine gun. However, budgetary issues delayed the acquisition of the G36, which also became surrounded by controversy in Germany over reported inaccuracy in warm temperatures. The Ruger was instead replaced by the L85A2 version of the SA80 rifle, with 400 having been delivered in August, 2015. The Ruger was phased out completely by the Recruit Camp of January, 2016.